Σάββατο, Δεκεμβρίου 10, 2005

Πάνω απ' όλα η πειθαρχία



Έχει ακόμη νόημα η διάκριση Δεξιάς και Αριστεράς; Έχει, αν λάβουμε υπόψη τις απαντήσεις σε ορισμένα ερωτήματα της δημοσκόπησης που έκανε το γαλλικό ινστιτούτο Sofres για λογαριασμό του περιοδικού Νουβέλ Ομπζερβατέρ. Για παράδειγμα, στην ερώτηση αν πρέπει να νομιμοποιηθούν οι λαθρομετανάστες, θετικά απαντά το 52% των ψηφοφόρων της Αριστεράς, έναντι μόλις 26% των ψηφοφόρων της Δεξιάς (αρνητική απάντηση δίνουν το 38% και το 64% αντιστοίχως). H νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων βρίσκει σύμφωνους το 51% των αριστερών (αλλά αντίθετους το 41%) και μόνο το 26% των δεξιών (έναντι 67% που διαφωνούν). Χρειάζεται μια δόση ανισότητας στην κοινωνία για να λειτουργεί ως ερέθισμα προς τα άτομα; Όχι βέβαια, απαντά το 60% των οπαδών της Αριστεράς. Φυσικά, απαντά το 58% των οπαδών της Δεξιάς.

Ο Μπόμπιο λοιπόν είχε δίκιο. Το χαρακτηριστικότερο στοιχείο που εξακολουθεί να χωρίζει τα δύο ιδεολογικά στρατόπεδα δεν είναι ούτε η ελευθερία ούτε η πρόοδος, αλλά η ισότητα. Ως προς την ελευθερία, κανείς δεν τη βλέπει πραγματικά να απειλείται, όσο κι αν οι κυβερνήσεις θέλουν να καταγράφουν τις επικοινωνίες μας στο όνομα του αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Όσο για την πρόοδο, μια λέξη που συνόδευε άλλοτε απαραιτήτως την Αριστερά, σήμερα πια τρομάζει. H πρόοδος της τεχνολογίας δεν είναι πια συνώνυμη με την κοινωνική πρόοδο: αντίθετα, θεωρείται ύποπτη για περισσότερη ανεργία, περισσότερες ανισότητες, περισσότερη ρύπανση του περιβάλλοντος. Ακόμη και η «αλλαγή», το σύνθημα με το οποίο κέρδιζαν τις εκλογές τη δεκαετία του '80 ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Ανδρέας Παπανδρέου, έχει πια αλλάξει περιεχόμενο. Οι οπαδοί της Αριστεράς δηλώνουν απλώς ότι θέλουν «να ζήσουν διαφορετικά». Κι ανάμεσα σ' εκείνους που θέλουν μια «άλλη» κοινωνία, οι οικολόγοι είναι πολύ περισσότεροι από τους κομμουνιστές και τους σοσιαλιστές.

Ακόμη πιο ενδεικτικές είναι οι απαντήσεις σε ερωτήματα που αφορούν την αυστηρότητα των δικαστών απέναντι στους μικροκακοποιούς ή τον ρόλο του σχολείου. Το 53% των αριστερών και το 70% των δεξιών στη Γαλλία θεωρούν τους δικαστές υπερβολικά επιεικείς (έναντι μόλις 7% και 3% αντιστοίχως που τους θεωρούν υπερβολικά αυστηρούς). Το 56% των αριστερών και το 71% των δεξιών πιστεύουν ότι το σχολείο πρέπει πάνω απ' όλα να δίνει την αίσθηση της πειθαρχίας και της προσπάθειας (έναντι 42% και 26% αντιστοίχως που θεωρούν ότι το σχολείο πρέπει πρωτίστως να διδάσκει το κριτικό πνεύμα). Εντάξει, οι δεξιοί εξακολουθούν να είναι πιο συντηρητικοί από τους αριστερούς, αλλά και οι τελευταίοι δεν διακρίνονται για την τολμηρότητα των ιδεών τους. Όταν μάλιστα ερωτώνται για τη νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών, το 74% απαντά αρνητικά - ένα ποσοστό που στις τάξεις των κομμουνιστών φτάνει το 83%...

