Τρίτη, Νοεμβρίου 06, 2007

Κατακραυγή για το σούπερ τζαμί



Από το Βέλγιο και τη Βρετανία μέχρι τη Γαλλία και τη Γερμανία, η ανέγερση τζαμιών προκαλεί τα τελευταία χρόνια αρκετές αντιδράσεις. Τίποτα όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με την κατακραυγή για το σούπερ τζαμί του Λονδίνου.

Ας γυρίσουμε έντεκα χρόνια πίσω. Ο Αμπντούλ Χαλίκ Μιάν, ένας Βρετανός επιχειρηματίας που γεννήθηκε στο Πακιστάν και είναι θερμός οπαδός της ισλαμικής ιεραποστολικής οργάνωσης Ταμπλίγκι Τζαμάτ, συγκέντρωσε το 1996 πάνω από 1,5 εκατομμύριο λίρες και αγόρασε μια εγκαταλελειμμένη έκταση όπου στεγαζόταν παλιά ένα εργοστάσιο θειικού οξέος. Η έκταση βρίσκεται στο Νιούχαμ, στο ανατολικό Λονδίνο, και αξιωματούχοι του δήμου τον είχαν συμβουλέψει να προσλάβει τον καλύτερο αρχιτέκτονα που μπορούσε και να κτίσει εκεί το μεγαλύτερο τζαμί που μπορούσε. Ο Μιάν κατέφυγε στις υπηρεσίες του Αλί Μανγκάρα, ενός Μουσουλμάνου που έχει γεννηθεί στη Νότια Αφρική. Κι εκείνος σχεδίασε ένα τζαμί με ανεμογεννήτριες αντί για μιναρέδες, με πολλούς κήπους, αυλές και εστιατόρια, που θα είναι το μεγαλύτερο στην Ευρώπη και θα μπορεί να φιλοξενήσει 70.000 πιστούς.

Στο Νιούχαμ υπάρχουν ήδη κάπου 30 τζαμιά, τα περισσότερα από τα οποία είναι μικρά, που γεμίζουν ασφυκτικά στην προσευχή της Παρασκευής. Γιατί λοιπόν να ανεγερθεί ένα τόσο μεγάλο τζαμί, το οποίο θα είναι ορατό ακόμη κι από την οικονομική καρδιά του Λονδίνου; Και δεν είναι ανησυχητικό ότι μεταξύ των βασικών χρηματοδοτών του είναι μια οργάνωση που έχει κατηγορηθεί ότι στρατολογεί τρομοκράτες; Ο πρώτος που αντέδρασε, με αυτά περίπου τα επιχειρήματα, ήταν ο Άλαν Κρεγκ, ηγέτης της Χριστιανικής Λαϊκής Συμμαχίας στο Ηστ Εντ, που άρχισε να μαζεύει υπογραφές διαμαρτυρίας. Μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, είχαν φτάσει στην ιστοσελίδα του πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν 250.000 υπογραφές. «Η Ταμπλίγκι Τζαμάτ είναι μια αυτονομιστική οργάνωση που περιφρονεί τους χριστιανούς», λέει ο Κρεγκ στους Νιου Γιορκ Τάιμς από το γραφείο του, όπου κυριαρχούν οι σταυροί και η Βίβλος. «Δεν θέλουμε αυτό το τζαμί στο Λονδίνο».

