Πέμπτη, Δεκεμβρίου 08, 2005

Πώς η κουβανή πόρνη αγόρασε βιβλία



Η Γιολάντα, η γυναίκα του Μανουέλ, έχει προτίμηση στους ανατολικοευρωπαίους συγγραφείς. Ετσι, για να κάνει το ταξίδι των 980 χιλιομέτρων από το σπίτι της στη φυλακή, πήρε μαζί της Καπουσίνσκι, Κούντερα και Σκβορέτσκι.

Το καθεστώς του Φιντέλ Κάστρο δεν μπορεί τελικά να είναι τόσο κακό: απόδειξη, ότι επιτρέπεται στους πολιτικούς κρατούμενους να διαβάζουν στα κελλιά τους. Δεν μπορούν βέβαια να διαβάζουν ό,τι θέλουν. Ο Αλφρέδο Φελίπε Φουέντες, ένας από τους 75 δημοσιογράφους, συνδικαλιστές, γιατρούς και βιβλιοθηκάριους που καταδικάστηκαν το 2003 σε ποινές κάθειρξης ως 28 ετών, απαγορεύεται να διαβάζει βιβλία για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εχει όμως στο κελλί του μια βιογραφία του Γκάντι, τους Αθλίους του Βικτόρ Ουγκώ και τη «Δεύτερη Επανάσταση» του Ανταμ Μίχνικ. Ο Μανουέλ Βάσκες Πορτάλ, εκτός από τους ανατολικοευρωπαίους που αρέσουν στη γυναίκα του, απέκτησε πρόσφατα και το «Ταμπούρλο», του Γκύντερ Γκρας. Εν τάξει, ο Ρεϊνάλντο Αρένας απαγορεύεται αυστηρά, ήταν άλλωστε και διαφωνών και ομοφυλόφιλος. Στη μαύρη λίστα περιλαμβάνεται και ο μαρκήσιος ντε Σαντ, ως ιδιαιτέρως επικίνδυνος. Επιτρέπεται όμως ο Πρίμο Λέβι, που εδώ και δυόμιση χρόνια κυκλοφορεί από κελλί σε κελλί. Το πιο μεγάλο ταξίδι, πάντως, το έχει κάνει η υπό διαρκή περιορισμό βιρμανή Αούνγκ Σούου Κίι: ο Νορμάντο Ερνάντες, που φυλακίστηκε επειδή τόλμησε να κάνει απεργία πείνας υπέρ της δημοκρατίας, διέσχισε κατά τη μεταφορά του στη φυλακή όλο το νησί συντροφιά με τα βιβλία της.

Ισως λοιπόν τα δικαστήρια του Κάστρο να είχαν κατά βάθος ευγενείς σκοπούς επιβάλλοντας αυτές τις εξοντωτικές ποινές στους «75». Όπως γράφει στη Μοντ η συγγραφέας Τερέζα Μποντ, που έχει ζήσει στην Κούβα, το κέρδος είναι διπλό. Οι ίδιοι οι πολιτικοί κρατούμενοι έχουν το χρόνο να μελετήσουν ιστορία, ποίηση, πολιτικές επιστήμες, ξένες γλώσσες. Αλλά και οι γυναίκες τους ανακάλυψαν μέσα τους μια δύναμη που δεν τη φαντάζονταν, όπως οι μάνες της Αργεντινής όταν διαδήλωναν για τους εξαφανισμένους συγγενείς τους τη δεκαετία του ’70. Όταν ο Ανχελ Μόγια, ένας άλλος της ομάδας των «75», χρειάστηκε να εγχειριστεί στην πλάτη και οι αρχές τού το αρνήθηκαν, η γυναίκα του κατασκήνωσε σε ένδειξη διαμαρτυρίας στην πλατεία της Επανάστασης, έξω από το γραφείο του Κάστρο. Δύο ημέρες μετά, το αίτημα του κρατούμενου ικανοποιήθηκε. Η πράξη της προκάλεσε αίσθηση στο νησί. Αρκετές εβδομάδες αργότερα, μια πόρνη πλησίασε σ’ένα δρόμο της Αβάνα τη σύζυγο ενός άλλου κρατούμενου, της έδωσε ένα ουόκμαν και της είπε: «Δώστο στη μαύρη που διαδήλωσε σ’αυτή την πλατεία, είναι για τον άντρα της». Επειδή όμως τα ουόκμαν απαγορεύονται στη φυλακή, η γυναίκα πρότεινε στη πόρνη να προσφέρει βιβλία. «Αι, μαμίτα, δεν έχω, αλλά θα αγοράσω», απάντησε εκείνη. Και το έκανε: την επόμενη φορά εμφανίστηκε με έργα του Εντγκαρ Αλαν Πόε, έναν Αρσέν Λουπέν και μια βιογραφία του Βαν Γκογκ.

