Δευτέρα, Απριλίου 30, 2007

Άλλη μια σεμνή πρόταση



Εβδομήντα οκτώ εκατομμύρια: τόσοι είναι οι Αμερικανοί που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1946 και το 1964, τα χρόνια του λεγόμενου baby boom. Τι θα γίνει όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι βγουν στη σύνταξη;

Αυτό που θα συμβεί, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, είναι ότι οι φόροι θα αυξηθούν τις επόμενες δεκαετίες κατά 30%- 50% προκειμένου να καταστεί δυνατό να συντηρηθεί αυτό το τεράστιο κύμα συνταξιούχων. Και αυτό που πολλοί φοβούνται- όχι μόνο στην Αμερική, αλλά και στην Ευρώπη- είναι η αντίδραση των νεώτερων γενιών απέναντι στην επιδείνωση της δικής τους καθημερινότητας. Εμπρησμούς χωριών που είναι σχεδιασμένα για ηλικιωμένους και επιθέσεις εναντίον συνταξιούχων την ώρα που παίζουν γκολφ, περιγράφει ο Κρίστοφερ Μπάκλεϋ, πρώην σύμβουλος και λογογράφος του πατέρα Μπους, στο τελευταίο του μυθιστόρημα με τίτλο «Βoomsday». Κι ενώ η κατάσταση τείνει να ξεφύγει από τον έλεγχο της κυβέρνησης- συνεχίζει ο συγγραφέας-, πέφτει σαν κεραυνός η πρόταση μιας 29χρονης μπλόγκερ, της Κασάντρα Ντιβάιν: να οργανωθεί μια «εθελοντική μετάβαση» των ηλικιωμένων. Με άλλα λόγια, να δοθούν κίνητρα στους άνω των 70 ετών για να αποχωρήσουν ησύχως από τον μάταιο τούτο κόσμο. Όποιος μπει στο πρόγραμμα θα απολαύσει, προτού αυτοκτονήσει, μια υπέροχη κρουαζιέρα με έξοδα του κράτους (που θα ονομάζεται «αποχαιρετιστήριος μήνας του μέλιτος»), ενώ τα παιδιά και τα εγγόνια του θα απαλλαγούν από τον φόρο κληρονομιάς.

Ο συγγραφέας εμπνεύστηκε εμφανώς την ιδέα του από το περίφημο βιβλίο του Τζόναθαν Σουίφτ με τίτλο «Μια σεμνή πρόταση», που κυκλοφόρησε το 1729 και πρότεινε ως λύση για τον υπερπληθυσμό και την πείνα στην Ιρλανδία να πουλάνε οι φτωχοί τα μικρότερα παιδιά τους στους γαιοκτήμονες για να τα τρώνε. Παρ΄ όλο που το βιβλίο εξαντλείται ουσιαστικά σε αυτό το εύρημα και, σύμφωνα με τους κριτικούς, δεν είναι ιδιαίτερα καλογραμμένο, σκαρφάλωσε μέσα σε ένα μήνα από την έκδοσή του στην κορυφή των μπεστ σέλερ και έγινε αντικείμενο συζήτησης μεταξύ πολιτικών αναλυτών και οικονομικών σχολιαστών. Όπως γράφει ο Ρόμπερτ Σάμιουελσον στο Νιούζουικ, μπορεί να μη δούμε τα επόμενα χρόνια επιθέσεις εναντίον συνταξιούχων που λιάζονται στην παραλία, αλλά ένας πόλεμος γενεών με αφορμή το συνταξιοδοτικό πρόβλημα είναι αναπόφευκτος.
«Διαπράττουμε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό έγκλημα», σημειώνει, «απέναντι στα παιδιά μας, ίσως κι απέναντι σε μας τους ίδιους».

