Δευτέρα, Αυγούστου 07, 2006

H επιστροφή του Nίτσε



«Οι μεγάλες περίοδοι της ζωής μας είναι εκείνες κατά τις οποίες βρίσκουμε επιτέλους το θάρρος να χαρακτηρίσουμε κορυφαία πλευρά μας αυτό που χαρακτηρίζαμε κάποτε κακές μας πλευρές». Φρήντριχ Νίτσε, Πέρα από το Καλό και το Κακό

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Le Point» έχει ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στη «μεγάλη επιστροφή του φιλοσόφου της ζωής». Το επιμελήθηκε ένας από τους γνωστότερους Γάλλους δημοσιογράφους, ο Ροζέ-Πολ Ντρουά. Το θέμα δεν επελέγη προφανώς για να συμπέσει με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στον Λίβανο. (Ξανα)διαβάζοντας όμως αποσπάσματα από τα βιβλία του Νίτσε, τη ζωή του, τους έρωτές του, τις αντιφάσεις του, και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο η φιλοσοφία του διαστρεβλώθηκε μετά τον θάνατό του, αισθάνεσαι ότι ο Γερμανός φιλόσοφος θα μπορούσε να μιλά για τη σημερινή εποχή, τα σημερινά αδιέξοδα, την υποκρισία των ανθρώπων του 21ου αιώνα.

Διερευνώντας τις ρίζες της ηθικής, που κηρύσσει την ισότητα, τον αλτρουισμό, τη συμπόνια, ο Νίτσε βρίσκει μονάχα σκοπιμότητες. Πίσω από την ισότητα, η εκδίκηση των ανικάνων. Πίσω από τον αλτρουισμό, η μνησικακία και το μίσος. Πίσω από τη συμπόνια, η σαδιστική χαρά. Οι διαπιστώσεις του είναι ανατρεπτικές, όσο κι αν τα συμπεράσματά του είναι συχνά επικίνδυνα (ποιοι είναι οι ισχυροί που πρέπει να κυριαρχήσουν στον κόσμο, και από πού αντλούν τη δύναμή τους;). Οι θρησκείες, οι φιλοσοφίες και οι επιστήμες αναζητούν, η καθεμιά για τους δικούς της λόγους, την αλήθεια. Οι πιστοί, οι διανοητές και οι επιστήμονες αναζητούν έναν κόσμο αξιόπιστο, οικουμενικό και αντικειμενικό. Αλλά εκείνος πηγαίνει πέρα απ' αυτά, κηρύσσοντας έναν κόσμο χωρίς Θεό, χωρίς καλό και κακό, χωρίς αλήθεια και ψέμα, όπου οι μοναδικές αξίες είναι αυτές που θέτουν οι άνθρωποι, σε συνάρτηση με τα σώματά τους, τα ένστικτα και τις επιθυμίες τους. H αλήθεια είναι μια ψευδαίσθηση, ένα λάθος, ένας αντικατοπτρισμός. Και τότε τι μένει;

Αυτό που μένει, για τον Νίτσε, είναι η μουσική. «Ποιος θα μπορούσε να απορρίψει έναν ήχο;» αναρωτιέται. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Μπαχ είναι περισσότερο ή λιγότερο «αληθινός» από τον Μότσαρτ ή τον Μπετόβεν; Από το πρώτο του κιόλας βιβλίο προειδοποιεί: «Δεν θα απευθυνθώ παρά σ' εκείνους που έχουν άμεση σχέση με τη μουσική». H μουσική δεν είναι μια τέχνη σαν τις άλλες, είναι η ανώτερη έκφραση της ζωής. «Χωρίς τη μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος». Ο Νίτσε θα λατρέψει τον Βάγκνερ, θα του αφιερώσει το πρώτο του βιβλίο («H γέννηση της τραγωδίας»), αλλά στη συνέχεια θα τον αμφισβητήσει, θα τον γκρεμίσει από το βάθρο του, και στη θέση του θα ανεβάσει τον Μπιζέ.

Ο κόσμος, γράφει ο Νίτσε, είναι ένα τέρας ισχύος χωρίς αρχή και τέλος, μια σταθερή ποσότητα ισχύος, σκληρή σαν τον μπρούντζο, που δεν αυξάνεται ούτε μειώνεται, που δεν εξαντλείται αλλά μετασχηματίζεται, σε μια διαδικασία που δεν γνωρίζει ούτε κορεσμό ούτε αηδία ούτε κόπωση. Προφητικά λόγια, γραμμένα το 1885.