17 Comments:

At 10/12/05 12:58 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Γενικά, είχε ένα δίκιο ο μακαρίτης (ο Μπόμπιο).
Δεν ξέρω όμως πόσο έχει νόημα ακόμα να ψάχνουμε τι χωρίζει τους πολίτες που ψηφίζουν "αριστερά" απ'αυτούς που ψηφίζουν "δεξιά" κόμματα, μέσω ερωτηματολογίων.
Προεκλογικώς το σάιτ του σπήγκελ φιλοξενούσε ένα μεγάλο κουίζ, με 50 ερωτήσεις, που σου έβγαζε με ποιού κόμματος τις θέσεις είσαι πιό κοντά. Το έκανα κι εγώ, και βγήκα... 50% Φίσερ :-))))

Υποτίθεται βέβαια οτι στο όνομα των ίδιων αρχών δύο πολίτες μπορεί να ψηφίζουν κόμματα διαφορετικά, αλλά του ίδιου "μπλοκ". Τα δε κόμματα, στο όνομα διαφορετικών αρχών... ν'ακολουθούν την ίδια πολιτική (ενίοτε συγκυβερνώντας - η περίπτωση της Γερμανίας).

Η τρίτη πλευρά της σχέσης κόμματα και πολιτική - απόψεις των πολιτών - έρευνες και δημοσκοπήσεις, μπάζει κι αυτή. Πάρε για παράδειγμα την ερώτηση για τη βασική αποστολή του σχολείου:

-πειθαρχία και προσπάθεια, ή κριτικό πνεύμα;

-Μπορεί να χτιστεί κριτικό πνεύμα χωρίς προσπάθεια; Στέκει προσπάθεια χωρίς πειθαρχία; Αλλά τι άλλο νόημα μπορεί να έχει η πειθαρχία, αν δεν είναι στα πλαίσια της προσπάθειας να αναπτυχθεί το κριτικό πνεύμα;

Ο πολίτης τώρα, από τον οποίον η έρευνα επιχειρεί να ορίσει τα χαρακτηριστικά της δεξιάς και της αριστεράς, δεν βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα jeu pipé?

 
At 10/12/05 4:03 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

Σημασία έχει η ερώτηση η απάντηση;

Κατά τον γράφοντα η ερώτηση.
Στο post πολλές ερωτήσεις είναι αφανείς.

"Λαθρομετανάστες" μήπως είναι
- οι έλληνες που μπάρκαραν στα ποντοπόρα πλοία και εβγαιναν παράνομα στην Αμερική
- Οι φοιτητές που κατα την 7 ετια - χούντα ζούσαν στο εξωτερικο χωρίς συνάλλαγμα και διαβατήρια
- οι Ελληνες της Γερμανίας που ζούσαν πέντε - πέντε σε ένα δωμάτιο

Μιχάλη θα πρέπει να προσθέσεις μερικες κατηγοριες ακόμη

 
At 10/12/05 4:07 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 10/12/05 5:20 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Γράφει ο Κοσμοπολίτης:

Μαύρο Πρόβατο, 50 % Φίσερ ε ? ! Σβήστο γρήγορα πριν το δει ο Πάνος !

Γιατί ρε παιδιά; δήλωσα εγώ ποτέ "αριστερός ιεροεξεταστής" ή πολιτικά "αναμάρτητος";

Δε χρειαζότανε τα γκάλοπ για να μας αποκαλύψουν πως εμείς οι "αριστεροί" που περάσαμε τα 40 (ή και, λίγο, τα 50...) κολυμπάμε ακόμα (και, φοβάμαι, για πάντα) σε μια θάλασσα αμφιβολίας και αμφιλεγόμενων επιλογών. ΄

Εκείνο που πραγματικά κριτικάρω είναι τα "διπλά βιβλία". Δε μπορείς, για παράδειγμα, να κάνεις με τα κρεμμυδάκια τους Γάλλους δεξιούς κι αριστερούς για τη στάση τους απέναντι στους "μπανλιέ" και λίγες μέρες μετά να σφυρίζεις κλέφτικα επειδή ο πολιτικός κυνισμός εκπηγάζει, αυτή τη φορά, από τον Φιντέλ!

Αυτό, ναι, να το θίξω. Αλλά το 50% Φίσσερ, 60% Μπερλουσκόνι, 92% Γκερέκου, 99% Σημίτης (μη χειρότερα...) και 3% Βελουχιώτης - με ποιά φόντα και γιατί να το σχολιάσω;

 
At 11/12/05 9:52 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Εκείνο που πραγματικά κριτικάρω είναι τα "διπλά βιβλία".
Δεν υπάρχουν φίλτατε: την πολιτική μου τοποθέτηση μπορεί να την αναζητήσεις ως απάντηση στο ερώτημα
"με τους ζωντανούς (εργαζόμενοι όλοι του κόσμου) ή με τους πεθαμένους (κεφάλαιο);"
Για τα υπόλοιπα μπορεί να κάνω λάθος εκτίμηση, αλλά σε δύο ταμπλώ δεν παίζω.

