Παρασκευή, Αυγούστου 18, 2006

Tους παρέδωσε χωρίς να τους πειράξει



Σκότωσαν άμαχους Ισραηλινούς εκτοξεύοντας πυραύλους στα σπίτια τους. Κατηγορήθηκαν ότι κρύβουν τα όπλα τους σε σχολεία και τζαμιά, όπως έκανε ο Σαντάμ. Όμως η Χεζμπολάχ έχει δώσει και μαθήματα ανθρωπισμού.

Στο βιβλίο του «Ένα όχι και τόσο παράξενο όνειρο», ο θρυλικός ανταποκριτής τού CBS, Έρικ Σίβαρεϊντ, περιγράφει την εκτέλεση έξι συνεργατών των ναζί στην Γκρενόμπλ, το 1944. «Όταν έφτασε το φορτηγάκι της αστυνομίας και βγήκαν οι έξι μελλοθάνατοι, το πλήθος έβγαλε μια τρομακτική κραυγή (...) Ακούστηκε ο τραχύς, μεταλλικός ήχος του κλείστρου του πολυβόλου κι ύστερα η εκπυρσοκρότηση. Οι έξι νέοι άνδρες έπεσαν στα γόνατα, με τα κεφάλια τους να γέρνουν προς τη μια πλευρά. Ένας αξιωματικός έτρεξε από τον ένα στον άλλο δίνοντάς τους τη χαριστική βολή με ένα περίστροφο, ενώ ένα από τα θύματα κουνούσε το στόμα του σαν να ήθελε να πει κάτι στον εκτελεστή. Μετά την τελευταία βολή, ακούστηκε και πάλι η τρομερή, άγρια κραυγή από το πλήθος. Μητέρες με μωρά έτρεξαν να δουν από κοντά τα πτώματα, ενώ μικρά αγόρια έφτυναν πάνω τους. Ύστερα το πλήθος διαλύθηκε, φωνάζοντας και γελώντας. Βάρβαρο;».

H βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε αυτή την εβδομάδα να αποκαταστήσει τους 306 αξιωματικούς και στρατιώτες που εκτελέστηκαν στον A' Παγκόσμιο Πόλεμο για δειλία ή λιποταξία. Χρειάστηκε σχεδόν ένας αιώνας για να αναγνωριστεί το δικαίωμα ενός ανθρώπου να τρομάζει μπροστά στην προοπτική να σκοτώσει ή να σκοτωθεί. Βάρβαρο;

Από το 1978 έως το 2000, το Ισραήλ είχε καταλάβει ένα μεγάλο μέρος του Λιβάνου. Για να μειώσει την πίεση και τους κινδύνους για τους στρατιώτες του, δημιούργησε τον λεγόμενο Στρατό του Νοτίου Λιβάνου (SLA), που στελεχώθηκε κυρίως από σιίτες μουσουλμάνους και δευτερευόντως από χριστιανούς. Ο στρατός αυτός έμεινε στην Ιστορία για την ωμότητα των μεθόδων του και το υψηλό ποσοστό των λιποταξιών. Όταν τα ισραηλινά στρατεύματα εγκατέλειψαν ξαφνικά τον Λίβανο, τον Μάιο του 2000, οι Λιβανέζοι συνεργάτες τους αιφνιδιάστηκαν. Άλλοι διέφυγαν στο Ισραήλ, αλλά οι περισσότεροι έμειναν πίσω. H Χεζμπολάχ ανακατέλαβε τα εδάφη, κατάσχεσε τα όπλα των Ισραηλινών στρατιωτών - για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον της χώρας τους έξι χρόνια αργότερα - και παρέδωσε τους άνδρες του SLA στην κυβέρνηση χωρίς να τους πειράξει. Όπως γράφει ο συνιδρυτής της οργάνωσης, σεΐχης Ναΐμ Κασέμ, στο βιβλίο του «Χεζμπολάχ: H Ιστορία από μέσα», η ηγεσία της αντίστασης έδωσε σαφή εντολή να μη γίνει καμιά εκδικητική πράξη, για οποιονδήποτε λόγο. Βάρβαρο;

Το επίτευγμα της Χεζμπολάχ, γράφει ο Τσαρλς Γκλας στο London Review of Books, είναι ότι ανήκει στη σύγχρονη εποχή - κι ας την διοικούν άνθρωποι που φορούν τουρμπάνια. Αν οι Ισραηλινοί είχαν να αντιμετωπίσουν έναν τέτοιο αντίπαλο το 1948, ίσως η έκβαση του Πολέμου της Ανεξαρτησίας να ήταν διαφορετική.