15 Comments:

At 7/8/06 11:33 π.μ., Blogger Παράξενος said...

Τι να πει κανεις για τον Νιτσε;

Αν του έβαζα τίτλο θα του έβαζα παραφρασμένο τον υπίτιτλο του Ζαρατούστρα.

"Ένας φιλόσοφος, ένας άθρωπος, για όλους και για κανέναν".

 
At 7/8/06 11:35 π.μ., Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Απολυτα σωστος.

 
At 7/8/06 1:56 μ.μ., Anonymous μικρό λυκάκι said...

''εκείνος πηγαίνει πέρα απ'αυτά,κηρύσσοντας έναν κόσμο χωρίς Θεό,χωρίς καλό καί κακό,χωρίς αλήθεια καί ψέμα,όπου οι μοναδικές αξίες είναι αυτές πού θέτουν οι άνθρωποι.."
Ας αφήσουμε αυτούς πού δημιούργησαν αυτόν τόν κόσμο,τούς ποιητές,να μάς τόν δείξουν.
Η ευτυχισμένη αγάπη είναι μία κατάσταση μουσική!!!
Το θυμόμαστε?
Αν το ξεχάσαμε ,υπάρχει πάντα η Βισουάβα Σιμπόρσκα να μάς το θυμίζει!

 
At 7/8/06 4:48 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Η ανάσυρση και προβολή ενός μεγάλου φιλοσόφου κάθε τόσο έχει σίγουρα την ιστορική της αξία.
Όμως ο 18ος και 19ος αιώνας τελείωσαν πια. Το να προσπαθείς να ερμηνεύσεις τον άνθρωπο και τις πράξεις του με φιλοσοφικά αποφθέγματα, μοιάζει όλο και λιγότερο πειστικό. Έχουν εν τω μεταξύ γεννηθεί τα νευρωνικά μοντέλα, η μοριακή βιολογία, η χημεία και η κβαντική λειτουργία των νευροδιαβιβαστών και τόσοι άλλοι τομείς που έχουν πάρει πια τα ηνία της ερμηνείας της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Πως θα πείσει ο Νίτσε, ο Σοπενάουερ, ο Κιργκεγκααρντ και άλλοι όταν μιλάνε μόνο με αφορισμούς;
Όταν δεν διανοήθηκαν ποτέ να ελέγξουν τα λεγόμενά τους με πείραμα;
Όταν δεν έκαναν πρόβλεψη που να αφορά είτε συγκεκριμένο άτομο είτε ανθρώπινη ομάδα, ώστε να ελεγχθεί η ορθότητα των θεωριών τους. Με λίγα λόγια περιφρόνησαν την επιστήμη και την επιστημονική μέθοδο, η οποία σιγά-σιγά τους ξεπέρασε.
Αυτός είναι και ο λόγος που η συνομοταξία τους δεν ευδοκίμησε στον 20ο αιώνα αλλά όπως φαίνεται ούτε και στον 21ο.
Αλλά επειδή η συνεισφορά τους στην ανθρώπινη σκέψη δεν ήταν καθόλου αμελητέα, ας αποδώσουμε ειδικά στον Νίτσε τον σημαντικό ρόλο που είχε στο κοινωνικό γίγνεσθαι του 20ου αιώνα.
Αυτός στήριξε όσες ομάδες ανθρώπων τόλμησαν να σταθούν έξω από ηθικά και θρησκευτικά συστήματα.
Όσους ανθρώπους ήθελαν να ξεπεράσουν τις δεσμεύσεις που έβαζαν οι θρησκείες.
Για να ακριβολογούμε, δεν ήταν ο μόνος αλλά από τους λίγους που είχαν μαζικά αποτελέσματα.
Η τελευταία παράγραφος του post, χωρίς να έχει την αξιοπιστία μιας επιστημονικής πρότασης μπορεί να στηρίξει μια ολόκληρη κοινωνική δομή.

 
At 7/8/06 7:43 μ.μ., Blogger CAESAR said...

