Τετάρτη, Οκτωβρίου 25, 2006

Πούτιν υπεράνω όλων



Τελικά, ο πρόεδρος Πούτιν είχε δίκιο. Σύμφωνα με δημοσκόπηση που δόθηκε αυτή την εβδομάδα στη δημοσιότητα, το 53% των Ρώσων άκουσε για πρώτη φορά το όνομα Άννα Πολιτκόφσκαγια όταν έγινε γνωστή η δολοφονία της.

Έχουν περάσει 18 ημέρες από τότε που η μαχητική δημοσιογράφος δολοφονήθηκε στη Μόσχα, και όχι μόνο δεν έχει συλληφθεί κανένας ύποπτος, αλλά δεν ασχολείται κανείς στο Κρεμλίνο με το θέμα. Αυτό δεν είναι βέβαια περίεργο, αφού το ίδιο έχει συμβεί με όλους όσους έχουν πέσει θύματα πολιτικών δολοφονιών από τότε που ο Πούτιν ανέλαβε την εξουσία. Αφού κράτησε μια εκκωφαντική σιωπή για τρεις ημέρες, ο Ρώσος πρόεδρος απέδωσε το έγκλημα σε «εχθρούς της Ρωσίας», φροντίζοντας ταυτόχρονα να χαρακτηρίσει ασήμαντη την πολιτική επιρροή της δημοσιογράφου στη χώρα του. Στη συνέχεια έπαψε να ασχολείται με αυτή τη λεπτομέρεια και αφοσιώθηκε στο πεφωτισμένο έργο του. Στο εσωτερικό, απαγόρευσε τη λειτουργία μιας σειράς Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, όπως η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Και στο εξωτερικό, κατήγγειλε τους ηγέτες των χωρών που τόλμησαν να αμφισβητήσουν τις καλές του προθέσεις.

«Η Μαφία είναι μια λέξη ιταλικής προέλευσης», είπε την περασμένη Παρασκευή ο Πούτιν στο Λάχτι της Φινλανδίας, απαντώντας στις επικρίσεις για την ανεξέλεγκτη δράση των μαφιόζων στη Ρωσία. Ο Ρώσος πρόεδρος επιτέθηκε και στην Ισπανία, λέγοντας ότι δεν δέχεται να πάρει μαθήματα από μια χώρα που οι δήμαρχοί της είναι αναμειγμένοι σε σκάνδαλα διαφθοράς. Ούτε ο Πρόντι ούτε ο Θαπατέρο, που ήταν παρόντες, έκριναν σκόπιμο να του απαντήσουν. Χρειάστηκε να περάσουν τρεις ημέρες για να αντιδράσει ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Μάσιμο Ντ' Αλέμα, που είπε ότι οι δηλώσεις του Πούτιν δεν αρμόζουν σε έναν πολιτικό ηγέτη. Ακόμη και ο μετακομμουνιστής Μπερτινότι ενοχλήθηκε: «Δεν μπορούμε να σωπαίνουμε όταν δολοφονούνται δημοσιογράφοι». Όσο για τον Μπερλουσκόνι και την αντιπολίτευση, άνοιξαν σαμπάνιες. Η Ευρώπη έχει ανταλλάξει τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία με το φυσικό αέριο και τους υδρογονάνθρακες, λέει στην Κοριέρε η Ιρίνα Χακάμαντα, ηγετικό στέλεχος της ρωσικής αντιπολίτευσης. Όσο η Ρωσία εγγυάται ένα επίπεδο ασφάλειας και δεν μετατρέπεται σε στρατιωτική απειλή για την Ευρώπη, η τελευταία δεν θα λέει κουβέντα για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά αυτή η στάση είναι επικίνδυνη. Η Ρωσία αποτελεί σήμερα ένα αυταρχικό καθεστώς με οικονομία της αγοράς, όπου η δημοκρατία έχει διακοσμητικό χαρακτήρα. Κάποιες ομάδες που έχουν δημιουργηθεί και μιμούνται την κοινωνία των πολιτών (κινήματα νεολαίας, ιδρύματα διαμόρφωσης της κοινής γνώμης) δεν αποτελούν παρά στάχτη στα μάτια. Όσο πλησιάζει όμως το 2008, και η ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας του Πούτιν, η αποσταθεροποίηση δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η Ρωσία μπορεί να γίνει τότε ένα αυταρχικό κράτος σαν τη Λευκορωσία του Λουκασένκο. Και τότε θα είναι πολύ αργά για δάκρυα.

4 Comments:

At 25/10/06 4:54 μ.μ., Blogger Ergotelina said...

