Παρασκευή, Οκτωβρίου 12, 2007

Αποχαιρετισμός με Σαίξπηρ



Στις 15 του περασμένου Ιανουαρίου, έξω από τη Μοσούλη, ο Μαρκ Ντέιλι πρόσεξε ότι το Humvee που πήγαινε μπροστά του δεν ήταν καλά εξοπλισμένο. Πήγε λοιπόν εκείνος μπροστά. Η βόμβα που σκότωσε τον ίδιο, άλλους τρεις αμερικανούς στρατιώτες και τον ιρακινό διερμηνέα τους, ζύγιζε κάπου 800 κιλά.

Ένθερμος οπαδός των Δημοκρατικών, απόφοιτος του UCLΑ και δηλωμένος αγνωστικιστής, ο Ντέιλι είχε στην αρχή μεγάλες επιφυλάξεις για τον πόλεμο στο Ιράκ. Σιγά σιγά, όμως, άλλαξε γνώμη. Και η κυριότερη αιτία για τη μεταστροφή του ήταν τα φλογερά κείμενα του Κρίστοφερ Χίτσενς. Στην ιστοσελίδα του στο ΜySpace, δίπλα σε ένα κείμενό του με τίτλο «Γιατί κατατάχθηκα», επισύναπτε ένα link σε ένα άρθρο του Χίτσενς που κατακεραύνωνε όσους τηρούσαν ουδέτερη στάση για τον πόλεμο. Όταν ο δημοσιογράφος το ανακάλυψε, έχασε τον κόσμο. Και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να στείλει ένα e-mail στους τραγικούς γονείς, εκφράζοντας την οδύνη του.

Περίμενε να είναι τουλάχιστον πικραμένοι μαζί του. Ίσως και να τον θεωρούσαν υπεύθυνο για τον θάνατο του Μαρκ, ήταν μόλις 23 ετών, δεν ήξερε, παρασύρθηκε. Συνέβη το αντίθετο. Του ξεκαθάρισαν από την αρχή ότι ο γιος τους πήγε στον πόλεμο με πλήρη συνείδηση γι΄ αυτό που έκανε. Πήρε μαζί του για συντροφιά βιβλία των αγαπημένων του συγγραφέων, του Όργουελ, του Χώκινγκ, του Τόμας Πέιν. Έπιανε κουβέντα με Ιρακινούς και Κούρδους περί ελευθερίας, ναι, πίστευε ότι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος, στο τελευταίο του γράμμα προς τη γυναίκα του, κόρη πολιτικών προσφύγων από τη Βουλγαρία με την οποία ήταν παντρεμένος μόλις ενάμιση χρόνο, έγραφε: «Η επιθυμία μου να “σώσω τον κόσμο” είναι στην πραγματικότητα μια προέκταση της προσπάθειάς μου να φτιάξω έναν κόσμο κατάλληλο για σένα». Κάποια στιγμή προσπάθησε να έλθει σε επαφή και με τον δημοσιογράφο, αλλά το e-mail του κάπου χάθηκε, πέθανε χωρίς να τον γνωρίσει.

Η τελευταία του επιθυμία ήταν να αποτεφρωθεί και να σκορπίσουν την τέφρα του σε ένα αγαπημένο μέρος των παιδικών του χρόνων, την ακτή του Νισκόουιν, στο Όρεγκον. Η οικογένεια ζήτησε από τον δημοσιογράφο να είναι παρών στη σεμνή τελετή. Ήταν εκεί όλοι όσοι αγαπούσαν τον Μαρκ, τα τρία αδέλφια του, οι παππούδες, μερικοί φίλοι από το σχολείο, ο καλύτερός του φίλος από τον στρατό. Κι όλοι είπαν κάτι. Τα δάκρυα έμοιαζαν εξίσου φυσιολογικά με την ανάσα, γράφει ο Χίτσενς στο Vanity Fair. Όταν έφτασε η σειρά του, το μόνο που μπόρεσε να αρθρώσει ήταν μερικοί στίχοι από την τελευταία σκηνή του Μακμπέθ. Ο τύραννος έχει σκοτωθεί, αλλά ο Ρος πρέπει να ανακοινώσει στον γερο-Σίγουορντ ότι ο γιος του πέθανε στη μάχη: «Η θλίψη σας/ Δεν πρέπει να συγκριθεί με την αξία του/ Γιατί τότε δεν θα έχει τέλος».