@ μικρό λυκάκι:

"Ψαλμός"
Ω, πόσο φυρά είν' τα σύνορα στις επικράτειες των ανθρώπων!
Πόσα σύννεφα από πάνω τους κυλάνε ατιμώρητα,
πόση άμμος της ερήμου χώνεται από τη μια τη χώρα μες στην άλλη,
πόσα λιθάρια του βουνού κατρακυλούν στα ξένα κτήματα
χορεύοντας με αψηφισιά!
....................
Από τ' αμέτρητα ζωύφια θα σταματήσω στο μερμήγκι,
που ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά την μπότα του φρουρού
στο ερώτημα «Πούθ' έρχεσαι, Πού πας;» απάντηση καμιά δε γνοιάζεται να δώσει.
....................
Αχ, να 'βλεπες μεμιάς το καθετί σ' ολόκληρη αυτή την αταξία,
μέσα σε όλες τις στεριές!
Γιατί μήπως κι η αγριομυρτιά απ' την αντίπερα όχθη
δεν κουβαλά κρυφά μέσ' απ' το ρέμα το μυριοστό της φυλλαράκι;
Μονάχα το ανθρώπινο μπορεί να είναι ξένο.
Τα άλλα είναι φυλλωσιές μπλεγμένες, μόχθος του τυφλοπόντικα
και ανεμορριπές.
"Βισουάβα Σιμπόρσκα"

 
At 7/8/06 10:35 μ.μ., Anonymous Καρλ Χαουσχόφερ said...

Μετά την "θεραπεία" των "ψυχολογικώς προβληματικών" Αράβων, περάσαμε, βλέπω στον Νίτσε! Η αντιστοίχισις προφανής: Οι μεν Άραβες μειονεκτικοί, κακιασμένοι, με σύμπλεγμα κατωτερότητος, οι δε εβραίοι απενοχοποιημένοι, υπερήφανοι Υπεράνθρωποι! (Δεν λέω ότι τό υπονοεί ο κ. Μητσός αυτό· λέω ότι προκύπτει!) Το δε παγκόσμιο ενδιαφέρον για τον Νίτσε, πόθεν και προς τι; Ψάχνουμε για την ιδεολογία και την μεταφυσική της κατά, "black bitch" Κοντολύσσας, "Νέας Μέσης Ανατολής";! Μπα... Τα εκλεκτά παιδιά του Γιαχβέ δεν έχουν ανάγκη από υποκατάστατα τύπου Νίτσε· τα εκλεκτά παιδιά του Γιαχβέ έχουν την πρωτότυπη τσαμπουκαλίδικη μεταφυσική, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια.

 
At 7/8/06 11:42 μ.μ., Blogger Κ. said...

"Wer mit Ungeheuern kämpft, mag zusehn, dass er nicht dabei zum Ungeheuer wird. Und wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein."

το οποίο και εξηγεί κάποια πράγματα στην Μέση Ανατολή ;

Γενικά συμφωνώ με τον Νικ-αθηναίο, οι φιλόσοφοι του δεκατου ενάτου αιώνα δεν προσερουν λύσεις για την σημερινή κοινωνία. Μα αξίζει να τους διαβάζει κανείς για τις σπάνιες αναλαμπές που φωτίζουν πτυχές της ψυχής. Εξ'άλλου οι επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο είναι ακόμα σε νηπιακό επίπεδο.

 
At 8/8/06 4:37 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Τάδε έφη Athanassios:

"Σωκράτης - Κώνειο: 0-1
Αριστοτέλης, Βολταίρος, Ρουσώ, Νίτσε...
Ελα μωρέ με τους πουθενάδες. Ο Νίτσες είναι φιλοσοφούρα. Είναι δύο Κάντιδες και 62 Ντεριντάδες είναι και ταχύς. Ρε της μιλάει της διαλεκτικής και έχει αποδόμηση διαβήτη."
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε;

 
At 8/8/06 10:14 π.μ., Anonymous Σαλταδόρος said...

