Τρίτη, Ιουνίου 30, 2009

Στις όχθες του Δούναβη




Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε βρέθηκα στη Βουδαπέστη για τα είκοσι χρόνια από την πτώση του «Σιδηρού Παραπετάσματος». Η πόλη είναι πάντα ταπεινή κι υπέροχη, ο Δούναβης πάντα λασπωμένος και γοητευτικός, το γκούλας πάντα παλιομοδίτικο και νόστιμο.

Όσο για τους Ούγγρους, έχουν κάθε λόγο να είναι υπερήφανοι αυτήν την περίοδο, φάνηκε κι από τις ομιλίες των πολιτικών τους ηγετών στο κοινοβούλιο: χάρις σε δικές τους ενέργειες κόπηκε τέτοιες μέρες του 1989 το συρματόπλεγμα που χώριζε την Ανατολή από τη Δύση και μπόρεσε κι έφυγε προς την ελευθερία το πρώτο κύμα Ανατολικογερμανών που βρίσκονταν για διακοπές στη χώρα. Τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου. «Σας ευχαριστούμε», έλεγαν ο ένας μετά τον άλλο οι πρόεδροι της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Σλοβενίας, που ανέβηκαν στο βήμα. «Σας ευχαριστούμε γιατί κάνατε το πρώτο βήμα για την επανένωση της Ευρώπης».

Είναι ωραίες οι επέτειοι, ξαναδιαβάζεις παλιά κείμενα, ακούς ιστορίες, βλέπεις τι απέγιναν οι παλιοί πρωταγωνιστές. Ο τότε πρωθυπουργός Μίκλος Νέμετ, για παράδειγμα, ομολόγησε ότι το κομμάτι του συρματοπλέγματος που έκοψαν με τα τεράστια ψαλίδια οι τότε υπουργοί Εξωτερικών της Ουγγαρίας και της Αυστρίας είχε ουσιαστικά τοποθετηθεί ειδικά για την περίσταση, αφού τις προηγούμενες εβδομάδες οι μεθοριακοί φρουροί είχαν αφαιρέσει όλο το συρματόπλεγμα. Αλλά ο Γκάσπαρ Μίκλος Ταμάς δεν παρέστη ούτε στο κοινοβούλιο ούτε στο γκαλά που ακολούθησε στην Όπερα. «Αυτά είναι βλακείες», μου είπε το βράδυ, ενώ πίναμε «σπρίτζερ» (κρασί με σόδα) στις όχθες του φουσκωμένου Δούναβη. «Δεν υπάρχει κανείς λόγος να είμαστε χαρούμενοι. Ο Νέμετ έκανε ό,τι του είπε ο Γκορμπατσώφ. Και οι σημερινοί ηγέτες είναι εντελώς αποτυχημένοι».

Ο 60χρονος φιλόσοφος ήταν η φωνή των διαφωνούντων επί «υπαρκτού», έλαβε μέρος στα γεγονότα του 1989, εξελέγη βουλευτής με το Φιλελεύθερο Κόμμα και δύο χρόνια αργότερα συγκρούστηκε με όλους και τα βρόντηξε. «Οι παλιοί μου σύντροφοι πήραν άλλο δρόμο, έφτασαν να υποστηρίξουν και τον πόλεμο στο Ιράκ. Εγώ, πάλι, από φιλελεύθερος έγινα μαρξιστής. Και ως μαρξιστής, ερμηνεύω τη σημερινή αναταραχή στην Ευρώπη ως προϊόν της ανησυχίας της νεαρής μεσαίας τάξης ότι θα υποβιβαστεί κοινωνικά. Αντίθετα με τη γενιά μου, οι νέοι της σημερινής μεσαίας τάξης βγαίνουν στους δρόμους γιατί φοβούνται τη χειρωνακτική εργασία. Η Αθήνα δεν έχει διαφορά από τη Βουδαπέστη: απλώς, για ιστορικούς λόγους, οι δυσαρεστημένοι νέοι της πρώτης στρέφονται προς τα αριστερά, ενώ της δεύτερης προς τα δεξιά».