 
At 11/12/05 10:30 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Τελικά, όλοι είμαστε με τον Φίσερ. Ακόμη και το Μαύρο Πρόβατο! Είναι, ομολογουμένως, ένα πρώτο βήμα.

 
At 11/12/05 11:27 π.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

Έχει ακόμη νόημα η διάκριση Δεξιάς και Αριστεράς;
Δεξιά: μιά παράταξη που διαπνέεται από εμφυλιοπολεμικό πνεύμα, αντεκδίκηση, εμπάθεια και συντηρητισμό, είναι συνέχεια της παλιάς δεξιάς, εξέθρεψε δοσίλογους και χουντικούς και υποθάλπει νοσταλγούς της μοναρχίας
Για την αριστερά γράφτε εσείς.

Μου κάνει εντύπωση που πήρατε αυτό το post σοβαρά

ειδικά μαύρο πρόβατο, εσύ;

 
At 11/12/05 1:34 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Μου κάνει εντύπωση που πήρατε αυτό το post σοβαρά.

Τάσο, εσύ δηλαδή που δεν το πήρες σοβαρά γιατί μπήκες στον κόπο να το σχολιάσεις, και μάλιστα δυο φορές, δυο μέρες συνέχεια ;

Στον ύπνο σου τό'βλεπες ;

Λίγος σεβασμός, στον οικοδεσπότη και στους θαμώνες, δεν βλάπτει.

Είμαστε και κάποιας ηλικίας εδώ ξέρεις..

 
At 11/12/05 2:36 μ.μ., Blogger Πάνος said...

μαύρο πρόβατο, για εκτιμήσεις μιλάμε πάντα!

Αλλά, εκείνο το 1/3 του λαού της Κούβας που ΔΕΝ υποστηρίζει το Φιντέλ το χρεώνεις στη χορεία των πεθαμένων / του κεφάλαιου;

*

Πεθαμένο το κεφάλαιο;!

Τι αποκάλυψη ήταν αυτή, κυριακάτικα;

*

Από το λίγο που ξέρω τον Τάσο, από το ιστολόγιό του, - μάλλον πρόκειται για παρεξήγηση ... lapsus linguae, που λέτε κι εσείς οι λατινομαθείς... υποθέτω...

*

Κάποιας ηλικίας είμαστε, Κοσμοπολίτη, αλλά ακόμα δεν τα ρίξαμε τ' αυτιά! - όπως λένε και στο χωριό μου...

 
At 11/12/05 3:05 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Το lapsus linguae ισχύει για τον προφορικό λόγο.
Το lapsus calami για τον γραπτό.

ΥΓ

Καλά στην καρέκλα του οδοντίατρου, αλλά και στον Όλυμπο κουβανούς αντικαθεστωτικούς σκέφτεσαι ? !
Αντί να ψάχνεις το ελιξήριο της αιώνιας νιότης που κρατάει.. τ'αυτιά όρθια !

 
At 11/12/05 3:55 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

δυο φορές, δυο μέρες συνέχεια

Μία που το διάβασα εδώ και μια απο την εφημερίδα

Ξέρω ότι είμαι σε ξένα "χωράφια", και η αλήθεια είναι οτι δυσκολεύομαι.
Διαπιστώνω όμως και εδώ και στο περιβαλλον μου (φιλικο και συφφενικό) η δεξιά να είναι στο απυρόβλητο.
Κανένας δεν γράφει τα πράγματα με το όνομά τους.

Παίρνω πίσω ότι αφορά τους σχολιαστές. Δεν κατάλαβα ότι έχω παραβιάσει την επικεφαλιδα του blog μου που μεταξύ των άλλων γράφει:
"... ότι πρέπει να γράφουμε ...καιμε τακτ"

 
At 11/12/05 3:59 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

Το lapsus linguae ισχύει για τον προφορικό λόγο.
Το lapsus calami για τον γραπτό

τι σημαίνουν για να μην ψάχνω γιά λατινομαθείς

 
At 11/12/05 6:12 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Για το φίλο Κοσμοπολίτη:

Και να τι θέλω τώρα να σας πω

μες στης Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας

φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο

αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο κει που εβάδιζε

Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχομαι

να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα

Θα πείτε: «τ’ άστρα είναι μακριά

κι η γη μας τόσο δα μικρή»

Ό,τι και να είναι τ' άστρα

εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω!

Για μένα το λοιπόν το πιο εκπληκτικό

πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο

είν’ ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει

είν’ ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε...