19 Comments:

At 8/12/05 12:34 μ.μ., Blogger Πάνος said...

To καλό είναι πως ο Φιντέλ δεν είναι αθάνατος - σύντομα θα τελειώσει κι αυτός και η δικτατορία του και όσοι από τους πολιτικούς κρατούμενους έχουν επιβιώσει θα πάνε στα σπίτια τους - ίσως και στην (διάδοχη) κυβέρνηση.

Το κακό είναι πως μετά τον Φιντέλ η αγαπημένη Κούβα θα ξαναγίνει ένα τεράστιο μπουρδέλο /καζίνο της αμερικάνικης μαφίας - συγνώμη, επενδυτών ήθελα να γράψω...

Ο Γολιάθ θα κερδίσει τελικά την παρτίδα και θα τιμωρήσει σκληρά τους ατίθασους κομπανιέρος, στερώντας τους ό,τι πολυτιμότερο έχουν: την ίδια τους την αξιοπρέπεια, η οποία συντηρείται ακόμα, παρά τις φοβερές αποτυχίες της δικτατορίας του χαρισματικού "Ελ Καβάγιο". (Συγκρίνετε ακόμα και τη σημερινή απελπισμένη Κούβα με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, μετά την κατάρευση του δικού τους "υπαρκτού"...)

Υπομονή και καρτερία, καλές Κουβάνες και καλοί Κουβάνοι...

Κάποτε θα ξαναγίνει επανάσταση στο νησί σας - και τότε μπορεί να μην εξελιχθεί σε τραγικό αδιέξοδο, αλλά να κρατηθεί στο ύψος των ονείρων της...

(Το ξέρω οτι αυτό δε θα συμβεί ποτέ, αλλά γιατί να βάζουμε τη λογοκρισία της λογικής να λειώνει ακόμα και τις προβλέψεις του μακρινού μέλλοντος;)

*

Μιχάλη, άριστη επιλογή θέματος - από τις καλύτερες που έχω δει όσο επισκέπτομαι τις "Διαστάσεις"

Κοσμοπολίτη, περαστικά και ψυχραιμία, υπάρχουν και χειρότερα: σκέψου να ήσουν, λέει, Κουβανός αντικαθεστωτικός - και νάχες και τον καημό του Μαλεζάνι από πάνω...

*

Τελικά ο Αντόρνο πήγε άκλαφτος... Τον κατάστρεψε ο Μα(λακε)ζάνι...

 
At 8/12/05 1:41 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

απαγορεύεται να διαβάζει βιβλία για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Δεν ήξερα οτι ο Ρουσσώ, ο Σαιν Σιμόν, ο Φουριέ και ο Μαρξ απαγορεύονται στις κουβανικές φυλακές.
Για όσους κλαψουρίζουν για την έλλειψη δημοκρατίας στην περίκλειστη από το αμερικανικό εμπάργκο Κούβα, τα νέα δεν είναι καλά: σύμφωνα με σφιγμομετρήσεις των έμπιστων του Κάρτερ, το "επάισχυντο καθεστώς" απολαμβάνει τη στήριξη περίπου των 2/3 του κουβανικού λαού. Qui dit mieux?
Για την κ.Μποντ βαριέμαι να γράψω - σας προσκαλώ να κάνετε τη δική σας έρευνα οι ενδιαφερόμενοι.

