Τρίτη, Φεβρουαρίου 28, 2006

H ανασφάλεια των υπερηρώων



H ιδεολογική σύγχυση είναι πλήρης, η χώρα είναι χωρισμένη στη μέση. Ακόμη και οι υπερήρωες αισθάνονται ανασφάλεια. Για την παγκόσμια τάξη, πάντως, τα αισθήματά τους είναι κοινά: δεν τους αρέσει.

Επικεφαλής τής μιας συμμορίας είναι ο Κάπταιν Αμέρικα, σύμβολο των ελευθεριών. Την αντίπαλη συμμορία τη διευθύνει ο Άνθρωπος από Σίδερο, που πιστεύει ότι οι ελευθερίες πρέπει να περισταλούν στο όνομα της ασφάλειας. Ανάμεσά τους, αναποφάσιστος για το ποια πλευρά να διαλέξει, βρίσκεται ο Σπάιντερμαν. Αυτή είναι η βασική υπόθεση της νέας σειράς κόμικς «Εμφύλιος Πόλεμος», που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο Μάιο στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις εκδόσεις Marvel. Θα ακολουθήσει η σειρά «Εμφύλιος Πόλεμος: Πρώτη Γραμμή», μια αφήγηση αυτού του πολέμου από την πλευρά δύο δημοσιογράφων που τον καλύπτουν.

Οι παραλληλισμοί με τη σημερινή αμερικανική πραγματικότητα είναι προφανείς, αλλά ο διευθυντής του εκδοτικού οίκου Τζο Κεσάντα αρνείται οποιαδήποτε πρόθεση προπαγανδιστικού τύπου. «Εναπόκειται στον αναγνώστη να αποφασίσει», είπε σε ομιλία του στην ComicCon, το πρώτο μεγάλο συνέδριο της βιομηχανίας των κόμικς που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο στη Νέα Υόρκη. «Εμείς θέτουμε τα ερωτήματα, θα ήταν όμως απαράδεκτο να επιβάλουμε και την άποψή μας». Παρών στο συνέδριο ήταν και ο Νταν Ντίντιο, αντιπρόεδρος του άλλου μεγάλου εκδοτικού οίκου που ασχολείται με τα κόμικς, του DC Comics. Εδώ θα κυκλοφορήσουν σύντομα άλλες δύο ιστορίες που παραπέμπουν ευθέως στη σημερινή Αμερική. H μία λέγεται «Μαχητές της Ελευθερίας»: οι υπερήρωες προσπαθούν να σώσουν τον κόσμο από μια διεφθαρμένη κυβέρνηση, όπου ένας από τους νόμους λέγεται Patriot Act. H δεύτερη έχει τον τίτλο «Ρουά Ματ» και πρωταγωνιστεί σ' αυτήν μια μυστική οργάνωση που θέλει να ελέγξει τις κινήσεις των υπερηρώων ώστε να μην ξεπεράσουν τα όρια. «Δεν πρόκειται για πολιτικά κόμικς, παρ' όλο που μπορούν να διαβαστούν κι έτσι», τόνισε ο Ντίντιο στο συνέδριο. «Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο κόσμος έχει μεγαλύτερη ανασφάλεια, μεγαλύτερο άγχος, και αυτό το άγχος το αισθάνονται και οι υπερήρωες».

Σε όλες αυτές τις καινούργιες ιστορίες, οι καλοί και οι κακοί είναι πάντα παρόντες, αλλά τα όρια ανάμεσά τους είναι θολά. Εξαίρεση αποτελεί μια ιδέα του διάσημου κομίστα Φρανκ Μίλερ, όπου ο Μπάτμαν τα βάζει με τον μπιν Λάντεν - και φυσικά τον νικά. «Δεν ξέρω αν είναι πολύ καλή ιδέα, δεν είμαι βέβαιος ότι τα μέλη της αλ Κάιντα θα αγοράσουν αυτό το άλμπουμ», σαρκάζει ο Ισπανός σκιτσογράφος Ντανιέλ Ακούνια, που επιμελείται τους «Μαχητές της Ελευθερίας». Ούτε βέβαια οι τρομοκράτες έχουν καμιά σχέση με το Ισλάμ. Αρκετές απειλές έχουν δεχθεί οι Δανοί σκιτσογράφοι για την απεικόνιση του Μωάμεθ, κανείς δεν θα ήθελε να ανοίξει τώρα ένα καινούργιο μέτωπο.