Η συζήτηση αυτή φέρνει ξανά στην επιφάνεια το περίφημο ζήτημα της «πολυπολιτισμικότητας» (multiculturalism), το κατά πόσον δηλαδή είναι σωστό οι διάφορες ομάδες μεταναστών που ζουν στις μεγάλες δυτικές πόλεις να ντύνονται όπως θέλουν εκείνες, να ακολουθούν τις δικές τους συνήθειες, να έχουν τους δικούς τους τόπους λατρείας. Το μοντέλο αυτό επέζησε για αρκετά χρόνια, αλλά αμφισβητήθηκε έντονα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ιουλίου του 2005: δύο από τους καμικάζι, για παράδειγμα, είχαν παραστεί σε πολλές από τις συγκεντρώσεις της Ταμπλίγκι Τζαμάτ. Τον τελευταίο καιρό, έτσι, η πλάστιγγα γέρνει περισσότερο προς την ενσωμάτωση παρά προς τη συνύπαρξη. Σε αυτό το κλίμα, δεν είναι περίεργο που το σχέδιο για το σούπερ τζαμί προσωρινά εγκαταλείφθηκε. Τη θέση του Μανγκάρα πήρε μια γνωστή αρχιτεκτονική εταιρεία του Λονδίνου. Και το τζαμί που θα ανεγερθεί δεν θα χωρά πάνω από 12.000
ανθρώπους.

6 Comments:

At 6/11/07 5:48 μ.μ., Blogger Le Panao said...

"η πλάστιγγα γέρνει περισσότερο προς την ενσωμάτωση παρά προς τη συνύπαρξη", ε; χμμμμμ... πρωτότυπο φαινόμενο για την "πολιτισμένη" Ευρώπη.

 
At 6/11/07 7:39 μ.μ., Blogger speaker said...

Μιχάλη, επέτρεψε μου να σου πω ότι με την αναπαραγωγή των επιχειρημάτων της συντηρητικής χριστιανικής δεξιάς δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να προσφέρουμε αντι-επιχειρήματα στην ισλαμική μαντίλα (για ρατσισμό, ξενοφοβία, ισλαμοφοβία, κλπ.)

Έχω την άποψη ότι το θέμα αφορά πολύ περισσότερο τη δημοκρατική αριστερά. Δυστυχώς όμως, βλέπω ότι στις περισσότερες ευρωπαικές χώρες η δημοκρατική αριστερά επιμένει στην κοντόφθαλμη, άτολμη, στρουθοκαμηλική τακτική του εξευμενισμού των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη, για λόγους – υποτίθεται – σεβασμού των ατομικών ελευθεριών κλπ.

Πρόκειται για μια ψευτο-προοδευτική τακτική, χειρότερη από την καθαρά ρατσιστική τακτική της δεξιάς.

Η προοδευτική δημοκρατική αριστερά οφείλει να πάρει πάνω της το θέμα. Να μιλήσει ανοικτά και θαρραλέα στους μουσουλμάνους μετανάστες. Να ανοίξει ένα διάλογο μαζί τους για την ανάγκη εκσυγχρονισμού της θρησκείας τους.

Βέβαια, ο διάλογος αυτός δεν μπορεί να περιοριστεί μέσα στην Ευρώπη. Θα πρέπει να συμπεριλάβει και τις χώρες καταγωγής των μουσουλμάνων μεταναστών. Η Ευρώπη οφείλει να πιέσει σοβαρά προς μια θρησκευτική μεταρρύθμιση στον αραβο-ισλαμικό κόσμο, αντί να δέχεται με βασιλικές τιμές τους ηγέτες των πλέον σκοταδιστικών καθεστώτων (βλ πρόσφατη περιοδεία Αμπντάλα σε Λονδίνο και Ρώμη..)

 
At 6/11/07 9:31 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Με ποιο δικαίωμα πιστεύεις speaker ότι μπορεί κάποιος να παρέμβει με νουθεσίες στην πίστη ενός άλλου;
Οι Ντουμπαΐτες και οι Σαουδάραβες, παρόλο που διαθέτουν πακτωλό χρημάτων, δεν νομίζω ότι προσπαθούν να κάνουν κάτι αντίστοιχο από τη μεριά τους. Να νουθετήσουν Δυτικούς σε θέματα πίστης ή έστω και κοσμοθεωρίας.

 
At 6/11/07 10:16 μ.μ., Blogger speaker said...

