Πέμπτη, Νοεμβρίου 03, 2005

Nόαμ Tσόμσκι, ο αλάνθαστος



Όταν εκλέγεσαι σημαντικότερος διανοούμενος του πλανήτη είναι φυσικό οι ευθύνες σου να είναι αυξημένες σε σχέση με την περίοδο που αποτελούσες έναν «περιθωριακό διαφωνούντα». Αλλά ο Νόαμ Τσόμσκι εξακολουθεί να προκαλεί για να προκαλεί.

Ερώτηση: «Έχετε υπογράψει μια επιστολή που χαρακτήριζε αξιέπαινη την έρευνα μιας δημοσιογράφου ονόματι Νταϊάν Τζόνστοουν, σύμφωνα με την οποία οι επίσημοι αριθμοί για τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα είναι υπερβολικοί. Μήπως μετανιώνετε;» Απάντηση: «Μετανιώνω μόνο που δεν την υποστήριξα αρκετά. Μπορεί να έκανε λάθος, αλλά η δουλειά της ήταν σοβαρή και αξιέπαινη. Στη δυτική κουλτούρα υπήρχε ένας υστερικός φανατισμός για τη Βοσνία, που έμοιαζε με παλιομοδίτικο σταλινισμό. Πηγαίνετε στο Λάος, την Αϊτή, το Ελ Σαλβαδόρ. Εκεί θα δείτε ανθρώπους που υποφέρουν πραγματικά».

Ο Λευκός Οίκος; «Όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι από το τέλος του B' Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα βαρύνονται με εγκλήματα πολέμου». H γενοκτονία στην Καμπότζη; «Αν λάβουμε υπόψη την ιστορία της χώρας, οι Ερυθροί Χμερ δεν ήταν τόσο κακοί όσο νομίζουμε». Εκείνοι που διαφωνούν μαζί του; «Υστερικοί, φανατικοί και έξαλλοι». Οι απόψεις αυτές δεν ανήκουν σε κάποιον εκκεντρικό αναθεωρητή, αλλά στον άνθρωπο που αναδείχθηκε από τα περιοδικά Prospect και Foreign Policy κορυφαίος διανοούμενος του κόσμου. Στο ίδιο το γεγονός, ο Τσόμσκι δεν δίνει σημασία (αν και είχε φροντίσει να καλεί από την ιστοσελίδα του τους αναγνώστες να ψηφίσουν): στο κάτω-κάτω, 4ος στη λίστα είναι ο φιλοαμερικανός Βάτσλαβ Χάβελ, 5ος ο πουλημένος Κρίστοφερ Χίτσενς και 19ος το γεράκι των γερακιών, ο Πωλ Γούλφοβιτς. Με την ευκαιρία όμως αυτού του διαγωνισμού, είχε τη δυνατότητα να δώσει μια μακρά συνέντευξη στην Έμμα Μπροκς της Γκάρντιαν και να μιλήσει εφ' όλης της ύλης: από τα παιδικά του χρόνια στη Φιλαδέλφεια μέχρι τη Βοσνία και το Internet.

Στα 76 του χρόνια, ο Νόαμ Τσόμσκι παραμένει ένας χαρισματικός άνθρωπος. H θεωρία του για τη γλώσσα άσκησε σημαντική επιρροή στην εποχή της (αν και αργότερα αμφισβητήθηκε) και η αντίθεσή του στον πόλεμο του Βιετνάμ ήταν θαρραλέα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, όμως, τόσο οι θέσεις του γίνονταν πιο ακραίες. Άρχισε να μιλά για την ανάγκη «αποναζιστοποίησης» της Αμερικής, χαρακτήρισε παρεξηγημένο τον Μιλόσεβιτς, έκανε ευθεία σύγκριση ανάμεσα στην 11η Σεπτεμβρίου και τον βομβαρδισμό ενός σουδανικού εργοστασίου από τον Κλίντον. Όταν αμερικανικά αεροπλάνα άρχισαν να βομβαρδίζουν το Αφγανιστάν, υποστήριξε ότι συνειδητός στόχος της Ουάσιγκτον ήταν να προκαλέσει τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα σε δύο εβδομάδες.