Και για νάχουμε καλό ρώτημα, Μιχάλη, για πότε να περιμένουμε το κείμενό σου για τους 5 κουβανούς που κρατά φυλακισμένους το κράτος των ΗΠΑ, με μόνο λόγο οτι παρεμποδίζαν την ελεύθερη ανάπτυξη τρομοκρατικών ενεργειών;;
Ξέρω, δεν είναι για αύριο. Μέχρι τότε, μήπως θα μπορούσες να μας πληροφορήσεις γιατί κατηγορήθηκαν/καταδικάστηκαν οι κουβανοί πολίτες στους οποίους αναφέρεσαι; Μήπως παραβίασαν το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας τους; Αν ναι, μήπως η νομοθεσία της Κούβας είναι ανελεύθερη και αντιδημοκρατική ως προς τα σημεία που παραβιάστηκε;

Τέλος, συγνώμη για την λόγω ανωτέρας βίας απουσία μου από το σχολιασμό του χτεσινού. Ετσι κι αλλιώς, θα ήταν για συγχαρητήρια - αν μη τι άλλο, για την αναφορά στον κορυφαίο αντίπαλο του σημερινού μεταμοντέρνου χυλού, και στον αγαπημένο μου κατεξοχήν "σκεπτικό" λογοτέχνη του 20ου αιώνα. Μπορεί η σκέψη και των δύο να αντενδείκνυται στους καταθλιπτικούς, αλλά αποτελεί ένα καλό ανάχωμα για να μη γλυστρήσουν οι τελευταίοι στο μηδενισμό...

 
At 8/12/05 1:46 μ.μ., Blogger erva_cidreira said...

Το ότι ο χορτάτος δεν μπορεί να καταλάβει τον πεινασμένο είναι γνωστό και κατανοητό, αλλά το να του δίνει συμβουλές περί υπομονής και καρτερίας για να αντέξει τη μιζέρια του ή να τον φρονιματίζει με τα μαρτύρια της δίαιτας αδυνατίσματος που κάποιοι άλλοι περνούν συν το κήρυγμα περί αξιοπρέπειας μήπως είναι too much;

 
At 8/12/05 1:51 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Κι ένα ενδιαφέρον κείμενο. Δεν έχει άμεση σχέση με το σημερινό θέμα, αλλά σχετίζεται λίγο πολύ με όλα όσα συζητούνται στις "διαστάσεις".

http://books.guardian.co.uk/news/articles/0,6109,1661516,00.html

 
At 8/12/05 2:00 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 8/12/05 2:15 μ.μ., Blogger Πάνος said...

erva_cidreira, αν σας δημιουργήθηκε αυτή η εντύπωση από το σχόλιό μου, μάλλον πρόκειται για παρεξήγηση

(ή, έστω, δική μου αστοχία λόγου... Καμιά φορά, συμβαίνει κι αυτό)

 
At 8/12/05 2:59 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Ποιος τό'ξερε, ποιος τό έλπιζε και ποιος να το βαστάξει,
αλάργα φεύγουν τα πουλιά και χάσαν τη λαλιά τους.
Θερίζουν του προσώπου σου το εβένινο μετάξι,
νεράϊδες και το υφαίνουνε να δέσουν τα μαλλιά τους.

Νίκος Καββαδίας, Guevara, εις μνήμην..


Φιντέλ, εμείς γι'αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει..

ΥΓ2
Πάνο, καμία αστοχία λόγου. Είναι μακράν το καλύτερο σχόλιο σου από τότε που επισκέπτομαι το μπλογκ. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση πως το παρερμήνευσε έτσι ο φίλος erva cidreira.

 
At 8/12/05 4:13 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Ποιος τό'λεγε, ποιος τό'λπιζε..κλπ.

Σπεύδω να διορθώσω τον πρώτο στίχο ( ασθενής μνήμη γαρ ) πριν κατηγορηθώ - δικαίως - για βλασφημία. Ο κάθε στίχος του Καββαδία είναι ιερός.

 
At 8/12/05 9:31 μ.μ., Blogger Πάνος said...

μαύρο πρόβατο έφη:

Για όσους κλαψουρίζουν για την έλλειψη δημοκρατίας στην περίκλειστη από το αμερικανικό εμπάργκο Κούβα, τα νέα δεν είναι καλά: σύμφωνα με σφιγμομετρήσεις των έμπιστων του Κάρτερ, το "επάισχυντο καθεστώς" απολαμβάνει τη στήριξη περίπου των 2/3 του κουβανικού λαού

Δεν πιστεύω στα μάτια μου!

