Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2009

Ειδήσεις από την ιδεολογική αρχαιότητα




Ο Αλεξάντερ Κλούγκε πρέπει να είναι πολύ πεισματάρης. Γιατί χρειάζεται ασφαλώς πείσμα, πάθος και μεγάλο ταλέντο για να γυρίσεις τον 21ο αιώνα μια ταινία εννιάμισι ωρών γύρω από το Κεφάλαιο. Από την οποία - λένε - δεν περισσεύει ούτε ένα λεπτό.

O ποιητής Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ συγκρίνει την ψυχή του ανθρώπου με την ψυχή του χρήματος. Ο συγγραφέας Ντίτμαρ Ντατ εξηγεί τη σημασία του σφυροδρέπανου στη σοβιετική σημαία. Η ηθοποιός Σοφί Ρουά κάνει μια παθιασμένη έκκληση για τη Μήδεια. Ο σκηνοθέτης Βέρνερ Σρέτερ ανεβάζει μια όπερα του Βάγκνερ με θέμα την «αναγέννηση του Τριστάνου στο πνεύμα του θωρηκτού Ποτέμκιν». Ο φιλόσοφος Πέτερ Σλότερνταϊκ μιλά για τον Οβίδιο και τη μεταμόρφωση της προστιθέμενης αξίας. Ένας άνθρωπος στο πιάνο αναλύει την παρτιτούρα ενός τραγουδιού με θέμα μια απεργία, ενώ εργάτες στέκονται απέναντι στους εργοδότες σε μια όπερα του Λουίτζι Νόνο. Ο επιστήμονας του πολιτισμού Ράινερ Στόλμαν αναλύει τα μυριάδες νοήματα των έργων του Μαρξ από την πλευρά της επιστήμης, της τέχνης, της αφήγησης, της φιλοσοφίας, της ποίησης. Και ο φιλόσοφος Όσκαρ Νεγκτ εκφράζει τις επιφυλάξεις του για το κατά πόσον μπορεί να βρεθούν οι κατάλληλες εικόνες για να ντύσουν όλο αυτό το υλικό.

Η ιδέα για τη μνημειώδη αυτή ταινία, που τιτλοφορείται «Ειδήσεις από την ιδεολογική αρχαιότητα. Μαρξ- Αϊζενστάιν- Το Κεφάλαιο», διαρκεί 570 λεπτά και κυκλοφορεί μόνο σε DVD, ξεκινά από μια συνάντηση που είχαν το 1929 ο Τζέημς Τζόυς με τον Σεργκέι Αϊζενστάιν για να συζητήσουν τη δυνατότητα μιας ταινίας με θέμα το Κεφάλαιο, που είχε γραφτεί 60 χρόνια νωρίτερα. Τότε, η προσπάθειά τους απέτυχε, αφού ούτε οι καπιταλιστές του Χόλιγουντ ούτε οι κομμουνιστές του Κρεμλίνου ήταν διατεθειμένοι να στείλουν τα απαραίτητα χρήματα. Ο Αλεξάντερ Κλούγκε αποφάσισε να πάρει το νήμα από εκεί που το άφησαν και να αναζητήσει διάφορους ειδικούς που θα μπορούσαν να μιλήσουν για το Κεφάλαιο με σύγχρονο, ελκυστικό, πολλές φορές παιχνιδιάρικο τρόπο. Μοντέλο του, γράφει στο Τagesspiegel ο κριτικός κινηματογράφου Χέλμουτ Μέρκερ, είναι ο Οδυσσέας του Τζόυς, όπου ολόκληρη η ιστορία του κόσμου συμπυκνώνεται σε μια ημέρα της ζωής του ήρωα. Και οδηγός του είναι ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, σύμφωνα με τον οποίο επαναστάτης δεν είναι ο πρωτοπόρος, αυτός που ανοίγει δρόμους, αλλά εκείνος που ξέρει να τραβά χειρόφρενο την κατάλληλη στιγμή. Εκείνος που φωτίζει τα προβλήματα με τον φακό της λογικής, που μπορεί να ενώσει το παρελθόν και το μέλλον, να συγχωνεύσει δύο περιόδους, δύο κοινωνίες, να μοντάρει τις ιστορίες με την Ιστορία.

