Δευτέρα, Οκτωβρίου 31, 2005

H νίκη των «θεο-συντηρητικών»



Το Ιράκ δεν είναι Βιετνάμ. H διαρροή του ονόματος της πρώην μυστικής πράκτορος δεν είναι Ουότεργκεϊτ. Οι διαδοχικές ήττες του Τζωρτζ Μπους ίσως να μη συνιστούν νίκη των «προοδευτικών», αλλά των «θεο-συντηρητικών».

Υπάρχει η αισιόδοξη οπτική: μια δικηγόρος που το βασικότερο γνώρισμά της είναι ότι θεωρεί τον Μπους «τον λαμπρότερο και εξυπνότερο άνθρωπο» που έχει συναντήσει αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις υψηλές της φιλοδοξίες, ένα υψηλό στέλεχος του Λευκού Οίκου που οργάνωσε μια συνωμοσία για να «πουλήσει» τον πόλεμο στο Ιράκ παραπέμπεται σε δίκη, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος βλέπει τη δημοτικότητά του να πέφτει συνεχώς ύστερα από μια σειρά ψεμάτων και λαθών του ίδιου και των συνεργατών του. Ένας δικαστής αποδεικνύει την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία του παρόλο που διορίστηκε από τη σημερινή κυβέρνηση, τα μέσα ενημέρωσης αποδεικνύουν ότι είναι ο θεματοφύλακας της αξιοκρατίας και της εντιμότητας, η αμερικανική δημοκρατία αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι λειτουργεί άψογα.

Υπάρχει όμως κι ένας άλλος τρόπος να δει κανείς τις τελευταίες εξελίξεις στην Αμερική. Στην πραγματικότητα, η Χάριετ Μάιερς δεν εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση μιας θέσης στο Ανώτατο Δικαστήριο επειδή είναι αυλοκόλακας και έχει μυαλό κάτω του μετρίου, αλλά επειδή δεν είναι αρκετά συντηρητική: μόνη και χωρίς παιδιά, η πρώην δικηγόρος του Μπους δεν έχει ταχθεί ποτέ ανοιχτά κατά των αμβλώσεων και διακρίνεται από κάποιες ευαισθησίες για τις μειονότητες. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε, οι Δημοκρατικοί, που αρχικά είχαν ταχθεί εναντίον της επιλογής της, άλλαξαν στη συνέχεια θέση όταν είδαν να της επιτίθενται οι φανατικοί της θρησκευτικής Δεξιάς (οι λεγόμενοι theo-cons, «θεο-συντηρητικοί», σε αντίθεση με τους neo-cons, τους νεοσυντηρητικούς). Και αντιμετωπίζουν τώρα με δέος το ενδεχόμενο να επιλεγεί στη θέση της Μάιερς ένας φανατικός ή μία φανατική, που θα ανατρέψει τις ισορροπίες στο Ανώτατο Δικαστήριο και θα οδηγήσει τη χώρα σε (ακόμη) πιο συντηρητική κατεύθυνση.

Όσο για τον «Σκούτερ» Λίμπυ, δεξί χέρι του αντιπροέδρου Τσέινι και κυριότερο σύμβουλο της ρεπουμπλικανικής ομάδας που κυβερνά την Αμερική, η παραπομπή του σε δίκη για ψευδορκία αποτελεί ασφαλώς σοβαρό πλήγμα για τους εμπνευστές του πολέμου στο Ιράκ. Γιατί όμως ο αδέκαστος Πάτρικ Φιτζέραλντ, ο γιος ενός Ιρλανδού μετανάστη που δούλευε θυρωρός στο Μανχάταν, λυπήθηκε τον «εγκέφαλο» του προέδρου, τον άνθρωπο που βρίσκεται εδώ και δεκαετίες πίσω από κάθε βρώμικο παιχνίδι, τον Καρλ Ρόουβ; Ίσως να τον παραπέμψει κι αυτόν αργότερα, όταν θα έχει συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται. Στην περίπτωση αυτή, οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μιλήσουν για ένα αργό και βασανιστικό «τηγάνισμα» του Μπους, αντάξιο των δεινών που προκάλεσε στη χώρα του και στον πλανήτη. Αν όμως οι έρευνες τελειώσουν εδώ, επιτρέποντας στους Ρεπουμπλικανούς να εμφανιστούν ως οι αρχάγγελοι της κάθαρσης;