Μα το πρόβλημα είναι για το υπόλοιπο (έστω) 1/3 αγαπητέ! Το οποίο 1/3 δεν έχει καμιά θεσμική δυνατότητα έκφρασης/ παρέμβασης - όπως και κάποιες μειονότητες, όπως οι ομοφυλόφιλοι (έτσι ακούω τουλάχιστον).

Μετά από τους ποταμούς (ηλεκτρονικό) μελάνι που χύθηκε για τους μπανλιέ θα περίμενα από εσάς κάτι καλύτερο για το 1/3 του λαού της Κούβας.

(Δε φαντάζομαι να τους θεωρείτε συλήβδην καθάρματα, πράκτορες του ιμπεριαλισμού κλπ - άρα ανάξιους να έχουν τα στοιχειώδη πολιτικά δικαιώματα που διαθέτουν ακόμα και οι μπανλιέ!)

Η εμπειρία του σταλινισμού θα έπρεπε να μας το έχει διδάξει: ο σκοπός ΔΕΝ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ! Το τελικό αποτέλεσμα είναι (πάντοτε) ευθέως ανάλογο των μέσων που χρησιμοποιήθηκαν!

Με συγχωρείτε και για κάτι άλλο: εκείνο το

Και για νάχουμε καλό ρώτημα, Μιχάλη, για πότε να περιμένουμε το κείμενό σου για τους 5 κουβανούς που κρατά φυλακισμένους το κράτος των ΗΠΑ, με μόνο λόγο οτι παρεμποδίζαν την ελεύθερη ανάπτυξη τρομοκρατικών ενεργειών;;

μου ήρθε πολύ άσχημα, γιατί μου θύμισε την αθάνατη λογική ΚΑΛΑ, ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΒΑΣΑΝΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΥΣ;

Είχα κατέβει Θεσσαλονίκη (στον οδοντίατρο) και οι (αναπάντεχες) φράσεις σας δεν έφευγαν απ' το μυαλό μου...

*

Αυτοί οι διανοούμενοι της αριστεράς δεν θα πάψουν ποτέ να ξαφνιάζουν την αγαθή μου σκέψη...

*

Αν παρανόησα κάτι - ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη! Επειδή όμως συχνάζουμε τον τελευταίο καιρό στο ίδιο ηλεκτρονικό καφενείο, ειλικρινά θα ήθελα την απάντησή σας.

*

Και ένα μήνυμα αποκλειστικά για τον Κοσμοπολίτη: Αν διαβάσεις το πρώτο κεφάλαιο του "νησιού της Καλυψώς" (έχει τίτλο: "περιμένοντας να σταματήσει η βροχή") θα βρεις μια ασεβή και βέβηλη ιστορία με τους (πραγματικά ιερούς) στίχους του Νίκου Καββαδία. Αλλά ελπίζω οτι θα τη συμπαθήσεις, γιατί ήταν (κατά κάποιον τρόπο) αποτέλεσμα της μεγάλης εφηβικής μας αγάπης γι αυτόν.

(Θυμάμαι πως διάβασα για πρώτη φορά τους στίχους του και μαγεύτηκα, όταν ήμουν 13 χρονών - στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Καλαμάτας, όπου πήγαινα και ξόδευα λίγη ώρα πριν βρεθούμε με τους άλλους για ποδοσφαιράκια ή καφετέρια...)

