Τετάρτη, Οκτωβρίου 04, 2006

Ένας γνήσιος άθεος



Οι συνεντεύξεις του Γούντυ Άλλεν είναι πάντα απολαυστικές. Ιδίως όταν ο Άλλαν Στιούαρτ Κόνιγκσμπεργκ - όπως είναι το πραγματικό όνομά του - τις χρησιμοποιεί για να επιτεθεί σε όλες τις θρησκείες και να δηλώσει «γνήσιος άθεος».

Στην ιστοσελίδα Masada 2000 (www. masada2000. org/), που έχει φτιάξει μια ομάδα δεξιών Ισραηλινών, μπορεί να περιτρέξει κανείς μια «shit list» με Εβραίους που μισούν τον εαυτό τους και το Ισραήλ επειδή είναι αριστεροί, φιλο-παλαιστίνιοι και φιλο-γκέι (!) Ο κατάλογος περιλαμβάνει κάπου 7.000 ονόματα (!!) Και το πιο γνωστό απ' αυτά είναι του Γούντυ Άλλεν (!!!). Αλλά του σκηνοθέτη δεν ιδρώνει τ' αυτί του. «Αυτές οι επιθέσεις με αφήνουν παντελώς αδιάφορο», δήλωσε προχθές σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε στη Νέα Υόρκη με αφορμή την καινούργια του ταινία. «Το λεγόμενο "εβραϊκό ζήτημα" δεν με απασχόλησε ποτέ. Δεν είμαι θρησκευόμενο άτομο και πιστεύω ότι όλες οι θρησκείες του πλανήτη είναι βλακώδεις και διεφθαρμένες αντιδικίες, εργαλεία πολιτικής και οικονομικής εξουσίας χωρίς καμιά σχέση με τον Θεό που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Μεταμφιέζονται με παράξενα ρούχα για να παρέχουν δικαιολογίες και να προκαλούν πολέμους».

Το κανάλι PBS χαρακτήρισε πρόσφατα τον Γούντυ Άλλεν έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της εβραϊκής κωμικής παράδοσης. «Γελοία πράγματα», ήταν κι εδώ η απάντησή του. «Δεν με ενδιέφερε ποτέ ούτε ο αμερικανικός ούτε ο παγκόσμιος εβραϊσμός. Αυτά είναι ευρήματα για να πουλάνε τηλεοπτικά προγράμματα. Οι μεγάλοι κωμικοί δεν είναι μόνον Εβραίοι. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τον Πήτερ Σέλλερς, τον Τσάρλυ Τσάπλιν, τον Μπομπ Χόουπ, τον Μπάστερ Κήτον». Ούτε τον χαρακτηρισμό του διανοούμενου τον δέχεται, δεδομένου ότι δεν ήταν ποτέ φανατικός αναγνώστης, τον έδιωξαν με τις κλωτσιές από το Πανεπιστήμιο, ταξιδεύει λίγο (με εξαίρεση την αγαπημένη του Βενετία) και τα μόνα πολιτιστικά του ενδιαφέροντα έχουν σχέση με την επιβίωσή του. «Η γνώμη μου», λέει, «βαραίνει ακριβώς το ίδιο με τη γνώμη ενός ταξιτζή και ενός μπάρμαν».

Η τελευταία του ταινία, που θα αρχίσει να προβάλλεται την ερχόμενη Παρασκευή, λέγεται «Scoop» και μιλά για την αγωνιώδη προσπάθεια μιας φοιτήτριας δημοσιογραφίας (Σκάρλετ Γιόχανσον) να βρει το μεγάλο θέμα που θα δώσει ώθηση στην καριέρα της. Τα γυρίσματα τα έκανε για άλλη μια φορά στην Ευρώπη, επειδή εκεί υπάρχει μεγαλύτερος σεβασμός για την ελευθερία του καλλιτέχνη και δεν υπάρχει το σύστημα των στούντιο με τους μεγάλους χρηματοδότες που δεν καταλαβαίνουν τίποτα από τέχνη, αλλά εννοούν να ελέγχουν κάθε πλευρά του έργου σου. Αυτή είναι η νέα καλλιτεχνική του πατρίδα, η Ευρώπη. Κι αν δεν αφήνει την Αμερική, είναι για τους γιατρούς της. «Είμαι ένας υποχόνδριος. Κάθε φορά που σκάει το δέρμα μου, τρέχω να κάνω ένα πλήρες τσεκ-απ». Το ότι ο πατέρας του πέθανε στα 101 και η μητέρα του στα 96 δεν τον παρηγορεί. Η μακροζωία δεν είναι κληρονομική, το διάβασε στην πρώτη σελίδα των Νιου Γιορκ Τάιμς.