Γιατί, λοιπόν, αυτή η σιωπή και απραξία; Μα για τους ίδιους λόγους που υπαγορεύουν την απραξία και στην Ευρώπη: τον φόβο των πολιτικών ότι οποιοδήποτε μέτρο θα έχει εκλογικό κόστος. Η Αarp, το σούπερ λόμπι των συνταξιούχων, έχει 38 εκατομμύρια μέλη και το βάρος της στις προεδρικές εκλογές είναι μεγάλο. Άλλωστε, είναι δυνατόν οι baby boomers (στους οποίους ανήκουν ο Μπιλ Κλίντον, ο Τζορτζ Μπους, ο Μπιλ Γκέιτς) να τα βάλουν με τον εαυτό τους;

18 Comments:

At 30/4/07 9:53 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Επειδή ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτού που είμαι σήμερα το οφείλω στους παπούδες μου και ειδικώς στη γιαγιά μου την Έστερ, έχω μία τεράστια ευαισθησία στο ζήτημα της τρίτης ηλικίας.

Από τη μία ο κόσμος αγχώνεται και παλεύει να νικήσει το γήρας κι από την άλλη, δυσανασχετεί να αναλάβει το κόστος της επιμήκυνσης του μέσου όρου ζωής. Βλέπω ένα καθοριστικό και σημαντικό ρόλο της τρίτης ηλικίας την κοινωνία.

Το σπίτι μου βρίσκεται ανάμεσα σ'ενα ΚΑΠΗ και σ'ενα Δημοτικό σχολείο. Το συγκεκριμένο ΚΑΠΗ είναι εξαιρετικά δραστήριο, κάθε απόγευμα μαζεύεται εκεί πολύ κόσμος, άντρες και γυναίκες και κάνουν διάφορες εκδηλώσεις. Από την άλλη, τα πρωινά, την ώρα που περπατώ με το σκύλο, βλέπω αγχωμένες μαμάδες και αγχωμένους μπαμπάδες, κάποιοι στην ηλικία μου, να σπρώχνουν τα νυσταγμένα και αργοπορημένα καμάρια τους να ανοίξουν το βήμα τους. Παραδίδουν τα παιδιά τρέχοντας και συνεχίζουν την τρεχάλα για τον επιούσιο.

Επειδή τυχαίνει να διαβάζω κι εγώ μυθιστορήματα, θυμάμαι ένα της Μαρίας Ιορδανίδου, "Την αυλή μας" όπου οι όχι τόσο νέοι ένοικοι της "αυλής" της πολυκατοικίας, αγανακτησμένοι από τον Γολγοθά των νεώτερων, αποφασίζουν να ιδρύσουν στο ισόγειο της πολυκατοικίας, ένα παιδικό σταθμό και να φυλάνε εκείνοι τα παιδάκια που μένουν στην πολυκατοικία.

Αφού λοιπόν η γιαγιά μου με ανέθρεψε για να γίνω ένα μεγάλο ψώνιο που διαβάζει μυθιστορήματα και ονειρεύεται ανθρώπινες κοινωνίες, πήρα την πρωτοβουλία να κάνω προξενειά μεταξύ των ενοίκων του ΚΑΠΗ και κάποιων νέων ζευγαριών της γειτονιάς.

Το παιδάκι που μένει στο απο κάτω διαμέρισμα, η Μυρσίνη, που είναι ένα κωλοπαιδαράκι που ονειρεύομαι να το βάλω στο φούρνο με πατάτες, το παραλαμβάνει από το νηπιαγωγείο,από τα Χριστούγεννα και μετά η κυρία της απέναντι πολυκατοικίας και το κρατάει μία ώρα μέχρι να έρθει η μαμά της Μυρσίνης. Με αυτό τον τρόπο, σταμάτησα να ακούω κάθε μεσημέρι τη μαμά της Μυρσίνης να ουρλιάζει επειδή τα νεύρα της έχουν πάθει από το άγχος. Η δε μικρή έχει τακιμιάσει πλήρως με την κυρία Ειρήνη και της φτιάχνει ζωγραφιές, της μαζεύει λουλούδια. κλπ.

Θέλω να γράψω κάτι στο μπλογκ μου γιαυτό αλλά ακόμη δεν έχει προχωρήσει το πρότζεκτ μου, έχω κάνει μόνο δύο προξενειά.

Λυπάμαι πολύ την μπλόγκερ που αντί η φαντασία της να καλπάζει προς καλύτερες κοινωνίες, επικούς έρωτες ή έστω άγριο σεξ, κάτι που θα ήταν και ταιριαστό με την ηλικία της, κάθεται και φαντάζεται τέτοιες παπαριές.