Το νιτσεϊκό "ξανθό κτήνος"

Το μυθικό ιδεολογικό σύμπαν του καπιταλιστικού συστήματος ενσωματώνει όλα τα χρώματα του ιδεαλισμού. Η έννοια του κράτους διαλεκτικά συνδέει και ενσωματώνει την έννοια της "λαϊκής κυριαρχίας" με αυτήν της δικτατορίας των "εκλεκτών". Πάνω στα μοναρχικά λέπια των "εκλεκτών" και "πεφωτισμένων" αντιφεγγίζουν τα ιδεαλιστικά χρώματα της αστικής δημοκρατίας. Απλώς το παιχνίδι εδώ (αστική δημοκρατία) είναι πιο ελκυστικό, πιο δύσκολο και περίπλοκο, πιο σοφιστικό για τους υπέρμαχους της κρατικής εξουσίας. Γιατί εκεί που ο φιλοσοφικός "ρεαλιστικός" δαρβινισμός, ξεκινώντας από τη βιολογική αρχή "πόλεμος όλων εναντίον όλων", παράγει την αρχή της εξουσίας και κατόπιν την ανάγει άμεσα σε απόλυτη ηθική αρχή, οι "δημοκρατικοί" απολογητές της ίδιας αστικής εξουσίας εμφανίζονται υποχρεωμένοι να πλασάρουν στην αγορά των ιδεών προφανείς αντιφάσεις ή ωραιόλογες ταυτολογίες, συσκοτίζοντας με μια δημοκρατική φρασεολογία το ΩΜΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι οι κανόνες με τους οποίους παίζεται το παιχνίδι στο επίπεδο της πολιτικής και το ηθικιστικό παιχνίδι στο επίπεδο της φιλοσοφίας, δικαιώνουν πάντοτε αυτούς που έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν τους κανόνες του παιχνιδιού: Γιατί η εξουσία δεν είναι ποτέ παράνομη.

Ο Νίτσε δραπετεύοντας από το εγελιανό οικοδόμημα αντικατέστησε την αφηρημένη πνευματοκρατία με έναν αντιπνευματικό βιολογισμό. Ανακάλυψε το δικό του "απόλυτο": Το "υπέροχο ξανθό κτήνος"!
Η σκέψη του διαμορφώνεται υπό την πίεση μιας ανυπέρβλητης αντινομίας. Μεταφέροντας την πάλη από την ιστορία στη φύση, κάνει αφαίρεση του πραγματικού εκείνου χώρου μέσα στον οποίο και χάρις στον οποίο, γεννήθηκε η φιλοσοφική σκέψη. Αποτέλεσμα: Ο δαρβινικός αριστοκρατισμός να απωθεί την "πολιτική" που θολώνει τη "φύση", αλλά συγχρόνως παράγει την ιδεολογία και την πολιτική τόσο αναπόφευκτα όσο η φύση την ιστορία.

