Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2006

Πόλεμος μη-πολιτισμών



Όπως κάθε κρίση που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και η σύγκρουση για τα σκίτσα του Μωάμεθ έδωσε τροφή σε θεωρίες συνωμοσίας. Μερικές είναι διασκεδαστικές, άλλες διδακτικές, όλες είναι κατά κάποιον τρόπο πολιτικά ευπρεπείς.

# H κρίση ήταν μια συνειδητή και μελετημένη προβοκάτσια της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Δεξιά ήταν η δανική εφημερίδα που πρωτοδημοσίευσε τα σκίτσα, δεξιά η γερμανική Ντι Βελτ που έσπευσε να τα αναδημοσιεύσει, δεξιά και η γαλλική Φρανς-Σουαρ που έριξε λάδι στη φωτιά. (H αλήθεια είναι ότι η σατιρική Charlie-Hebdo δεν είναι ακριβώς δεξιά, αλλά κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του). Ο στόχος αυτής της συνωμοσίας είναι να καλλιεργηθεί το έδαφος για ένα αντιμουσουλμανικό πογκρόμ, ανάλογο με το αντιεβραϊκό πογκρόμ της δεκαετίας του '30. Όπως είπε άλλωστε ο Γκύντερ Γκρας στην Ελ Παΐς, τα σκίτσα του Μωάμεθ θυμίζουν κάτι αντισημιτικές καρικατούρες που δημοσιεύτηκαν τη ναζιστική περίοδο σε μια διάσημη γερμανική εφημερίδα, την Der Strϋmer. Όπερ έδει δείξαι.

# H ένταση των τελευταίων ημερών ήταν ένα κόλπο των Αμερικανών με πολλούς στόχους. Πρώτον ήθελαν να αποδείξουν τη θεωρία του Χάντινγκτον περί πολέμου πολιτισμών. Δεύτερον, ήθελαν να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη για τον επικείμενο βομβαρδισμό του Ιράν και την απομόνωση της Συρίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η Κοντολίζα επέρριψε προχθές την ευθύνη σε αυτές τις δύο χώρες για τις διαδηλώσεις και τους εμπρησμούς των πρεσβειών. (Πολύ άκομψο εκ μέρους της, είπε ένας καθηγητής σε μια ραδιοφωνική εκπομπή). Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι ο Μπους κράτησε προσεκτική στάση και καταδίκασε τη δημοσίευση των σκίτσων. Αλλά μάλλον το έκανε για ξεκάρφωμα.

# Όλη αυτή η έκρηξη βίας που παρακολουθήσαμε ενορχηστρώθηκε και υποδαυλίστηκε από τα μέσα ενημέρωσης για να αυξήσουν την αναγνωσιμότητα ή τη θεαματικότητά τους. Βλέποντας την κυκλοφορία της να πέφτει, η Φρανς-Σουαρ πιάστηκε από το θέμα των ημερών για να πουλήσει μερικά φύλλα παραπάνω (Μόνο που ο διευθυντής ξέχασε να ενημερώσει τον εκδότη. Όταν λοιπόν ο τελευταίος είδε ξαφνικά το πρωί το επίμαχο φύλλο, έγινε έξαλλος και τον απέλυσε). Την ίδια οπορτουνιστική στρατηγική ακολούθησαν και τα άλλα δυτικά μέσα. Όσο για το Αλ-Τζαζίρα, που μεταδίδει μέρα-νύχτα ρεπορτάζ γύρω από τα σκίτσα ξεσηκώνοντας τους Μουσουλμάνους, το κάνει αποκλειστικά από αίσθηση υψηλού δημοσιογραφικού καθήκοντος.