Το καημένο, φαίνεται πως δεν θα το πήρε ποτέ αγκαλιά καμία γιαγιά να του πει ένα ωραίο παραμύθι, καμία γιαγιά δεν θα έκανε πλάτη για να αποσιωπηθεί μία σκανταλιά, καμία γιαγιά δεν θα της μαγείρεψε το αγαπημένο της φαγητό.

Άνθρωποι αφίλητοι και αναγάπητοι που απεργάζονται στη φαντασία τους την καταστροφή της ανθρωπότητας και εξαντλούν την κοινωνική τους δράση στο "πώς θα απαλλαγούμε από τους γέρους".

 
At 30/4/07 10:44 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Να διευκρινίσουμε κάτι, Αθήναιε, που ίσως δεν γίνεται κατανοητό εξαιτίας του κακού τρόπου με τον οποίο γράφω (κανείς δεν είναι τέλειος!) Η μπλόγκερ και η πρότασή της είναι δημιούργημα του συγγραφέα, που εμπνεύστηκε στο σημείο αυτό από τη Σεμνή Πρόταση του Σουιφτ και ήθελε να φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της συνταξιοδότησης.
Αλήθεια, ποιες είναι οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το θέμα αυτό;

 
At 30/4/07 11:38 π.μ., Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Ωραίο άρθρο. Το όλο ζήτημα προέρχεται από ένα γαλλικό βιβλίο (οικονομικό και φιλοσοφικό -δε θυμάμαι συγγραφέα τώρα) για τον "πόλεμο των γενεών". Πάντως ξεφεύγει πολύ από ότι κατάλαβα.

 
At 30/4/07 12:05 μ.μ., Blogger Tin Man said...

Εγώ θα διάλεγα για τίτλο του συγκλονιστικού άρθρου το "Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν", παραπέμποντας στο αριστούργημα του Πόλακ, They shoot horses, don't they?

 
At 30/4/07 1:36 μ.μ., Blogger Dralion said...

Καλημερα,

συγνωμη για το δραστικο μου υφος, αλλα μερικα πραγματα ξεπερνουν τις αντοχες μου για αυτοσυγκρατηση.

Βρισκω την προταση εντελως ηλιθια. Ειτε απο μπλογκερ ειτε απο βιβλιο προερχεται ειναι το λιγοτερο βλακωδης. Δειχνει ανθρωπο που δεν εχει ιδεα απο ζωη.Ας μην μιλησω για συναισθηματικα (βαρια) αναπηρο ατομο - καθοτι μη ειδικος.

Ο Αθηναιος δινει ενα μεμονωμενο παραδειγμα και συμφωνω μαζι του 100% (μου συμβαινει συχνα αυτο :-) ).
Επειδη στον στενο φιλικο μου κυκλο υπαρχουν επαγγελματιες γεροντολογοι θα μπορουσα να αραδιασω αλλες 10 προτασεις, για το πως μπορει να υπαρξει αρμονικη συνυπαρξη των γενεων.

Οι επιστημονες μαλιστα συμφωνουν, οτι οχι μονο μπορουν να συνυπαρξουν αλλα μια κοινωνια χωρις την 3η ηλικια θα ηταν αρρωστη.

 
At 30/4/07 2:03 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Φαντάζομαι, Dralion, πόσο θα σας είχε εξοργίσει το 1700 η πρόταση του Σουιφτ για τα μωρά. Είπαμε, μυθιστόρημα είναι, που θέλει να αναδείξει το πρόβλημα των συντάξεων. Δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο η μπλόγκερ ούτε υιοθετεί ο συγγραφέας την πρότασή της.

 
At 30/4/07 2:49 μ.μ., Blogger Aristea said...

Η πιθανότητα αντίδρασης των νεώτερων γενιών απέναντι στην επιδείνωση της δικής τους καθημερινότητας έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με την πρόσφατη μελέτη του Υπουργείου Άμυνας της Βρετανίας.

Σε αυτή την μελέτη λοιπόν η δημιουργία ενός προλεταριάτου αναγνωρίστηκε σαν πιθανό μελλοντικό ενδεχόμενο. Το προλεταριάτο όμως αυτό θα είναι αποτέλεσμα του επαναστατικού ρόλου που θα αναπτύξει αυτή τη φορά η αστική τάξη.

