Παρασκευή, Αυγούστου 04, 2006

Ένας πολιτισμικός πόλεμος



Στη δίμηνη πολιορκία της Βηρυτού, τo 1982, είχαν σκοτωθεί 19.000 άνθρωποι. Το λουτρό αίματος στην Κάνα δεν είναι τίποτα μπροστά στη σφαγή που είχε γίνει στη Σάμπρα και τη Σατίλα. Πώς εξηγείται λοιπόν τόσο ενδιαφέρον και τόσο πάθος;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί και πρέπει να καταγγείλει κανείς σήμερα το Ισραήλ. Για τον τεράστιο φόρο αίματος που πληρώνουν οι άμαχοι Λιβανέζοι, φυσικά, για τις καταστροφές, για την εκδικητική ισοπέδωση μιας ολόκληρης χώρας. Για την απαίτηση των Ισραηλινών να σεβαστεί η Χεζμπολάχ το ψήφισμα του ΟΗΕ για τον αφοπλισμό της, όταν οι ίδιοι έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια όλα τα ψηφίσματα για τον τερματισμό της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών. Για τη σπουδή τους να χαρακτηρίζουν αντισημίτη όποιον επικρίνει την πολιτική της κυβέρνησής τους. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητήσει όμως κανείς είναι το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπιστεί με νύχια και με δόντια την ίδια την ύπαρξή του μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον. Αυτό που δεν μπορεί να αποκρύψει κανείς είναι ότι εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι του βόρειου Ισραήλ έχουν αναγκαστεί τις τελευταίες εβδομάδες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους επειδή δέχονται βροχή πυραύλων από μια οργάνωση που, όπως και οι πάτρωνές της, θέλει να σβήσει το Ισραήλ από τον χάρτη.

H παθιασμένη συζήτηση που γίνεται όμως στη Δύση δεν έχει τόσο να κάνει με αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, όσο με τα νέα ιδεολογικά στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί μετά την 11/9 και τον πόλεμο στο Ιράκ. Στην πραγματικότητα, γράφει ο διευθυντής του περιοδικού Spiked Μικ Χιουμ, οι αντιτιθέμενες πτέρυγες της πολιτικής και μιντιακής τάξης της Δύσης εξάγουν τον πολιτισμικό τους πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Στη μια πλευρά αυτού του πολέμου βρίσκονται κυρίως όλοι εκείνοι από την παλιά Αριστερά που ταυτίζουν το Ισραήλ και τις ΗΠΑ με όλα τα κακά στοιχεία του δυτικού πολιτισμού: ρατσισμός, μιλιταρισμός, αλαζονεία. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν υιοθετήσει το σύνθημα «Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι» όχι από πολιτική αλληλεγγύη, αλλά από οίκτο. Ένα τμήμα τους προχωρεί και λίγο παραπάνω: σε μια πορεία που έγινε πρόσφατα στο Λονδίνο υπήρχαν πανό που έγραφαν «Είμαστε όλοι Χεζμπολάχ».

Στην άλλη πλευρά του πολιτισμικού πολέμου παρατηρείται μια αντίδραση στην αντι-ισραηλινή αντίδραση. Θέλοντας να υπερασπιστούν τις αξίες της δυτικής κοινωνίας που κινδυνεύουν από τον «ισλαμοφασισμό», πολλές προσωπικότητες από την παλιά Δεξιά και την Αριστερά δεν διστάζουν να συνταχθούν με τον «πόλεμο κατά του τρόμου» και εναποθέτουν στο Ισραήλ τις ελπίδες τους για να απαλλάξει τον κόσμο από τους μουλάδες. Ένα τμήμα τους προχωρεί και λίγο παραπάνω, θεωρώντας για παράδειγμα το πρόσφατο επεισόδιο με τον Μελ Γκίμπσον απόδειξη του εντεινόμενου αντισημιτισμού στον δυτικό κόσμο.

Κι όποιος πιστεύει πως ο κόσμος είναι λίγο πιο πολύπλοκος, και δεν θέλει να ενταχθεί σε κανένα από αυτά τα στρατόπεδα, αισθάνεται μια απέραντη μοναξιά.