 
At 8/12/05 11:56 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

προς φίλο Μαύρο Πρόβατο,

Ανταποκρινόμενος στην προτροπή σου, επισκέφθηκα την ηλεκτρονική διεύθυνση που μας πρότεινες.
Για όσους δεν το έκαναν ακόμα τους προτρέπω με τη σειρά μου να το κάνουν.
Πρόκειται για το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Πίντερ στη βράβευση του με το Νόμπελ.
Αναμφίβολα η ομιλία του είναι γραμμένη με μαεστρία. Η εισαγωγή είναι αριστουργηματική.
Από κει και πέρα, και μέχρι το τέλος, είναι ένας φιλιππικός εναντίον των ΗΠΑ - και της Βρετανίας σε μικρότερο βαθμό - για την πολιτική τους στον εικοστό αιώνα και ιδιαίτερα τώρα στο Ιράκ.
Αναμφίβολα απαιτεί γενναιότητα μια τέτοια ομιλία, και ο Πίντερ τη διαθέτει με το παραπάνω. Και μόνο γι'αυτό είναι άξιος συγχαρητηρίων.
Οι φωνές με τόλμη και θάρρος είναι αναγκαίες πάντα για να ταρακουνήσουν τη βάρκα ( to rock the boat, που λέμε ).
Βέβαια, εγώ περίμενα να ακούσω και άλλα πράγματα από κάποιον του μεγέθους του. Κάτι για τη λογοτεχνία ας πούμε. Για την απουσία της από το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Για το πως μπορεί να ξαναγίνουν οι συγγραφείς και ποιητές σημεία αναφοράς. Και θα μου άρεσε εκτός από τον - άκρως πολιτικοποιημένο - Νερούντα να επικαλεστεί και κάποιον κλασσικό λυρικό ή ρομαντικό άγγλο ποιητή.
Διαβάζοντας την ομιλία του θυμήθηκα την προχθεσινή κουβέντα μας εδώ ( σ'αυτό το ηλεκτρονικό καφενείο, κατά την εύστοχη ατάκα του Πάνου ) για τον Ταμπούκι, που έλεγε ότι όταν οι συγγραφείς προσπαθούν να καθοδηγήσουν τα πλήθη γίνονται προπαγανδιστές αντί για αμφισβητίες.
Αισθάνθηκα πάντως και μια προσωπική δικαίωση όταν διάβασα τη φράση του " ξέρω ότι ο Μπους έχει μια ομάδα από εξαιρετικούς λογογράφους ". Πρόσφατα είχα γράψει εδώ ένα ολόκληρο " άρθρο " για τον Μάικλ Γκέρσον λέγοντας ότι τον θεωρώ ως τον κορυφαίο speech writer που είχε ποτέ αμερικανός πρόεδρος.
Αυτά. Και συγνώμη για τη φλυαρία.

 
At 9/12/05 12:11 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

θα περίμενα από εσάς κάτι καλύτερο για το 1/3 του λαού της Κούβας.
Από εμάς; Εννοείς από τα 2/3 των κουβανών που υποστηρίζουν - σύμφωνα πάντα με τα "αυτιά" του Κάρτερ - τον Κάστρο;

Λίγο αμερικάνος είμαι φίλε μου, είχα έναν παππού μετανάστη. Κουβανός όχι.
Κατά τα λοιπά: έχεις κάτι να προτείνεις στους/για τους Κουβανούς; Vas-y!
Θα χρησίμευε σε όλους να αναπτύξεις την ιδέα σου, για το πώς θα έρθει η ελευθερία και η δημοκρατία στην κουβανική επικράτεια, απ'όπου ως γνωστόν τις κυνήγησε ο Κάστρο και η παρέα του!

μου ήρθε πολύ άσχημα, γιατί μου θύμισε την αθάνατη λογική ΚΑΛΑ (...)
Μακριά η σκέψη από μένα οτι ο Μιχάλης βασανίζει και μια μύγα έστω. Αλλά ένα κείμενό του για το θέμα, θα το περιμένω - για πάρα πολύ, φοβάμαι...

Αυτοί οι διανοούμενοι της αριστεράς δεν θα πάψουν ποτέ να ξαφνιάζουν την αγαθή μου σκέψη...
Κανονικά, αυτή η ατάκα είναι
δική μου! Τουλάχιστο να τη μοιραστώ μαζί σου :-)

 
At 9/12/05 12:39 π.μ., Blogger Πάνος said...

Φίλε "μαύρο πρόβατο" ήθελα μονάχα να βεβαιωθώ οτι σε είχα "διαβάσει" σωστά.

Όπερ και εγένετο!

Να δώσω όρντινο ΕΓΩ στους Κουβανούς; Ε, δεν είμαι και ΤΟΣΟ πολύ ψώνιο...

Την ατάκα στη χαρίζω ευχαρίστως. Άλλωστε ήταν μονάχα ένας εύσχημος τρόπος για να αποφύγω να εκφραστώ στα ...Καλαματιανά!

 
At 9/12/05 12:46 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Πάνος :Είχα κατέβει Θεσσαλονίκη (στον οδοντίατρο) και οι (αναπάντεχες) φράσεις σας δεν έφευγαν απ' το μυαλό μου...