Και οι λόγοι; από τη μία η αυξανόμενη ανισότητα μεταξύ της αστικής τάξης και των υπερ-πλουσίων θα διαταράξει την εντύπωση αξιοκρατίας στην κοινωνία και από τηαν άλλη η αύξηση των λεγόμενων ¨urban under-classes¨ θα αποτελεσουν απειλη για την κοινωνική τάξη και συνοχή καθώς ο αυξανόμενος δανεισμός και η μείωση συντάξεων θα αρχίζουν πλέον να έχουν αισθητές επιπτώσεις.

 
At 30/4/07 6:00 μ.μ., Blogger passer-by said...

Θα το θέσω όσο πιο κομψα γινεται: Προκειται για τελειως ηλιθια προταση απο ανθρωπους που εχουν σοβαρο προβλημα προσωπικοτητας.

Οταν ξεσοκαριστω θα επανελθω.

 
At 30/4/07 8:51 μ.μ., Blogger Nicholas Manie said...

Pantws, to sygekrimeno koinwniko "fainomeno" perigrafetai kai se allo vivlio tou Arthur Clarke "radevou me to Rama". Einai vevaia episthmonikhs fantasias, alla parola ayta thigetai sxetika ektenws. Gia na mhn parexhghthw, epeidh kai egw megalwsa sthn agalia ths giagias kai tou pappou, h en logw protash krinetai anedafikh.

 
At 30/4/07 9:00 μ.μ., Blogger gb winzip said...

Επίλογος Μ.Μητσού,
"Γιατί, λοιπόν, αυτή η σιωπή και απραξία; Μα για τους ίδιους λόγους που υπαγορεύουν την απραξία και στην Ευρώπη: τον φόβο των πολιτικών ότι οποιοδήποτε μέτρο θα έχει εκλογικό κόστος. Η Αarp, το σούπερ λόμπι των συνταξιούχων, έχει 38 εκατομμύρια μέλη και το βάρος της στις προεδρικές εκλογές είναι μεγάλο. Άλλωστε, είναι δυνατόν οι baby boomers (στους οποίους ανήκουν ο Μπιλ Κλίντον, ο Τζορτζ Μπους, ο Μπιλ Γκέιτς) να τα βάλουν με τον εαυτό τους;"

Ναί, καλά κατάλαβες, αυτά φταίνε για την "απραξία και τη σιωπή". Αν υιοθετείς τη "σεμνή πρόταση" χρειάζεσαι καλύτερα επιχειρήματα και να μην υποχωρείς εύκολα στον Αθήναιο.

 
At 30/4/07 9:06 μ.μ., Blogger gb winzip said...

Πολλοί μεγάλωσαν απο γιαγιά και παππού αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι δύσκολα θα έχουν αυτή τη χαρά, αυτό απεργάζονται κάτω απο τη μύτη μας, και ευχαριστούμε την ιστοσελίδα του Μ.Μ που το επισημαίνει.
κάποτε γνωρίζαμε για τρεί γενηές και πορευόμαστε για τέσσερις,+ κοκ
οπότε καλά ξεμπερδέματα.

 
At 1/5/07 6:15 π.μ., Blogger Albert said...