Ο καθένας βέβαια δικαιούται να έχει τις απόψεις του, όσο αυθαίρετες κι αν είναι, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνει ότι του προσφέρουν κύρος και δημοτικότητα. Προκύπτει όμως ένα ερώτημα: ο κορυφαίος διανοούμενος του κόσμου είναι άραγε αλάνθαστος; Κι αν όχι, πότε θα κάνει άραγε την αυτοκριτική του;

14 Comments:

At 3/11/05 12:23 μ.μ., Anonymous A.Hadjiprokopis said...

anamasontas den xortainoume.
voitha omws stin pepsi.
http://www.guardian.co.uk/letters/
story/0,,1605639,00.html

 
At 3/11/05 12:50 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Εγώ προτιμώ την επιστολή του ίδιου του Τσόμσκι, που δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο της Γκάρντιαν(http://www.guardian.co.uk/letters/story/0,,1606321,00.html). Κατά τη γνώμη μου, είναι αποκαλυπτική.

 
At 3/11/05 12:53 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Ο Τσόμσκι θα κάνει την αυτοκριτική του αμέσως, αφού ακούσει πρώτα τους "εγκαλούντες" δημοσιογράφους της "αριστεράς" να αυτο -αξιολογούν το δικό τους ρόλο ΣΗΜΕΡΑ

(μετά, ό,τι και ν' ακουστεί, λίγο θα 'ναι...)

Α, και: στο 90% όσων λέει για τις ΗΠΑ όχι μόνο δεν είναι υπερβολικός, αλλά μάλλον μετριοπαθής.

Εξάλλου,

"ουδείς άσφαλτος!"

(Άντζελα Δημητρίου, ΑΠΑΝΤΑ, τόμος 17ος, σελ. 2.147, κάπου στη μέση)

 
At 3/11/05 1:05 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Το Foreign Policy είναι αυτό που στην ελληνική έκδοση έβγαζαν οι Τσιτσιρίγγοι;
Και καλά ο Τσόμσκι, αρέσει δεν αρέσει, διανοείται, εκείνον τον Γούλφοβιτς ποιός τον θεωρεί διαννοούμενο ρε γαμώ το;
(άσε που μου θυμίζει έναν βουκολικό έρωτα με την Γκόλφω που επειδή ήταν λυκοσκυλίνα την "παρονόμασα" Γούλφω)
"Ο καθένας βέβαια δικαιούται να έχει τις απόψεις του, όσο αυθαίρετες κι αν είναι, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνει ότι του προσφέρουν κύρος και δημοτικότητα. Προκύπτει όμως ένα ερώτημα: ο κορυφαίος διανοούμενος του κόσμου είναι άραγε αλάνθαστος;"
Κατ' αρχήν, στο "κορυφαίος διανοούμενος" θα πρέπει θα πρέπει να προστεθεί "κατά PROSPECT FOREIGN και POLICY". Και κατά δεύτερον, αν ήταν αλάνθαστος δεν θα ήταν διανοούμενος συγγραφέας αλλά ο Πάπας.
Εγώ, πάντως, τον πάω.

Κοσμοπολίτη, πες στον γιό ν' αλλάξει ομάδα επειγόντως!
Ας γίνει οπαδός της Καραντάσιου!

 
At 3/11/05 1:37 μ.μ., Anonymous conscientious objector said...

Αυτό είναι!
Χθες την ίδια ώρα δεν κουνιόταν φύλλο, διότι επρόκειτο για τον Παζολίνι, που με τη στάση του ιντριγκάρει καλύτερα από 10.000 Τσόμσκιδες τις ενοχές όλων μας περί αριστεροσύνης. Σήμερα που έπεσαν βαριά ονόματα στο τραπέζι πλάκωσαν κι όσοι περίσσεψαν από χθες.
Εντάξει, καλό είναι να κριτικάρεις απ' τα αριστερά οτιδήποτε ανήκει στη Δύση. Αλλά μην ξεχνάς στην κριτική να εντάσσεις και την ίδια την Αριστερά της Δύσης.