34 Comments:

At 12/10/07 11:03 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αν δεν ήταν κρατιστής μπορεί, αντί στην αμερικανική Βέρμαχτ, να είχε καταταγεί στη Μπλακγουώτερ, όπου η προστασία του προσωπικού είναι καλύτερη, όπως και οι μισθοί - ή μπορεί να είχε διαβάσει Γκρήνσπαν και να ζούσε ακόμα.

 
At 12/10/07 11:27 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Μαύρο Πρόβατο, μην μιλάτε κι εσείς έτσι γιατί με πιάνει απελπισία.
Εμένα άλλο με εντυπωσίασε. Αν κατάλαβα καλά, ο νεαρός ήταν κάτοικος Καλιφόρνιας.

Με δεδομένο τον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι σ'ολόκληρη την πολιτεία, είναι ν'απορείς που θέλησε να πάει στο Ιράκ για να κάνει τον κόσμο καλύτερο και να αισθανθεί ότι συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Ο λευκός, χριστιανός, που θεωρεί ότι όλα έχουν καλώς στο σπίτι του και με τα αγαπημένα του βιβλία κάτω από τη μασχάλη, εκστρατεύει στην Ανατολή για να σώσει "τους υπανάπτικτους μεσανατολίτες". Πράγματι, πιο κλασικό κι από τον Σαίξπηρ.

Πώς το έλεγε ο Μαυριτανός Οθέλλος ενώ προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του ότι πρέπει να σκοτώσει τη Δυσδαιμόνα;

It is the cause, it is the cause my soul...

 
At 12/10/07 11:40 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Στα είκοσι τρία του, και ενάμιση χρόνο παντρεμένος, δεν θεωρεί τίποτα. Ούτε πήγε να σώσει "υπανάπτυκτους μεσανατολίτες". Πήγε να πολεμήσει για τις αρχές στις οποίες πίστευε. Και την επιλογή αυτή, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί της, οφείλουμε να τη σεβαστούμε.

 
At 12/10/07 12:00 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Το ότι σχολιάζουμε την επιλογή του, δεν σημαίνει ότι δεν τη σεβόμαστε. Αν πιστεύεις ότι ο σχολιασμός είναι ένδειξη ασέβειας, ίσως θα πρέπει να σκεφτείς να κλείσεις τα σχόλια αυτού του ποστ.

Ούτε τί πίστευε μπορείς να ξέρεις. Με βάση την επίσημη προπαγάνδα για την αιτία του πολέμου, μπορούμε να υποθέσουμε ότι πίστευε στις αρχές της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δεν μπορεί να έβλεπε ότι παραβιάζονται τ'ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράκ και να μην έβλεπε τις παραβιάσεις μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Επέλεξε να σώσει τους Ιρακινούς.

Εξάλλου εσύ, δεν είσαι Φιλελεύθερος και δεν πιστεύεις πως η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να επεμβαίνει όταν παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα όπως πιστεύω εγώ για παράδειγμα μαζί με το ότι πρέπει να επεμβαίνει ΠΑΝΤΟΥ και όχι επιλεκτικά. Οπότε, τί θες τώρα;

 
At 12/10/07 12:02 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Πήγε να πολεμήσει για τις αρχές στις οποίες πίστευε. Και την επιλογή αυτή, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί της, οφείλουμε να τη σεβαστούμε.

Έίναι μια τοποθέτηση που ακυρώνει εαυτή: αν τη δεχτούμε, σεβόμαστε εξίσου την επιλογή του βομβιστή.

 
At 12/10/07 12:06 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 12/10/07 12:07 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να επεμβαίνει
Μόνο που δεν υπάρχει η "παγκόσμια κοινότητα": υπάρχει η μοναξιά και ο ιμπεριαλισμός, όπως έλεγε κάποτε και ο Μιχάλης ;-)

 
At 12/10/07 12:25 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Υπάρχει παγκόσμια κοινότητα μόνο που αν δεν κυριαρχούσε ο πολιτικός σχετικισμός που είναι μία αριστερή λογική, η παγκόσμια κοινότητα θα μπορούσε να κάνει πιο αισθητή την παρουσία της. Τώρα αυτά που λέει ο Μιχάλης δεν είναι και για να τα κάνουμε quote γιατί ως γνωστός αυτά τα λέει σήμερα. Αύριο, είναι μία άλλη μέρα και θα μας πει άλλα.