12 Comments:

At 18/8/06 2:37 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Στάθηκα στη συγκλονιστική περιγραφή που μας μεταφέρεις από την εκτέλεση των έξι στην Γκρενόμπλ.
Διάβασα και το άλλο σου ρεπορτάζ σήμερα και στάθηκα κυρίως στον τίτλο του άρθρου της Χααρέτζ που προβλέπει το πολιτικό τέλος του Ολμέρτ.
Συνδυάζοντας τα δύο, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η αριστουργηματική ταινία Dead Man Walking, που θέτει με συγκλονιστικό τρόπο το τεράστιο ηθικό δίλημμα του να τοποθετηθεί κανείς υπέρ ή κατά της θανατικής ποινής.
( Προσωπικά, τάσσομαι κατά )

Οσο για τη Χεζμπολάχ, το γεγονός ότι δεν εκτέλεσε τους μισθοφόρους του SLA δεν οφείλεται καθόλου στη μεγαλοψυχία ή τη φιλανθρωπία της. Το απέφυγε για να μη προκαλέσει ένα δεύτερο εμφύλιο, καθώς οι περισσότεροι ήταν χριστιανοί μαρωνίτες και όχι μουσουλμάνοι σιίτες. Ρεαλπολιτίκ, που λέγαμε προχθές.
Εξάλλου, λίγα χρόνια πριν, το Λιβανικό κράτος είχε δώσει αμνηστία για όλα τα πολιτικά εγκλήματα που τελέστηκαν κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.
Η Χεζμπολάχ λοιπόν δεν μπορούσε να στήσει εκτελεστικά αποσπάσματα ( αν και πολύ θα το ήθελε ) εκεί που το κράτος είχε δώσει συγχωροχάρτια. Τους παρέδωσε στην κυβέρνηση που τους καταδίκασε σε ποινές που κυμαίνονται από αστείες ως χαριστικές.

Οσο για τη διαπίστωση του Γκλας ότι η Χεζμπολάχ ανήκει στη σύγχρονη εποχή, ας το αφήσω καλύτερα ασχολίαστο :)

 
At 18/8/06 3:33 μ.μ., Blogger μικρό λυκάκι said...

Θεωρώ ότι αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει όχι όταν οι διεθνείς οργανισμοί επιτύχουν στούς σκοπούς τους,αλλά όταν οι δύο πλευρές "μπουχτίσουν" πόλεμο!
{καί μίσος καί καταστροφή}
Oταν δούν ότι ο θάνατος δέν μπορεί να είναι συνυφασμένος με τήν ευτυχία.
Στόν δικό μας πολιτισμό μάθαμε ότι ο έρωτας καί η ευτυχισμένη αγάπη είναι ευτυχία!
Αλλά μέχρι τότε θα είναι απίστευτα ενδιαφέροντα τέτοια άρθρα:

Ανατρίχιασα με το κείμενο τού Ερικ Σιβαρειντ.Οπως ανατρίχιασα όταν διάβασα στήν Ιndependent ότι είναι οργισμένοι όσοι δέν..πέθαναν στόν πόλεμο καί δέν έγιναν μάρτυρες!
Πρέπει να προσπαθήσεις πάρα πολύ γιά να βρείς κάτι καλό στόν πόλεμο!

Εχουμε ανάγκη πιά να ξεκουράσουμε τα μάτια μας, από σκηνές ανθρώπινης καλοσύνης.
Ισως καί γι αυτό εστιάζουμε τόσο πολύ έντονα στά μαθήματα ανθρωπισμού τής Χεζμπολάχ.
Συμφωνώ επίσης γιά τή βία τού Ισραήλ.
Είναι απαράδεκτοι!
Δέν διαφωνώ με όσα γράφει τό άρθρο ,αλλά, απουσιάζει από τή λίστα ένα κονδύλι:η διαμαρτυρία γιά όλα αυτά πού λέγεται ψυχή.