# H ελευθερία της έκφρασης που διεκδικούν όσοι δημοσίευσαν τα σκίτσα είναι μύθος. Θα τολμούσαν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι να γράψουν κάτι εναντίον του διευθυντή τους; «Αυτό που βλέπουμε δεν είναι μια αντιπαράθεση μεταξύ δύο πολιτισμών, αλλά μεταξύ ενός μη-πολιτισμού και ενός άλλου μη-πολιτισμού», λέει ο Γκρας. H γενναία Αγιαάν Χίρσι Αλί, η σομαλικής καταγωγής ολλανδή βουλευτής που κάλεσε χθες από το Βερολίνο την Ευρώπη να μην υποταχθεί στους φανατικούς, θα πρέπει προφανώς να διαλέξει σε ποιον μη-πολιτισμό ανήκει.

21 Comments:

At 10/2/06 11:37 π.μ., Blogger Μαύρος Γάτος said...

Αγιάαααν Χίρσι-Άλι και ξερό ψωμί. Σε όποιο κόμμα και αν είναι. Μέχρι και Ολλανδία πάω για να την ψηφίσω.

 
At 10/2/06 12:06 μ.μ., Blogger sal.ló said...

Διαφωνώ και εγώ με τη συνωμοσιολογία όμως αμφιβάλλει κανείς ότι κάποιος/-οι εκμεταλλεύτηκαν τη συγκυρία για να φανατίσουν; Και δε μιλώ για αόρατα κέντρα, εννοώ τον μουφτή εν είδει Τσάκαλου που είναι λίγο εριστικός, προσκολλημένος στην παράδοση κ.ο.κ. που εκμεταλλεύεται την αρνητική τάση απέναντι στη δύση για να γίνει δημοφιλής. Να επισημάνουν ανύπαρκτα χάσματα; Και δε μιλώ για αόρατα ειδησεογραφικά τράστ αλλά για απόψεις τύπου "μην υποτάσσεστε στους φανατικούς, στους βαρβάρους" από αίσθημα ανιδιοτελούς φιλελευθερίας και μόνον...

Γίνεται να συγκρουστούν πολιτισμοί; Μήπως έχει ο Γκράς δίκιο και μόνο μη-πολιτισμοί μπορούν να συγκρούονται; Από πότε γίναμε εμείς και αυτοί; Από τότε μάλλον που ανατρέψαμε την ουσία κάθε πολιτισμού και τον καταστήσαμε μέσο μίας ανύπαρκτης πολεμικής. Από τότε μάλλον που ο σεβασμός στην διαφορετικότητα έγινε υποταγή. Θα μου πείτε, τι λές ρε φίλε; Αυτοί σκότωσαν επειδή δημοσιεύτηκαν γελοιογραφίες του προφήτη... Θα απαντήσω κι εγώ με κυνικότητα κι εμείς σκοτώσαμε για να έχουμε φτηνό πετρέλαιο. Ισοπαλία. Παράλογον;

 
At 10/2/06 12:11 μ.μ., Blogger Spi_Der said...

Κυρία, κυρίαααα...με αντιγράφειιιι :-))))))) :

http://spiderpoison.blogspot.com/2006/02/and-of-course-everyone-has-secret.html

 
At 10/2/06 12:17 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Κατά τη γνώμη μου, μια από τις πιό ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις στην ιστορία με τα σκίτσα ήταν αυτή εδώ (και βέβαια, όσα μας είπε ο ιχνηλάτης ;-))
Πάντως, όπου το πράγμα συζητήθηκε και ανεξάρτητα από τους όρους (το επίπεδο) της συζήτησης, προκύπτει η ανάγκη να κατανοηθεί η πολιτική (επιμένω!) διάσταση της κρίσης αυτής.
Μια συνήθης παρεκτροπή λοιπόν, είναι (στο βαθμό η κουβέντα είναι "εύκολη" και αποσπασματική) να κολλήσει κανείς στα "ντεσού" της ιστορίας (που οπωσδήποτε υπάρχουν), και για τη χαρά της σύνθεσης μιας απλής "αφήγησης", να συμπληρώσει αφελώς τις λεπτομέρειες που λείπουν με αυθαίρετες παραδοχές.
Είναι εξίσου αφελές, στο όνομα της χοντροκοπιάς και της αυθαιρεσίας των "αφηγήσεων" αυτών, να απορρίπτουμε την ύπαρξη της μυστικής διπλωματίας και των ντεσού.
Μ'άλλα λόγια, γενικώς το να κατακεραυνώνεις τη συνωμοσιολογία δεν εξαφανίζει τις συνωμοσίες, όπου αυτές υπάρχουν!

