Παρασκευή, Νοεμβρίου 04, 2005

Σερίφηδες και αποβράσματα



Racaille: αλήτες, καθάρματα, αποβράσματα, κατακάθια της κοινωνίας. Μια λέξη εντελώς γαλλική, ιδιαίτερα φορτισμένη, ένας χαρακτηρισμός που ξεχειλίζει από περιφρόνηση. Αντανακλά μίσος και ακόμη μεγαλύτερο μίσος προκαλεί.

Στη Γαλλία έχουν υπάρξει τρεις γενιές μεταναστών. Οι πρώτοι πήγαν για να δουλέψουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Οι δεύτεροι ενσωματώθηκαν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό στη γαλλική κοινωνία και σήμερα είναι Γάλλοι πολίτες που μιλούν καλά γαλλικά. Οι μετανάστες τρίτης γενιάς αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα -αν και για διαφορετικούς λόγους -μ' εκείνους στη Βρετανία: την γκετοποίηση. Πρώτα απ' όλα είναι στοιβαγμένοι σε άθλιες εργατικές πολυκατοικίες έξω από την πόλη, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λάβουν μέρος στην κοινωνική ζωή. Αυτό δημιουργεί μια εσωτερική ιεραρχία που οδηγεί σε ασφυκτικό έλεγχο των κοριτσιών από τους αδελφούς τους και τους πατεράδες τους: πολλοί λένε ότι στην Τύνιδα και το Αλγέρι υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία απ' ό,τι στο Παρίσι. Κι ύστερα υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, που δημιουργεί απογοητεύσεις, εντάσεις και ανταγωνισμούς.

Στο εκρηκτικό αυτό μείγμα, τον ρόλο της θρυαλλίδας τον έπαιξε ο Νικολά Σαρκοζί. Χρησιμοποιώντας απαξιωτικά τον χαρακτηρισμό «racaille» -λέει στη Ρεπούμπλικα ο κοινωνιολόγος Αλαίν Τουραίν -ο υπουργός Εσωτερικών ταύτισε το σύνολο των μεταναστών με τους εγκληματίες, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους εξτρεμιστές ισλαμιστές. Όμως η ισοπέδωση δημιουργεί πόλωση. H αρνητική απεικόνιση μιας κοινότητας δημιουργεί αισθήματα αλληλεγγύης. Και, βέβαια, η συμπεριφορά της αστυνομίας οξύνει ακόμη περισσότερο τα πνεύματα. Στους Γάλλους αστυνομικούς αρέσει ιδιαίτερα να παίζουν τους σερίφηδες και να οργανώνουν θεαματικές επιχειρήσεις. Όταν αυτές οι επιχειρήσεις δεν έχουν αποτέλεσμα, ή όταν συνοδεύονται από «ατυχή» γεγονότα όπως ο θάνατος ενός νεαρού ή η ρίψη δακρυγόνων σ' ένα τζαμί, τότε ξεσπούν μοιραία ταραχές όπως αυτές που παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες.

Ο Σαρκοζί είναι αδίστακτος -αλλά αυτή τη φορά ίσως να ξεπέρασε τα όρια. H υπόσχεσή του ότι θα «καθαρίσει» τις banlieues προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και στην ίδια την κυβέρνηση. «Εγώ χρησιμοποιώ το ρήμα "καθαρίζω" όταν αναφέρομαι στα παπούτσια μου ή στο αυτοκίνητό μου, όχι σε ολόκληρες γειτονιές» δήλωσε ο υπουργός Ίσων Ευκαιριών Αζούζ Μπεγκάγκ, το μοναδικό μέλος της κυβέρνησης που προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική. «Πρέπει να προσέχουμε το λεξιλόγιό μας. Όταν έχεις αραβική φάτσα ή είσαι μαύρος, δεν είναι εύκολο να βρεις δουλειά, ακόμη κι αν διαθέτεις τα αναγκαία προσόντα». Ο Μπεγκάγκ επιφύλαξε σκληρά λόγια και για την Αριστερά, κατηγορώντας την ότι για πολλές δεκαετίες αρκείται σε μπλα - μπλα και αντιρατσιστικά συνθήματα, χωρίς να έχει εφαρμόσει μια αποτελεσματική πολιτική ενσωμάτωσης των μεταναστών.

