Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008

Η φτωχή γενιά είναι η νέα γενιά



Όλα τα σοσιαλδημοκρατικά μάτια της Ευρώπης στρέφονται στις εκλογές της μεθεπόμενης Κυριακής στην Ισπανία. Αν ο Θαπατέρο τα καταφέρει, μπορεί να γίνει και ο Ομπάμα της Ευρώπης.

Oι Γάλλοι σοσιαλιστές δεν τα πηγαίνουν καλά: η πτώση της δημοτικότητας του Σαρκοζί δεν οφείλεται στη μαχητική τους αντιπολίτευση, αλλά στο βάλτωμα των μεταρρυθμίσεων και στα καμώματα με την Κάρλα. Στη Γερμανία, το πείραμα του Μεγάλου Συνασπισμού πνέει τα λοίσθια και η Άγγελα Μέρκελ φαίνεται ότι θα δοκιμάσει τώρα στο Αμβούργο τη συνεργασία με τους Πρασίνους. Στην Ιταλία, το Δημοκρατικό Κόμμα του Βάλτερ Βελτρόνι κερδίζει πόντους, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται σε απόσταση από τον συνασπισμό του Μπερλουσκόνι: δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε χθες στη Ρεπούμπλικα δίνει στο πρώτο 39% και στον δεύτερο 45,4%. Ο Γκόρντον Μπράουν δεν ξεσηκώνει ακριβώς τα πλήθη. Για την Ελλάδα, ας μη μιλήσουμε καλύτερα. Έτσι, μένουν οι σοσιαλιστές του Θαπατέρο, που έχουν μεγάλες ελπίδες να νικήσουν στις 9 Μαρτίου. Αν επαληθευθούν τα προγνωστικά, θα είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της συνόδου που θα γίνει τον Απρίλιο στο Λονδίνο με θέμα την Προοδευτική Διακυβέρνηση. Στην αντίθετη περίπτωση, θα λάβουν και αυτοί μέρος στη συζήτηση από την πλευρά των ηττημένων.

Γιατί όμως η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία διέρχεται αυτή την παρατεταμένη κρίση και τι μπορεί να κάνει για να την ξεπεράσει; Σύμφωνα με τον Έντγκαρ Γκράντε, καθηγητή Συγκριτικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, η παγκοσμιοποίηση έχει αλλάξει τις βάσεις της πολιτικής στη Δυτική Ευρώπη και έχει δημιουργήσει καινούργιες διαιρέσεις. Με τη σοσιαλδημοκρατία να μην μπορεί να δώσει απαντήσεις στο ζήτημα της μετανάστευσης ή της ταυτότητας, σπεύδουν να καλύψουν το κενό νέα λαϊκιστικά κόμματα της άκρας Αριστεράς και της άκρας Δεξιάς. Ένας άλλος Γερμανός καθηγητής, ο Γκέρο Νόιγκεμπαουερ, επισημαίνει ότι η παραδοσιακή σύγκρουση Δεξιάς και Αριστεράς έχει δώσει τη θέση της σε τρεις καινούργιες αντιπαραθέσεις: ελευθεριακοί εναντίον αυταρχικών, κοινωνική δικαιοσύνη εναντίον ελεύθερης αγοράς και θρησκεία εναντίον κοσμικού κράτους. Αυτά είναι τα νέα πολιτικά milieus, εδώ πρέπει να παρέμβει η σοσιαλδημοκρατία αν θέλει να κερδίσει αρκετές ψήφους για να κυβερνήσει.

Ένας άλλος παράγων που περιπλέκει την κατάσταση για τους σοσιαλδημοκράτες- σημειώνει ο Αντρές Ορτέγκα στην Ελ Παΐς - είναι ότι τα τελευταία χρόνια στρέφονταν μόνο προς τους κερδισμένους της παγκοσμιοποίησης. Η δεξαμενή των ψήφων τους, όμως, περιλαμβάνει και τους χαμένους. Στο στρατόπεδο των τελευταίων, δίπλα στο προλεταριάτο, έχουν προστεθεί οι απασχολούμενοι σε επισφαλείς εργασίες, που στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι νέοι. Οι ανισότητες που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση δεν έχουν πλέον μόνο ταξικό χαρακτήρα, επεκτείνονται και μεταξύ των γενεών. «Η φτωχή γενιά είναι η νέα γενιά», λέει ο Γάλλος οικονομολόγος Μπερνάρ Σπιτς. Ο Αλέξης Τσίπρας το κατάλαβε από τους πρώτους.

9 Comments:

At 26/2/08 11:42 π.μ., Blogger π. said...

Συγγνώμη αλλά αν ο Θαπατέρο είναι η ελπίδα της σοσιαλδημοκρατίας τότε μπορούμε να την θάψουμε από τώρα! Όσον αφορά στον Ομπάμα αλλά και γενικότερα το εκλογικό θέμα, να άλλο ένα ενδιαφέρον άρθρο http://www.zcommunications.org/znet/viewArticle/16425
και το βλέπουμε και στην Ευρώπη, ένας Ισπανός εδώ που πρέπει να διαλέξει μεταξύ Θαπατέρο και Ραχόι, τον ψεύτη ή τον άθλιο δηλαδή, τι θα κάνει;

 
At 26/2/08 12:12 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Εγώ δεν κατάλαβα τι θα πει να γίνει κάποιος "Ομπάμα της Ευρώπης" και γιατί γι αυτό χρειάζεται να εκλεγεί σε κάποιο πολιτειακό αξίωμα.

 
At 26/2/08 12:39 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Three little birds were sitting...

Ακόμη και ο πιο σοβαρός άνθρωπος, όταν καταπιάνεται με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, θα γράψει παπαρόλες.