 
At 12/10/07 1:29 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Στην επιθετικότητα του Αθήναιου, δεν έχω λόγο να απαντήσω. Δεν έχει άλλωστε κανένα ενδιαφέρον. Το τι πίστευε ο Μαρκ, το ξέρει καλά η οικογένειά του, και το έλεγε ο ίδιος στα γράμματά του, μέρος των οποίων δημοσίευσε ο Χίτσενς στο άρθρο του.

Ο βομβιστής, αγαπητέ Μαυροπρόβατε, σκοτώνει φτωχούς Ιρακινούς που περιμένουν σε μια ουρά για να πιάσουν δουλειά, σκοτώνει γυναικόπαιδα που τυχαίνει να περνούν από το σημείο της έκρηξης, και αυτό το κάνει όχι για να τιμωρήσει ή να εκδικηθεί τους Αμερικανούς που εισέβαλαν στη χώρα του, αλλά για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του Μπιν Λάντεν. Οι περισσότεροι βομβιστές αυτοκτονίας στο Ιράκ είναι Σαουδάραβες. Ασφαλώς και υπάρχει μια εγχώρια αντίσταση, ένα αντάρτικο, που κτυπά όμως τον κατακτητή, όχι τον κοσμάκη. Και αυτή την επιλογή οφείλουμε να τη σεβαστούμε, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλα τα απελευθερωτικά αντάρτικα.

 
At 12/10/07 1:48 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Ναι κι εγώ το βομβιστή της συγκεκριμένης βόμβας εννοούσα...

 
At 12/10/07 1:58 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Το να έχεις εκλεκτικές ή σχετικές απόψεις ή ακόμη και εναλλασσόμενες, είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου, εγώ αυτό που δεν κατάλαβα είναι από πού ως πού ο σχολιασμός των απόψεων του μακαρίτη να συνιστά και ασέβεια στο πρόσωπό του. Τα περί επιθετικότητας, τα αντιπαρέρχομαι, κάτι τέτοια έλεγαν οι ΚΝΙΤες στη Φιλοσοφική όταν δεν είχαν τί να σου απαντήσουν. :-)

 
At 12/10/07 2:07 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Δεν σχολίασες τις απόψεις, Αθήναιε. Είπες ότι δεν ξέρω τι πίστευε, παρά μόνο μέσα από την προπαγάνδα του πολέμου. Είπα ότι αυτά που ξέρω, τα ξέρω από την οικογένειά του και τα γράμματά του - όπως τουλάχιστον τα μετέφερε ο Χίτσενς. Για τους Κνίτες σου έχω απαντήσει στο παρελθόν, ξεχνάς, δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι'αυτό, αλλά όπως είπα δεν με ενδιαφέρει κιόλας.
Πράγματι, Μαυροπρόβατε, έχεις ένα point. Αλλά ο Μαρκ είχε μετρήσει τους κινδύνους όταν πήγε στο Ιράκ. Χαίρομαι πάντως που δεν χαρακτηρίζεις μαζικά τους βομβιστές "αγωνιστές της ελευθερίας" :-)

 
At 12/10/07 2:15 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Αντιγράφω από το άρθρο σου:«Η επιθυμία μου να “σώσω τον κόσμο” είναι στην πραγματικότητα μια προέκταση της προσπάθειάς μου να φτιάξω έναν κόσμο κατάλληλο για σένα».

Και λέω. Προφανώς, ο κόσμος της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ δεν ήθελε καμία ...επιδιόρθωση και ήθελε ο άνθρωπος να πάει να φτιάξει το Ιράκ.
Λέει στη γυναίκα του που ζει στις ΗΠΑ των κοινωνικών αποκλεισμών ότι ο κόσμος θα γίνει κατάλληλος για εκείνη αν φτιάξουμε το Ιράκ.

Αυτό μου έκανε εντύπωση, αν μου επιτρέπεις.

Έλα μωρέ με την ΚΝΕ, πλάκα κάνω, το ξέρεις. Είναι γνωστό ότι είσαι Πασόκος, στο πιο τρέντυ και lifestyle από τον Κίμωνα, όμως.

:-*

 
At 12/10/07 2:31 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ραντεβού στην ουρά για να ψηφίσουμε όλοι στις 11 Νοεμβρίου και να αλλάξουμε τον κόσμο!

 
At 12/10/07 2:38 μ.μ., Blogger Hypnotist said...

