Πέμπτη, Νοεμβρίου 16, 2006

Τουλάχιστον κάνουν πολλά παιδιά...



«Πες κάτι αριστερό!». Η πρόκληση που είχε απευθύνει ο Νάνι Μορέτι στον Μάσιμο Ντ'Αλέμα σε μια συγκέντρωση της ιταλικής Αριστεράς δεν θα ακουστεί στις σημερινές προκριματικές εκλογές των Γάλλων ομοϊδεατών του. Πάνω απ' όλα, η «χρήσιμη ψήφος».

Τρεις ενδιαφέρουσες τηλεοπτικές αναμετρήσεις. Πολλές συνεντεύξεις στον Τύπο. Έντονες συζητήσεις γύρω από ιδέες που συχνά προκάλεσαν δυσάρεστες εκπλήξεις. Δημοσκοπήσεις, υπολογισμοί, στοιχήματα. Η σημερινή ψηφοφορία των 218.771 μελών του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος γίνεται με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Κάτι περίεργο όμως γίνεται με τους υποψηφίους. Ο θεωρούμενος πιο «αριστερός» από τους τρεις, ο πρώην πρωθυπουργός Λωράν Φαμπιούς, είναι ο ίδιος άνθρωπος που στις βουλευτικές εκλογές του 2002 είχε χαρακτηρίσει το πρόγραμμα του κόμματος υπερβολικά αριστερό. Στη συνέχεια βέβαια άλλαξε, τα έβαλε με τον καπιταλισμό και την Ευρώπη των μονοπωλίων, και συνέβαλε αποφασιστικά στην περυσινή απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης.

Η σημερινή μάχη γίνεται έτσι ανάμεσα σε έναν λαϊκιστή, έναν κεντρώο που δυσκολεύεται να διεγείρει τα πλήθη και μια χαρισματική «δεξιά». Φαβορί είναι η τελευταία. Και ο λόγος δεν είναι οι θέσεις της, πολλές από τις οποίες παρουσιάζουν ενδιαφέρον, αλλά οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η αιρετική «Σεγκό» είναι η μόνη που μπορεί να κερδίσει τον τρομερό «Σαρκό». Οι Γάλλοι σοσιαλιστές δεν έχουν περιθώρια για πειράματα, τους καταδιώκει το σύνδρομο του Λεπέν - ο αρχηγός του Εθνικού Μετώπου είχε πάρει 16% στον πρώτο γύρο του 2002 πετώντας έξω τον Λιονέλ Ζοσπέν, και αυτή τη φορά λένε ότι μπορεί να φτάσει το 20%. Χρειάζεται λοιπόν ένας υποψήφιος που μπορεί να διεισδύσει στο στρατόπεδο του αντιπάλου, ο πονηρός Κον-Μπεντίτ το κατάλαβε από την αρχή, κι επειδή δεν πιστεύει ότι οι κοινωνίες προχωρούν με αίμα αλλά με μεταρρυθμίσεις, πήρε το μέρος της Σεγκολέν.

Ο Εμμανυέλ Τοντ, πάλι, διαφωνεί. Ο Σαρκοζί και η Σεγκολέν είναι «υποψήφιοι του κενού», λέει ο Γάλλος δημογράφος στη Μοντ, γιατί αρνούνται να μιλήσουν για τα καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων. Τα τελευταία χρόνια, εκτός από τα λαϊκά στρώματα, τους εργάτες (κυρίως άνδρες) και τους υπαλλήλους (κυρίως γυναίκες), εισήλθε στις τάξεις των «διαφωνούντων» και ένα κομμάτι της μεσαίας τάξης, η «μέση μεσαία» τάξη. Η κυριαρχία του ελεύθερου εμπορίου οδηγεί σε αύξηση των ανισοτήτων και ασκεί ισχυρή πίεση στους μισθούς, άρα και στη ζήτηση. Η ελίτ, το ανώτερο 20% της κοινωνίας, δείχνει να μην το καταλαβαίνει, αλλά η κρίση θα εκδηλωθεί πολύ γρήγορα, η ρήξη του συστήματος είναι κοντά. Στην κρίση αυτή, τα δύο μεγάλα κόμματα απαντούν με δύο παράλογους υποψηφίους, δύο ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί από τις παραδόσεις του γκωλισμού και του σοσιαλισμού. Αλλά η ελπίδα δεν έχει χαθεί: αν στην Αγγλία τα παιδιά τα κάνουν οι εργάτες και η μεσαία τάξη δεν έχει καιρό, στη Γαλλία η μεσαία τάξη ξεχωρίζει τόσο για τις πολιτιστικές της δραστηριότητες όσο και για την υψηλή της γονιμότητα...