 
At 3/11/05 1:44 μ.μ., Anonymous Thodoris said...

Tha ithela na paratiriso oti kapoia sxolia sto arthro sas den einai akrivi. H glossologiki theoria tou chomsky (tin opoia gnorizo arketa, afou spoudazo glossologia) den itan simantiki 'gia tin epoxi tis' alla askise polu simantiki epidrasi pou sunexizetai ameioti mexri simera, asxeta an sumfonoume i oxi. Kai ta uponooumena peri dimotikotitas einai teleios asxeta me ton chomsky, o opoios an ithele na einai 'sostos' kai na diatuponei 'sostes' amerikanikes theseis tha eixe 1000 fores megaluteri dimotikotita. Oso gia to an oi theseis tou einai akraies, diavasate kapoio vivlio tou (p.x. palies kai nees taxeis pragmaton) kai den vrikate eparki dikaiologisi gia osa upostirizei? H apla einai akraies epeidi de sumfoneite? Kai o idios exei dilosei polles fores oti den einai alanthastos, oti kanei polla lathi, ara ta peri autokritikis pou asfalos isxuoun gia olous den ton afinoun adiaforo. Sugnomi gia tin megali ektasi tou sxoliou

 
At 3/11/05 5:09 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

" ego sum Rex Romanus, et supra grammaticam ! "
( είμαι Ρωμαίος Βασιλεύς, και υπεράνω της γραμματικής ! )

σόρι, αλλά δεν θυμάμαι ποιος το είπε. ( πάντως σίγουρα όχι η Αντζελα, Πάνο. )

Υ.Γ.

Ασήμαντη η θεωρία του Τσόμσκι για τη σύνταξη και τη γραμματική ( ασχολήθηκε κυρίως με τις νεκρές γλώσσες των Ινδιάνων και των Αβορίγινων ). Υπερτιμημένες και υπερπροβεβλημένες οι " αιρετικές " απόψεις του για την αμερικανική πολιτική ( " εκεί που υπάρχει κίνδυνος να κερδίσουν οι Ρεμπουμπλικανοί ψηφίζω Δημοκρατικό υποψήφιο, και όταν δεν υπάρχει κίνδυνος ψηφίζω Πράσινους " ! ).
Ως διανοούμενος δεν λέει πολλά. Ο Εντουαρντ Σαίντ - με τον οποίο ήταν φίλοι - τον βάζει στο μικρό του τσεπάκι.

Υ.Γ. 2
Ημίαιμε, είπαμε όχι αστεία με το Τριφύλλι ! ( και να ξέρεις ότι το 1-0 με τον ΠΑΟΚ το απολαύσαμε με τον μικρό μέσα στο γήπεδο ). Και οπαδός της - ωραίας - Καραντάσιου είμαι ήδη !

 
At 3/11/05 5:45 μ.μ., Anonymous conscientious objector said...

Α, καλά! Αν είναι να ξεκινήσουμε τη σύγκριση του Τσόμσκι με άλλους, όπως ο τεθνεώς Σαΐντ, φωνάξτε με από νωρίς να πιάσω θέση.
Συγνώμη, έχει παραδώσει κάτι αντίστοιχο με το «Παραλληλίες και παραδοξότητες» ο Τσόμσκι; Στο οποίο ο Σαΐντ συνομιλεί περί τέχνης με τον μαέστρο Ντάνιελ Μπαρενμπόιμ σαν να αναπνέει; Ή ξεκαθάρισε ποτέ τη στάση των δημοσιο - γράφων (υπό τη γενική έννοια)ως προς την εξουσία; Ο Σαΐντ στο «Διανοούμενοι και εξουσία» το λέει καθαρά: «Οι δημοσιογράφοι οφείλουν να στέκονται έναντι όσων ασκούν εξουσία». Έναντι: όχι εναντίον ή δίπλα. Αλλά βέβαια ο Τσόμσκι προφανώς δεν αγάπησε ποτέ εκείνη την αράδα του Κάφκα ότι εξουσία υπάρχει όσο το θέλουν οι εξουσιαζόμενοι. Όλα τ' άλλα που δαιμονοποιούν την καπιταλιστική μητρόπολη και τον Μπους -εξαιρώντας τους απ' το συνολικό πολιτικό σύστημα- είναι ψευδεπίγραφα.