Για να πω κι εγώ την αμπελοφιλοσοφία μου, μιλάμε για την απαγόρευση της αναπαράστασης που επιβάλλει το Κοράνι στους άτυχους πιστούς του, αλλά σ'ένα άλλο επίπεδο, οι πρώτοι που υποφέρουν μια κρίση αναπαράστασης, είμαστε εμείς, οι (δυτικοί) πολίτες, που αδυνατούμε να μαζέψουμε τα κομμάτια του "πάζλ" του όλου θέματος.
Είμαι κι εγώ αντισυνωμοσιολόγος, υπό την έννοια οτι πιστεύω οτι (όχι μόνο τώρα, αλλά και ιστορικά) η μηχανορραφία είναι δευτερεύουσα πλευρά στα γεγονότα, που είναι ταυτόχρονα απρόβλεπτα σε "μικροσκοπικό" επίπεδο, ενταγμένα σε πολύπλοκες ιστορικές δυναμικές, όταν τα παρατηρούμε από κάποια απόσταση. Αισιοδοξώ οτι ακόμα και με τη λειψή αναπαράσταση που έχουμε γι αυτά, μπορούμε να τα κρίνουμε πολιτικά, όπως είναι στην ουσία τους, πράγμα που είναι αναγκαίος όρος για όποιον θέλει από ενεργούμενο, να πάρει τη θέση του υποκείμενου στην ιστορία (εδώ τελειώνει η αμπελοφιλοσοφία).
Δεν μπαίνω στην ουσία του θέματος - νομίζω οτι το άρθρο στο οποίο παραπέμπω μπορεί να αποτελέσει καλή εισαγωγή για επί της ουσίας συζήτηση.

 
At 10/2/06 7:00 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Αποπολιτισμός, κάπου ο Ημίαιμος τον είχε οσφρυστεί.
Πάντως, τα ευστόχως γραφόμενα, αποδεικνύουν και την αμηχανία των πολιτών να εντοπίσουν πειστικές αιτίες των συμβαινόντων.

 
At 10/2/06 7:37 μ.μ., Anonymous controcorrente said...

Οι "μη-πολιτισμοι" του Γκρας ειναι ενας βολικος ορος που χρησιμοποιουμε ειτε γιατι δεν καταλαβαινουμε την πολυπλοκοτητα μιας εποχης, ειτε γιατι μας αρεσει να κρυβομαστε πισω απ αυτον, μη θελοντας να δουμε την πραγματικοτητα κατα προσωπο. Δυστυχως ο Χαντιγκτον ειχε δικιο, αυτο που δεν προεβλεψε ηταν οτι η συγκρουση αρχιζει μεσα στις ιδιες τις ισλαμικες κοινωνιες.

 
At 10/2/06 8:29 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Μιχάλη, επειδή είναι προφανές ότι γυρίζουμε γύρω γύρω συμφωνοδιαφωνούντες, εκτιμώ ότι δεν θα βγεί κάποια άκρη αν δεν συμφωνήσουμε πρώτα όλοι σε έναν ορισμό του "πολιτισμού".

 
At 11/2/06 12:09 π.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

There can be no true friends without true enemies. Unless we hate what we are not, we cannot love what we are.
Samuel Huntington. The Clash of Civilizations.

Το ανατριχιαστικό ρητό δεν επελέγη τυχαία από τον Χάντινγκτον για να " διανθίσει " το πρώτο κεφάλαιο του πολυσυζητημένου δοκιμίου του για τη σύγκρουση των πολιτισμών.
Πρόκειται για μια φράση του πρωταγωνιστή του αστυνομικού μυθιστορήματος " Η Νεκρή Λίμνη " του άγγλου συγγραφέα Μαϊκλ Ντίπμπτιν.