Το πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται ο καθένας έναν καλύτερο κόσμο και το τι επιλέγει να κάνει για να συνεισφέρει είναι προσωπική υπόθεση. Αλλιώς θα μπορούσαμε να πούμε ότι π.χ. αυτοί που ενδιαφέρονται για τα δικαιώματα των ζώων στο τσίρκο δεν είναι άξιοι σεβασμού, είναι βλαμμένοι γιατί την ίδια στιγμή στην Αφρική γίνονται γενοκτονίες και ο κόσμος υποφέρει.

 
At 12/10/07 3:19 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 12/10/07 3:21 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Βρε εδώ βγήκε βρώμα οτι χωρίζει ο αρχηγός, κι εσείς ασχολείστε ακόμα με το ΠΑΣΟΚ;
Θα σας κρατάω ενήμερους...
:-))))

 
At 12/10/07 3:30 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Ο Μαρκ είναι άραγε το αντίστοιχο του ιππότη που ξεκινούσε από τη Σαξωνία ή τη Βρετάνη για να πάει πάλι στη μέση ανατολή;
Κατ εμέ ναι, και είχε ακριβώς τα ίδια κίνητρα, και προερχόταν από τις αντίστοιχες κοινωνικές τάξεις των δύο εποχών.
ΟΙ άνθρωποι, τα κίνητρά τους και οι πράξεις τους θα είναι πάντα περίπου ίδιες.

 
At 12/10/07 4:16 μ.μ., Blogger speaker said...

@Αθήναιο: Με δεδομένο τον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι σ'ολόκληρη την πολιτεία, είναι ν'απορείς που θέλησε να πάει στο Ιράκ για να κάνει τον κόσμο καλύτερο και να αισθανθεί ότι συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Ο λευκός, χριστιανός, που θεωρεί ότι όλα έχουν καλώς στο σπίτι του και με τα αγαπημένα του βιβλία κάτω από τη μασχάλη, εκστρατεύει στην Ανατολή για να σώσει "τους υπανάπτικτους μεσανατολίτες".

Κρίνοντας από το χαρακτήρα του Μάρκ, από τα βιβλία που διάβαζε, από τον αγνωστικισμό του, από τη γυναίκα που διάλεξε για σύζυγο του, από τον υπέροχο λυρισμό της τελευταίας επιθυμίας του, προκύπτει αυτονόητα – πιστεύω εγώ - ότι ο Μάρκ ήταν κάθε άλλο παρά θιασώτης του κοινωνικού αποκλεισμού των μαύρων και των ισπανόφωνων στην Αμερική, ούτε θεωρούσε ότι όλα έχουν καλώς στο σπίτι του. Η επιστολή στην κόρη Βουλγάρων πολιτικών προσφύγων γυναίκα του συνηγορεί υπέρ της ερμηνείας μου αυτής.
Και ναι, ένα καλύτερο Ιράκ συνεπάγεται μια καλύτερη Καλιφόρνια, που συνεπάγεται ένα καλύτερο Παρίσι, που συνεπάγεται μια καλύτερη Μόσχα, που συνεπάγεται ένα καλύτερο Πεκίνο, που συνεπάγεται μια καλύτερη Μέση Ανατολή, που συνεπάγεται μια καλύτερη Αφρική, που συνεπάγεται ένα καλύτερο κόσμο. Τουλάχιστον έτσι πίστευε ο Μάρκ, πιστεύω εγώ.

@Μαύρο Πρόβατο: Μόνο που δεν υπάρχει η "παγκόσμια κοινότητα": υπάρχει η μοναξιά και ο ιμπεριαλισμός, όπως έλεγε κάποτε και ο Μιχάλης..

Ιμπεριαλισμοί υπήρχαν κι υπάρχουν πολλοί. Ο χειρότερος είναι εκείνος που εκκολάπτεται στο όραμα – και στις πρακτικές - του Μπιν Λάντεν και των ομοϊδεατών του. Με αυτό το σκεπτικό διαλεκτικής θεώρησης των πραγμάτων, ο Μάρκ ήταν αντι-ιμπεριαλιστής. Ένας ρομαντικός ιδεολόγος, όπως υπήρξαμε πολλοί στα 23 μας.