Επειδη δεν οφείλω τίποτα στους παππούδες μου, στους γονείς μου και ειδικώς στη γιαγιά μου αντίθετα απο τον κύριο αθηναίο και δεν μπορώ να δω το θέμα γενικά και αόριστα και να αφήσω να σκοτώσουν τα άλογα πριν γεράσουν, όπως και έχουν αρχίσει, δεν έχω καμιά ευαισθησία στο ζήτημα της τρίτης ηλικίας. Και κυρίως της επερχόμενης τρίτης ηλικίας. Ανήκω στη γενιά των 700ων ή και πιο σωστά 400ων ευρώ, όπως αρκετά εύστοχα την έχουν ονομάσει κάποιοι ευφυολόγοι πενηντάρηδες. Ξέρω οτι αν και με μεταπτυχιακό το πιο πιθανό είναι να μην πάρω 'κανονική' σύνταξη ποτέ αν έγκαιρα δεν ασφαλιστώ σε ιδιωτική ασφαλιστική. Ξέρω επίσης τι έγινε τις δεκαετίες του 60 και του 70 και ζώ σε ένα τέτοιο σκατένιο περιβάλλον. Ξέρω τι γίνεται τώρα. Μας εκμεταλλεύεται μια γενιά πενηντάρηδων και άνω επιχειρηματιών και δημόσιων υπαλλήλων μόνιμων που διευθύνουν συμβασιούχους, ανασφάλιστους και κακοπληρωμένους χαμάληδες. Ξέρω οτι καλύτερα θα είναι να μην γεράσω αν δεν γίνει κάτι και η κατάσταση συνεχιστεί έτσι γραμμικά. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει ακόμη η αποβλάκωση που επιβλήθηκε στη γενιά μου, κάτι ωστόσο άρχισε να κινείται. Δεν είναι τόσο ασύνδετη με το ζήτημα η πρόσφατη κινητοποίηση των ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αναπτύσσεται ένας προβληματισμός έστω αργά. Το πρόβλημα είναι οτι είμαστε λιγότεροι. Αυτό που φοβάμαι είναι οτι εσείς θα τις καπουλάρετε και εμείς θα φάμε το μεγάλο στραπάτσο απο τους επόμενους. Πλέον είστε εσείς και εμείς. Οπότε πόλεμος εδώ και τώρα.

 
At 1/5/07 7:09 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Πότε θα βρω χρόνο να κάτσω να ασχοληθώ με αυτή την πιπα για τη γενιά των 700Ε; Αλλά δουλεύω σε παραπάνω από μία δουλειές,αντί να κάθομαι να κλαίγομαι και το λίγο χρόνο που έχω, προτιμώ να τον αφιερώνω εκεί που μου αρέσει.

κ.albert, λυπάμαι που θα σας το πω αλλά άνθρωποι που αναλώνονται στην κλάψα και εξαντλούν την ενέργειά τους στο ταξικό μίσος πάντα υπήρχαν στην ιστορία και πάντα θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Οι κολίγες παπούδες σας με τις πολιτικές επιλογές των παιδιών τους έφεραν στον κόσμο κολίγες εγγόνια.

Είστε σκλάβοι στο mindset και έτσι είστε και στο πορτοφόλι.

Σόρρυ αλλά όταν διαβάζω την πολιτική σας σκέψη και διαπιστώνω τη βαθειά της συντήρηση, δεν σας λυπάμαι.

400Ε πολλά σας είναι.

 
At 1/5/07 10:14 π.μ., Blogger passer-by said...

@albert

Νομίζετε σοβαρά ότι αν μειωθούν οι ηλικιωμένοι θα αυξηθεί ο μισθός; Το θέμα δεν είναι η εκμετάλλευση των νεώτερων από τους γεροντότερους αλλά η φύση των συμβάσεων εργασίας, που καμιά πρόθεση δεν έχει να στηρίξει την τρίτη ηλικία, σας βεβαιώ.

Στο κάτω κάτω, οι ηλικιωμένοι τρώνε απο τα δεδουλευμένα. Οι συνομήλικοί σας ανίκανοι υψηλόμισθοι από που τρώνε; Υπόψιν ότι δεν έχω πρόβλημα με τους υψηλόμισθους γενικά αλλά με τους ανίκανους βυσματίες που έρπουν ανάμεσά τους.


@αθήναιο

Ο μισός πληθυσμός κάνει δεύτερη δουλειά και ο άλλος μισός κάνει και τρίτη ανασφάλιστη. Και δεν είναι όλων οι συμβάσεις καλοπληρωμένες.Οι μόνοι που χαζολογάνε είναι κάτι νεόπλουτοι βουτυρομπεμπέδες και κάτι ...εχμ...γκομενίτσες που ψάχνουν πλούσιο γαμπρό να το πω;

Ούτε έχουν όλοι τη δυνατότητα να αρνούνται χαμηλόμισθες και "χαμάλικες" θέσεις ή θέσεις κατά κανόνα στάσιμες.
Άρα δε φταίει η τεμπελιά και η αδιαφορία τους, κάτι άλλο φταίει.

 
At 1/5/07 11:17 π.μ., Blogger gb winzip said...

άν κατάλαβα καλά ο albert ενέταξε εαυτόν όχι εις τους 700 αλλά εις τους 400, τους γονείς του δε ενέταξε εις τους εκμεταλευτές προνομιούχους άνω των 50;

*Απο πρόχειρη ανάγνωση, η ιστοσελίδα Ζουρλομαντάρα αξίζει..