Κάθε χώρα έχει ασφαλώς τις ιδιαιτερότητές της. Όπως γράφει όμως και ο Τίμοθυ Γκάρτον Ας στο τελευταίο του βιβλίο, η αντιμετώπιση των μεταναστών είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η Ευρώπη.

12 Comments:

At 4/11/05 3:13 μ.μ., Anonymous βασίλης said...

Μα η αριστερά δε χάνει ευκαιρία να ταυτίζεται ακόμη και με τις ακροδεξιές των Λεπέν και ντε Βιλιέ εναντίον των μεταναστών, αλλά και στην αντίθεσή της στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη και στη διεύρυνση της Ευρώπης.
Με αναλύσεις και ανέξοδες γενικεύσεις κατά του... ιμπεριαλισμού που συσκοτίζουν, αντί να διαφωτίζουν και να προτείνουν, αντιμετωπίζουν ως γνήσιοι μικροαστοί κομματάρχες (π.χ. Λαφονταίν, ΚΚΕ, κ.ά) τους ξένους συμπολίτες τους, ουρά ακόμα και αστικών κοινοβουλευτικών κομμάτων.

 
At 4/11/05 4:53 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Πάντα στον τόπο του εγκλήματος γυρίζω
Κι ας περιμένουν αστυνόμοι στη γωνία.
Τι να την κάνω τη λευκή ισοπαλία ;
Kορώνα γράμματα είν' η ζωή που κτίζω.

Συρματοπλέγματα περνώ και συνεχίζω.
Ρίχνω το γάντι στου καιρού μου τα σημεία.
Σαν τον γνωστό ιππότη απ'την Ισπανία
Όνειρα σπέρνω κι ανεμόμυλους θερίζω.

Τα σαββατόβραδα κρυφτούλι με τους νόμους
Κι αβάσταχτη η κυριακάτικη ανία.
Τι να την κάνω την ειρηνική πορεία ;
Φωτιές γουστάρω κι οδοφράγματα στους δρόμους !

Υ.Γ.

Δικό μου.
Αφιερωμένο στους racaille όλου του κόσμου.

 
At 4/11/05 7:25 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

"All colors are beutyfull but the black is more beutyfull"

 
At 4/11/05 9:56 μ.μ., Anonymous racaille said...

Φωτιές γουστάρω κι οδοφράγματα στους δρόμους !!!;;;
Τί έγινε παιδιά; Βρήκαμε υλικό για επανάσταση; Και το μαύρο πρόβατο πού χάθηκε; Μπας και έχει πιάσει ήδη θέση στα οδοφράγματα; Πάμε Παρίσι;Η΄θα περιμένουμε να έλθει εδώ; Οι δικοί μας racaille έχουν ενσωματωθεί και δεν το πήρα χαμπάρι; Ενώθηκε το Ζεφύρι με το Δήμο Κηφισιάς;
- Βρε ...μπαγάσα -που λέει και ο Βασίλης για τον Άσιμο- κοσμοκουλτουριάρη είναι όντως δικό σου ή το ξεπατίκωσες από τον Γκέρσουιν (τον είπαμε;) ή τον Σαίξπηρ;

 
At 4/11/05 10:12 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Κοσμοπολίτη, τέτοιους φιλάθλους έχει ο Παναθηναϊκός (λαπάδες ποιητές) γι αυτό δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα...

Αλλά, τι να πούμε για την ποίηση;

"Τα σαββατόβραδα κρυφτούλι με τους νόμους
Κι αβάσταχτη η κυριακάτικη ανία"

Είναι γνωστό τοις πάσι οτι οι σοβαρότερες (επαναστατικές) δουλειές γινόντουσαν την Κυριακή, από όλους τους (μη τεμπελχανάδες) επαναστάτες.

Επιπλέον, βαρεμάρα + ultra επαναστατική διάθεση (πλην Κυριακής) = ο πλέον σίγουρος δρόμος για την επικράτηση του καπιταλισμού

(τώρα ξέρουμε ΠΟΙΟΣ φταίει που ο καπιταλισμός μας πήρε και τα σώβρακα...)

Αμ, το άλλο...

"Σαν τον γνωστό ιππότη απ'την Ισπανία
Όνειρα σπέρνω κι ανεμόμυλους θερίζω"

Ας μη το σχολιάσω ...φιλολογικώς.