Και μόνο η επιλογή του συγκεκριμένου ρητού προδίδει πολλά για τον κ. Χάντινγκτον.
Καταρχήν δείχνει ότι είναι ένας μανιώδης αναγνώστης αστυνομικών μυθιστορημάτων, ένας θιασώτης του μυστηρίου, ένας καχύποπτος παρατηρητής της ανθρώπινης φύσης.

Το ρητό προδίδει όμως και τα βαθύτερα πιστεύω του Χάντινγκτον. Την ιδεολογία του. Τη φιλοσοφία του. Αν δεν κάνεις εχθρούς δεν μπορείς να αποκτήσεις φίλους. Αν δεν μισείς κάποιους δεν μπορείς να αγαπήσεις κανένα. Αν δεν σκοτώνεις δεν ζεις.

Ο Χάντινγκτον ανήκει στη σχολή του William Elliot, του περιβόητου Βρετανού καθηγητή του Χάρβαρντ που μιλούσε στους νεαρούς τότε φοιτητές του ( Χάντινγκτον, Κίσσσινγκερ, Μπριζίνσκι.. ) για το μεγαλείο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, για την..άτυχη έκβαση του αμερικανικού εμφυλίου με την ήττα των Νοτίων ( και την κατάργηση της δουλείας, βέβαια..), για τις υπερβολικές ελευθερίες του αμερικανικού συντάγματος..

Πολύ αργότερα, ο Χάντινγκτον και ο Μπριζίνσκι θα συνεργαστούν στη συγγραφή μιας μελέτης, για την οποία θα διαλέξουν τον κατάλληλο τίτλο : " Η Κρίση της Δημοκρατίας "..

Στο περιβόητο δοκίμιο του για τη σύγκρουση των πολιτισμών ο Χάντινγκτον δεν παρουσιάζει καμία πολιτική θεωρία. Απλά καταγράφει γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα, γνωστά και στους πρωτοετείς φοιτητές του. Τα επενδύει όμως με τις φοβίες του, με τις ανησυχίες του για την " παρακμή " της Δύσης, όπως αυτός την εννοεί, ενόψει της ανόδου άλλων γεωπολιτικών δυνάμεων.

Πολλοί είδαν αμέσως στο έργο του Χάντινγκτον τις ομοιότητες με τη θεωρία του Thomas Hobbes για την " έμφυτη " ροπή του ανθρώπου προς τον πόλεμο, όπως τη διατυπώνει στο περίφημο έργο του Leviathan, και που συνοψίζεται στo omnium contra omnes, το γνωστό " όλοι εναντίον όλων ".

Ως λύση στον ανθρώπινο " μη-πολιτισμό " ο Thomas Hobbes προτείνει την εγκαθίδρυση μιας πανίσχυρης κρατικής κεντρικής εξουσίας, κατά προτίμηση μοναρχίας, που θα επιβάλει την τάξη, και θα είναι αμείλικτη σε τέτοιο βαθμό που ουσιαστικά όλοι οι πολίτες θα ζουν μονίμως με το φόβο του θανάτου. Βεβαίως, ο Hobbes δικαιολογεί την αυστηρή του πρόταση ως αναγκαίο κακό ( όλοι οι ολοκληρωτισμοί έχουν ως άλλοθι ένα αναγκαίο κακό ) για την επούλωση των πληγών του εμφυλίου που συντάρασσε τη Βρετανία τον δέκατο έβδομο αιώνα.
Ο Χάντινγκτον θέλει κι αυτός να επουλώσει τις πληγές του δικού του εμφυλίου, για το οποίο του μιλούσε ο καθηγητής που θαύμαζε τόσο στο Χάρβαρντ.
Γι’αυτό προτείνει τη σύγκρουση των πολιτισμών ως.. αναγκαίο κακό. Για να βγει η Δύση από την παρακμή. Για να ξεπεράσει η αμερικανική δημοκρατία την κρίση που τη μαστίζει από τότε που ηττήθηκαν οι Νότιοι..
Ο Χάντινγκτον βλέπει εφιάλτες παντού. Τον Κομφούκιο, τον Μωάμεθ, τον Βούδα. Που καιρός για όνειρα..με τόσους κινέζους, άραβες, ινδοπακιστανούς, αφρικανούς, ρώσους, λευκορώσους, μαυρορώσους !
Είπαμε, αν δεν κάνεις εχθρούς δεν μπορείς να αποκτήσεις φίλους.
Ο Χάντινγκτον δεν είναι ρατσιστής. Ο Χάντινγκτον τους μισεί ΟΛΟΥΣ!