8 Comments:

At 4/8/06 12:35 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Σήμερα κέντρωσες σ' ένα ουσιαστικό σημείο Μιχάλη που αποπειράται την προσέγγιση που έχουμε όλοι εμείς οι τρίτοι στο θέμα.
Το ότι υπάρχουν παρατηρητές που επισημαίνουν την ύπαρξη των δύο στρατοπέδων και τα χαρακτηριστικά καθενός είναι τουλάχιστον παρήγορο και ενθαρρυντικό.
Υπάρχουν νέα άτομα (έφηβοι και λίγο μεγαλύτεροι όπως η κόρη μου) που διψούν για πλουραλισμό απόψεων και παραδέχονται ότι ο κόσμος είναι πολύπλοκος και όχι άσπρος-μαύρος.
Θέλει όμως πολύ κόπο και επιμονή να κυνηγάς όσο περισσότερες απόψεις ενός ζητήματος μπορείς και να μην αφήνεσαι να σε παρασέρνουν οι μονόπλευρες εξηγήσεις. Κι άντε στη συνέχεια να ξεχωρίσεις τις πλαστές δήθεν αποδείξεις ενός γεγονότος, από τις αυθεντικές.
Να η μεγάλη ελπίδα για παργματική δημοκρατία: το δίκτυο.

Φανατισμός απόψεων μεταύ δυτικών; Χμμ..Δείτε τι έγινε στη χθεσινοβραδινή "συζήτηση" σ' αυτό το blog. Άνθρωποι σαν αυτούς που αντάλλαξαν τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς μόνο για θέματα ιδεολογικών πεποιθήσεων, αν βρίσκονταν σε αντίπαλα στρατόπεδα - όπως οι ισραηλινοί και οι ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες-τι θα αντάλλαζαν;
Εύκολα γεννιέται ο φανατισμός αλλά μετά από ένα κρίσιμο οριακό σημείο, δύσκολα περιορίζεται

 
At 4/8/06 12:47 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Αισθάνομαι απόλυτα δικαιωμένος με το σημερινό σου άρθρο. Από κάθε άποψη. Το προσυπογράφω λέξη προς λέξη.

Πρώτον, για το " δεκάδες χιλιάδες νεκροί άμαχοι " από τον Ισραηλινό στρατό από το 1947-1948 μέχρι σήμερα, που ανέφερα πριν δυο μέρες και το αμφισβήτησε ο φίλος doh.

Δεύτερον, για τη νομιμοποίηση, θεωρητικά τουλάχιστον, των αράβων να προσφύγουν στην ένοπλη βία για την επιβολή όλων των υπόλοιπων ψηφισμάτων του ΟΗΕ για το Μεσανατολικό, αφού το Ισραήλ κηρύσσει ολοκληρωτικό ανελεή πόλεμο για την επιλεκτική επιβολή ενός μόνο ψηφίσματος, του 1559.

Τρίτον, για την ισότιμη υπεράσπιση του άμαχου πληθυσμού στο βόρειο Ισραήλ και στο Νότιο Λίβανο ( και σε όλα τα παλαιστινιακά εδάφη, βέβαια ).

Τέταρτον και κυριότερο, για τις τρομακτικές συνέπειες της 9/11 στις σχέσεις Δύσης-Ισλάμ, που προσπάθησα όσο μπορώ να αναδείξω.
Άποψη μου είναι ότι ο κόσμος έχει δύο επιλογές : ή να πέσει στην καλοστημένη παγίδα της Αλ-Καϊντα και να ζήσουμε μια δραματική - πλην εντελώς αδικαιολόγητη και ανόητη - σύγκρουση πολιτισμών, ή να εργαστούμε όλοι, ο καθένας από τη θέση του και όπως μπορεί, για την προσέγγιση των πολιτισμών.

Και πέμπτον, για την τελευταία παράγραφο του άρθρου σου που με εκφράζει απόλυτα.