@nik-athenian: Ο Μαρκ είναι άραγε το αντίστοιχο του ιππότη που ξεκινούσε από τη Σαξωνία ή τη Βρετάνη για να πάει πάλι στη μέση ανατολή;
Κατ εμέ ναι, και είχε ακριβώς τα ίδια κίνητρα, και προερχόταν από τις αντίστοιχες κοινωνικές τάξεις των δύο εποχών.


Κατ εμέ όχι. Για τους λόγους που αναφέρω πριν. Και μιλάω για τον Μάρκ, όχι για τον Μπους.


υγ
Αν ο πατέρας του Μάρκ διάβαζε Σαίξπηρ θα μπορούσε να απαντήσει στον Ρος όπως ο γερο-Σίγουορντ:

Had I as many sons as I have hairs
I would not wish them to a fairer death.

 
At 12/10/07 5:31 μ.μ., Blogger zelig said...

Εγώ κρατάω μόνο τη ζημιά που έχει κάνει ο (πάντα ιδιοφυής) Χίτσενς, από τότε που άρχισε την αρθρογραφία του υπέρ του πολέμου.
Και που στη βάση της (αρθρογραφίας) κρύβεται η αντίληψη ότι εμείς (δηλ. η αποικιοκρατία) δημιουργήσαμε αυτά τα κράτη κι εμείς οφείλουμε να τα πατρονάρουμε εσαεί. Που δεν είναι και τελείως αβάσιμη, εδώ που τα λέμε.

 
At 12/10/07 5:51 μ.μ., Blogger nasopoulos said...

Κοινωνικοί αποκλεισμοί θα υπάρχουν πάντα και παντού. Τα αποτελέσματα των πράξεων του Μαρκ και του κάθε Μαρκ δεν καθαγιάζονται επείδη τα κίνητρα του διαφέρουν από αυτά του μισθοφόρου της Μπλακγουώτερ.
Απλά, καλό είναι άνθρωποι σαν τον Χίτσενς να καταλαβαίνουν την βαρύτητα αυτών που γράφουν και να οδηγούν ανθρώπους σαν τον Μάρκ σε μονοπάτια ειρηνικότερα, εκεί όπου μπορούν να αποτελέσουν πιο εύκολα μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.

 
At 12/10/07 5:53 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Μύρισε κανείς άλλος το aftershave του Ιχνηλάτη εδώ μέσα ή είναι η ιδέα μου; :-)

 
At 12/10/07 6:24 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Αθήναιε,

είσαι λαγωνικό! Κι εμένα μου μύρισε...

*

Μιχάλη,

με όλο το σεβασμό στο νεκρό νέο - δεν ήταν απλά αφελής, ήταν και εξαιρετικά επικίνδυνος για την ανθρωπότητα. Αυτό που έκανε, με όλη του την καλλιέργεια και την ευαισθησία, δεν διαφέρει σε τίποτα ΑΠΟΛΥΤΩΣ από αυτό που κάνουν οι δεκάδες χιλιάδες μισθοφόροι (είτε του κράτους, είτε των ιδιωτικών στρατών που μισθώνουν οι ΗΠΑ) που πήγαν εκεί χωρίς τα βιβλία του Όργουελ.

 
At 12/10/07 10:10 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αθήναιε,
Πάνο,
αν καταφέρω να κάνω την όσφρησή σας αλγόριθμο, θα γίνω πολύ πλούσιος :-)

 
At 12/10/07 10:48 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Μαυροπρόβατε, για να ανιχνεύσεις με αλγόριθμο την ταυτότητα κάποιου πρέπει να έχεις μια συνεχώς ανανεούμενη βάση δεδομένων με αγαπημένα του θέματα, λέξεις, στίχους, πολιτικές θέσεις,καλλιεργημένη ή όχι γραφή και δεκάδες άλλα στοιχεία για τον καθένα.
Αντ αυτού, εμείς οι υπόλοιποι κοιτάμε την ΙP του καθενός για να δούμε στο περίπου από που γράφει.
Ο Μιχάλης θα μπορούσε να το δει αυτό στα στατιστικά του.
Ένιγουέη, ο Ζαϊρινός μας έλειψε και ίσως του λείψαμε.

 
At 13/10/07 1:11 π.μ., Blogger doh said...