 
At 11/2/06 8:58 π.μ., Blogger Πάνος said...

Από τα πιο ενδιαφέροντα πόστ (άρθρα) - αλλά και από τα καλύτερα σχόλια που φιλοξένησαν οι ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, όσο τις παρακολουθώ*. Ο Ιχνηλάτης, πιάνει πάλι τα ύψη...

----

* με την καλή έννοια, μέρες που είναι κιόλας...

 
At 11/2/06 12:34 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Αν και διαφωνώ με την αντίληψη του Χάντινγκτον,αγαπητέ Ιχνηλάτη,οφείλουμε να επισημάνουμε δύο σημεία:α)ότι αν και στα 3/4 του βιβλιου αναλύει και θεμελώνει την ''συγκρουσιακή΄΄ του θεωρία κάπου στο τέλος(κεφ.12,σελ.445)προτρέπει τις ΗΠΑ να μη χαράζει πολιτική βασισμένη στην αναγκαιότητα επιβολής της δυτικής κουλτούρας(εδω ο όρος είναι προφανώς ευρύτερος).Ίσως να θέλει να σωσει τα προσχήματα...,β)όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε,η ΄΄κακία΄΄ του Χάντινγκτον δεν είναι καινόυριο φαινόμενο,η ''ρεαλιστική΄΄ οπτική της εγγενής συγκρουσιακής τάσης του ανθρώπου και της πολιτικής του οργάνωσης καλά κραττεί απο τα χρόνια του Θουκυδίδη και του Χομπς και...Και δεν είναι τυχαίο ότι το άρθρο και το βιβλίο του Χ. ήρθε ως απάντηση στο ΄΄τέλοσ του κόσμού΄΄ ενός άλλου ΄΄αναγνωρισμένου΄΄ ακαδημαικού,του Φουκουγιάμα.Την ιδεολογική σύγκρουση αντικατέστησε πλέον η πολιτισμική...Δεν τον θέλω τέτοιο ρεαλισμό!

 
At 11/2/06 2:09 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Θ' αφήσω λίγο τον Χάντιγκτον και θα αναρωτηθώ:
Γιατί τα πράγματα πρέπει να έχουν μια μόνο εξήγηση;
Γιατί να μην ισχύουν συγχρόνως μερικές από τις εξηγήσεις που κατέγραψε ο Μιχάλης;
Μπορεί άραγε η ιστορία να αναληθεί με όρους της fuzzy logic;
Η δική μου θέση είναι ότι μπορεί!

 
At 11/2/06 2:22 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Συμφωνώ με τον Πάνο! Φίλτατε ιχνηλάτη, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Θα περιμένω λοιπόν, μόλις δοθεί η ευκαιρία, να μας πεις και για τον άλλο "αστερισμό" των διαμορφωτών της πολιτικής της Ουάσιγκτον: τους μαθητές του Λήο Στρώς. Φίλε Μιχάλη, θα κάνεις καμμιά "πάσα";