 
At 3/11/05 10:33 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Καλά διαβασμένο σε βρίσκω..αντιρρησία συνείδησης. Μπράβο.

 
At 4/11/05 12:39 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Mono mia parembash, gia to episthmoniko ergo tou Chomsky, apo thn hliolousth Barkelwnh:
gia to "meizon" tmhma (deep structure ktl) den exw gnwmh, kaqoti paei polu makria.
Alla to "elasson" (grammars hierarchy, context-free kai context sensitive grammars) pou uparxei apo thn epoxh tou aspects of the theory of syntax, to kanoume maqhma sta proptuxiaka thc qewriac upologismou. Oxi san "mia" qewria, alla san meroc tou sklhrou purhna thc formal languages theory.
Twra gia tic politikec tou apoyeic, ti na pei kaneic... Einai ligo mikroastoc anarxikoc (ennow oti periorizetai se mia hqikh kritikh sthn politikh twn HPA, oti kai kala einai kakoi kai brwmiarhdec). Pantwc se duo biblia tou pou exw diabasei (political economy of the mass media, 509), genika kala ta leei. To megalutero problhma einai kata th gnwmh mou oti exei perixarakwqei se ena rolo "antifronounta", pou telika ton kaqista aparaithto sumplhrwma, ma.i.ntano thc "allhc apoyhc" sta kaqestwtika mass media.

 
At 4/11/05 4:07 μ.μ., Blogger Metoikos said...

Ο Chomsky θα ειχε διαφορετικη αποψη για τους αριθμους των νεκρων στην Σρεμπρενιτσα αν αναμεσα στα θυματα ηταν τα παιδια του, ο πατερας του και ολοι του οι αρσενικοι συγγενεις.

"Οι αποψεις ειναι σαν τις κολοτρυπιδες. Ολοι εχουν απο μια."

 
At 4/11/05 7:35 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Μαύρο Πρόβατο, άστα αυτά περί ηλιόλουστης Βαρκελώνης. Για να έχεις άλλοθι το λες ! Πόσες μολότοφ έριξες ; Πόσα αυτοκίνητα έκαψες ; Θα μπείτε στη Βαστίλλη ; Είναι ώριμες οι επαναστατικές συνθήκες ; Λέγε !

Ζήτω η Κομμούνα των Παρισίων !

 
At 5/11/05 11:14 π.μ., Blogger ιονκ said...

O Chomsky πολύ δύσκολα θα παραδεχόταν τα λάθη του για 2 λόγους. Πρώτον διότι είναι και αυτός κατά βάθος οπαδός της θεωρίας "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" και δεύτερον μάλλον δεν έχει αφήσει ο ίδιος τα ανάλογα περιθώρια ελιγμού στον τρόπο επικοινωνίας που ακολουθεί. 'Οσο για τις επικρίσεις που δέχεται αυτές φένεται να αποσιωπούνται γενικώς σε μια συγκροτημένη προσπάθεια περιθωριοποίησης των απόψεων του αλλά και αυτόν τον ίδιο. Δύσκολα βέβαια θα δεί κανέις τον Chomsky στα ΜΜΕ. Έτσι η εικόνα του δυναμικού "επαναστάτη" που τα βάζει με το κατεστημένο αλοιώνεται σε αυτή ενός αυτάρεσκου και απομονωμένου λαικιστή.

 
At 10/11/09 3:12 π.μ., Blogger Δημήτρης Πράπας said...

Όσοι ενδιαφέρονται να διαβάσουν άρθρα του Νόαμ Τσόμσκι στα ελληνικά μπορούν να βρουν μερικά εδώ

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home