Δηλαδή, ρε Πάνο, καθόσουνα στην ( ηλεκτρική ) καρέκλα του οδοντίατρου, σου τρύπαγε τα ύπουλα, σου τρόχιζε τα δόντια, είχες το σωληνάκι στο στόμα, έφτυνες αίμα...και σκεφτόσουνα το Μαύρο Πρόβατο και το πόσοι Κουβανοί υποστηρίζουν πραγματικά τον Κάστρο ? !

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου !

( αλήθεια, τον Μιχάλη σε ποιες στιγμές τον σκέφτεσαι ? Εμένα ? Τον Ημίαιμο τον σκέφτεσαι καθόλου βρε ? )

ΥΓ

Διάβασα και τις βλασφημίες του φίλου σου του Κατιλίνα !

 
At 9/12/05 12:58 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Τα ούλα Πάνο μου και όχι τα ύπουλα, προς αποφυγή παρεξηγήσεων.

 
At 9/12/05 1:01 π.μ., Anonymous mamita! said...

Εύγε!! Αυτό Είναι Ποίηση! Η ιστορία, αλλά και ο τρόπος που τη διηγήθηκες και το ..φυτίλι που άναψες!
-Αυθόρμητο το σχόλιο από μια αυστηρότατη κριτή που ο φίλος Κοσμοπολίτης ξέρει πως δεν το συνηθίζω να μοιράζω κομπλιμέντα. Λεω μόνον θερμά Συγχαρητήρια όταν υπάρχει λόγος.
-Είδες Πάνο που ενίοτε τσεκάρουν και γυναίκες το μπλογκο-καφενείο; Και δεν είναι μόνον λόγω του "φαν-κλαμπ" του "ιερόσυλου" μπλογκο-ποιητή με τα ρητά.
Στεκόμαστε για τις "φυτιλιές" του Μιχάλη και τις παθιασμένες παρεμβάσεις όλων σας- ανεξαιρέτως.
-Είστε ωραία παρέα. Συνεχίστε. Ίσως μέσα από τα μπλογκοκαφέ να βρούμε υλικό για επαναστάσεις.

 
At 9/12/05 1:07 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Ρε συ Μιχάλη, λες να διαβάζει ο Πίντερ τα σχόλια μου στο μπλογκ σου ; έχει πλάκα, ε ;

( Καλά το είχες προβλέψει χθες ότι θα γινόταν της τρελής σήμερα στο μπλογκ ! Νοστράδαμε εσύ ! )

 
At 9/12/05 1:28 π.μ., Blogger Πάνος said...

mamita! - καλώς ορίσατε!

Κοσμοπολίτη, ας μην υπερβάλουμε: ευρισκόμενος επί της οδοντιατρικής καρέκλας έκανα άλλες σκέψεις, πιο ...υπαρξιακού περιεχομένου (πχ ρε τι πάθαμε, τραβάει μακριά η βαλίτσα, χθες οι Γερμανοί - σήμερα αυτό κλπ)

Και, όχι, δεν έχεις γράψει ακόμα κάτι ΤΟΣΟ προκλητικό (όσο οι απόψεις του "μ.π." περί Κούβας) για να το σκέφτομαι φεύγοντας από το καφενείο.

YΓ. Τον Ημίαιμο τον σκέφτομαι και ομολογώ πως έχω αρχίσει να ανησυχώ λίγο, γιατί δεν απαντάει και στα μέηλ...

ΥΓ 2. Είδες το παναθηναϊκό ανέκδοτο στα "μτΚ" - σούργελο έχει γίνει η ομάδα...

ΥΓ 3. Ναι, βέβαια, πως, αλοίμονο, ο Πίντερ κοιμάται και ξυπνάει με την έγνοια τι θα γράψει πάλι ο Κοσμοπολίτης στις Διαστάσεις;

 
At 9/12/05 1:42 π.μ., Blogger Πάνος said...

Ο Ημίαιμος είναι Οκ! Τεχνικοί λόγοι τον κρατούν προσωρινά μακριά από τα bloggs - και απειλεί πως θα επιστρέψει δριμύτερος!

 
At 9/12/05 10:57 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Hμίαιμε, χαίρομαι πραγματικά που είσαι καλά. Μας έλειψες ρε φίλε. Δεν περνάς από κανένα ιντερνετ καφέ να μας πεις ένα γειά !

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home