10 Comments:

At 28/2/06 6:39 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Υπερβολικά απλοϊκά μου φαίνονται τα νέα αμερικάνικα κόμικ. Όπως πάντα...

*

Ευτυχώς που η αμερικάνικη παραγωγή δεν εξαντλείται σ' αυτές τις βλακείες. Ως συνήθως.

 
At 28/2/06 8:19 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Πάνο, είσαι ο μοναδικός φίλος στη μπλογκόσφαιρα που μου απέμεινε. Τι να έγιναν οι υπόλοιποι; Τους πίκρανα; Τους έκανα να βαρεθούν; Πες μου εσύ, που είσαι έμπειρος και έχεις ιδέες...

 
At 28/2/06 8:58 μ.μ., Blogger sal.ló said...

... η ανασφάλεια του αρθρογράφου...

 
At 28/2/06 10:38 μ.μ., Blogger S G said...

οταν δεν υπαρχουν πολλα σχολια, δυο τινα συμβαινουν:

ειτε το κειμενο ειναι τοσο καλο που κανεις δεν εχει κατι να προσθεσει (ή φοβαται να μιλησει)

ειτε απλα το κειμενο ηταν βαρετο :-)

"πανος: Υπερβολικά απλοϊκά μου φαίνονται τα νέα αμερικάνικα κόμικ. Όπως πάντα..."

τα κομικ του Μιλερ (οπως το σιν σιτυ) ειναι εξαιρετικα. Να μην μιλησω για το Μαους του Αρτ Σπιγκελμαν ή για αλλα τετοια. Μην βλεπουμε μονο την επιφανεια, η Αμερικη οπως παντα, παραγει απολα...

 
At 1/3/06 12:09 π.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

I’m here to fight for truth, justice and the american way.
Superman.

Η DC Comics ήταν, και παραμένει, ο ηθοπλαστικός καθρέφτης της Αμερικής. Το εργαστήρι που αφουγκράζεται την περιρρέουσα κοινωνική ατμόσφαιρα, τη διάχυτη μαζική ψυχολογική διάθεση, και τη μετουσιώνει σε χαρακτήρες και καταστάσεις, απλοϊκές μεν, άκρως συμβολικές δε.

Αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανταποκρινόμενη στη μέθη της νίκης και στην αίσθηση της στρατιωτικής, οικονομικής, πολιτικής, και ηθικής υπεροχής που κυριαρχούσε στις ΗΠΑ, η DC Comics δημιουργεί τον Superman και τον Batman, τους δύο υπερήρωες που αιχμαλώτισαν τη φαντασία δύο γενιών αμερικανών, και με τους οποίους ταυτίστηκαν εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο.

Ο Superman, ο υπεράνθρωπος, ο ανίκητος, ο δίκαιος, ο αθάνατος, και ο Batman, ο θνητός μεν ατρόμητος δε, ο ευφυής, ο πολέμιος του εγκλήματος και της αδικίας, ήταν η προσωποποίηση της αμερικής της δεκαετίας του ’50 και του ’60.

Η αμερική, η λευκή αμερική, η αμερική των WASP, ζούσε την κορύφωση του ονείρου της. Εκείνη η πατημασιά στη σελήνη ήταν η αδιάψευστη σφραγίδα της δόξας.

Η ιστορία των εθνών δεν είναι τίποτε άλλο από τη διαδοχική έκφραση και υλοποίηση του συλλογικού φαντασιακού της κάθε γενιάς, όπως αυτό καθορίζεται από την εκάστοτε πολιτική και πνευματική ηγεσία της. Η γενιά του Βιετνάμ δεν είναι η γενιά της Νορμανδίας. Η γενιά της Καταιγίδας της Ερήμου δεν είναι η γενιά του V-day. Ο Σβάρτσκωφ δεν είναι Πάτον. Ο Πάουελ δεν έγινε Αϊκ.