ΥΓ
Δεν ζητώ συγνώμη για τα χθεσινά.
Στο " είσαι π...... " νομιμοποιούμαι να μην αφήσω ήσυχες ούτε μάνες ούτε αδελφές ούτε συζύγους.
Η προτροπή σου όφειλε να απευθύνεται στον υβριστή, όχι σε μένα. Εγώ απλά χρησιμοποίησα σκληρούς μεν, αλλά επιτρεπτούς και θεμιτούς στην πολιτική αντιπαράθεση χαρακτηρισμούς για τις απόψεις του υβριστή.
Η παρουσία μου εδώ και ένα περίπου χρόνο στο μπλογκ είναι τα δημόσια διαπιστευτήρια μου.
Και κάτι για τον φίλο nik-athenian. Ας διαβάσει όλα τα χθεσινά σχόλια με τη σειρά, και μετά ας μου πει ποιος ήρξατο πρώτος χειρών αδίκων, και πως θα αντιδρούσε ο ίδιος στο " είσαι π...... ".

 
At 4/8/06 2:04 μ.μ., Blogger Κ. said...

Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο, μα δεν συμφωνώ με τον Μικ Χιουμ. Ενδεχομένως η "εξαγωγή του πολέμου" να ισχύει για την Βρετανία, σίγουρα όμως δεν ισχύει για τις Η.Π.Α.. Ο λόγος απλός, δεν υπάρχουν τα δύο στρατόπεδα όπως περιγράφονται.

Ήθελα να γράψω και κάτι για το καθεστώς της 4ης Αυγούστου αλλά δεν το βρίσκω - δεν βοηθά και ο κ.Μητσός με τα της λογοκρισίας.

 
At 4/8/06 3:36 μ.μ., Blogger μικρό λυκάκι said...

Ναί!
Καί ένας από τούς στρατηγούς τής Χεζμπολάχ,ο Αλί Φαγιάντ,δίνει συνέντευξη στο New Yorker,στο κοσμικό Lina's,τρώγοντας με μεγάλη ευχαρίστηση το παγωτό του -σοκολάτα,καιμάκι,φράουλα- καί ανάβοντας μετά ένα πούρο γιά να ολοκληρώσει τήν απόλαυση..
Συγχρόνως μιλάει γιά τα σκοτωμένα παιδιά..
Οι τυχερές πλούσιες οικογένειες στό Λίβανο έχουν μεταφερθεί στούς λόφους.Εκεί υπάρχουν γιά διασκέδαση παιδικές χαρές,καρουζέλ καί τραγούδια τής Fairuz..
Ο Μπλέρ μάλλον θα ματαιώσει τίς διακοπές του γιά φέτος και μήν ανησυχείτε..όπου νάναι ο φόβος θα τα καταφέρει να γίνει η μοναδική συνθήκη ύπαρξης!

 
At 4/8/06 6:48 μ.μ., Blogger CAESAR said...

"Κι όποιος πιστεύει πως ο κόσμος είναι λίγο πιο πολύπλοκος, και δεν θέλει να ενταχθεί σε κανένα από αυτά τα στρατόπεδα, αισθάνεται μια απέραντη μοναξιά."

Ίσως δεν είμαστε τόσο λίγοι για να αισθανόμαστε μοναξιά, Mιχάλη & λοιποί σχολιαστές,
άλλωστε όπως σημειώνει, άψογα και ο

@ nik-athenian:

"Θέλει όμως πολύ κόπο και επιμονή να κυνηγάς όσο περισσότερες απόψεις ενός ζητήματος μπορείς και να μην αφήνεσαι να σε παρασέρνουν οι μονόπλευρες εξηγήσεις"

(Είμαστε λίγοι μα πιστοί στις τάξεις των αγγέλων) Ε.M. Rilke

 
At 4/8/06 11:51 μ.μ., Blogger gb said...