11 Comments:

At 4/10/06 2:10 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Ο Γούντυ είναι ένας από τους καλύτερους λόγους για να το ξανασκεφτούν, όσοι δηλώνουν ανερυθριάστως "αντί- αμερικάνοι".

Υπάρχουν και πολλοί άλλοι, βέβαια! Αμρική δεν είναι μονάχα ο Μπους και ο Ράμσφελντ.

 
At 4/10/06 2:23 μ.μ., Blogger μικρό λυκάκι said...

Ναί,υπήρξε πολύ τυχερός ο Γούντι Αλλεν και επιβίωσε.Αυτό ,λοιπόν,τού δίνει το δικαίωμα να γίνει ένας καινούργιος μέγας ιεροεξεταστής!
Η Ευρώπη είναι πολύ τής μόδας τελευταία,το βλέπουμε καί στο βιβλίο τής Λένα Λενίνα με τα πορτραίτα τών Ρώσων Ολιγαρχών.
Αστειεύεται,όπως ακριβώς αστειευόταν ο ταξιδιώτικος συντάκτης τών New York Times,Τζό Σάρκλι.
Τήν περασμένη Παρασκευή δύο αεροσκάφη συγκρούστηκαν στόν αέρα πάνω από το τροπικό δάσος τού Αμαζονίου,στή Βραζιλία.
Τό ένα ήταν ένα Boeing 737-800 με 155 επιβαίνοντες-σκοτώθηκαν όλοι.
Τό άλλο ήταν ένα μικρό τζέτ με 7 επιβαίνοντες,κανείς δέν έπαθε το παραμικρό.
Ο Joe Sharkley ,ήταν ένας από τούς επιβάτες τού τζέτ καί αφηγήθηκε τήν εμπειρία του (απόσπασμα):
"Ωραία πτήση",είπα στούς πιλότους βγαίνοντας.
"Πάντα στή διαθεσή σας",μού απάντησε ο ένας.
Στόν στρατώνα όπου περάσαμε τή νύχτα ,κάναμε εικασίες προσπαθώντας να καταλάβουμε τί μπορεί να μας είχε χτυπήσει.
Ο,τι κι άν ήταν,γνωρίζαμε πώς είχαμε φανεί πολύ τυχεροί.
"Ισως να είμαστε όλοι νεκροί καί αυτή εδώ να είναι η κόλαση-θα ζούμε καί θα ξαναζούμε επ'άπειρον τίς βραδιές πού περνούσαμε στούς κοιτώνες τού κολεγίου!",αστειεύτηκα.
Η είδηση ήρθε πολύ αργότερα:
ενα Boeing 737-800 με 155 επιβαίνοντες είχε χαθεί από τα ραντάρ ενώ πετούσε στήν περιοχή πού είχαμε χτυπηθεί.
Απόλυτη σιωπή.
Μόνο ο ένας πιλότος, ο Τζό Λεπόρ,επέμενε να επαναλαμβάνει:
"Αν κάποιος έπρεπε να πέσει,αυτοί θα έπρεπε να ήμασταν εμείς,εμείς....".
Eπρεπε εμείς να συντριβούμε.

 
At 4/10/06 3:52 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

..επειδή είναι αριστεροί, φιλο-παλαιστίνιοι και φιλο-γκέι (!)

χαχαχαχαχαχαχαχαχάαααααααα

χαχαχαχαχαχαχαχαχάαααααααα

Μιχάλη, αν δεν είχες βάλει το θαυμαστικό θα γινόμασταν μαλλιά κουβάρια σήμερα :)))))))))
Και να αφήσεις τις αιχμές και τα πονηρά υπονοούμενα :)))))))))
Εγώ πάντως θυμάμαι που με είπες ομοφοβικό μια φορά :)))))))))

Νά'σαι καλά ρε μπαγάσα, θα γελάω πολύ καιρό με αυτό !..