Με ποιο δικαίωμα πιστεύεις speaker ότι μπορεί κάποιος να παρέμβει με νουθεσίες στην πίστη ενός άλλου;

Φίλτατε νικ, με το ίδιο δικαίωμα που κάποιος με νουθεσίες (και όχι μόνο) τον έκανε πιστό!

Με το ίδιο δικαίωμα που Ο Αβράαμ, ο Ιησούς και ο Μωάμεθ κήρυξαν τη δική τους αλήθεια.

υγ
Και με το σκεπτικό σου, ο Γαλιλαίος όφειλε να είχε σεβαστεί την τότε κυρίαρχη κοσμοθεωρία και να κρατούσε το στόμα του κλειστό. Αλλά έτσι δεν θα μαθαίναμε ποτέ ότι e pur si muove..

 
At 7/11/07 9:34 π.μ., Blogger Le Panao said...

nik-athenian: "Οι Ντουμπαΐτες και οι Σαουδάραβες, παρόλο που διαθέτουν πακτωλό χρημάτων, δεν νομίζω ότι προσπαθούν να κάνουν κάτι αντίστοιχο από τη μεριά τους. Να νουθετήσουν Δυτικούς σε θέματα πίστης ή έστω και κοσμοθεωρίας." -

Ο παρεμβατισμός (και όχι απλά η νουθεσία) είναι έμφυτο χαρακτηριστικό τόσο του ισλαμισμού όσο φυσικά και των άλλων δύο δημοφιλών μονοθεϊστικών θρησκειών αυτού του πλανήτη και έχει εμφανιστεί με διάφορες μορφές (προσηλυτισμός, επεκτατισμός) μέσα στην ιστορία. Γι' αυτό και όσο υπάρχουν φανατικοί των τριών θρησκειών δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ η πολιτισμική σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στο δυτικό και στον ανατολικό κόσμο τα τελευταία 1000 και κάτι παραπάνω χρόνια.

Άρα αφού η παρέμβαση στην πίστη του άλλου είναι ήδη δεδομένη και μάλιστα από τους εκπροσώπους των "αντίπαλων" πίστεων, δεν νομίζεται nik-athenian ότι πρέπει να αναθεωρηθεί ο ρόλος της και να πάρει τη μορφή διαλόγου όπως προτείνει ο speaker;

Βέβαια speaker ξεχάσατε μάλλον να προσθέσετε ότι το ίδιο πρέπει να πράξει η προοδευτική δημοκρατική αριστερά και προς τους χριστιανούς. Γιατί το ότι λένε πως πιστεύουν κάποιοι ότι ο χρηματοδότης ενός τζαμιού είναι "τρομοκράτης" δεν με πείθει ότι είναι και η πραγματική αιτία συλλογής υπογραφών εναντίον της ανέγερσής του...

 
At 7/11/07 10:32 π.μ., Blogger speaker said...

@le panao,

συμφωνώ με τη δεύτερη παράγραφο κι επαυξάνω επισημαίνοντας ότι το Κοράνι υπόσχεται εξασφαλισμένη θέση στον παράδεισο σε όποιον μουσουλμάνο κάνει κάποιον μη μουσουλμάνο να ασπαστεί το Ισλάμ! Άρα ο προσηλυτισμός είναι όντως οργανικό στοιχείο του Ισλάμ.
Περίπου το ίδιο συμβαίνει και με τον χριστιανισμό, αρκεί να θυμηθεί κανείς τον χαρακτηρισμό pre-Adamites (προ-Αδαμίτες!) που είχε σκαρφιστεί η Καθολική εκκλησία για τους γηγενείς ινδιάνους της αμερικής για να νομιμοποιήσει θεολογικά τη συλλογική εξόντωση όσων δεν υιοθετούσαν την καινούργια πίστη που μετέφεραν οι ιεραπόστολοι.. (συνειρμηκά έρχεται αμέσως στο μυαλό το αριστούργημα "The Mission" με τον ΝτεΝίρο.)

Όσο για την τελευταία παράγραφο, δεν το ξέχασα. Απλά το θεωρώ αυτονόητο.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home