 
At 11/2/06 4:43 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 11/2/06 4:45 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Πριν ποστάρεις το άρθρο του Σαββάτου "Η εποχή της αντίδρασης", ανεβάζω το σχόλιο λόγω έλλειψης χρόνου.
Μόνο έκπληκτοι δεν είναι όσοι διαπιστώνουν ότι το τηλέφωνό τους παρακολουθείται.
Έκπληκτος είμαι εγώ που στη σοβαρή ανάλυσή σου βάζεις ως παράμετρο τις ένθεν και ένθεν γελοιότητες περί "αντεθνικών" επαφών και άλλα καραγκιοζιλίκια (στα οποία εντάσσω και την "έκρηξη" του Γιωργάκη που ευτυχώς δεν την συμπεριέλαβες και αυτή).
Από εκεί και πέρα, ενδιαφέροντα τα του ΕΚΟ (δεν διάβασα τον κάβουρα ακόμη) και το πισογύρισμα της ιστορίας.
Συμφωνώ γενικά με το σκεπτικό της αιτιολόγησης της ανάδειξης των "συνδρόμων" σημαντικών στρωμάτων της κοινωνίας. Σωστή η άποψή σου ότι ο Μπούς, ο Χάϊντερ, ο Μπερλουσκόνι, κλπ (αλλά και η καγκελάρια -θα κόψει λέει το δώρο Χριστουγέννων!- )είναι η φωνή των συνδρόμων αυτών που κάποια δύναμη έδωσε.
Ποιά είναι η δύναμη αυτή, όμως, δεν διαφαίνεται στο πασαδόρικο -και πιασαδόρικο- σημερινό άρθρο.
Και προβλέπω ρεκορ σχολίων. Επιμένω, όμως, (το είχα πεί και στις Ενστάσεις) ότι πριν βουτήξουμε στην απεραντοσύνη των σχολιασμών, θα πρέπει να ορίσουμε "τι είναι Πολιτισμός".

 
At 11/2/06 9:26 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Πάνο, ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

Ανώνυμε, ο Φουκουγιάμα είναι μια άλλη καραμπινάτη περίπτωση ψευδοπροφήτη.

Μαύρο Πρόβατο, ο Στρως ( πνευματκός πατέρας του Φουκουγιάμα και του..Γούλφοβιτς ) είναι μια άλλη γελοία περίπτωση τύπου Ελιοτ.
Το μόνο που έκαναν ήταν να προσαρμόσουν τις θεωρίες των μεγάλων στοχαστών ( και μάλιστα επιλέγοντας μόνο τους πλέον αντιδημοκρατικούς απ'αυτούς, όπως ο Χομπς και ο Μακιαβέλι ) στα δεδομένα του σύγχρονου κόσμου. Δεν παρουσίασαν ποτέ καμία δική τους πρωτότυπη πολιτική θεωρία.
Και σ'ευχαριστώ που συμωνείς με τον Πάνο :)))

 
At 12/2/06 3:55 π.μ., Anonymous controcorrente said...

Γελοια περιπτωση ο Στρως......ενας ανθρωπος που εκανε μια απο τις πιο εξυπνες και διεισδυτικες μεταδιαφωτιστικες κριτικες στον μοντερνο ανθρωπο και στις υπερβολες του...ας το δεχτουμε....
οι συγκρουση πολιτισμων του Χαντιγκτον? μια απ'τα ιδια....
τοτε πως αλλιως να ονομασουμε τις τρομοκρατικες ενεργειες στην νεα υορκη, μπαλι, μαδριτη,λονδινο, κασαμλανκα, τουρκια, μπεσλαν, πακισταν στο ονομα του ισλαμ? την δολοφονια βαν γκογκ? στην αγγλια ανεβαζουν τον ταμερλαννο και λογοκρινουν το σημειο που πρσβαλλει τους μουσουλμανους....οι μουσουλμανοι ξεσηκωνονται για 4 καρικατουρες, στην ιταλια φτιαχνουν φατνες και ντυνουν τους μαγους με κελεμπιες, στο Μιλανο λειτουργυν σχολεια σαν μανδρασες, στην τουρκια σκοτωνουν παπαδες, συχνα διαβαζουμε δηλωσεις περι χαλιφατων και ανδαλουσιας, και περι κατακτησης της ρωμης, τι ειναι ολα αυτα? μηπως μια απλη λογομαχια μεταξυ φιλων? καποτε οι ευρωπαιοι θεωρουσαν υπερβολη το να πεθανουν για την νταντσικα, ας το δεχτουμε κι αυτο......να πεθανουμε ομως για ενα κοπαδι ιχνηλατηδων ε αυτο παει πολυ....