7 Comments:

At 16/11/06 2:28 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Πολύ γρήγορα, οι τελευταίες εκτιμήσεις για τις "προκριματικές" των σοσιαλιστών:

Εγγεγραμμένοι μετά το τελευταίο συνέδριο= 68000. Περίπου 15% αυτών για Φαμπιούς, 60% για Ρουαγιάλ, 25% για Στρως Καν.

Παλιοί = 150000 . Φαμπιούς 22%+40% της πλατφόρμας Νουβό Παρτί Σοσ (23%)+ 20% της κυρίαρχης πλατφόρμας (50%)= 40%

Ρουαγιάλ 65% της κυρίαρχης πλατφόρμας (50%)+ 45% ΝΠΣ (23%)= 43%

Στρως Καν = λοιπά 17%
Συνολικά

Φαμπιούς = 32%
Ρουαγιάλ= 48%
Στρως Καν= 20%

Οι εκτιμήσεις αυτές αντανακλούν ο,τι έχει μέχρι τώρα κυκλοφορήσει για τα μέλη των σοσιαλιστών και δεν αντιστοιχούν καθόλου στα γκάλοπ που γίνονται σε "συμπαθούντες" των σοσιαλιστών ή και γενικώς σε ψηφοφόρους.

Ποιοτικά δηλαδή, είναι: η Ρουαγιάλ χάνει για λίγο την εκλογή από τον α' γύρο, ο Φαμπιούς δεύτερος, ο Στρως Καν τρίτος.

Μένει να δούμε κατά πόσο έχουν σχέση με την πραγματικότητα...

 
At 16/11/06 10:24 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Χρειάζεται λοιπόν ένας υποψήφιος που μπορεί να διεισδύσει στο στρατόπεδο του αντιπάλου,ο πονηρός Κον-Μπεντίτ το κατάλαβε από την αρχή, κι επειδή δεν πιστεύει ότι οι κοινωνίες προχωρούν με αίμα αλλά με μεταρρυθμίσεις, πήρε το μέρος της Σεγκολέν.

Μιχάλη,
α- Γιατί χαρακτηρίζεις πονηρή μια καθ'όλα θεμιτή πολιτική θέση ;
β- Εγώ έχω καταγοητευτεί από τη Σεγκό(άσε που είναι η πιο σέξι 53χρονη που ξέρω:) Εσύ ;

 
At 16/11/06 10:45 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

:-))))))))))))))))))))))))))

Σύντροφε,
για το β φταίει μάλλον που είσαι μακριά...

Πάντως, θα είναι κατά πάσα πιθανότητα η υποψήφια του Πε-εΣ

 
At 16/11/06 10:49 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Δηλαδή από κοντά δεν βλέπεται, σύντροφε ;!

Άλλη μια σοσιαλιστική απάτη γμτ :)))))))))))))))))))))

 
At 17/11/06 12:52 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που βασίζονται στο 15% των καταμετρημένων ψήφων, η Ρουαγιάλ είναι υποψήφια των σοσιαλιστών από τον πρώτο γύρο με σκορ... ρουαγιάλ :-)

Οι εκτιμήσεις στις οποίες αναφερόμουν το πρωί, ήταν μάλλον "μούφα" των σεγκολενιστ για να σιγουρέψουν οτι θα πάνε τα μέλη να ψηφίσουν (η συμμετοχή κυμάνθηκε περί το 80%)

 
At 17/11/06 10:26 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Βρε Μαυροπρόβατε, δεν αφήνεις τα σάπια; Αβαντάριζες αναίσχυντα τον Φαμπιούς, παρέσυρες κι εμένα, κι είπα στη σύσκεψη ότι από "έγκυρη πηγή" μαθαίνω πως στο δεύτερο γύρο θα γίνει λυσσαλέα μάχη Δεξιάς-Αριστεράς...
Ιχνηλάτη, όπως ξέρεις είμαι οπαδός του Ντάνυ, και το "πονηρός" το είπα θετικά. Επιτέλους, το Σοσιαλιστικό Κόμμα έδειξε ότι έχει επαφή με την πραγματικότητα και επέλεξε καθαρά τον πιο "γήινο" υποψήφιο. Τώρα, γοητευμένος από τη Σεγκολέν δεν θα δηλώσω. Της αναγνωρίζω όμως ότι τάραξε τα νερά, και προκάλεσε ουσιαστικές συζητήσεις.