Η νιτσεϊκή κριτική του σοσιαλισμού δεν αναφέρεται στην επιστημονική θεωρία του μαρξισμού, συνακόλουθα ούτε στο μαρξιστικό κλάδο του κινήματος. Αναφέρεται στις απώτερες ρίζες κάθε νεότερης ιδεολογίας: το χριστιανισμό. Η απόρριψη του σοσιαλισμού δεν είναι παρά η μερικότερη συνέπεια της απόρριψης του χριστιανισμού.
Για το Νίτσε η εμφάνιση του χριστιανισμού σημαίνει το θάνατο του αρχαϊκού μύθου και την εισβολή του πνεύματος, δηλαδή της αρρώστιας, στη φύση. Το πνεύμα, κατά το Νίτσε είναι αρρώστια. Η χριστιανική ηθική κωδικοποίησε την ιδεολογία των "αδύνατων". Η ρίζα της χριστιανικής αγάπης εντοπίζεται, σύμφωνα με το Νίτσε, στο ανήμπορο απωθημένο μίσος του αδύνατου κατά του δυνατού. Όλη η ιστορία της σκέψης θεωρείται δηλητηριασμένη από το όπιο αυτού του χριστιανοπληβειακού μίσους που έχει διαστραφεί σε αγάπη, σε ασκητική και ηθική.
Η αφετηρία της νιτσεϊκής μυθολογίας είναι η θεμελιώδης ιδέα ότι η μνησικακία των αδύνατων γίνεται πνεύμα επειδή δεν μπορεί να γίνει πράξη. Φυσικά συμβαίνει το αντίθετο. Με την αντίστροφη, όμως, αυτή τοποθέτηση, ο Νίτσε περιφρονώντας τους πληβείους, στιγματίζει και το πνεύμα της εξέγερσής τους. Έτσι το πνεύμα είναι πληβειακή και όχι αριστοκρατική ιδιότητα, εκδήλωση αδυναμίας και όχι δύναμης, αρρώστιας και όχι υγείας. Γι αυτό το λόγο οι αξίες που θεσμοποιούνται, οι ηθικές κρίσεις κλπ, απηχούν την "πνευματική", δηλαδή την "ανίσχυρη" πλευρά του κόσμου, η οποία υπονόμευε την "ισχυρή" και την κατέκτησε, τρυπώνοντας από την κερκόπορτα της ηθικής, της συμπόνιας και των χριστιανικών αισθημάτων. Για τον Νίτσε η βαθιά αρρώστια του κόσμου είναι η μεταρσίωση της μνησικακίας των δούλων σε ηθική.
Στην ιδεαλιστική μυθολογία του Νίτσε το "πνεύμα", ο χριστιανισμός, ο σοσιαλισμός και ο "όχλος" ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ. Και ταυτίζονται γιατί είναι η εξέγερση των κολασμένων. Για το Νίτσε, η εξέγερση των κολασμένων είναι το πνεύμα της μιζέριας, της ασχήμιας και της κατάρας. Ενώ αντίθετα τα κατηγορήματα του "αριστοκρατικού" είναι η ομορφιά, η αφέλεια και η απλότητα, η αυτοκυριαρχία και η υπερηφάνεια.
Ο αντιχριστιανισμός του Νίτσε δεν έχει στόχο την εξουσιαστική πραγματικότητα του χριστιανισμού και την υποτακτικότητα που κρύβεται μέσα στη διπλή έννοια ("εσωτερικής"-"εξωτερικής") της χριστιανοπροτεστάντικης ελευθερίας. Ο αντιχριστιανισμός του Νίτσε δεν συγκρούεται με τη σκληρή αυταρχικότητα της θεολογικής εξουσίας, όπως εκφράστηκε στις πολλαπλές εκφάνσεις της. Ο Νίτσε κτυπά εκείνη την επικίνδυνη, αδέσποτη "ουσία" του: Το πνεύμα της ανταρσίας των φτωχών και καταπιεσμένων. Το πνεύμα εκείνο που όλες οι εξουσίες κοσμικές και θεολογικές, όπως και οι διαχειριστές των αριστερών ιδεών, ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΛΥΣΣΑΛΕΑ. Και ο Λούθηρος, όπως και ο Νίτσε αυτό κτυπούσαν στο χριστιανισμό: Το πνεύμα της ανταρσίας στις πιο καταραμένες και μυστικές εκφάνσεις.

Η φιλοσοφία δεν μπορεί να υπερβεί τον βαθύτερο διχασμό του κόσμου ούτε με τη χριστιανική εικόνα του "υποφέροντος λυτρωτού", ούτε με τη νιτσεϊκή αντιστροφή της, που παράγει την εικόνα του "υπέροχου ξανθού κτήνους". Πρόκειται για τα δύο κομμάτια του σπασμένου ανθρώπινου προσώπου. Το "υπέροχο ξανθό κτήνος" όσο και αν παραπέμπει στη φύση, δεν μπορεί να επιβιώσει έξω από την κοινωνία. Το "υπέροχο κτήνος" μέσα στη φύση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε "υπέροχο" ούτε "κτήνος". Είναι απλώς μια βιολογική μονάδα χωρίς ηθικό και αισθητικό χαρακτήρα. Αυτή η μονάδα περνώντας από τη φύση στην ιστορία γίνεται συλλογική οντότητα: Φασισμός, ήτοι η κτηνωδία κοινωνικοποιημένη...
Μέσα στις κοινότητες (οι οποίες υποτίθεται ότι ενσαρκώνουν την κυριαρχία του "πληβειακού" πάνω στο "αριστοκρατικό" στοιχείο) ΕΚΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ είναι που η εξουσία του ισχυρότερου κατοχυρώνεται με τη μορφή του κτήνους-Δικαίου. Το κράτος (πολιτικό κτήνος) δεν είναι η ένωση των αδύνατων εναντίον των δυνατών, είναι η άγραφη και de facto συμφωνία των δυνατών για μια μεταξύ τους ισορροπία και μια "λελογισμένη" χρησιμοποίηση της βίας. Το κράτος είναι η νομιμοποίηση, η θεσμοποίηση και η ιδεολογικοποίηση της βίας του ισχυρότερου. Μέσα στην πολιτισμένη και ηθικοποιημένη κοινωνία συνεχίζεται το παιχνίδι που άρχισε στη φύση. Αλλά έστω και αν το παιχνίδι έγινε περίπλοκο, εξακολουθούν να το κερδίζουν τα "θηρία": Είτε σαν αριστοκράτες, είτε σαν ιερείς, είτε σαν καπιταλιστές, είτε σαν ελίτ του πνεύματος και της πολιτικής.
Ο ίδιος συνεπώς ο Νίτσε είναι αυτό που κατήγγειλε: Το "πνεύμα" και όχι η "δύναμη". Ήταν ο εκλεπτυσμένος νοσταλγός της ζωικής δύναμης, αλλά αυτή ανήκει σε αυτούς που χλευάζει: στην εξέγερση των κολασμένων, που αυτοί ποτέ δεν θα τον διαβάσουν. Τελικά όλο το φιλοσοφικό του οικοδόμημα είναι το "πνεύμα" σήμερα της Νέας Τάξης Των ελίτ του πλανητικού ολοκληρωτισμού: Ο σύγχρονος φασισμός που δε λέγεται πια φασισμός. Έχει πετάξει τις παλιές μάσκες στην αποθήκη του θεάτρου και εμφανίζεται με νέες "προοδευτικές", ακόμα και "αριστερές" μάσκες...