(Επειδή την έχω ήδη πατήσει, το σημειώνω εγκαίρως: πλάκα κάνω μόνο σε όσους ΓΟΥΣΤΑΡΩ)

ΥΓ. Τι να τις κάνω τις πεντάρες που μαζεύω;
Νίκες γουστάρω - και το Θρύλο να δουλεύω!

(Δικό μου.
Αφιερωμένο στους πράσινους ηττοπαθείς)

 
At 4/11/05 11:13 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Πράσινος ηττοπαθής εγώ ; ! Εδώ μετά το τέσσερα-μηδέν με την Μπάρτσα ο μικρός ήθελε να πάει για ύπνο και τον διαβεβαίωνα ότι στο β ημίχρονο θα ανατρέψουμε το σκορ ! Σε παρακαλώ, Πάνο, μη βαρέσω κάνα ρητό τώρα !

Αλλά για τον ανιστόρητο ισχυρισμό σου περί κυριακάτικων επαναστατικών διεργασιών θα το βαρέσω το ρητό :

Ποτέ την Κυριακή !

Υ.Γ.

Δεν υπήρχε περίπτωση να παρεξηγήσω την - καλοδεχούμενη - πλάκα. Λατρεύω το χιούμορ. Διάβασε το χθεσινό μου μήνυμα στον Μαύρο Πρόβατο !

 
At 5/11/05 2:46 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Προς αγαπητό σύντροφο Μαύρο Πρόβατο,

Mon Cher Camarade, Mouton Noir,

Η κατάσταση στο Παρίσι εξελίσσεται tres bien, όπως ακριβώς την είχαμε σχεδιάσει. Τα θεμέλια του ancien regime τρίζουν ήδη. Από δω και πέρα όμως χρειάζεται προσοχή. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη του '71 ( του 1871 εννοείτα ). Γιατί le jour de gloire est arrivi ! ( = η μέρα της δόξας έφτασε, Ημίαιμε. )
Μπορεί να μη διαθέτουμε σήμερα στις τάξεις μας έναν Μπλανκί, αλλά και η άλλη πλευρά δεν διαθέτει κανένα στράϊκερ των δύο γκολ ( DeuxGaulle ! ).
Ο " κοιμισμένος πυρήνας των Αθηνών " βρίσκεται σε επαγρύπνιση. Τηρούμε αυστηρά όλους τους κανόνες συνωμοτικότητας. Αλλά, όπως ξέρεις, η δύναμη μιας αλυσίδας εξαρτάται από την αντοχή του πιο αδύναμου κρίκου της. Και στην περίπτωση μας ο αδύναμος κρίκος είναι αυτός ο Πάνος, που πάντα είχα μια επιφύλαξη για τις ικανότητες του. Αφού να φανταστείς έχει βάλει φαρδιά πλατιά τα πλήρη του στοιχεία στο blog, και σύντομα θα τον τυλίξουν με το περιβόητο ευρωπαικό ένταλμα σύλληψης. Πολύ φοβάμαι ότι με την πρώτη σφαλιάρα αυτός είναι ικανός να ξεράσει όλα τα Μυστικά του Κόλπου !

Για τον Ημίαιμο δεν ανησυχώ. Μπορεί να μην καταλαβαίνει τα γαλλικά σου ( ούτε τα ελληνικά σου, εδώ που τα λέμε ) αλλά έχει καρδιά και είναι πεισματάρης κι αγύριστο κεφάλι. Μας έχει πρήξει όλους εδώ με τη φημολογούμενη επέκταση του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης στο Θερμαικό.

Δεν σου κρύβω, cher camarade, ότι ανησυχώ και για την ιδεολογική καθαρότητα του Μισέλ Μιτσέ. Χθες δεν ήταν αρκετά agent provocateur υπέρ της εξέγερσης. Δεν έγραψε καν το αυτονόητο, ότι δηλαδή οι σημερινοί sans-papiers ( = χωρίς χαρτιά, Ημίαιμε ) είναι οι χθεσινοί sans-culotte ( = χωρίς σώβρακα, Ημίαιμε ).

Καλά έκανες, Mouton Noir, και πήγες Βαρκελώνη λίγο πριν ξεσπάσει η επανάσταση. Τώρα έχεις ακλόνητο άλλοθι. Σε πιθανή ανάκριση από τη gendarmerie να πεις ότι πήγες στο Νόου Κάμπ της Μπάρτσα για να παρακολουθήσεις την Όπερα της..Πεντάρας !