 
At 17/11/06 12:07 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Ατυχώς, υιοθέτησα τις λεπτομερείς εκτιμήσεις δυό τριών φίλων militants Jospinistes από το Παρίσι, που πίστευαν οτι το δυνατό ρεύμα υπέρ της Ρουαγιάλ που υπήρχε στην περιοχή τους, έκρυβε τη συνολική εικόνα. Αμ δε!

Άλλη φορά Μιχάλη, για ό,τι συμβαίνει στους σοσιαλιστές, μην ακούς κανένα παραμυθιασμένο "μαύρο πρόβατο": να παρακολουθείς απλώς τις κινήσεις και τις δηλώσεις του Τζακ Λανγκ (αυτό θα κάνω κι εγώ!). Πρόκειται για πραγματικό βαρόμετρο: έμεινε λιγάκι στην κούρσα για να επιδείξει το "βάρος" του. Μόλις αυτό έγινε αισθητό, αποσύρθηκε, βεβαιώθηκε 100% προς τα πού πάει το πράγμα, και πέρασε από το κατάλληλο "ταμείο" για τις "εισπράξεις" :-)))

Τώρα, νέο δίλημμα: να λάβουμε υπόψη κάτι άλλο που λένε οι ίδιοι φίλοι, ή ν'αναγνωρίσουμε οτι δεν πολυξέρουν τι λένε;;
(Αυτό που λένε - ο ένας, που μιλήσαμε και τον "έχεσα", είναι οτι πολλοί συμπαθούντες του Στρως-Καν σκέπτονται να ψηφίσουν Μπαϋρού στις εκλογές).

Άλλο που βλέπω εγώ αυτή τη φορά, είναι οτι η Αλλιό-Μαρί κάνει προετοιμασίες για να κατεβεί υποψήφια - με στόχο ίσως, κι αν δεν το πράξει τελικά, ν'ανεβάσει το "κασέ" της, σε ενδεχόμενη επιτυχία της δεξιάς...

Για να τελειώνουμε με τους σοσιαλιστές, η προσωπική μου εντύπωση και από τους τρεις, είναι η χειρότερη. Για τη Ρουαγιάλ, έχοντας παρακολουθήσει λίγο τις τηλεοπτικές αναμετρήσεις των τριών, θα έλεγα οτι πρόκειται περί φελλού ολκής. Η διαχείριση που έχει ασκήσει στην περιοχή της (Πουατού-Σαράντ, νοτιοδυτικά) είναι μετριότατη. Οι κοτσάνες-"προτάσεις" της τής έρχονται από τους συμβούλους, που μελετούν σφυγμομετρήσεις. ΑΛΛΑ σε σύγκριση με τους άλλους δύο, ήταν σίγουρα η λιγότερο φθαρμένη, και άρα η πιό αξιόπιστη.

Ο Στρως Καν, έδειξε πρόσωπο απατεώνα-πολιτικάντη. Είναι προσβολή για το πολιτικό επίπεδο της χώρας, και του κόμματός του, να διακηρύσσει οτι εκπροσωπεί το "νέο" που είναι η σοσιαλδημοκρατία (αλά γερμανικά) και οτι χάρις τη σοσιαλδημοκρατική πολιτική του (αλά γερμανικά) θα φτάσουμε στην πλήρη απασχόληση (αλά γερμανικά;!!)

Ο Φαμπιούς που αν μη τι άλλο έλεγε στοιχειωδώς λογικά πράγματα, έδειξε το χειρότερο πρόσωπο: του ψεύτη. Αρκούσε να θυμηθεί κανείς την πολιτική που άσκησε οταν βρέθηκε στην εξουσία, για να κλείσει τ'αυτιά του και να μην πιστέψει οτι εννοούσε ο,τιδήποτε απ'αυτά που έλεγε. "Αριστερός ο Φαφά; Ναι, κι εγώ είμαι ο πάπας", μου είπε ένας συνάδελφος από το πανεπιστήμιο που ψηφίζει σταθερά ΠεεΣ (τώρα ήταν με τη Ρουαγιάλ).

Έχουμε πάντως πολλά επεισόδια μέχρι τις (γαλλικές) εκλογές.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home