Τρίτη, Ιανουαρίου 31, 2006

«Aποτίναξε τον φόβο. Bέρνον»



Βρίσκεται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων εδώ και 22 χρόνια για έναν διπλό φόνο που υποστηρίζει ότι δεν έκανε. Και τώρα προσπαθεί να περιγράψει τις σκέψεις του και τα αισθήματά του σε μια ανοιχτή επικοινωνία με το κοινό.

«Αγαπητέ Βέρνον. Είμαι 20 ετών και πριν από έναν χρόνο μετακόμισα από τη Βραζιλία στον Καναδά για να σπουδάσω. Άφησα πίσω οικογένεια, φίλους και τη φίλη μου. Εδώ βαριέμαι και αισθάνομαι συνεχώς λυπημένος και κουρασμένος. Ένα πράγμα μονάχα μ' ευχαριστεί: να παίζω μουσική. Γράφω επίσης τραγούδια και ποιήματα. Αναρωτιέμαι αν το έχεις κάνει ποτέ κι εσύ. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο θα νιώσεις καλύτερα, αλλά θα δείξεις και στον κόσμο πώς ακριβώς αισθάνεσαι μ' έναν τρόπο που μόνο τέτοιου είδους κείμενα μπορούν να εκφράσουν. Καλή τύχη. Φελίπε».

«Αγαπητέ Φελίπε. Δεν έχω πάντα δίκιο, αλλά άκουσέ με και μπορεί κάτι να καταλάβεις. Είσαι νέος, έχεις ταλέντο και δεν πρέπει να φοβάσαι τίποτα. H μουσική σου είναι ένα τέλειο εργαλείο για να κάνεις φίλους. Κάθε καινούργια μέρα πρέπει να είναι μια ευλογία, γιατί μπορείς να σηκωθείς και να κάνεις αυτό που σου αρέσει. Άκου κάτι, έρχεται καλοκαίρι, πήγαινε σ' ένα μέρος και παίξε μουσική για δύο μέρες ώστε να δεις τι θα γίνει. Αντί να πας σινεμά, πήγαινε κάπου όπου άνδρες και γυναίκες παίζουν μουσική. Να είσαι δυνατός. Αποτίναξε τον φόβο. Βέρνον».

Χάρις σε μια ομάδα Καναδών ακτιβιστών, 500 Αμερικανοί μελλοθάνατοι έχουν δημιουργήσει προσωπικές ιστοσελίδες, αλλά ο Βέρνον Λη Έβανς είναι ένας από τους λίγους που διατηρεί εδώ κι έναν χρόνο δικό του blog για να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο (www.meetvernon.blogspot.com). Καθώς η πρόσβαση στο Internet απαγορεύεται, για τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις φροντίζει η Βιρτζίνια Σίμονς, μια μαχητική αντίπαλος της θανατικής ποινής. Οι περισσότεροι απ' αυτούς που γράφουν αναρωτιούνται πώς είναι η ζωή στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, υπάρχουν όμως και νέοι άνθρωποι σαν τον Φελίπε που θέλουν κάποια συμβουλή, μια ιδέα, μια ενθάρρυνση. «H θρησκεία δεν είναι για όλο τον κόσμο, αλλά προσφέρεται σε κάθε ενδιαφερόμενο» απάντησε ο Βέρνον στην ερώτηση της Πένυ για το πώς η θρησκεία επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων. «Εμένα, προσωπικά, η θρησκεία με βοήθησε να αντιμετωπίσω τα πράγματα με μεγαλύτερη σοφία».

Το περασμένο καλοκαίρι το blog ανέστειλε τη λειτουργία του επειδή ο Βέρνον είχε κάνει αίτηση για χάρη και δεν ήθελε να επηρεάσει την κρίση των δικαστών. Μα πριν από δύο εβδομάδες, η ετυμηγορία τους ανακοινώθηκε: η εκτέλεση θα γίνει την εβδομάδα που αρχίζει στις 6 Φεβρουαρίου. Κι έτσι το ιστολόγιο άνοιξε και πάλι. Ο χρόνος τελειώνει, όποιος θέλει να στείλει μια ερώτηση στον Βέρνον πρέπει να βιαστεί.