 
At 8/8/06 4:50 μ.μ., Blogger siamalis said...

paidia,
einai alithia oti o Nitse forouse papoutsi noumero 41 ?

 
At 8/8/06 5:15 μ.μ., Blogger alterapars said...

Θα έλεγα, όχι τόσο επιστροφή όσο (εν μέρει, έστω) δικαίωση του μοναχικού αιρετικού της σκέψης.

Θεωρώ πως η σημαντικότερη (αλλά όχι η μοναδική) προσφορά του Nietzsche στον ανθρώπινο προβληματισμό, συνίσταται στην πεισματική καταγγελία και καταδίκη της αγελαίας συμπεριφοράς και στην απερίφραστη απαξίωση αυτού που σήμερα ορίζεται ως "μαζάνθρωπος" (ή "μιζάνθρωπος").

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, κήρυξε ανηλεή πόλεμο στις εγγενείς (αλλά όχι ακαταμάχητες) ανθρώπινες αδυναμίες, χλεύασε την επικρατούσα υποκρισία και οραματίστηκε τον "υπεράνθρωπο" - έννοια παρεξηγημένη κι εκμεταλλεύσιμη.

Συκοφαντήθηκε τόσο στη θεωρία (κυρίως από τους εργολάβους της λασπολογίας χριστιανούς), όσο και στην πράξη (αφού αδίστακτες εγκληματικές συμμορίες, όπως οι ναζί, διαστρέβλωσαν κατά το συμφέρον τους τη θεωρία του).

Αξίζει τον απόλυτο σεβασμό, διότι υπερασπίστηκε με σθένος την ηθική του ακεραιότητα και απέφυγε να γίνει χαμελαίων και οσφυοκάμπτης.

Ένα πνεύμα φλογερό, αδάμαστο και περήφανο που δε μπορεί να χωρέσει σε καμία εποχή και ασφυκτιούσε μέσα στα περιορισμένα όρια της μίζερης και μικρόψυχης ανθρωπότητας.

 
At 10/8/06 7:24 μ.μ., Anonymous Καρλ Χαουσχόφερ said...

Σωστά, αλλά γιατί "συκοφαντήθηκε" και "διαστρεβλώθηκε" από τους Ναζί, και όχι "αξιοποιήθηκε" ή "εφαρμόστηκε" ή "προεκτάθηκε"; Αν είσαι μάγκας και καραμπουζουκλής να παραδεχθείς ότι ένας μέγας φιλόσοφος μπορεί να είναι κάλλιστα πρόδρομος του ναζισμού και μέγας φιλόσοφος, συγχρόνως.