 
At 26/2/08 12:57 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

@π. Βλέπω πως ζείτε στην Ισπανία. Μήπως θα πρέπει λοιπόν να διευκρινίσετε και σε μας ποιος είναι ο ψεύτης και ποιος ο άθλιος, και γιατί;

@μαύρο πρόβατο. "Ομπάμα της Ευρώπης", με την έννοια ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει μια δυναμική που θα άλλαζε τους συσχετισμούς.

@αθήναιο. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και την τεκμηριωμένη κριτική. Α, και συγγνώμη που δεν έγραψα λέξη για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, είναι βλέπεις ο περιορισμός των λέξεων ασφυκτικός.

 
At 26/2/08 1:02 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Τί θες να κριτικάρω δλδ, εσύ ειδικώς που διαβάζεις ξένο τύπο δεν γνωρίζεις τα πραγματικά οφέλη της παγκοσμιοποίησης; Δεν έχεις διαβάσει για το πόσο έχει συμβάλει στην ανάπτυξη και έχει μειώσει τη φτώχια;

Και τί θες να συζητήσω σοβαρά, γιατί η σοσιαλδημοκρατία τρώει πόρτα; Αφού δεν εκφράζει τίποτα, δεν έχει συντεταγμένο πολιτικό λόγο και προσπαθεί να υφαρπάξει ιδέες του φιλελευθερισμού χωρίς να μπορεί να κάνει τη μεγάλη υπέρβαση.

Όσον αφορά στη Φιλελεύθερη Συμμαχία, συγχωρεμένος τέκνον μου. Εσύ έχεις γράψει στο μπλογκ μου σε σχόλιο ότι ψήφος στη Συμμαχία προϋποθέτει πνευματική ωριμότητα και μη συντηρητικές κοινωνίες. Αυτή είναι η καλύτερη κριτική που μας έχουν κάνει μέχρι τώρα.

 
At 26/2/08 1:13 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Αθήναιε, με απογοητεύεις. Ειλικρινά, δεν έχεις ακούσει τίποτα για τη "γενιά των 700 ευρώ";

 
At 26/2/08 2:05 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Έχω ακούσει τα καλύτερα!

 
At 26/2/08 9:43 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

....Έχουν δημιουργηθεί 3 καινούργιες αντιπαραθέσεις: ελευθεριακοί εναντίον αυταρχικών, κοινωνική δικαιοσύνη εναντίον ελεύθερης αγοράς και θρησκεία εναντίον κοσμικού κράτους. Αυτά είναι τα νέα πολιτικά milieus, εδώ πρέπει να παρέμβει η σοσιαλδημοκρατία αν θέλει να κερδίσει αρκετές ψήφους για να κυβερνήσει....

Και τι έχει να πει επ’ αυτών άραγε; Να πάρει τη μια θέση ή την αντιδιαμετρική της; Προφανές είναι ότι καθεμιά από τις αντιθέσεις αυτές είναι είτε αντιπαθής είτε ευάλωτη, ανάλογα ποιος την βλέπει. Αν πάλι δοκιμάσει να σταθεί στο ενδιάμεσο, εκεί αρχίζουν τα δύσκολα και τα ακροβατικά. Για να παραμείνει στην κυβέρνηση θα πρέπει να μην κάνει τίποτα για να μην δυσαρεστηθεί κανείς.
Ακριβώς επειδή τέτοιου είδους διαφοροποιήσεις χρησιμοποιούνται με νεφελώδη σημασία, προσωπικά έχω φτάσει στο σημείο να μην εμπιστεύομαι αυτούς που τις προτάσσουν.
Σαφώς όμως και το να είσαι νέος δεν σημαίνει ότι έχεις και κοινά συμφέροντα με τους συνομηλίκους σου. Δεν είναι δυνατόν να λες ότι εκφράζεις γενικά τους νέους.
Μάλλον αδιέξοδο από παντού. Μήπως ζητάμε πολλά από κάποιους που έχουν κάνει τον κύκλο τους;

 
At 11/3/08 2:13 μ.μ., Blogger Ταχυδρόμοοοοοοοοοος ! ! said...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρωπαϊκή Σοσιολδημοκρατίας είναι πως έχει συμμετάσχει σε κυβερνήσεις. Είναι εύκολο να κάνεις κριτική και πολιτική με την ασφάλεια που σου προσφέρει το γεγονός πως δεν θα γίνεις ποτέ κυβέρνηση.

Όταν γίνεσαι όμως;

Πώς θα συνδιάσεις το γεγονός πως πρ΄πει να ικανοποιήσεις την εργατική τάξη, τους νέους ανθρώπους, τους άνεργους κτλ., αλλά ταυτοχρόνως να ικανοποιήσει τις επενδύσεις και τουθς επιχειρηματίες των οποίων η παρουσία σε μία χώρα είανι επιβεβλημένη.

Ο Θαπατέρο, παρόλες τις αντιξοότητες της εσωτερικής πολιτικής και τις διεθνής συγκυρίες έκανε βήματα μπροστά. Ίσως, όχι όσα ο Αλέξης Τσίπρας, όπως θα αρέσκονται να λένε οι υποστηρικτές του, αλλά έκανε. ΄Τα άλλα είναι "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" κατά τη λαϊκή ρήση.

Και όσον αφορά το ότι πρέπιε να γίνει ο Ομπλαμα της Ευρώπης, θα έλεγα ότι μάλλον πρέπει να γίνει η Καϊλή της Ελλάδας, μιας και το Ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα έχει αποδείξει πως βρίσκεται σε βαθύ ύπνοι το τελευταίο διάστημα.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home