Εγώ ήδη δουλεύω τους στίχους της νέας Marseillaise. Πως σου φαίνεται το :

Aux armes, Racaille !
Formez vos bataillons !
Marchons ! Marchons !

Εντάξει, είναι λίγο ακραίο. Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να τρομάξουμε τους μικροαστούς, στην παρούσα φάση ! Αυτός ο πανούργος ο Σαρκοζί-Γκέμπελς θα το εκμεταλλευτεί εναντίον μας. Όσο για κείνον τον πουλημένο αραβο-αφρικανο-γάλλο Υπουργό Ίσων Ευκαιριών ( κοίτα τέχνασμα οι πονηροί αστοί ! ) θα του δώσουμε ίσες ευκαιρίες να σαπίσει στο ίδιο κελί με τους άλλους ! Ναι, camarade, θα ξανακάνουμε την Bastille αυτό που πρέπει να είναι !

Και τώρα που καταργήθηκαν τα σύνορα μεταξύ των εθνικών κρατών, η επανάσταση δεν χρειάζεται βίζα πια ! οπότε ποιος μας πιάνει ! Δεν το είχε προβλέψει ο θείος Λένιν ; Δεν είχε πει ότι οι καπιταλιστές θα μας παραδώσουν μόνοι τους το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε ; !

Marchons, λοιπόν ! Marchons !

Υ.Γ.

" νά'τανε το '71, χρόνια δοξασμένα " ! Βρήκα το ρεφρεν ήδη ! Μένει να πείσω τον Νταλάρα !

Υ.Γ. 2

Παιδιά τα Σάββατα, συνήθως, δεν δουλεύω. Οπότε το ρίχνω λίγο στο χιούμορ να χαμογελάσουν τα πικραμένα χείλη.

 
At 5/11/05 3:17 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

Aγαπητέ Μιχάλη για το ασήμαντο γεγονός των Γερμανικών εκλογών έγραψες 5 posts για το ξεσήκωμα των "ξυπόλυτων" όπως τους αποκαλείς μόνο ένα. Μήπως αδικείς?

 
At 5/11/05 4:10 μ.μ., Blogger Πάνος said...

"Και στην περίπτωση μας ο αδύναμος κρίκος είναι αυτός ο Πάνος, που πάντα είχα μια επιφύλαξη για τις ικανότητες του"

Ώστε έτσι, Κοσμοπολίτη...

- όταν αλωνίζαμε με τον Τσε την Αφρική και τη Νότια Αμερική (και την Ωκεανία, όπως θα αποκαλύψω στα επαναστατικά απομνημονεύματά μου) ΕΣΥ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ.

- όταν σχεδιάζαμε το Γαλλικό Μάη στο γνωστό ημιυπόγειο κατάστημα ειδών για ωδικά πτηνά στο Καρτιέ Λατέν, ΕΣΥ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΣ (ο Κόκκινος Ντάνυ έλεγε πως σε είδαν με μια αντιστασιακή Πορτογαλέζα, με ευμεγέθη στήθη και ελαφρύ μύστακα - να φεύγεις προς Λονδίνο)

- όταν βοηθούσαμε ως τεχνικοί σύμβουλοι την επανάσταση των γαρυφάλλων και το σ. Οττέλο, ΕΣΥ (ΠΑΛΙ) ΤΗΝ ΕΙΧΕΣ ΚΑΝΕΙ (σε αναζητούσε και η Πορτογαλέζα σου - στο τέλος τα έφτιαξε με μια Χιλιανή προσφυγοπούλα)

Συνελόντι ειπείν, ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙΣ, τόσο πολύ που δεν είχαμε προλάβει καν να συστηθούμε, κι έρχεσαι τώρα να υποδείξεις (λες και είσαι η ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ) εμένα, ως τον πιο αδύνατο κρίκο;

Ξυπόλυτοι, ξεβράκωτοι, ά- γραφοι, άπλυτοι (παίζει κι αυτό): προσέξτε αυτόν τον τύπο με το μούσι αλα Τρότσκι, την πίπα και την (ψεύτικη) φαλάκρα και αναρωτηθείτε γιατί σπέρνει ζιζάνια στις τάξεις του επαναστατικού κινήματος, αυτή την κρίσιμη στιγμή!