Αυτό δεν υπέχει άμεση ευθύνη για τον ίδιο τον φιλόσοφο. Όπως δεν λέμε ότι ευθύνεται άμεσα ο Μαρξ για τα εγκλήματα του σταλινικού καθεστώτος. Αλλά κανείς δεν υποστηρίζει σοβαρά ότι ο Μαρξ είναι... άσχετος με τον κομμουνισμό! Εν τούτοις, λέμε ότι ο Νίτσε είναι παντελώς... άσχετος με τον φασισμό, αλλά ο κακός Χίτλερ τόν πήρε τον Νίτσε και τόν... διαστρέβλωσε, επειδή... δεν τόν κατάλαβε! Σαχλαμάρες. Τόν κατάλαβε και τόν αξιοποίησε και τόν προέκτεινε. (Ίσως μερικοί Νιτσεόφιλοι έλκονται κατά βάθος, κιόλας, από την κοσμοθεωρία και βιοαντίληψη του φασισμού (κάτι όχι εκ των προτέρων κακό), αλλά δεν μπορούν ούτε στον εαυτό τους να τό παραδεχθούν, διότι κάνει τζιζ.) Εδώ σέ θέλω μάστορα.

 
At 19/8/06 4:04 μ.μ., Blogger alterapars said...

Λοιπόν,δεδομένου ότι δεν είμαι μάγκας ή καραμπουζουκλής (μιας και δεν είμαι μέλος ρεμπετοκομπανίας) όπως η αφεντιά σου, επισημαίνω τα εξής: ο F.Nietzscke δε συκοφαντήθηκε ούτε και διαστρεβλώθηκε (χωρίς εισαγωγικά τα δύο ρήματα)από τους ναζί ή από άλλες ομάδες διότι, απλούστατα, οι εξουσιαστικές σέχτες δεν νιώθουν την ανάγκη να κατανοήσουν θεωρίες ούτε να εμβαθύνουν σε αυτές - αρκούνται στο να τις προσαρμόζουν στους σκοπούς τους και να τις χρησιμοποιούν ως βιτρίνα. Άλλωστε, η πλειονότητα των φιλοσοφικών θεωριών επιδέχεται πληθώρα προσεγγίσεων και ερμηνειών. Έτσι, όποιος διατυπώσει μια θεωρία μπορεί να αποτελέσει "πρόδρομο" οποιουδήποτε καθεστώτος οποιασδήποτε φύσεως και πρακτικής. Οι ναζί δεν είχαν ανάγκη κανέναν φιλόσοφο ή θεωρητικό για να εμπνευστούν και να νομιμοποιήσουν τα αίσχη τους. Είναι περισσότερο και από προφανές: τα πάντα βρίσκονται εντός μας (τόσο ο βόρβορος όσο και ο ευωδιαστός κήπος)και τα εξωτερικεύουμε ανάλογα με τις προθέσεις μας και τις διαθέσεις μας. Τέλος, αν διάβαζες προσεκτικά το σχόλιό μου, θα έβλεπες πως εκείνο που θεωρώ σημαντικό στον συγκεκριμένο φιλόσοφο είναι η αποστροφή του προς την αγελαία συμπεριφορά και την άκριτη υπακοή (που αποτελούν βασικά συστατικά της κοσμοθεωρίας και βιοαντίληψης του φασισμού την οποία, σε αντίθεση με εσένα, θεωρώ αισχρή). Κατάλαβες, "μάστορα" ;

 
At 12/8/16 5:26 π.μ., Blogger Zheng junxai5 said...

zhengjx20160812
oakley sunglasses
ugg uk
louis vuitton handbags
ugg boots
rolex watches
rolex watches for sale
true religion jeans
tods sale
burberry outlet online
ladies cartier watches
michael kors outlet online
polo ralph lauren
celine handbags
vans outlet
ugg boots
ugg sale
coach factory outlet online
jordan shoes
toms shoes uk
coach outlet online
montblanc pen
lebron 12
louis vuitton outlet
michael kors bags
ray ban pas cher
louis vuitton purses
longchamp outlet
cincinnati bengals jerseys
canada goose outlet
chicago bulls jerseys
uggs sale
louboutin shoes
cheap air jordans
new england patriots jerseys
michael kors outlet clearance
seattle seahawks jerseys
cheap basketball shoes
canada goose outlet
canada goose outlet
cheap jordans

 
At 21/8/17 10:43 π.μ., Blogger raybanoutlet001 said...

reebok shoes
ferragamo outlet
coach outlet
chiefs jersey
replica watches
armani exchange
ugg boots
jimmy choo shoes
snapbacks wholesale
christian louboutin shoes

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home