Σάββατο, Νοεμβρίου 25, 2006

Η δημοκρατία είναι σαν το σεξ



Οι επιστήμονες που ασχολούνται με την εξελικτική βιολογία χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να καταλάβουν τη σημασία που παίζουν τα παράσιτα στην εξέλιξη. Έδιναν έμφαση στα αρπακτικά και στον τρόπο με τον οποίο σκοτώνουν και καταβροχθίζουν τη λεία τους και παραγνώριζαν τη σκληρή μάχη ανάμεσα στα παράσιτα και τους ξενιστές: τα πρώτα προσπαθούν να νικήσουν την αντίσταση των δεύτερων, οι οποίοι με τη σειρά τους προσπαθούν να τους κάνουν τη ζωή δύσκολη. Η κατανόηση του ρόλου των παρασίτων οδήγησε τους επιστήμονες να συνειδητοποιήσουν και τη σημασία του σεξ. Η αναπαραγωγή διά της διασπάσεως θα ήταν πιο εύκολη, πιο φτηνή και θα χάριζε την αθανασία. Όμως ένας τέτοιος στρατός από κλώνους θα ήταν πολύ ευάλωτος στα παράσιτα, που θα ήταν αρκετό να προσαρμοστούν σε ένα μέλος του πληθυσμού ώστε να προσαρμοστούν αυτομάτως σε όλα. Η σεξουαλική αναπαραγωγή, αντίθετα, ανακατεύει τα γονίδια και θέτει τα παράσιτα αντιμέτωπα με έναν κινούμενο στόχο.

Οι εκλογές, γράφει ο Γκλεν Χάρλαν Ρέινολντς στο TCS Daily, έχουν για το πολιτικό σώμα την ίδια σημασία που έχει το σεξ για το φυσικό σώμα. Κάθε τόσο οι ψηφοφόροι διώχνουν από την εξουσία τους κατεργαραίους και φέρνουν στη θέση τους άλλους κατεργαραίους. Με τον τρόπο αυτό δυσκολεύουν τη ζωή των παρασίτων της πολιτικής (συντεχνίες, λομπίστες), αναγκάζοντάς τα να προσαρμόζονται σε έναν στόχο που αλλάζει διαρκώς. Αν λοιπόν είναι αλήθεια ότι κάθε επιτυχημένο σύστημα συγκεντρώνει παράσιτα, το αμερικανικό πολιτικό σύστημα (όπως και πολλά ακόμη δυτικά πολιτικά συστήματα) έχει υπάρξει επιτυχημένο για πολύ καιρό. Φυσικά δεν είναι τέλειο, όπως τέλειο δεν είναι ούτε το σεξ, αφού τα παράσιτα αποτελούν πάντα ένα πρόβλημα. Αλλά η τράπουλα κάθε τόσο ανακατεύεται. Η εναλλαγή των δύο μεγάλων κομμάτων στην εξουσία εμποδίζει τις ομάδες ειδικών συμφερόντων να εδραιώνουν τις θέσεις τους. Είναι όμως αυτό αρκετό; Μήπως χρειάζονται επιπλέον αντιπαρασιτικά μέτρα;

Οι δύο προτάσεις που έχουν ακουστεί μέχρι τώρα είναι το «πλαφόν» στη θητεία και η επιβολή περιορισμών στη χρηματοδότηση των κομμάτων. Το πρώτο μέτρο είναι ασφαλώς θετικό: είναι δυνατόν να εξετάζει σοβαρά ο παντελώς ατάλαντος Σιράκ το ενδεχόμενο να διεκδικήσει και τρίτη θητεία επειδή πιστεύει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να φρενάρει τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ; Για το δεύτερο, ο αρθρογράφος εκφράζει επιφυλάξεις: όταν περιπλέκεται η χρηματοδότηση ενός κόμματος, ενισχύονται οι δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα να τα βγάζουν πέρα με περίπλοκους νόμους. Χρειάζεται διαφάνεια. Χρειάζεται πίεση από τη βάση. Χρειάζεται και η ανάπτυξη νέων πόλων, ώστε τα χαρτιά να ανακατεύονται ακόμη περισσότερο. Αν στο σεξ δύο είναι αρκετοί (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ποικιλία βλάπτει), στην πολιτική αποδεικνύονται λίγοι.