Είναι πολύ φυσικό λοιπόν οι σύγχρονοι υπερήρωες της αμερικής να διαφέρουν από το ιδανικό πρότυπο του παρελθόντος. Σήμερα τη σιγουριά αντικατέστησε η αβεβαιότητα, την αυτοπεποίθηση η ανασφάλεια, την ηθική υπεροχή το ηθικό δίλημμα, την πατημασιά στη σελήνη η μπότα στη Βαγδάτη.

Η DC Comics το κατάλαβε. Ο Superman δεν μένει πια εδώ.


ΥΓ

Το παρών σχόλιο γράφτηκε για να πει στο Μιχάλη δύο πράγματα.
Πρώτον, τα άρθρα του ήταν και παραμένουν ( παρά τις όποιες θεμιτές διαφωνίες του καθένα μας για το πολιτικό περιεχόμενο τους ) ίσως τα καλύτερα που δημοσιεύονται στον ελληνικό τύπο για διεθνή θέματα. Αρα σίγουρα δεν κάνουν τον αναγνώστη να βαρεθεί. Ισα ίσα που έχω ξαναγράψει ότι κάθε άρθρο του αποτελεί ερέθισμα για σχολιασμό.
Δεύτερον, οι σχολιαστές και οι υπερσχολιαστές δεν είναι υπερήρωες ! περνούν διάφορες φάσεις ( κρίση του μεσήλικα, π.χ :) Αρα να μην έχει παράπονο από τους φίλους του. Τον αγαπούν είτε σχολιάζουν κάθε μέρα είτε όχι.

 
At 1/3/06 12:33 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

φίλτατε ιχνηλάτη,
προσυπογράφω!
Για μένα δεν είναι (τόσο) η κρίση του, (όσο) είναι το μακρύ χέρι του Εκδότη!! Χρωστάω κείμενο, έχω μείνει πίσω και ρίχνω απανωτά ξενύχτια να προλάβω!
Ελπίζω οτι απόψε "καθαρίζω"-τουλάχιστο προσωρινώς...
Μιχάλη, πώς διάολο τα καταφέρνετε οι δημοσιογράφοι να είστε πάντα ον τάιμ;;

 
At 1/3/06 12:36 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

...και βέβαια να θυμίσω από αμερικανούς τον φοβερό Robert Crumb και τον υπερήρωά του, Mr Natural!!!

 
At 1/3/06 12:56 π.μ., Blogger Πάνος said...

Mιχάλη, ωραίο κόλπο: να το χρησιμοποιήσω κι εγώ, όταν έχω κεσάτια από σχόλια!

*

sg, αν διαβάσεις λίγο πιο προσεχτικά το σχόλιό μου, θα διαπιστώσεις πως συμφωνούμε. Και για το sin city (έγινε και ωραία ταινία)

*

Καλά οι μεσήλικες. Οι ...υπερήλικες (Ημίαιμος) τι γίνανε;

 
At 1/3/06 1:51 π.μ., Blogger skata said...

Αν περιμένουμε από τη Marvel και τη DC κόμικς με βάθος και αντικουλτούρα, είμαστε χαμένοι από χέρι.

 
At 1/3/06 11:03 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Εσύ, Πάνο μου, δεν έχεις ποτέ κεσάτια. Είναι και αυτή η Θεσσαλονικώτικη μασονία που αλληλοϋποστηρίζεται...
Από τον Sal.lo, το καλύτερο σχόλιο.
Από τον s g, το πιο αμφιλεγόμενο.
Από τον Ιχνηλάτη, το πιο φαρμακερό. Ωστε μεσήλικας, έτσι; Επιφυλάσσομαι.
Από το Μαύρο Πρόβατο, η αποκάλυψη. Θα μας πεις τον τίτλο του βιβλίου;
Από τον mcfly, ένα μήνυμα μέσα στη νύχτα.
Γεια σας παιδιά, να'στε καλά.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home