Για να κόψει τον «Οκτώβρη» από 29 ώρες σε 90 λεπτά, ο Αϊζενστάιν κατέφυγε στα φάρμακα, που τον άφησαν προσωρινά τυφλό. Ο Κλούγκε δεν είχε τέτοια προβλήματα. Ήξερε ότι δουλεύει για λίγους, κι έκανε το κέφι του. Κάπως έτσι βγαίνουν μερικές φορές αριστουργήματα.

13 Comments:

At 23/1/09 1:38 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Ανησυχητική για την ποιότητα του εγχειρήματος η συμμετοχή του Σλότερνταϊκ - ας ελπίσουμε οτι ο Κλούγκε είναι όντως έξυπνος :-)

 
At 23/1/09 1:51 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Α μπα; Μόνο με όσους συμφωνούμε, έτσι;

 
At 23/1/09 1:59 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Μόνο με όσους συμφωνούμε

Μιχάλη, όταν τσιτώνετε εσείς οι φανατικοί κεντρώοι :-))))

Κάθε άλλο... είναι θέμα σοβαρότητας... έτσι κι αλλιώς όμως, μου φαίνεται ενδιαφέρον.

 
At 23/1/09 2:10 μ.μ., Blogger airgood@gmail.com said...

Ο Κλούγκε ξεσκόνισε σε σκονισμένα ράφια κρυμμένα μυστικά και τα αναμασά σα πεπαλαιωμένες πεποιθήσεις

 
At 23/1/09 2:18 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

έργκουντ, γιατί μυστικά; Τζάμπα βρίσκονται όλα, χωρίς δικαιώματα στο ιντερνέτι - όποιος έχει κούτρα ας τη βάλει να δουλέψει.

Το πρώτο δημοσίευμα που είδα για το επίμαχο ντιβιντι είναι εδώ - από τότε έλεγα οτι δε μπορεί, κάποια στιγμή θα γράψει και η στήλη τίποτα ;-)

 
At 23/1/09 4:05 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Μαύρο Πρόβατο, οταν το αφοράσεις να μου το δανείσεις πληζ να του ρίξω μια ματιά. Τώρα που μεγαλώνω, έχουν αρχίσει οι αϋπνίες...

 
At 23/1/09 4:15 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Πάντως, Μαύρο Πρόβατο, πριν από λίγο καιρό, ο Μανδραβέλης μου έδειξε ένα βιβλίο που αναλύει την επικαιρότητα του Μάρξ και ο ίδιος είχε αρχισει να ξαναδιαβάζει Μαρξ με μανία... 'Ετσι κι εγώ φυλλομέτρησα τις πρώτες 100-150 σελίδες του κεφαλαίου, μου θύμισε τον "Οικονομικό" του Ξενοφώντος, το έκλεισα και πήγα και είδα Sex n' the City

 
At 23/1/09 5:13 μ.μ., Blogger airgood@gmail.com said...

@ μαύρο πρ, τώρα ναί όλα
κατέβηκαν απ το ράφι,
για τότε μιλούμε ...

 
At 23/1/09 8:14 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Μπορείς να διαβάσεις και το τελευταίο ΤΙΜΕ, Αθήναιε, κι αυτό τον Μαρξ έχει στο εξώφυλλο.

 
At 23/1/09 8:27 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

To TIME είναι πιο λαϊκό κι από τα διεθνή των ΝΕΩΝ, cheri.

 
At 23/1/09 9:17 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

ο Μανδραβέλης μου έδειξε ένα βιβλίο
με γνωμικά;

 
At 23/1/09 9:55 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Έλα μωρέ τώρα. Ξέρω κάποιον που ακούει το όνομα Μανδραβέλης και αφηνιάζει αλλά αυτός θα έχει τους λόγους του. Εσύ δεν έχεις ανάλογους λόγους. Τον Μαρξ τον πάω γιατί έχουμε το ίδιο ζώδιο.

 
At 24/1/09 1:36 μ.μ., Blogger airgood@gmail.com said...

Τα σέβη στους αυθέντες μου Μητσό και Αθήναιο που απαξιώνουν να συνομιλήσουν με το πρόσωπο μου και ταπεινό δούλο τους

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home