Τρίτη, Νοεμβρίου 29, 2005

Οικολογική αυτοκτονία



Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την Κίνα ότι δεν παίρνει μαθήματα από τη Δύση. Ίδρυσε, ας πούμε, μια Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος. Άφησε τους διευθυντές της να μιλούν στον ξένο Τύπο. Και κάνει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που λένε.

«Για να παράγουμε αγαθά αξίας 10.000 δολαρίων, χρειαζόμαστε επτά φορές περισσότερους πόρους από την Ιαπωνία, έξι φορές περισσότερους από τις Ηνωμένες Πολιτείες και, το χειρότερο, τρεις φορές περισσότερους από την Ινδία. Οι πρώτες ύλες μας είναι λιγοστές, δεν έχουμε αρκετή γη, και ο πληθυσμός μας αυξάνεται διαρκώς. Σήμερα ζουν στην Κίνα 1,3 δισ. άτομα, διπλάσια απ' ό,τι πριν από 50 χρόνια. Μέχρι το 2020 θα έχουν φτάσει το 1,5 δισεκατομμύριο. Οι πόλεις μεγαλώνουν, αλλά την ίδια ώρα μεγαλώνουν και οι έρημες ζώνες. Μέσα σε μισό αιώνα, η κατοικήσιμη και καλλιεργήσιμη γη μειώθηκε στο μισό. Αυτό δεν μπορεί, ούτε πρέπει να συνεχιστεί».

Αυτά έλεγε τον περασμένο Απρίλιο σε μια ασυνήθιστα ειλικρινή συνέντευξή του προς το περιοδικό Σπίγκελ ο Παν Γιουέ, υποδιευθυντής της Κρατικής Υπηρεσίας Προστασίας του Περιβάλλοντος και ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Πέντε από τις δέκα πιο μολυσμένες πόλεις στον κόσμο - σημείωνε - βρίσκονται στην Κίνα. Όξινη βροχή πέφτει στο ένα τρίτο του εδάφους της. Οι μισές ποσότητες νερού των επτά μεγαλύτερων ποταμών της είναι άχρηστες. Το ένα τέταρτο των πολιτών δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Το ένα τρίτο του αστικού πληθυσμού αναπνέει μολυσμένο αέρα. Μόνο στο Πεκίνο, το 70%-80% των θανάσιμων κρουσμάτων καρκίνου συνδέεται με το περιβάλλον. Στο μέλλον θα χρειαστεί να απομακρυνθούν 186 εκατομμύρια κάτοικοι από 22 επαρχίες. Οι υπόλοιπες επαρχίες, όμως, μπορούν να απορροφήσουν μόνο 33 εκατομμύρια άτομα. Με άλλα λόγια, η Κίνα θα αποκτήσει πάνω από 150 εκατομμύρια οικολογικούς πρόσφυγες. Και το οικονομικό της «θαύμα» θα λάβει τέλος.

Οι αριθμοί ζαλίζουν. H αλήθεια όμως είναι ότι δεν χρειάζονται αυτοί οι πρόσφυγες για να πληγώσουν θανάσιμα το «κινεζικό θαύμα». Είναι αρκετοί οι 20.000 ανθρακωρύχοι που θυσιάζονται κάθε χρόνο για την τροφοδοσία της οικονομικής μηχανής (μόνο προχθές σκοτώθηκαν 134 άνθρωποι σε ανθρακωρυχείο της Βορειοανατολικής Κίνας). Είναι ενδεικτικό το «τοξικό Τσερνόμπιλ» των περασμένων εβδομάδων και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε. Άνθρωποι σαν τον Παν Γιουέ έχουν προτείνει την εισαγωγή ενός νέου δείκτη που θα λέγεται «πράσινο ΑΕΠ» και θα λαμβάνει υπόψη το περιβαλλοντικό κόστος της ανάπτυξης. Αλλά οι φωνές τους πνίγονται από τις ενθουσιώδεις κραυγές των φανατικών της οικονομικής ανάπτυξης, η οποία φτάνει σήμερα το 9,5%. Οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ότι μια ανθηρή οικονομία εγγυάται την πολιτική σταθερότητα. Κάνουν λάθος: το αποδεικνύουν οι δεκάδες χιλιάδες εξεγέρσεις που καταγράφονται κάθε χρόνο στη χώρα. Όσο διευρύνεται το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών τόσο η λαϊκή οργή θα φουντώνει. Πόσες ακόμη Τιαν Ανμέν μπορεί να αντέξει η Κίνα;

3 Comments:

At 29/11/05 12:48 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Οι 20.000 νεκροί των ανθρακωρυχείων είναι "αρκετοί", αλλά για ποιούς? για την 'πολιτισμένη δύση' σίγουρα, αλλά για τους πρωτοπόρους του κινεζικού θαύματος η ανθρώπινη μονάδα δεν φτουράει... αυτά, και χειρότερα, θα γίνονται όσο εξακουλουθεί να συγχέεται (ή τεχνηέντως να ταυτίζεται) η οικονομική μεγέθυνση με την ανάπτυξη.

 
At 29/11/05 9:30 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

中 Μιχάλη,国语文编委会
主 编:侯精一
副主编:施关淦
贝罗贝 陈 平
陈新雄 陈章太
戴庆厦 丁邦新
冯志伟 郭锡良
胡明扬 胡裕树
江蓝生 李 荣
刘 坚 鲁国尧
陆俭明 梅祖麟
潘悟云 平山久雄
裘锡圭 单周尧
沈家煊 王 宁
王士元 邢福义
邢公畹 许嘉璐
张 斌 邹嘉彦


ΥΓ

και έψαχνα ευκαιρία να εξασκήσω τα κινέζικα μου !
 

 
At 30/11/05 12:18 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Κοσμοπολίτη, αφού είσαι φιλομαθής και φιλόπονος, για να κατακτήσεις τη γλώσσα σε παραπέμπω στην ταινία "In the mood for love" του Γουόνγκ Καρ Γουάι. Μετά απ'αυτό, θα μας κάνεις και μια πλήρη ανάλυση -σε άπταιστα κινέζικα- χωρίς δικαιολογίες ότι χάζευες τη θεά Ζανγκ Ζιγί και δεν άκουσες πράμα.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home