ΥΓ. Αν βάλεις χέρι και στα τραγούδια, καήκαμε: αμέρικαν μπαρ θα το κάνεις το κίνημα...

 
At 6/11/05 6:41 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Μόλις γύρισα Κυριακή βράδυ και βρίσκω μια "πολύ ωραία ατμόσφαιρα", και γράφω ρούμπους για Πάνο και COSMO. Από αύριο...

 
At 6/11/05 11:39 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Εδώ και δύο αιώνες, το Παρίσι χρωστά την αίγλη του και τη ζωντάνια της πνευματικής του ζωής στη μακρά σειρά εξεγέρσεων των οποίων υπήρξε το επίκεντρο.
Η τωρινή σειρά βίαιων επεισοδίων δύσκολα θα μπορούσε να "αναβαθμιστεί" σε κανονική εξέγερση. Εννοώ οτι αυτή τη φορά οι βασικοί παράγοντες είναι νέοι ηλικίας από δεκαπέντε ώς είκοσι χρόνων, απολύτως απελπισμένοι, που εκφράζουν την οργή τους για τον πλήρη αποκλεισμό τους από το υπόλοιπο κοινωνικό γίγνεσθαι, καίγοντας (στην πλειοψηφία τους εγκαταλειμένα) αυτοκίνητα, σύμβολα του κράτους (ο,τι μπορούν: σχολεία, κανένα παράρτημα δικαστήριου ή αστυνομικό τμήμα) και εμπορικά κέντρα της μιζέριας. Καμμία συμμαχία με τον υπόλοιπο πληθυσμό, κανένας σχεδιασμός κλιμάκωσης, κανένας αποκρυσταλωμένος στόχος ή διεκδίκηση. Μόνο κάποιος στοιχειώδης οργανωτικός συντονισμός ανάμεσα σε ομάδες από φιλαράκια.
Νομίζω λοιπόν οτι έχουμε απλώς να κάνουμε με μια περίπτωση που "σκάει το καζάνι". Τα στοιχεία που είδα στην καλή εφημερίδα της Βαρκελώνης, "Λα Βανγκάρδια", μιλούν από μόνα τους για τους λόγους της έκρηξης: στο Κλισύ σου Μπουά, που πρωτοξεκίνησαν τα επεισόδια, το 50% του πληθυσμού είναι κάτω των 25 χρόνων (το 38,6% κάτω των 20). Το 45% των οικογενειών είναι από μετανάστες (26%, το αντίστοιχο ποσοστό για όλη τη Γαλλία). Προσέξτε τώρα τούτο: το 27% των οικογενειών με 6 και πάνω μέλη, μένουν σε δυάρια ή μικρότερα σπίτια!!! Το 50% των κατοικιών βρίσκονται σε άθλια "κουτιά" άνω των 9 ορόφων, χτισμένα τη δεκαετία του 70, σε άθλια κατάσταση και τίγκα στον αμίαντο. Μπροστά τους τα γκρίζα μπλοκ κατοικιών του τέως υπαρκτού σοσιαλισμού είναι, χωρίς καμμία διάθεση αστεϊσμού, παλάτια.
Στις περιφερειακές αυτές πόλεις δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις: ούτε καφέ (δεν θα ήταν βιώσιμα, ο κόσμος ΔΕΝ έχει λεφτά να πιεί καφέ) ούτε άλλα μικροκαταστήματα (όλοι ψωνίζουν από κάτι άθλια χαρντ ντισκάουντ.)
Στα λίγα ταμπά όποιος παίρνει πακέτο ξοδεύει το μισό σε τράκες σε όσους στέκονται απέξω.