 
At 12/2/06 1:19 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Και γιατί να δεχτούμε ότι το Ισλάμ γεννάει την τρομοκρατία και όχι ότι αυτή γεννιέται από ανθρώπους που θέλουν την εξουσία ή και απλά την εκδίκηση και βαφτίζουν την τρομοκρατία τους: επιταγή του Ισλάμ;
Το ίδιο συμβαίνει και με διάφορες ομάδες πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας στη Δύση. Βέβαια δεν βάζουν βόμβες και δεν δολοφονούν ομήρους, αλλά κάνουν κάτι πιο έξυπνο: Υποστηρίζουν αρχικά τους φονταμενταλιστές, μέχρι να εδραιωθούν για να παίξουν στη συνέχεια το ρόλο ελευθερωτή από τους ίδιους.
Controcorente, κανείς δεν θέλει να βάλει το κεφάλι του στον πάγκο του χασάπη για μια νάιλον σημαία.
Ο Δικαιόπολις αντιπροσωπεύει πάντα τον κοινό άνθρωπο.

 
At 12/2/06 2:40 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Σκοπός του διαλόγου δεν είναι η νίκη, αλλή η πρόοδος της σκέψης.
( Ξέχασα ποιος το είπε :)

controcorrente, είναι δικαίωμα σου να πιστεύεις ό,τι θέλεις για τον Χάντινγκτον και τον Στρως. Το ότι διαφωνούμε δεν έχει πολύ σημασία.

Δεν είναι δικαίωμα σου όμως να μου αποδίδεις, άμεσα ή έμμεσα, πράγματα που αν εσύ τα σιχαίνεσαι μία, εγώ τα σιχαίνομαι χίλιες μία.
Οσα παραθέτεις δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να τα πω με το όνομα τους : Τρομοκρατικές, άνανδρες, απεχθείς, σκοταδιστικές πράξεις κι αντιλήψεις.
Μόνο που εγώ δεν μπορώ να τις αποδώσω συλλήβδην και αβασάνιστα στο ένα δις των ανθρώπων του αραβο-ισλαμικού κόσμου. Οπως δεν αποδίδω την ευθύνη για τα εγκλήματα πολέμου και για τις μαζικές δολοφονίες αμάχων, ούτε στην αμερικανική, ούτε στη βρετανική κοινωνία.

Εξάλλου, μόνος σου φάσκεις κι αντιφάκεις λέγοντας.. Δυστυχως ο Χαντιγκτον ειχε δικιο, αυτο που δεν προεβλεψε ηταν οτι η συγκρουση αρχιζει μεσα στις ιδιες τις ισλαμικες κοινωνιες. Μα η ( σωστή ) διαπίστωση σου αυτή αποδεικνύει περίτρανα ότι οι φονταμενταλιστές και οι τρομοκράτες δεν εκφράζουν παρά μόνο ένα κομμάτι , που σφετερίζεται το ρόλο του εκπροσώπου όλου του αραβο-ισλαμικού κόσμου.

Η συλλογική ευθύνη είναι το απόλυτο δόγμα του φασισμού. Πίστευα ότι το θέμα αυτό έχει κριθεί οριστικά και αμετάκλητα για την ανθρωπότητα..

Εγώ πρώτος μίλησα σε προηγούμενα σχόλια μου εδώ για την " κουλτούρα του θανάτου " του φονταμενταλιστικού Ισλαμ, η οποία δεν απέχει πολύ από την κουλτούρα του θανάτου του Χάντινγκτον.
Τα δύο άκρα πάντα συναντώνται..