5 Comments:

At 31/10/05 3:19 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Μη σπρώχνεστε! Όλοι θα σχολιάσετε...Μιχάλη, ωραία τα θέτεις τα πράγματα αλλά τι να σχολιάσει κανείς μεταξύ Σκύλλας Χάρυβδης και μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα;
Όλοι αυτοί που ΔΕΝ θέλουν πια τον Μπους είναι όλοι οι ίδιοι που τον ΗΘΕΛΑΝ. Αλλά ούτε αυτός άλλαξε, ούτε αυτοί άλλαξαν. Τι άλλαξε τότε; Και σιγά μη και χρειάζεται το φευγιό του Μαντούβαλού του για να αποδειχθεί το άδικο του πολέμου. Αυτό είχε αποδειχθεί πριν καν γίνει ο πόλεμος. Όσο για την κυρία που δεν συνάντησε εξυπνότερο άνθρωπο από τον Μπούς, μόνο το "αγάμητον" της προσωπικότητάς της τη δικαιολογεί την καημένη.
GOD BLESS HER

 
At 31/10/05 10:52 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

" We do not know, we do not claim to know all the ways of Providence. But we can trust in them, placing our confidence in the loving God behind all of Life and all of History. "

George W. Bush, State of the Union, 2003.

" Behind all of Life and all of History there is a purpose, set by the hand of God. "

George W. Bush, National Prayer Breakfast, 2003.

Αν και τα προαναφερόμενα δειγματοληπτικά αποσπάσματα, που αποκαλύπτουν μια βαθιά πίστη στη Θεία Πρόνοια, είναι πράγματι από ομιλίες του Μπους, δεν αποτελούν δικά του λόγια. Εξάλλου είναι ηλίου φαεινότερο ότι ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ δεν θα μπορούσε να γράψει ούτε ένα απλό γράμμα.

Ο Μπους όμως έχει την τύχη ( Θεία Πρόνοια ; ) να έχει δίπλα του τον - κατά την ταπεινή μου άποψη - πιο ταλαντούχο speech writer που είχε ποτέ αμερικανός πρόεδρος.

Ο Michael Gerson, απόφοιτος θεολογίας του πανεπιστημίου του Illinois, επελέγη από την προεκλογική ομάδα του Μπους, το 1999, για να αναπληρώσει με την πλούσια πένα του την πενία του λόγου του υποψηφίου, τότε, πλανητάρχη.

Η επιλογή αυτή, βέβαια, δεν ήταν τυχαία. Ο Gerson διακρίνεται για την ακλόνητη πίστη του στο θεό και στην ανάγκη επαναφοράς της χριστιανικής ηθικής στην εσωτερική και εξωτερική αμερικανική πολιτική. Και η Θεία Πρόνοια φρόντισε να τον οδηγήσει στο Λευκό Οίκο, όπου εκτός από λογογράφος έγινε σύντομα και βασικός σύμβουλος του Προέδρου.

Μελετώντας τις γραπτές ομιλίες του Μπους - σε πλήρη αντίθεση με τις ρηχές προφορικές δηλώσεις του - οφείλει να παραδεχτεί κανείς ( κι εγώ το παραδέχομαι πρώτος ) ότι διακρίνονται από ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό ύφος γεμάτο λυρισμό, με συχνές αναφορές στην Αγάπη, τη Ζωή, το Θάνατο, τη Δικαιοσύνη, το Φως, και κυρίως στην αιώνια διαμάχη μεταξύ του Καλού και του Κακού.
" We will either bring them to justice, or bring justice to them, " ήταν η πραγματικά ευρηματική ατάκα που έγραψε ο Gerson, και διάβασε ο Μπους από το βήμα του ΟΗΕ, ως προμήνυμα για την εισβολή στο Αφγανιστάν, μετά το nine/eleven.

O Gerson είναι συχνός ομιλητής στα συνέδρια του Ethics and Public Policy Center, που, όπως δηλώνει και το όνομα του, είναι ένα κέντρο προπαγάνδας της χριστιανικής ηθικής ( eppc.org ).

Δεν ξέρω αν ο Gerson συνεχίζει να γράφει τις ομιλίες του Μπους και να τον συμβουλεύει. Πρόσφατα διάβασα κάπου ότι τα γεράκια του Πενταγώνου πίεζαν τον Πρόεδρο να απαλλαγεί απ'αυτόν. " Η ποίηση του Gerson δεν βοηθά την επικοινωνιακή πολιτική μας στο Ιράκ, " ήταν το επιχείρημα τους.

Βέβαια, την επικοινωνιακή πολιτική τους στο Ιράκ - και αλλού - δεν θα μπορούσε να τη βοηθήσει ούτε ο ίδιος ο Σαίξπηρ.

 
At 1/11/05 8:50 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Α, τώρα κατάλαβα πως μας ρου,πώνεις με τα ρητά. Ποιός τα γράφει, ρε;

 
At 1/11/05 9:34 π.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

χα, χά ! Ημίαιμε είσαι όντως φοβερός !

( Πάντως, ρητά του Γκέρσον δεν έχω επικαλεστεί ποτέ. )

 
At 1/11/05 10:19 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Ρητά και αναλύσεις εσείς; Μαθήματα ιστιοπλοίας εγώ. Κάντε καμμιά βόλτα απ' το μπλόγκ μου τώρα που ο Μιχάλης δεν έχει ρέντα....

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home