Πολλές κοπέλες εκπορνεύονται περιστασιακά για να πάρουν κινητό ή να πάνε κομωτήριο. Για τα αγόρια η μόνη προοπτική οικονομικής επιτυχίας είναι η διακίνηση χασίς.
Η πλειοψηφία των νέων εγκαταλείπει το σχολείο γύρω στα 15: τα αγόρια διοχετεύονται σε επαγγελματικές σχολές της συμφοράς, οι κοπέλες μπορεί να τα καταφέρουν να γίνουν πωλήτριες στην πόλη - πέραν τούτου ουδέν.
Το τοπίο συμπληρώνεται από κάτι μίζερα "κέντρα νεότητας", φτιαγμένα από αριστερούς δημάρχους, όπου μπορεί κανείς να παίξει λίγο μπάλα ή να δει κανένα ντιβιντι, τους "μουσάτους" (ιμάμηδες κτλ), και τα δορυφορικά πιάτα τηλεοπτικών δεκτών στραμένα μονίμως προς... τη Μέκκα.
Υπάρχει λοιπόν πολύς νέος κόσμος έξω στους δρόμους, που δεν έχει τι να κάνει, που δεν έχει μία στην τσέπη, και που "έχει τα νεύρα του". Τα μικροεπεισόδια βίας είναι συχνά, όπως είναι λογικό να φανταστεί κανείς από την κατάσταση που περιγράφω.
Ο Σαρκοζύ έχει από καιρό συντονίσει την παρατεταμένη προεκλογική του εκστρατεία στην απόσπαση ψήφων του Λεπέν. Συστηματικά λοιπόν, από τότε που ανέλαβε ως υπουργός στην κυβέρνηση ντε Βιλπέν, επιδίδεται σε "μαγκιές" με στόχο τα παιδιά αυτά, που δεν τους έχουν αφήσει τίποτα, που ζουν χειρότερα από ζώα. Τι θα καθαρίσω τις γειτονιές σας με ατμοκαθαριστή τους είπε, τι αποβράσματα, κάθε μέρα, από κάτι. Παράλληλα, ξαπόστειλε στρατιές από ταλαίπωρους μπάτσους, με εντολή να φέρονται όσο πιό ταπεινωτικά, απαξιωτικά μπορούν στους κατοίκους των "μπανλιέ" αυτών, για να τους "ψαρώσουν", να τους κλείσουν στα σπίτια τους, να τους εξαφανίσουν ή να τους στείλουν πίσω από κει πούρθαν οι πατεράδες κι οι μανάδες τους, αν γίνεται. Ο μικρός Νικολά εφαρμόζει στην πράξη την πολιτική της "μηδενικής ανοχής" - έτσι τούπαν οι σύμβουλοί του οτι θα πάρει τα κουκιά του Λεπέν. Ετσι έγινε και το κακό...
Τα δύο παιδάκια που κάηκαν στον υποσταθμό της γαλλικής ΔΕΗ, κρύφτηκαν για να αποφύγουν έναν τέτοιο τσαμπουκοέλεγχο των μπάτσων, 4 το απόγευμα, που θα τους κρατούσε μακριά από τα σπίτια τους 4-5 ώρες, ενώ σε λίγο που θα έπεφτε ο ήλιος, θα μπορούσαν επιτέλους να φάνε (την ημέρα νήστευαν, για το Ραμαζάνι).
Ετσι εξηγείται και η δήλωση ενός άλλου παιδιού σε τηλεοπτικό ρεπόρτερ, με το μολότωφ στο χέρι: "από το να μας συλαμβάνουν και να μας εξευτελίζουν χωρίς κανένα λόγο, ας μας συλλάβουν επειδή θα έχουμε κάνει κάτι".

(Τώρα περιμένω τη νέα ανάλυση του Αλαίν Τουραίν, που θα μας εξηγήσει οτι όχι, αυτή η εξέγερση δεν έχει σχέση με κοινωνικές τάξεις...)

Ο Σαρκοζύ πάντως, παίζει τώρα άθελά του το πολιτικό του μέλλον - τουλάχιστο σε κάποιο βαθμό.
Η αριστερά τον κατηγορεί για αυταρχισμό και απαξιωτική συμπεριφορά στους νέους των μπανλιέ. Οι λεπενικοί τους οποίους θέλει να τσιμπήσει, τον κατηγορούν ως άχρηστο, που αντί να επιβάλλει την τάξη τα έκανε μπουρδέλο.
Εύχομαι να είναι τουλάχιστον αυτός το τρόπαιο μιας αναταραχής που δεν έχει τα φόντα να αναβαθμιστεί σε εξέγερση, αλλά ήδη ταλαιπώρησε αρκετά όλους τους καθεστωτικούς πολιτικούς και τους παντοειδείς κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους...

 
At 7/11/05 8:04 μ.μ., Anonymous Gk Giannis said...

Κύριε Μητσέ

Υπάρχει περίπτωση να δούμε εδώ στην Ελλάδα τους Αλβανούς να επαναστατούν?

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home