7 Comments:

At 31/1/06 1:29 μ.μ., Anonymous Ιχνηλάτης said...

Dead man walking !

Είναι η ανατριχιαστική, κυνική, σουρρεαλιστική ατάκα που φωνάζουν οι δεσμοφύλακες καθώς οδηγούν τον αλυσοδεμένο μελλοθάνατο προς το χώρο της εκτέλεσης.

 
At 31/1/06 2:37 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Η θανατική ποινή είναι ένα από τα μεγάλα αίσχη του σήμερα.

ΗΠΑ, Κίνα, Ιράν, Σαουδική (και λοιπές) Αραβίες, (....) και ...Κούβα.

(Η τελευταία λέξη ΕΙΝΑΙ καρφί - για κάθε έναν που επιτρέπει στον εαυτό του να χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά)

 
At 31/1/06 9:22 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Πάνο, συνήθως είσαι πιό ακριβής στην άποψή σου. Μήπως αντί του "θανατική ποινή" εννοείς την "αφαίρεση ζωής"; Και όχι, μόνο για σήμερα αλλά, για πάντα;
Εγώ πάντως εκτιμώ ότι σημασία για το θέμα έχουν κυρίως οι απόψεις αυτών που υπέστησαν τη φρίκη της απώλειας δικού τους ανθρώπου. Και όσο θαυμάζω το μεγαλείο αυτών που "συγχωρούν", άλλο τόσο σέβομαι και αυτόν που εκδικείται με το ίδιο νόμισμα.
Μιχάλη, όποτε θέλεις μιλάμε και για τις επιπτώσεις της εξουσίας επί των ασκούντων αυτή.
Στον κύριο Βέρνον δεν έχω να πώ τίποτε. Στη θέση του, δεν θα ζητούσα και τίποτε.

 
At 31/1/06 11:25 μ.μ., Blogger sal.ló said...

Θα συμφωνήσω με τους υπολοίπους περί του τί είναι η αφαίρεση ζωής και η θανατική ποινή.

Μία επισήμανση να κάνω απλώς, ημίαιμε. Το δίκαιο δεν υφίσταται για να εκδικείται για χάρη των συγγενών αλλά για να εξασφαλίζει την ομαλή κοινωνική συμβίωση. Η άνθρωποι δεν είναι αντικείμενα αλλά υποκείμενα του δικαίου και ως εκ τούτου η αναίρεση τους εκφεύγει από την εξουσία του κράτους (άλλως ΕΣΔΑ). Τόσο η θυματολογία όσο και η εγκληματολογία έχουν αποδείξει την αναποτελεσματικότητα του μέτρου.

Ανεπαίσθητα μου ήρθε στο μυαλό ο τίτλος του βιβλίου του DBC Pierre "Vernon God Little" :
Sailing
takes me away
to where I've always heard it could be
just a dream and the wind to carry me
and soon I will be free...

 
At 1/2/06 10:24 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Δεν είπα ότι σέβομαι το Δίκαιο. Είπα ότι σέβομαι το αίσθημα του συγγενή για εκδίκηση. (αν μου βιάσει και σκοτώσει κάποιος το παιδί μου, με πλήρη επίγνωση ότι παρανομώ ενώπιον Θεού και Ανθρώπων, θα τον σκοτώσω στο γόνατο). Κατά τα άλλα, τεχνοκρατικά, περί αριθμών και αποτελεσματικότητας του μέτρου, συμφωνώ απολύτως.

 
At 1/2/06 4:44 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Ημίαιμε, θανατική ποινή και αφαίρεση ζωής είναι ένα και το αυτό. Λέγεται και δολοφονία.

Η αυτοδικία είναι κάτι που μπορώ να καταλάβω, αλλά δε μπορεί η κοινωνία να δολοφονεί, ούτε καν τους δολοφόνους και βιαστές.

(Ούτε να βγάζει έξω από τις φυλακές τους δολοφόνους μετά 20 μόλις χρόνια - αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία)

 
At 1/2/06 10:32 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Μετά συγχωρήσεως, λέω τίποτα διαφορετικό;
Συμφωνώ, ρε παιδιά. Ξαναδιαβάστε με!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home