5 Comments:

At 26/11/06 12:37 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Βλέπω πως ζηλώσαμε τη δόξα των μαγείρων που μιλούν για σεξ και μαγειρική... Καλώς.

:-Ρ

 
At 26/11/06 3:01 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

1) Η εναλλαγή των δύο μεγάλων κομμάτων στην εξουσία εμποδίζει τις ομάδες ειδικών συμφερόντων να εδραιώνουν τις θέσεις τους

Μεγαλοφυής η παρομοίωση: με τον τρόπο αυτό λοιπόν εξασφαλίζεται η επιβίωση του είδους - του συστήματος.

Τώρα, η βιολογία μας λέει οτι τα είδη εξελίσσονται-και μάλιστα με άλματα... Και η τραγική αντίφαση είναι οτι η εξέλιξη, άρα και ο αφανισμός ενός είδους, μπορεί να σταματήσει μόνο με τον αφανισμό της ζωής - και μ'αυτή, όλων των ειδών, του υπό απειλή συμπεριλαμβανομένου.

Φοβάμαι λοιπόν, οτι οι πολιτικές παρτούζες δεν ξεπερνούν αυτή την αντίθεση και το φάσμα του κινδύνου που αυτή ενέχει για την επιβίωση της ανθρωπότητας...

2)ο παντελώς ατάλαντος Σιράκ το σημείο αυτό χρήζει διευκρίνισης: νομίζω οτι καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο ποιητής (κάτι "αρνητικό"), αλλά καλό είναι να ξεκαθαρίζει από ποιά άποψη ο άνθρωπος που καταφέρνει να μετέχει στη διακυβέρνηση της Γαλλίας, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εδώ και 40κάτι χρόνια, είναι κατ'αυτόν ατάλαντος...

 
At 26/11/06 10:46 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Βλέπω έχουμε ...ανησυχίες(για να μη γράψω καύλ^^ς, εδώ είναι σοβαρόν μπλογκ!)

*

Φυσικά δεν είναι τέλειο, όπως τέλειο δεν είναι ούτε το σεξ...

Στον Γκλεν απαντά ο ρέκτης Γούντυ Άλλεν:

...και ο χειρότερος οργασμός μου ήταν κανόνι!

*

Η εναλλαγή των δύο μεγάλων κομμάτων στην εξουσία εμποδίζει τις ομάδες ειδικών συμφερόντων να εδραιώνουν τις θέσεις τους

Εδώ, σε ό,τι αφορά την ελληνική εμπειρία, απαντά κάθε ένας που γνωρίζει τα 10-15 μεγάλα ονόματα - τα αφεντικά, τους νονούς ή τους ...νταβαντζήδες [η κακή λέξη είναι του κ. Καραμανλή] ως εξής:

Μπουχαχαχαχαχαχαχαχαχα...

*

Πλαφόν στη θητεία; Βεβαίως ναι. Αρκεί να συμπεριλαμβάνει ανιόντες και κατιόντες συγγενείς, έως τρίτου βαθμού - και για πολλά χρόνια! Αλλιώς, τζάμπα καίει η λάμπα...

*

επιβολή περιορισμών στη χρηματοδότηση των κομμάτων...

Το άλλο, με τον Τοτό, το ξέρετε;

 
At 27/11/06 12:10 π.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Επέστρεψα εκτάκτως σήμερα, από σοβαρές επαγγελματικές υποχρεώσεις, γιατί μου είπαν ότι ο Μιχάλης κάτι έχει πάθει και τη μια γράφει για ιερωμένους που κυνηγάνε παρθένες ( ή το αντίστροφο αλλά δεν κατάλαβα:) και την άλλη για τη σέξι δημοκρατία!

Λοιπόν, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους :
Το σεξ ΔΕΝ είναι σαν τη δημοκρατία, Μιχάλη. Είναι πολύ καλύτερο!
Είναι το μόνο πράγμα που απολαμβάνουμε τόσο χωρίς να γελάμε :)))))))))

 
At 27/11/06 11:01 π.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Καλημέρα, καλή εβδομάδα!

Η μόνη λύση είναι ο πολιτικός εξοστρακισμός (ο περιορισμός του αριθμού των θητειών σε μία ή δύο)

(αν σάς ενδιαφέρει, είδα το Borat - ναι, εξαιτίας σας ;))))

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home