"Putin ist lupenreiner Demokrat"






.. noted that Putin's fluent German a result of his stint in the former East Germany as a KGB officer eased the relationship, and added that, when he first met the Russian leader, he was struck by his "alert intelligence" and "unusual fitness."

"His vision is the reconstruction of Russia as a world power that negotiates, speaks and acts on the same level as the USA," the former chancellor wrote. "He knows that Russia, in order to achieve this aim, must build strategically ever closer-weaved relations with Europe."

Socialist Gerhard Schroeder

 
At 25/10/06 6:42 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Η Ευρώπη έχει ανταλλάξει τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία με το φυσικό αέριο και τους υδρογονάνθρακες..

Ακριβώς όπως είχε ανταλλάξει, παλιότερα, την ελευθερία και τη δημοκρατία στον αραβικό κόσμο με το πετρέλαιο.

ΗΠΑ και Ευρώπη έσπειραν εκεί ανέμους καταπίεσης και δικτατορίας, και τώρα θερίζουν.. φονταμενταλιστικές θύελλες.

Δεν ξέρω τι και πότε θα θερίσουν στην περίπτωση της Ρωσίας..

 
At 25/10/06 9:07 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Άσχημα τα πράγματα στη Ρωσσία... και σίγουρα μόνο από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της "Δύσης" δεν μπορεί να περιμένει καμμία βοήθεια η υπόθεση των (βαρέως πληγμένων) ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της (άθλιας) δημοκρατίας τους...
Αλήθεια, είναι πρόθυμοι οι αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι για μια νέα "Μάλτα"; Το περιεχόμενό της θα μπορούσε να είναι με δυό λόγια το εξής πάρε-δώσε: "θα σας αφήσουμε να παίξετε ΙΣΟΤΙΜΑ με μας σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, ΥΠΟ ΤΟΝ ΟΡΟ οτι θα υλοποιήσετε δυτικού τύπου φιλελεύθερο κράτος δικαίου.
(Δεν είναι δικό μου εφεύρημα αυτή η πρόταση: του "μοιραίου της Μάλτας" Γκορμπατσώφ είναι - ο οποίος ασκεί τόση επιρροή στη σημερινή Ρωσσία, όση και η Χακαμάντα. Πίτσες... χατ δηλαδή...)

 
At 25/10/06 10:28 μ.μ., Blogger gb said...

Tί συμβαίνει; Αν παραμερίσει κανείς την ανούσια συζήτηση για το θεαθήναι περί δικαιωμάτων και περί αγωγών ενεργειακών πόρων, τί μένει;
Η ανάγκη του γαλλογερμανικού ευρωπαικού πυρήνα να στηρίξει την Ρωσία απέναντι στη φιλοαμερικάνικη διεύρυνση της Ε.Ε.και τις Μεσογειακές χώρες.
Η Ρωσία έχει δεχθεί ισχυρές επιροές απο τη Γαλλία τον 18ο αιώνα, τον 19ο απο την Γερμανία και τον 20ο ακολούθησε μία αυτόνομη πορεία με την μαρξιστική ιδεολογία και με την συμπηκνωμένη πορεία εξηλεκτρισμού και εκβιομηχάνισης της χώρας.(ΝΕΠ)
Ανάλογη πορεία με τη Ρωσία ακολουθεί στον 21ο αιώνα η Κίνα, δεδομένης της συνεργασίας τους για να αντιμετωπίσουν την ισχύ των ΗΠΑ, τίθεται το ερώτημα αν θα ηγηθεί του ευρωπαικού πυρήνα ή αντιστρόφως.
Προφανώς η ελληνική πολιτική σκηνή στενάζει εντός αυτών των διεθνών ορίων και δεν ωφελεί ούτε να αγνοεί τα διλλήματα, ούτε να μην γνωρίζουν οι πολίτες τί συμβαίνει και ποιά είναι η γνώμη των πολιτικών. Αναρωτιέμαι αν η εξέλιξη του Σρέντερ επηρεάζει, εγχώριους εκσυγχρονιστές, φιλελεύθερους, αριστερούς, εθνικιστές και αντιαμερικάνους.
Αναρωτιέμαι άν υπάρχει αντίροπη πολιτική θεωρία και δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης.
Επίσης άν υποθέσουμε την εξομάλυνση των συγκρούσεων στη Μ.Ανατολή,(καλά νέα), πολύ φοβούμαι ότι όσο δε συζητιούνται και δεν διαπραγματεύονται τα πραγματικά στρατηγικά και αντίθετα συμφέροντα των ευρωπαικών χωρών, διατρέχουμε τον κίνδυνο να μεταφερθεί η σύγκρουση εγγύτερα,(κακά νέα).

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home