ενας τύπος με κάποια "σχετική" εξουσία μέσα σ'ένα "δύστροπο" μεγαλο-επιχειρηματικό περιβάλλον έκρινε πως έπρεπε να αντιταχθεί στη κατάχρηση εξουσίας των προϊσταμένων του (που ετύγχανε να είναι κ πανίσχυροι μέτοχοι της εταιρείας) απέναντι στο εργατικό προσωπικό.
Όταν εκείνoi προφασίστηκαν μια δικαιολογία προκειμένου να τον πείσουν για το "δίκιο τους" κ τη μεθόδευσαν μέσω μιας νεαρής υπαλλήλου τους που διατηρούσε κατά τα άλλα μια ειλικρινή σχέση με το "τύπο με τη σχετική εξουσία μέσα στην εταιρεία", ήρθαν αντιμέτωποι με μια κατά τα φαινόμενα ανεξήγητη, πλήν όμως σθεναρή αντιστασή του σχετικά με την απόφασή τους. Αφού λοιπόν τους εξέθεσε κανονικά μπροστά στα μάτια της, στο τέλος με ευγενικό αλλά σαφή τρόπο της ζήτησε να μην υπακούει σε τέτοιου τύπου άνωθεν εντολές κ να μην υποκύπτει σε εκβιασμούς γιατί τότε θα έχει κ αυτή ένα μέρος της ευθύνης - το ελάχιστο ίσως, από την άλλη όμως υπαρκτό. Κ όταν εκείνη στο τέλος άφησε να διαρρεύσει η απορία της μέσα από τα γκριζωπά μεγάλα μάτια της,-που θα μπορούσε να ερμηνευθεί περίπου ως εξής: "για ποιο λόγο, για ποιο λόγο στο κάτω - κάτω υπερασπιζόταν κάτι, κάποιους, με τέτοια εμμονή, αφού δεν είχε το παραμικρό συμφέρον, κ που η υπόθεση θα μπορούσε ίσως κ να θεωρηθεί άνευ σημασίας", εκείνος της απάντησε: "μα πως θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά; Πως θα μπορούσα να δώσω στους άλλους να καταλάβουν για το πως αντιλαμβάνομαι τον κόσμο; Πως αλλιώς θα μπορούσα να σε φλερτάρω;"

τα λόγια στο τελευταίο γράμμα του Μαρκ Ντέιλι προς της γυναίκα του μου έφεραν στο νου το παραπάνω περιστατικό...

ήθελα να γράψω κ κάτι πιο εύθυμο πάνω στο σχόλιό σου "για τη κάλπη του ΠαΣοΚ" Μιχάλη...αλλά έχω κολλήσει σε αυτό το

"«Η θλίψη σας/ Δεν πρέπει να συγκριθεί με την αξία του/ Γιατί τότε δεν θα έχει τέλος».

 
At 13/10/07 2:10 π.μ., Blogger karina rubinstein said...

"Safeguarding the rights of others is the most noble and beautiful end of a human being."
-Kahlil Gibran
Ποσοι αλλοι 'Μαρκς' ακομα?

 
At 13/10/07 4:03 μ.μ., Blogger gb winzip said...

Κάποιοι μυρίσανε εύκολο θέμα και την πέσανε, έίχει αποκάμει η υπομονή τους.

".. Ο λευκός, χριστιανός, που θεωρεί ότι όλα έχουν καλώς στο σπίτι του.." Αθ.

Εκτός απο τον "μαύρο" ρατσισμό να καλωσορίσουμε και τον "λευκό" ρατσισμό;

 
At 13/10/07 5:15 μ.μ., Blogger Ακοινώνητος said...

Δεν είναι και κακό που ήσουν Κνίτης στο Πολυτεχνείο! Θα χαρακτήριζα το σημερινό σου άρθρο ανθρωπιστικό αλλά πιο πολύ, είναι ένα αφελές άρθρο, καλών προθέσεων.

 
At 13/10/07 11:04 μ.μ., Blogger gb winzip said...

