Τρίτη, Αυγούστου 08, 2006

H μάχη της σεξολόγου



Οι αδελφοί Κάστρο έχουν πολλά παιδιά. Άλλα είναι επιτυχημένα, άλλα όχι και τόσο. Ένα από τα παιδιά αυτά, όμως, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ο Φιντέλ έχει έξι γιους και μία κόρη. Τους πέντε από τους γιους του τούς έχει κάνει με την Ντάλια Σότε ντελ Βάγιε, τη γυναίκα με την οποία ζει τα τελευταία σαράντα χρόνια. Καθώς έχει ψύχωση με τον Μέγα Αλέξανδρο, βάφτισε τους τρεις Αλέξις, Αλεξάντερ και Αλεχάντρο, ενώ στους άλλους δύο έδωσε τα ονόματα Αντόνιο και Άνχελ. Ο πιο γνωστός είναι ο Αντόνιο, που είναι ο γιατρός της εθνικής ομάδας μπέιζ-μπολ, και ο πιο προβληματικός είναι ο Αλέξις. Υπάρχει μοιραία κι ένας Φιντέλ, ο πρωτότοκος, φτυστός ο μπαμπάς του, καρπός του πρώτου του γάμου με τη Μίρτα Ντίας-Μπάλαρτ (χώρισαν το 1955). Όσο για την κόρη, την Αλίνα Φερνάντες, είναι η ντροπή της οικογένειας: τόσο επειδή ο πατέρας της την έκανε με μια γυναίκα της καλής κοινωνίας, τη Νάτι Ρεβουέλτα, όσο και επειδή η ίδια πρωταγωνιστεί στην αντικαστρική εκστρατεία μέσα από τη ραδιοφωνική της εκπομπή στο Μαϊάμι.

Ο Ραούλ και η σύζυγός του Βίλμα Εσπίν, που έχει σπουδάσει στο MIT, υπήρξαν λιγότερο παραγωγικοί: έχουν μόλις τέσσερα παιδιά. H πιο μεγάλη λέγεται Μαριέλα Κάστρο Εσπίν, είναι σεξολόγος, και τα τελευταία χρόνια δίνει μάχη στην Εθνοσυνέλευση για να αναγνωριστούν τα δικαιώματα των τραβεστί και των τρανσέξουαλ της χώρας. «M' έχει πρήξει», έλεγε πρόσφατα γελώντας ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Ρικάρντο Αλαρκόν στον δημοσιογράφο του Νιου Γιόρκερ Τζον Λι Άντερσον, στον οποίο χρωστάμε και όλες τις παραπάνω πληροφορίες. Στόχος της Μαριέλα είναι να αλλάξει ο ποινικός κώδικας, ώστε οι εγχειρισμένοι, οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες και οι αμφιφυλόφιλοι να αποκτήσουν τα ίδια δικαιώματα με τους ετεροφυλοφίλους.

Κι όλα αυτά στην Κούβα, όπου τις δεκαετίες του '60 και του '70 ο στρατός (υπό την ηγεσία του Ραούλ) είχε στήσει στρατόπεδα «αναμόρφωσης» των ομοφυλοφίλων: ένας απ' αυτούς ήταν ο Ρεϊνάλντο Αρένας, συγγραφέας του «Πριν πέσει η νύχτα», που καταδιώχθηκε, ξυλοκοπήθηκε, φυλακίστηκε, για να τον ρίξουν τελικά στα στενά της Φλόριντα μέσα σ' ένα ετοιμόρροπο βαρκάκι και να φτάσει στη Νέα Υόρκη, όπου πέθανε το 1990. Τη δεκαετία του '80, οι φορείς του AIDS κλείνονταν υποχρεωτικά σε άσυλα γνωστά ως sidatorios. Αλλά την επόμενη δεκαετία η καταστολή άρχισε να υποχωρεί. Και τώρα έρχεται η Μαριέλα, που θέλει να στρατολογήσει τους τραβεστί στο τελευταίο μεγαλόπνοο σχέδιο του θείου της, τη Μάχη των Ιδεών. Δύο ομάδες έχουν ήδη εκπαιδευτεί και ετοιμάζονται να ξεχυθούν στους δρόμους για να μιλήσουν στον πληθυσμό για τα επιτεύγματα της Επανάστασης.

Καλά πάει λοιπόν η «μεταβατική περίοδος». Αρκεί να μην πραγματοποιήσει ο Φιντέλ την απειλή του και επιστρέψει σε λίγες εβδομάδες στην καρέκλα του.

7 Comments:

At 8/8/06 1:18 μ.μ., Anonymous μικρό λυκάκι said...

Διάβαζα το new yorker και τον independent αυτές τίς μέρες καί έβλεπα πώς πράγματι πάει καλά η μεταβατική περίοδος.
{επίσης ενδιαφέρουσα η Πράσινη Επανάσταση}.
Ο ίδιος ο Φιντέλ έχει πεί ότι η Κούβα υπήρξε πρίν από αυτόν καί θα υπάρξει μετά από αυτόν!
Οφείλουμε να σεβόμαστε τίς επιλογές τών ανθρώπων ακόμα κι όταν δέν είναι σύμφωνες με τήν προσωπική μας αισθητική,λέει η Μαριέλα στο νιού γιόρκερ.
Αυτά σε μία Κούβα πού τήν μεγαλύτερη δύναμη πληροφόρησης τήν έχει ακόμα το la bola,το ράδιο-αρβύλα!!!