{τώρα πού και αυτές οι ..ειρηνιστικές οργανώσεις βάλανε τα φιλειρηνικά αισθήματα στήν βαλίτσα τών διακοπών!
Περιέργως όταν είναι να..πουλήσουν μπλουζάκια καί κούπες γιά καφέ είναι πάντα εκεί!!!!}

 
At 18/8/06 4:14 μ.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Σε οποιονδήποτε πόλεμο, οποιονδήποτε, το πρώτο και το μεγαλύτερο θύμα είναι η ανθρωπιά. Όταν τον λόγο τον παίρνουν τασ όπλα και ο Λόγος σιωπά, από κει και πέρα μιλάμε πιά για το μη χείρον....

Σ'αυτό το "μη χείρον", υπάρχουν βέβαια και διαβαθμίσεις, πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σας.

 
At 18/8/06 11:40 μ.μ., Blogger general said...

Αφού θα παραμερισθούν με ευσχημο τρόποοι αχυράνθρωποι Ισραηλινοί πολιτικοί "είδομεν τας εξελίξεις"!

 
At 18/8/06 11:56 μ.μ., Blogger general said...

Πρός το "μικρό λυκάκι":
"Αν είσαι αργάτης δούλευε τη γής, βόηθα τη να καρπίσει. Φωνάζουν οι σπόροι μέσα από τα χώματα, φωνάζει ο θεός μέσα από τους σπόρους. Λευτέρωσέ τον...
Αν εισαι πολεμιστής, μη λυπάσαι, δεν είναι στην περιοχή του χρέους σου η συμπόνοια. Σκότωνε τον εχθρό ανήλεα....
Αν είσαι σοφός, πολέμα στο κρανίο σκότωνε τις ιδέες, δημιούργα καινούργιες. Ο Θεός κρύβεται μέσα σε κάθε ιδέα, όπως μέσα σε σάρκα. Σύντριψε την ιδέα, λευτέρωσέ τον! Δώσε του μια άλλη ιδέα πιό απλώχωρη, να κατοικήσει.
Αν είσαι γυναίκα αγάπα. Διάλεξε, ανάμεσα απ' όλους τους άνδρες, με σκληρότητα τον πατέρα των παιδιών σου..."
{ΚΑΖΑΝΤΑΚΗΣ -Ασκητική, σελ 90}

 
At 19/8/06 10:37 π.μ., Blogger CAESAR said...

Νύχτα του υπαρξισμού & Μπορίς Βιάν Toυλούζη 1949.

 
At 19/8/06 1:00 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Σήμερα δεν πίστευα στα μάτια μου, διαβάζοντας τις ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ...

Καλά, και η Χεσμπολάχ ...εκσυχρονιστές;

Μη χειρότερα!

*

Ευτυχώς, το σχόλιο του Ιχνηλάτη βάζει τα πράγματα στη θέση τους - και ανασκευάζει με ευγένεια τα (---διαγράφεται---) που περιέχει το άρθρο.

*

Μιχάλη, είπαμε καύσωνας - αλλά δεν υπάρχουν κλιματιστικά εκεί στο Συγκρότημα;

 
At 19/8/06 9:26 μ.μ., Blogger Ergotelina said...

Παντως δεν ειναι και Μπιν Λαντεν

συμπαθητικος και εξυπνος μου φαινεται...



.......

Prof. Nizar Hamzeh, who teaches international relations at the American University of Kuwait and has written a book on Hezbollah, recalled a Nasrallah speech from last year, given while Secretary of State Condoleezza Rice was in the region. A helicopter happened to clatter overhead at some point while he was criticizing United States meddling, and the sheik quipped, “You might be able to catch a glimpse of her now; I hope she sees us as well.” The crowd roared.

He has never pushed hard-line Islamic rules like veils for women in the neighborhoods that Hezbollah controls, which analysts attribute to his exposure to many of Lebanon’s 17 sects.

Born in 1960 in Beirut, Sheik Nasrallah grew up in the Karanteena district of eastern Beirut, a mixed neighborhood of impoverished Christian Armenians, Druse, Palestinians and Shiites.

His father had a small vegetable stand, but the 1975 eruption of the civil war forced the family to flee to their native southern village.