Την Κριστίνα Μορβάι, που εξελέγη ευρωβουλευτής με το ακροδεξιό Γιόμπικ, δεν τη φοβάται, «μια αλόγα είναι». Αλλά το μέλλον το φοβάται, ναι, βλέπει έναν σύγχρονο φασισμό να παίρνει κεφάλι, βλέπει τους Τσιγγάνους να γίνονται τα πρώτα θύματα, κι όσο για τον ίδιο, βαρέθηκε να τον σταματούν στον δρόμο και να τον απειλούν επειδή δυσφημεί τη χώρα του, αλλά δεν θα πάψει να μιλά. Α, και θα ήθελε πολύ να επισκεφθεί την Ελλάδα.

8 Comments:

At 30/6/09 5:13 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Δεν ξέρω αν ήταν ηθελημένο, αλλά το κείμενο αποδίδει μια ατμόσφαιρα κηδείας - όχι γιορτής...

 
At 30/6/09 5:55 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ετσι είναι, αγαπητέ μου. Οσο για τον Ταμάς, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων τύπος. Θα ήθελα να βρώ έναν τρόπο να τον καλέσουμε στην Ελλάδα.

 
At 30/6/09 7:50 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Δλδ πριν τα πάρω, μπορείς να μας διευκρινήσεις τί κήδεψαν; Μήπως νοστάλγησαν και τον κομμουνιστοφασισμό;

Κατά τα άλλα πολύ ωραίο κείμενο.

 
At 30/6/09 8:06 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Υπαγε οπίσω μου, Σατανά. Δεν είναι όμως ευχάριστο να ακούς έναν άνθρωπο να σου λέει ότι τον σταματούν ενώ πηγαίνει την κόρη του στον παιδικό σταθμό και του λένε πως θα έπρεπε να τον κρεμάσουν γι'αυτά που γράφει και λέει.
Ομολογώ πως ήθελα σ'αυτό το ταξίδι να μιλήσω και με τους ανθρώπους του Γιόμπικ. Αλλά με έπρηξαν στις απαιτήσεις, είδα και τις φωτογραφίες τους, κι είπα να πάνε να γαμηθούν.

 
At 30/6/09 8:24 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Καλά έκανες και ειπες να πανε να γαμηθούν. Αυτοί έπρεπε να παρακαλέσουν ένα δημοσιογράφο σαν και σένα σε μια τόσο μεγάλη εφημερίδα αλλά από την άλλη οι δημοσιογράφοι, τέτοια θελετε.

Έτσι γίνεται στις δημοκρατίες Μισέλ. Σε σταματούν στο δρόμο και σου λένε ό,τι τους κατεβαίνει από το μυαλό. Απαγορεύεται να κάνεις ό,τι σου κατεβαίνει από το μυαλό αλλά μπορείς να λες ό,τι θες.

 
At 30/6/09 9:05 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Μμμ, πολύ ωραίο ακούγεται για να είναι αλήθεια.

 
At 1/7/09 1:53 π.μ., Blogger dohant said...

...ατμοσφαιρικό και μελαγχολικό.

ο Ταμάς φαίνεται ότι είναι πραγματιστής, "μιλώντας" μ'έναν "απομυθοποιητικό τρόπο"

από την άλλη παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον αυτό: "Εγώ, πάλι, από φιλελεύθερος έγινα μαρξιστής."..

..το αντίθετο δεν είναι σπάνιο...για αυτό όμως, δε ξέρω, προσπαθώ να θυμηθώ ανάλογη περίπτωση..

...εδώ (αν μου το επιτρέπει) φαντάζομαι τον Μ.Π. να χαμογελάει...:))

 
At 30/7/09 3:58 π.μ., Blogger 珊珊李 said...

080視訊聊天室,85cc免費影城,美女遊戲,免費遊戲,成人文章,A片,SEX,免費影片,自拍,中部人聊天室,成人漫畫,A片,hi5 tv,成人交友網,A片下載,情色小說,後宮電影,hi5,成人電影,線上遊戲,成人影片,成人聊天室,ut聊天室,愛情小說,情色文學,85cc成人片,SEX,一葉情貼圖片區,微風,成人漫畫,本土自拍,線上遊戲,一葉情貼圖片區,情色小說,後宮電影院,免費視訊聊天,成人文章,美女遊戲,成人文章,情色文學,我的遊戲口袋,手機遊戲,我的遊戲口袋,美女遊戲,18成人,小遊戲區,免費遊戲,色情遊戲,美女,情色遊戲,A片下載,成人漫畫,痴漢論壇,ut聊天室,免費影片,SEX,a383,hi5 tv

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home