 
At 8/8/06 1:37 μ.μ., Blogger FreeCyprus said...

very good site, keep up the good work

-- FreeCyprus
Hellenic Reporter

 
At 8/8/06 10:13 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Καλά πάει λοιπόν η «μεταβατική περίοδος». Αρκεί να μην πραγματοποιήσει ο Φιντέλ την απειλή του και επιστρέψει σε λίγες εβδομάδες στην καρέκλα του.

*

μετάφραση: Από την πόλη έρχομαι - και στην κορφή κανέλα...

*

Κριτικάρω σκληρά, σε κάθε ευκαιρία, τη δικτατορία του Φιδέλ, αλλά ΔΕ ΧΑΙΡΟΜΑΙ επειδή σε λίγες μόνο βδομάδες από το θάνατό του θα καταρρεύσει Η ΚΟΥΒΑ. Το απόλυτο αίσχος (που με μαθηματική βεβαιότητα θα ακολουθήσει) θα είναι τρισχειρότερο από τη σημερινή μιζέρια.

Γι' αυτό, φίλε Μιχάλη, αντί η "προοδευτική" δημοσιογραφία να ασχολείται (με μια χαιρεκακία που δε μπορεί να κρυφτεί) αναπαράγοντας "αναλύσεις" που δεν την τιμούν, πιο χρήσιμο θα ήταν αν προσπαθούσε να επισημάνει τις ευθύνες της πλανητικής Αυτοκρατορίας ΚΑΙ στην εξέλιξη της Κούβας.

*

Ότι ο Φιδέλ εξελίχτηκε σε θλιβερό δικτάτορα είναι αυτονόητο. Πείτε μας καλύτερα κάτι καινούριο και ενδιαφέρον ... Πχ, πόσο συνέβαλε στη μακροημέρευση του καθεστώτος του η ατέρμονη προσπάθεια των αμερικάνων προέδρων να τον δολοφονήσουν (μέσω της CIA). Πόσο τον αβαντάρησε το περίφημο "εμπάργκο". Πόσο τον ευνόησε η συμμετοχή κάθε απατεώνα / εμπόρου ναρκωτικών / νταβατζή στο μπλοκ των αντι-καστρικών δυνάμεων στο Μαϊάμι. Και άλλα πολλά ενδιαφέροντα...

 
At 9/8/06 12:25 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ρε Πάνο, με δουλεύεις;
Πρώτον, αν διάβαζες λίγο περισσότερο τον τελευταίο καιρό τον διεθνή Τύπο (αλλά και τα ΝΕΑ), θα έβλεπες ότι η Κούβα είναι απολύτως έτοιμη για τη διαδοχή, και κανένα χάος δεν θα ακολουθήσει μόλις πεθάνει ο δικτάτορας. Ο Ραούλ είναι πανέτοιμος, και ακολουθεί ο υπουργός Εξωτερικών, γνωστός και ως ΦΑΞ (επειδή έκανε ό,τι του έλεγε ο Κάστρο).
Δεύτερον, δεν αναπαρήγαγα καμιά ανάλυση που "δεν με τιμά". Ηθελα να γράψω για την οικογένεια των Κάστρο και πήρα τα στοιχεία από ένα εξαιρετικό άρθρο (το διάβασα) του εξαιρετικού δημοσιογράφου Τζον Λι Αντερσον (τον παρακολουθώ πολλά χρόνια, έχει γράψει και μια πολύ καλή βιογραφία του Τσε) στο εξαιρετικό περιοδικό Νιου Γιόρκερ (το διαβάζω κάθε εβδομάδα).
Τρίτον, δεν θέλω να γράψω για τις ευθύνες της πλανητικής αυτοκρατορίας. Βαρυέμαι. Αλλο θέμα διάλεξα. Ηθελα να γράψω για τη Μαριέλα, που είναι ενδιαφέρων τύπος. Ρε μπελά που βρήκα, λείπει σε διακοπές ο Μαυροπρόβατος, κι έχω εσένα πάνω απ΄το κεφάλι μου.
Τέταρτον, αντί να ψειρίζεις τη μαϊμού εκεί πέρα που είσαι, δεν κάνεις και τίποτα χρήσιμο; Σου προτείνω να διαβάσεις κανένα αστυνομικό σκανδιναβού συγγραφέα, να ανοίξουν λίγο οι ορίζοντές σου.

 
At 9/8/06 12:56 π.μ., Anonymous Ελ said...

Kύριε Μιχάλη
είστε η Τατιάνα της εντυπης δημοσιογραφίας . Να μας γράψετε και για τις ερωμένες του Κάστρο .
Χίλια συγνώμη κύριε Μιχάλη
που σας πήρα στα σοβαρά .

 
At 9/8/06 2:18 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ας προσέχατε, αγαπητέ μου φίλε. Και να μη σας κρατάμε με το ζόρι στην παρέα μας.

 
At 9/8/06 4:40 μ.μ., Blogger Πάνος said...

τα λίγα λόγια ζάχαρη - και τα καθόλου μέλι..

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home