Μιά φορά κι' ένα καιρό υπήρχε ένας αμερικανός στρατιώτης, ο Μάρκ, οπαδός του Κένεντυ πρεσβευτή στο Λονδίνο που υποστηρίζει την ουδετερότητα στον Β'Π.Π και υποστήριζε ''άσε τους ευρωπαίους να σκοτωθούν μεταξύ τους''. Εγινε η απόβαση στη Νορμανδία και ο Μάρκ πυροβολήθηκε από τη γερμανική Βέρμαχτ.
Αλλος είπε ότι...''με όλο το σεβασμό στο νεκρό νέο - δεν ήταν απλά αφελής, ήταν και εξαιρετικά επικίνδυνος για την ανθρωπότητα'' και συμπλήρωσε ''η παγκόσμια κοινότητα πρέπει να επεμβαίνει. Μόνο που δεν υπάρχει η παγκόσμια κοινότητα : υπάρχει η μοναξιά και ο ιμπεριαλισμός''. Αλλος διαφώνησε,
''Ο Μαρκ είναι άραγε το αντίστοιχο του ιππότη που ξεκινούσε από τη Σαξωνία ή τη Βρετάνη για να πάει πάλι στη μέση ανατολή;'' και πρόσθεσαν ''Αν δεν ήταν κρατιστής μπορεί, αντί στην αμερικανική Βέρμαχτ, να είχε καταταγεί στη Μπλακγουώτερ,''.
Διότι άλλο Σαντάμ άλλο Χίτλερ (;)

 
At 14/10/07 10:55 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Παιδιά, με όλο τον σεβασμό και την αγάπη που σας έχω, δεν πιάνετε μία μπροστά στο φλέγμα του Ακοινώνητου (σοσιαλιστή ή μη, ανάλογα με την περίσταση, αν και χρησιμοποιεί κατά καιρούς και άλλα ονόματα).
Πράγματι, το κριτήριό μου για να ξέρω αν ένα κείμενο είναι ενδιαφέρον ή όχι είναι η κρίση την οποία θα εκφέρει κάποια στιγμή ο Α. "Ανθρωπιστικό, αλλά αφελές", να'ναι καλά ο άνθρωπος, άλλες φορές έχει υπάρξει αυστηρότερος. Θα κάνω προσπάθειες να είμαι λιγότερο αφελής, το υπόσχομαι, είμαι ακόμα στην αρχή της καριέρας μου, θα με βοηθούσε πάντως αν οι κρίσεις σου, σεβαστέ Α., ήταν συχνότερες, και λίγο αναλυτικότερες, είναι φανερό πως εσύ έχεις πλούσια πείρα.
Αυτό που με προβληματίζει, πάλι, είναι η επιμονή των δύο Α. (Αθήναιου και Ακοινώνητου, να έχουν άραγε καμία σχέση;) ότι υπήρξα Κνίτης στο Πολυτεχνείο. Κατά καιρούς το πετάνε, στο άσχετο, παρόλο που το έχω διαψεύσει (πάντα αντιπαθούσα τους Κνίτες), και δεν καταλαβαίνω το λόγο. Οχι πως έχει καμιά σημασία δηλαδή, απλώς είμαι περίεργος.
Αβυσσος η ψυχή των Α...

 
At 14/10/07 11:50 π.μ., Blogger gb winzip said...

Α! δεν τόξερες, κανείς δεν είναι ότι δηλώσει, διότι ισχυρίζονται ότι το κάνει από δόλο. Χρήζονται λοιπόν αρμόδιοι αξιολογητές και δηλώνουν ποιός είσαι. Οπως με τη γνωστή μέθοδο των ψυχιατρίων. Σού απαγορεύουν να αλλάζεις, σου φτιάχνουν το φάκελλο με αυτά που δηλώνουν, όπως στη Στάζυ.
Αυτή είναι η επικρατούσα νοοτροπία και μείς τα θύματα της, σε μιά χώρα στρατόπεδο.

 
At 14/10/07 11:51 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Έλα μωρέ Drama Queen. Όταν στα λέμε κατάμουτρα γελάς όπως γελάω και εγώ όταν εσείς οι δύο με λέτε Δεξιά.Τί σ'ενώνει με τον Σοσιαλιστή; Οεο; Πάντως παρατηρώ ότι σε μία κρίση για ένα άρθρο απαντάς με κρίσεις για το άτομο που τις διατύπωσε. Σταλινικές μέθοδες (sic) είναι αυτές.
Όπως βλέπεις, και να θες να κρυψεις το παρελθόν, δεν γίνεται! :-Ρ

 
At 14/10/07 3:44 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Κρίση για ένα άρθρο ότι είναι "ανθρωπιστικό, αφελές και με καλές προθέσεις";
Εμένα και μερικούς καλούς φίλους, αυτό το άρθρο μας έκανε να βάλουμε τα κλάματα. Αλλοι κοροϊδεύουν, άλλοι καταγγέλλουν, άλλοι θυμούνται τους Κνίτες, εγώ απλώς έβαλα τα κλάματα. Ο καθείς με τις ευαισθησίες του.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home