 
At 1/5/07 11:43 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 1/5/07 11:43 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Η γαλλική ΔΕΗ έχει θορυβηθεί τον τελευταίο καιρό από κάποιες αυτοκτονίες εργαζομένων της. Είναι παραπάνω από την υπολογιζόμενη στις επιδημιολογικές μελέτες "φύρα". Οι αυτόχειρες δεν ήταν όποιοι κι όποιοι: ήσαν μηχανικοί ασφαλείας σε πυρηνικούς σταθμούς. Οι αυτοκτονίες συμπίπτουν με την υιοθέτηση αυστηρότερων στάνταρ ασφαλείας, ιδίως σε ο,τι αφορά την σωρευτική δόση ακτινοβολίας που επιτρέπεται να δεχτούν οι εργαζόμενοι.
Οι αυτόχειρες είχαν όλοι να λύσουν το εξής πολυκριτηριακό πρόβλημα βελτιστοποίησης: στα πλαίσια συμπίεσης του λειτουργικού κόστους της επιχείρησης, ο καθαρισμός των εγκαταστάσεων έχει σταματήσει να γίνεται από συνεργεία υπαλλήλων της EDF κι έχει δωθεί σε υπεργολαβία - περίπου τέσσερα "στρώματα" εργοδοτών μεσολαβούν ανάμεσα στην εταιρία και τους καθαριστές, που δουλεύουν με συμβόλαια περιορισμένου χρόνου ή συμβάσεις έργου. Ανάμεσα στα καθήκοντα των υπεύθυνων ασφαλείας είναι η επίβλεψη των ποσότητων ακτινοβολίας ώστε κανείς εργαζόμενος να μην ξεπεράσει το σωρευτικό όριο - απαγορεύοντας σε όποιον το φτάνει, να ξαναεργαστεί σε συνθήκες έκθεσης. Μ'άλλα λόγια, οι καθαριστές είναι "περιορισμένων χρήσεων",μέχρι να τους απαγορευτεί (για λόγους ασφαλείας) να εξασκούν το επάγγελμα. Τον τελευταίο καιρό που μειώθηκαν τα κατώφλια των επιτρεπόμενων δόσεων, οι μηχανικοί ασφαλείας βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με καθαριστές που τους ικετεύουν να τους αφήσουν να δουλέψουν λίγο παραπάνω, για να ξεχρεώσουν το σπίτι τους, να πληρώσουν την καντίνα του παιδιού στο σχολείο, να συντηρήσουν το άνεργο "έτερον ήμισυ" κτλ. Ως μηχανικοί, γνωρίζουν οτι η μείωση των ορίων της δόσης ήταν απολύτως επιβεβλημένη, ύστερα από τις μελέτες που έδειξαν οτι τα ποσοστά καρκινοπαθειών και πρόωρων θανάτων των καθαριστών ήταν απαράδεκτα ψηλά.
Τέλος, ακόμα χειρότερα, κάθε μηχανικός ασφαλείας έχει τη δυνατότητα να επηρρεάσει την κατανομή καθηκόντων στα συνεργεία των καθαριστών, και άρα έμμεσα να αποφασίσει ποιοί θα δεχτούν μεγαλύτερη δόση.

...υπαρχουν ορισμένες δομικές ομοιότητες ανάμεσα στην παραπάνω "σύγκρουση" μηχανικών ασφαλείας/καθαριστών, και στην "αντίθεση" νέων/γέρων, αντρών/γυναικών κτλ κτλ.
Όποιος θέλει να τις εντοπίσει, καλό είναι να βγει από το στρουθοκαμηλικό καταφύγιο της μικρής προσωπικής πρωτοβουλίας και ατομικής ευαισθητοποίησης. Α, και από την κοινωνιολογία του βρεταννικού υπουργείου Άμυνας.

 
At 1/5/07 2:27 μ.μ., Blogger Tin Man said...

@albert,

Για να καταλάβεις
τι σκέφτεται
ένας γέρος
ογδόντα χρονών
καθώς αγναντεύει
το μέλλον του
και το παρελθόν
θα πρέπει
να περιμένεις
ογδόντα
χρόνια.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home