Παρασκευή, Νοεμβρίου 16, 2007

Πόλη-φάντασμα



Δύο εκατομμύρια κατασχέσεις σπιτιών αναμένεται, σύμφωνα με τους ειδικούς, να γίνουν το 2008 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Κλήβελαντ αδειάζουν ολόκληρες συνοικίες. Αιτία, φυσικά, τα περίφημα subprimes.

O Τζιμ Ροκάκης γεννήθηκε το 1955 στο Κλήβελαντ. Έναν χρόνο νωρίτερα, οι γονείς του είχαν μεταναστεύσει εδώ από την Ελλάδα. Και αυτό που βλέπει σήμερα δεν μπορούσε ποτέ να το διανοηθεί. «Για μένα», λέει στον ανταποκριτή της Λιμπερασιόν, «όποιος χορηγεί ένα δάνειο σε κάποιον γνωρίζοντας ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα, είναι εγκληματίας. Δεν έχει μεγάλη διαφορά από τον γκάνγκστερ που κλέβει μια τράπεζα. Κι όμως, αυτή η απάτη γίνεται ατιμώρητα σε τεράστια κλίμακα, από μια πιστωτική βιομηχανία που χρησιμοποιεί πωλητές με κοστούμι και γραβάτα για να εξαπατούν τα θύματά τους».

Ο Ροκάκης δεν είναι κανένας περιθωριακός μαχητής κατά της παγκοσμιοποίησης. Είναι ο γενικός ταμίας της κομητείας Καγιαχόγκα στο Βορειοανατολικό Οχάιο, με πρωτεύουσα το Κλήβελαντ. Και είναι έξαλλος με τις τράπεζες και τη Γουόλ Στριτ. Άλλοτε, όποιος ήθελε ένα δάνειο απευθυνόταν στην τράπεζα, που του το έδινε εφόσον έκρινε ότι έχει τα μέσα να το αποπληρώσει. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου όμως, και τη δραστική μείωση των επιτοκίων προκειμένου να τονωθεί η αμερικανική οικονομία, εισήχθη στο σύστημα ένας μεσάζων που λέγεται «αντιπρόσωπος στεγαστικών δανείων» και που το συμφέρον του είναι να παρασύρει τον δανειστή στο λάθος. Μια μικρή καθυστέρηση στην πληρωμή της δόσης επισύρει ένα βαρύ πρόστιμο και ένα μεγάλο κέρδος για τον αντιπρόσωπο. Τεράστια κέρδη αποκομίζουν από τη βιομηχανία αυτή και τα δικηγορικά γραφεία που ειδικεύονται στις κατασχέσεις.

Ο Τιμ και η Γκλόρια Φέρις μένουν εδώ και είκοσι χρόνια σε ένα μικρό σπιτάκι στο Κλήβελαντ. Πριν από μερικά χρόνια έκαναν το λάθος να αναδιαπραγματευθούν το στεγαστικό τους δάνειο χωρίς να προσέξουν τα ψιλά γράμματα. Ύστερα τους έτυχαν κάποιες αναποδιές, τα χρήματα σώθηκαν, προσπάθησαν μάταια να πετύχουν μια αναχρηματοδότηση, κατάφεραν μάλιστα να βρουν έναν αγοραστή που θα τους δεχόταν ως ενοικιαστές, αλλά ο servicer (ο οργανισμός που διαχειρίζεται το δάνειό τους) είναι ανένδοτος. Ένα πρωί κτύπησε την πόρτα τους ένας αστυνομικός από το γραφείο του σερίφη και τους έδωσε εντολή να φύγουν, τα φορτηγά που είχε πληρώσει η τράπεζα περίμεναν απ΄ έξω για να πάρουν τα έπιπλα. Το ζεύγος των εξηντάρηδων σώθηκε επειδή γνωρίζει προσωπικά τον Ροκάκη, η έξωση αναβλήθηκε, αλλά χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν την ίδια τύχη. Κάθε Δευτέρα πρωί, το γραφείο του σερίφη πουλά σε δημοπρασία 200 με 300 κατασχεμένα σπίτια- που δεν βρίσκουν σχεδόν ποτέ αγοραστή. Με τη χορήγηση των δανείων να έχει δυσκολέψει και την εγκληματικότητα να έχει αυξηθεί κατακόρυφα στην περιοχή, κανείς δεν έχει τα μέσα ή τη διάθεση να αγοράσει εδώ σπίτι. Το Κλήβελαντ γίνεται σιγά-σιγά μια πόλη-φάντασμα.

4 Comments:

At 16/11/07 5:33 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

όποιος χορηγεί ένα δάνειο σε κάποιον γνωρίζοντας ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα, είναι εγκληματίας
λέει ο κ.Ροκάκης.