από .."Παντελής Οικονόμου: "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΗΤΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ"
Στο θέμα της επίθεσης του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου, έχουν αναφερθεί πολλοί bloggers. Εκείνο που βγαίνει από όσα εξέφρασαν ευθέως ή μέσω δηλώσεων τρίτων, είναι η αρνητική στάση προς το Ισραήλ,""
Οπως φαίνεται τα πράγματα δεν είναι καθόλου μοιρασμένα,
είτε γιατί επικρατεί η νοοτροπία να ποντάρουν κάποιοι στον αδύναμο για αυξημένα κέρδη είτε γιατί έχουμε τόσο ανάγκη το πετρέλαιο ώστε να καταστρέψουν οι πετρελαιάδες την οικονομία του τόπου, οπότε είμαστε με τα συμφέροντα "μας".
Οτι κάτι δε πάει καλά σε αυτή τη χώρα το επισημαίνει και ο
νικ-αθενιαν,
"Άνθρωποι σαν αυτούς που αντάλλαξαν τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς μόνο για θέματα ιδεολογικών πεποιθήσεων, αν βρίσκονταν σε αντίπαλα στρατόπεδα - όπως οι ισραηλινοί και οι ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες-τι θα αντάλλαζαν;"

 
At 5/8/06 5:05 π.μ., Blogger doh said...

"Κι όποιος πιστεύει πως ο κόσμος είναι λίγο πιο πολύπλοκος, και δεν θέλει να ενταχθεί σε κανένα από αυτά τα στρατόπεδα, αισθάνεται μια απέραντη μοναξιά."
Πολύ σωστό.Ο κόσμος πάντα έτσι ήταν.Αλλά από την άλλη τα διλήμματα τά θέτει η ίδια η ζωή, όπως είχε πει ο Μαρξ - κ ο χρόνος δεν περιμένει.Οι φιλόσοφοι, οι διανοούμενοι, οι δημοσιογράφοι, οι κοινή γνώμη, μπορεί να στοχάζονται, να διαφωνούν-να συμφωνούν, να ξαναδιαφωνούν κ.ο.κ. Δουλειά των πολιτικών όμως είναι να παίρνουν αποφάσεις κ να τις υλοποιούνε για λογαριασμό τους.Για αυτές θα κριθούν, θα λογοδοτήσουν κ σε κρίσιμες καμπές της Ιστορίας "παίζουν κ το κεφάλι τους".
Είναι λοιπόν σωστό κ φρόνιμο κάποιος
να διακρίνεται από μετριοπάθεια κ σύνεση, αλλά αυτό πρέπει να διακρίνεται κ από αποφασιστικότητα όταν είναι υποχρεωμένος εκ των πραγμάτων να δράσει.Διαφορετικά, η όλη κατάσταση θα μετεωρίζεται στο κενό.Κ εκτός από το ότι η ίδια η ζωή
θέτει τα διλήμματα, "απεχθάνεται" επίσης κ τα κενά.

@mon blog-camarade Ιχνηλάτη,
Κ εγώ δικαιωμένος νιώθω :-) Όσα είπαμε υπάρχουν στα e-scripta του του αντι-προχθεσινού post--εκεί που σου είπα ότι "παίζεις καλό simultane". Aλλά κ στο σκάκι υπάρχει χρόνος :-Pp

@nik-athenian
εξαιρετικά εύστοχο κ "ζουμερό" το σχολιό σου-όπως κ το post του Μιχάλη.
έχω κ εγώ κ εγώ την "ευκαιρία" να βλέπω -όσο μπορώ- μέσα από τη "ματιά" κ τις νότες του κατά πολύ νεότερου απ'εμέ αδελφού μου, την αναζήτηση
δίκιο έχεις κ στη τελευταία παράγραφο

@caesar
μήπως εκεί στις τάξεις των αγγέλων είναι όμορφα επειδή αυτοί έχουν λύσει το "πρόβλημα" με το φύλο? :-p

 
At 5/8/06 11:05 π.μ., Blogger CAESAR said...

doh:
μήπως εκεί στις τάξεις των αγγέλων είναι όμορφα επειδή αυτοί έχουν λύσει το "πρόβλημα" με το φύλο? :-p

Αυτό ίσως το γνωρίζει, τώρα πλέον εκεί που βρίσκεται, ο ίδιος ο Rilke! :-)
Αλλά μάλλον θα εννοούσε κοινωνία αγγέλων ή κάτι τέτοιο...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home