Η απάντηση όμως στο ψευτοδίλημμα " ή με τον Χάντινγκτον ή με τον Μπιν Λάντεν " οδηγεί υποχρεωτικά σε μία από τις δύο φασιστικές επιλογές. Υπάρχουν κι άλλες ξέρεις..

Οι υπεραπλουστεύσεις και οι επιφανειακές προσεγγίσεις τέτοιων περίπλοκων ζητημάτων ταιριάζουν μόνο σε τυφλωμένους φανατικούς της απόλυτης αλήθειας που ισχυρίζονται ότι διαθέτουν όλες οι θρησκείες και οι ολοκληρωτικές ιδεολογίες.

Εγώ δεν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου πιστός καμιάς θρησκείας. ( εσύ, δεν ξέρω.. )
Υπέρτατη αξία για μένα ήταν, είναι και θα παραμείνει η Ελευθερία. Η ατομική και η συλλογική.

Εχοντας ξεκαθαρίσει τη θέση μου, θεωρώ τη φράση σου " να πεθανουμε ομως για ενα κοπαδι ιχνηλατηδων ε αυτο παει πολυ... " προσβλητική, προβοκατόρικη και φασιστική.

Και έχω βαρεθεί τους προβοκάτορες και τους φασίστες, τόσο στα μπλογκ όσο και έξω.

 
At 12/2/06 7:06 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Ιχνηλάτη, μη μου συγχίζεσαι.
Ο Αποπολιτισμός , ως παγκόσμιο φαινόμενο, υπάρχει και εδώ, στα μπλόγκς.
Προκύπτει από τη θρησκευτική προσήλωση σε πρόσωπα που εκπροσωπούν την εκφυλιστική τάση της επι-κριτικής χωρίς προτάσεις.
Με βαρύγδουπα ονόματα, Ελληνικά ή ξένα, κάθονται σαν τους Κορσικανούς παππούδες του Αστερίξ στο παγκάκι και κρίνουν, κρίνουν, κρίνουν ό,τι περνάει από μπροστά τους.
Και κάνουν ακριβώς ότι κάνουν οι ιμάμηδες και οι προγάστεροι παππάδες. Φανατίζουν και Τυφλώνουν.
Αν και καθαρόαιμος, καλωήρθες (άλλωστε πάντοτε ήσουν) στους αδέσποτους...

 
At 12/2/06 9:06 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Ημίαιμε, χαίρε αδελφέ !

Αδέσποτο ! Το πιο όμορφο που με αποκάλεσαν ποτέ !

Στον Πάνο χρωστάω το " Ιχνηλάτης " και σε σένα θα χρωστάω το " Αδέσποτο ".

Οι άλλοι ας κυκλοφορούν με τα λουριά που τους δένουν στο λαιμό οι ιμάμηδες, οι παπάδες κι οι ραβίνοι.

 
At 11/7/16 3:51 π.μ., Blogger xjd7410@gmail.com said...

louis vuitton handbags
toms shoes outlet online
coach factory outlet
true religion outlet
louis vuitton outlet
kobe bryant shoes
adidas originals
michael kors outlet
coach outlet
nike roshe flyknit
michael kors outlet clearance
nike air force 1
air jordans
longchamp handbags
michael kors
louis vuitton outlet
michael kors canada
michael kors outlet
ralph lauren uk
nike uk
mont blanc pens
jordan 4 toro
christian louboutin outlet
coach factory outlet
cheap jordan shoes
rolex watches
adidas yeezy
louis vuitton bags
louis vuitton handbags
tory burch outlet
louis vuitton outlet
oakley sunglasses
michael kors handbags
gucci outlet
tory burch outlet
jordan retro
michael kors outlet online
michael kors outlet online sale
michael kors handbags
louis vuitton outlet
2016.7.11haungqin

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home