Arab World Finds Icon
in Leader of Hezbollah
Neil MacFarquhar
The New York Times
Monday, August 2006

 
At 20/8/06 3:12 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Μακρυά από μένα η υπεράσπιση των τύπων που εκτοξεύουν πυραύλους εναντίον ισραηλινών αμάχων. Βρήκα όμως εξαιρετικά ενδιαφέρον το άρθρο που μετέγραψα από το London Review of Books - και βρίσκω κωμική την κριτική που ασκείται από μια σαιζ λονγκ θαλάσσης (Πάνο, για σένα μιλάω) σε έναν ιστορικό ο οποίος ασχολείται χρόνια με το Μεσανατολικό, έχει γράψει πολλά βιβλία και λέει όσα λέει για τη Χεζμπολάχ παρόλο που έχει πέσει θύμα απαγωγής από αυτήν!
Επίσης, πέρα από τους αφορισμούς και τις τρεις τελείες, πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί η Χεζμπολάχ είναι τόσο δημοφιλής στο Λίβανο. Ο Ιχνηλάτης έχει προφανώς δίκιο για τους λόγους της, αυτό που μετράει όμως είναι το αποτέλεσμα.

 
At 20/8/06 7:22 μ.μ., Blogger Πάνος said...

"και βρίσκω κωμική την κριτική που ασκείται από μια σαιζ λονγκ θαλάσσης..."

Μιχάλη, τι στην ευχή, έχασες το χιούμορ σου; Ελπίζω να είναι κάτι προσωρινό...

(δεν επιμένω κιόλας - με τέτοιες ζέστες...)

 
At 23/8/06 9:16 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Eρμ, το Ισραηλ δεν ειχε καταλαβει μερος του Λιβανου απο το 1978-2000 αλλα απο το 1982-2000 (το 1978 η επιχειρηση Λιτανι των Ισρ καρατησε κανα 3μηνο και μετα εφυγαν). Επισης, ο SLA δεν αποτελουταν μονο απο Χριστιανους, για την ακριβεια οι Χριστιανοι (περισσοτεροι απο τους οποιους ηταν Φαλαγγιτες) ηταν μειοψηφια: οι πιο πολλοι ηταν μουσουλμανοι (Σουννιτες κιολα) - ασχετα αν ο αρχηγος της ηταν Μαρωνιτης). Το οτι δεν τους σκοτωσε η Χεζμπολλαχ ισως αποτελουσε πρωτιστως κινηση τακτικης αλλα σε καθε περιπτωση, σιγουρα ειναι κατι που πρεπει να μετρησει υπερ της

 
At 28/8/06 8:35 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Χρησιμοποιείς δύο λάθος εκφράσεις:
"Ολοκαύτωμα"(1) και "Πόλεμος της Ανεξαρτησίας" (2).

(1) Το λέω όχι γιατί αρνούμαι ότι σκοτώθηκαν 6 εκατομύρια Εβραίοι, αλλά γιατί θεωρώ εξόχως εθνικιστικό να δημιουργείται νέα λέξη προκειμένου να αποδώσει μεγαλύτερο βάρος στη γενοκτονία των Εβραίων από ότι δίδεται στις αντίστοιχες (ακόμη και όταν από άποψης μεγέθους είναι μεγαλύτερες) που υπέστησαν άλλοι λαοί, πχ οι τρομακτικές (πάνω από 15εκ.)απώλειες των Σοβιετικών αμάχων, τα θύματα του σταλινισμού στην ΕΣΣΔ τα θύματα σε ένα χειμώνα του "Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός" του Μάο κα. Θα περίμενε κανείς να χρησιμοποιούν οι Εβραίοι εθνικιστές αυτή την έκφραση αλλά εμείς σαν άνθρωποι του Διαφωτισμού πρέπει να μένουμε μακριά από τέτοιους εθνικιστικούς φανατισμούς που μόνο σκοπό έχουν να προωθήσουν την εθνική συσπείρωση και την αίσθηση της πολιορκίας.

(2) Ο πόλεμος που οδήγησε στη δημιουργία του Ιστραήλ το 1948 δεν ήταν απελευθερωτικός πόλεμος καθώς οι δύο λαοί Εβραίοι και Άραβες ζούσαν υπό κοινή Βρεττανική κατοχή. Επιπλέον άν πρέπει να χαρακτηριστεί κάπω αυτός ο πόλεμος θα ήταν ιμπεριαλιστικός καθώς οι περισσότεροι Εβραίοι που πολέμησαν ήταν Ευρωπαίοι και όχι γηγενείς, άρα δεν υπερασπίστηκαν τη χώρα τους αλλά την κατέκτησαν. Ισχύουν και εδώ όσα έγραψα παραπάνω.

Κώστης

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home