ΥΓ
Και για να σοβαρευτώ, υποκλίνομαι μπροστά στην καλλιτεχνική μεγαλοφυϊα του Γούντυ.
Προσυπογράφω και το σχόλιο του Πάνου.

 
At 4/10/06 3:59 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

τυχεροι αυτοι που τον ειδαν live στην Αθηνα, τον περασμενο Δεκεμβριο - έστω και με πανακριβο εισιτηριο...

 
At 4/10/06 4:50 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Εγώ δεν το πλήρωσα πάντως το εισιτήριο, όταν έμαθα ότι ο Γ.Α. εξέφρασε την απορία του γιατί τόσοι πολλοί πάνε και τον βλέπουν να παίζει κλαρινέτο. "Προφανώς επειδή είμαι ο Γούντυ Αλλεν", είχε πει.
Ιχνηλάτη, δεν έκανα εγώ πλάκα με αυτή τη φράση. Οντως αυτό είναι το "επιχείρημα" αυτών των τύπων.
Μικρό Λυκάκι, θα σε επαναφέρω ακόμη μια φορά στην τάξη: κρατήσου εντός θέματος!

 
At 4/10/06 5:03 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

ειναι προφανες, κε Μητσέ: ειστε από τους ατυχους...

 
At 4/10/06 8:10 μ.μ., Blogger Κ. said...

Είναι λίγο δύσκολο να καταλάβεις τι θέλει να πεί με κάθε καινούρια ταινία, αν έχεις δεί αρκετές από τις προηγούμενες, και ιδιαίτερα τις "ΣΟΣ" για να μπορείς να κουβεντιάζεις και με κουλτουριάρες γκόμενες. Αν βρεθήτε στην ΝΥ, είναι με την μπάντα του μέχρι το Δεκέμβρη στο Κάρλαιλ. Αυτό που μ'αρέσει στις ταινίες του είναι ότι πάντα σχεδόν καταπιάνεται με το Μανχάταν, όταν κάτι συμβαίνει στην ΝΥ, οι άλλες συνοικίες δεν υπάρχουν.

 
At 4/10/06 8:10 μ.μ., Blogger Κ. said...

*Κάθε Δευτέρα, όχι κάθε μέρα...

 
At 4/10/06 8:18 μ.μ., Blogger CAESAR said...

Τον θεωρώ από τα μεγαλύτερα/κορυφαία πνεύματα παγκοσμίως.
Επιτρέψτε μου μια μικρή συλλογή από προηγούμενες αναφορές στον Γούντυ Άλλεν που πιστεύω ότι αξίζει να ξαναδούμε μαζί με το σημερινό αφιέρωμα του Μιχάλη:
εδω. και
εδω. και
εδω. αλλά και
εδω αρνητικά.
και εδω.
Μια από τις γνωστότερες ατάκες που αποδίδεται στον Γούντυ: "Ο θεός πέθανε, ο Μάρξ το ίδιο, κι εγώ τώρα τελευταία δεν αισθάνομαι πολύ καλά"

 
At 4/10/06 9:47 μ.μ., Blogger Jason said...

Το χιούμορ του Γούντυ Άλλεν είναι απλαυστικότατο και είναι τόσο μα τόσο αληθινό που δικαιολογημένα διαμρτύρεται όταν τον αντιμετωπίζουν ως κάτι το μη-συνηθισμένο...

 
At 4/10/06 11:49 μ.μ., Blogger Johny B.Good said...

Μεγάλο μυαλό, υπέροχο χιούμορ, αν και τις κάνει τις κωλοπαιδιές του...Συνιστώ εν τούτοις το βιβλίο
Woody Allen : The Complete Prosa,
θα πέσει πολύ γέλιο...
Πάντως πιστεύω ότι υπάρχει εβραϊκή παράδοση στο χιούμορ, και αυτό το βλέπουμε άλλωστε και αλλού (από τις παλαιότερες ανθολογίες ανεκδότων και παραβολών μέχρι τον σύγχρονο και δυστυχώς άγνωστο στην Ελλάδα Εφραίμ Κισόν...)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home