Κοίταξε να δεις όμως τι γίνεται, πατριώτη. Ας πούμε οτι μια τράπεζα λέει οτι "εμείς εγκλήματα δεν κάνουμε, άρα δεν πουλάμε σαμππράιμς". Όσο είναι επικερδές, θα το κάνει κάποια άλλη τράπεζα. Η οποία έχοντας περισσότερα κέρδη (έχοντας προσποριστεί τα εν δυνάμει κέρδη της "καλής" τράπεζας), θα αγοράσει την πρώτη (ή θα την κλείσει).

Φυσικά το παιχνίδι δεν τελειώνει εκεί. Δεδομένων των κανόνων λοιπόν, που δεν έχουν σχέση με κακούς και καλούς, κάποια στιγμή φτάνουμε στο σημείο όπου εκδηλώνεται η "κατάρρευση" της μπίζνας, τα όρια της οποίας ταυτίζονται με μαζικές αδυναμίες πληρωμής. Αυτές εγκαινιάζουν έναν καινούργιο, φαύλο κύκλο: υποθηκευμένα εξίσου "σαμππράιμ" ακίνητα περιέρχονται στις τράπεζες, των οποίων η αξία πέφτει παραπέρα, αν τεθούν μαζικά στην αγορά. Αν δεν καταστραφούν οριστικά, τα περιουσιακά αυτά στοιχεία θα συγκεντρωθούν υποθέτω από ολιγάριθμους νέους ιδιοκτήτες, ώστε να καταστραφούν "δημιουργικά" και ν'αξιοποιηθούν στον επόμενο γύρο του παιχνιδιού.

Γνωστά αυτά. Από παλιά. Ρωτήστε και τα φαντάσματα της πόλης...

 
At 16/11/07 7:59 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Στο Ohio η κατάσταση σχετικά με τις κατασχέσεις σπιτιών είναι από τις πιο άσχημες στις ΗΠΑ (μαζί με την California και την Florida) επειδή όταν δάνεισαν οι τράπεζες πελάτες τους για αγορά σπιτιών, οι άνθρωποι αυτοί είχαν εργασία και μπορούσαν να αποπληρώσουν το δάνειο.
Στην πολιτεία αυτή όμως η κύρια βιομηχανία είναι η χαλυβουργία, η οποία υποχώρησε αισθητά λόγω εισαγωγής χάλυβα. Χάθηκαν έτσι πολλές θέσεις εργασίας.
Επίσης, κατά σύμπτωση, στην πολιτεία αυτή συνέβησαν πολλές εξαγορές μεγάλων εταιριών από άλλες και η συγχώνευση που ακολούθησε αφαίρεσε επίσης πολλές θέσεις εργασίας.
Κάπως έτσι την πάτησαν και οι δικοί μας Στέγγοι με την υπό πτώχευση TOUSA.
Το παιχνίδι όμως θα ξαναρχίσει όπως λέει και ο ΜΠ γιατί τα επιτόκια φαίνονται να υποχωρούν μεσοπρόθεσμα για να τονωθεί ξανά η αγορά.

 
At 17/11/07 8:08 π.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

H στεγαστική αγορά στην Αμερική

«Η οικονομία της Αμερικής βαδίζει προς το χειρότερο.
Τους 3 τελευταίους μήνες οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες και οι 5 μεγαλύτεροι επενδυτικοί οργανισμοί έχουν χάσει $30 δις.
Υπολογίζουν ότι η στεγαστική κρίση που αρχίζει να επηρεάζει και άλλους τομείς θα φτάσει σε απώλειες τα $200 δις.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην αγορά 18.000.000 σπίτια άδεια από τα οποία 2.000.000 είναι για πώληση.
Υπολογίζουν ότι το 2008, 2.000.000 νοικοκυριά πάνε για πτώχευση.
Μόνο τον προηγούμενο μήνα 250.000 νοικοκυριά πήγαν σε πτώχευση από τα οποία το μισά ήταν στην Καλιφόρνια και τη Φλώριντα.
Τέλος Οκτωβρίου 2007 ανακοίνωσαν 635.000 πτωχεύσεις νοικοκυριών για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο.
Δυστυχώς οι πιο πολλοί από αυτούς που έχασαν τα χρήματά τους η τα σπίτια τους είναι εργαζόμενοι και μάλιστα στις πιο πολλές περιπτώσεις εργάζονται και οι δύο σύζυγοι».

 
At 17/11/07 3:52 μ.μ., Blogger speaker said...

..όποιος χορηγεί ένα δάνειο σε κάποιον γνωρίζοντας ότι μάλλον δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα, είναι εγκληματίας.

Ο Shylock, τουλάχιστον, πίστευε ότι ο Antonio θα καταφέρει να εξοφλήσει το δάνειο!

Να λοιπόν μια αδιάψευστη απόδειξη για τη δύναμη της τέχνης να εδραιώνει στερεότυπα περί αδίστακτων εβραίων τοκογλύφων, αλλά και να καταρρίπτει μύθους περί καλών χριστιανών εμπόρων!

υγ
Κανονικά ο φιλελεύθερος Αθήναιος έπρεπε να το γράψει αυτό, αλλά μάλλον φοβάται μην κλονιστεί η πίστη του στο free market economy:)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home