(Ναζίμ Χικμέτ - το έχει κάνει τραγούδι ο Θάνος Μικρούτσικος)

*

Δεν κοιτάζω να εξακριβώσω πρώτα αν ο άνθρωπος αυτός είναι άσπρος ή μαύρος / Αλγερινός ή Κουβανός ή Ινδός ή Κινέζος ή ...μπανλιέ, για να δω αν θα τον υποστηρίξω, απέναντι στη βία και την αυθαιρεσία της εξουσίας που τον απειλεί.

Έτσι κι αλλιώς, πολλά πράγματα δε μπορούμε να του προσφέρουμε. Μια (ελάχιστη) συμβολή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, ναι.

Ας μην αφήνουμε ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ να μας μισερεύουν δογματισμοί και επιλεκτικές ευαισθησίες...

*

Το ελιξήριο που λες, το έχω βρει. Θα σου το αποκαλύψω ...εν καιρώ.

*

Τάσος:

lapsus linguae= παραδρομή της γλώσσας
lapsus calami= παραδρομή της πένας

 
At 11/12/05 6:45 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

Πάνο πολύ καλό ( γιατί όχι ωραίο)κείμενο.

Ας μην αδικήθεί και η Μαρία Δημητριάδη που το τραγουδάει πολύ ωραία.

Ευχαριστώ για την ερμηνεία
Νομίζω ομως ότι περισσότερο ηταν θυμός παρά παραδρομή

 
At 11/12/05 10:59 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Φίλτατοι
-Μιχάλη, δεν είμαι εγώ Φίσερ. Το τεστ του Σπήγκελ είναι μάπα.
-Πάνο, το πρόβλημα με τον καπιταλισμό δεν είναι οτι είναι "άδικος" - αλλά οτι δουλεύει πλέον εις βάρος του ανθρώπινου είδους. Να πούμε μια καλή κουβέντα, να εκφράσουμε τη συμπάθειά μας στους απανταχού κατατρεγμένους, είναι αξιέπαινος μεν, φιλισταϊσμός δε - πάντως, δεν είναι πολιτική.
Οσο για το κεφάλαιο είναι εξορισμού πεθαμένο: νεκρή εργασία. Για περισσότερα, στο Μαρξ...

 
At 11/12/05 11:28 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Φαίνεται ότι μας μπερδεύει αυτή η νεκροφάνεια του κεφαλαίου - και αυτό εν τω μεταξύ κατάφερε να θάψει όλες τις σοσιαλιστικές / αντικαπιταλιστικές επαναστάσεις...

*

Νεκρό το κεφάλαιο! Για πότε είπαμε η κηδεία;

*

Αν διαβάζουν τις "διαστάσεις" τίποτε νεοφιλελεύθεροι, θα τσιμπιούνται - να δουν μήπως ονειρεύονται ή πράγματι οι αριστεροί διανοούμενοι λένε ...απίστευτα πράγματα!

*

Αν δεν σεβόμουν την ...ηλικία του Κοσμοπολίτη, θα κατέγραφα εδώ τη λαϊκή απορία που αναρωτιέται (δήθεν αφελώς) αν κάνει κάτι ο πεθαμένος... Όποιος την ξέρει - την ξέρει!

*

Είπαμε: σοβαρός καφενές!

*

Υψηλή πολιτική δε μπορώ να κάνω, έτσι κι αλλιώς - οι πολίτες εκτός κομμάτων /θεσμών είναι απλοί θεατές που κριτικάρουν. Ωστόσο, είμαι Φιλισταίος, έστω και αξιέπαινος, επειδή διατυπώνω την πολιτική μου βούληση;

*

Μήπως είναι, έστω και αυτό, πολιτική;

*

Στο μαρξισμό είμαι ανεπίδεκτος, παιδιόθεν... Αριστερά χωρίς μαρξισμό (και λενινισμό -σταλινισμό) μπορεί να υπάρξει;

*

Αν υπάρξει ποτέ (και υπάρχω, έτι) θα με βρείτε εκεί γύρω...

 
At 12/12/05 2:08 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αριστερά χωρίς μαρξισμό (και λενινισμό -σταλινισμό) μπορεί να υπάρξει;
Εχει βρωμίσει ο τόπος: η συντριπτική πλειοψηφία όσων δυνάμεων αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερές, είναι τέτοιες.
Πρέπει να ψάξει κανείς αλλού για να βρει την εκτίμηση που πρέπει στον Μαρξ. Οποιος έχει προσέξει φωτογραφίες από τα γραφεία της διοίκησης της γερμανικής κεντρικής τράπεζας, καταλαβαίνει τι εννοώ...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home