Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 01, 2008

Τo σώμα της ανήκει στον Ζακ





Έγινε πλούσια εξιστορώντας παρτούζες. Τώρα μας παρουσιάζει την άλλη της πλευρά, την ευάλωτη, τη δυσάρεστη, την τρυφερή, τη μόνη- φευ!- αληθινή. Ολοκλήρωσε, Κατρίν, μόνο μην ολοκληρώσεις πάνω μας.

Η Σεξουαλική Ζωή της Κατρίν Μ. πούλησε πάνω από 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, από τα οποία 700.000 μόνο στη Γαλλία. «Άρχισα τις παρτούζες μερικές εβδομάδες μετά τη διακόρευσή μου», αποκάλυπτε στα 53 της η συγγραφέας, και χιλιάδες άνδρες εκστασιάζονταν, ονειρεύονταν, αυνανίζονταν, και της έστελναν λεπτομέρειες από τη σεξουαλική τους ζωή. Εκείνη το διασκέδαζε πολύ. Επί τρία χρόνια ταξίδευε, συναντούσε κόσμο, έδινε συνεντεύξεις και διάβαζε επιστολές. Ήταν το πρότυπο της απελευθερωμένης γυναίκας. Αλλά έκρυβε ένα δυσβάσταχτο μυστικό, που ήλθε επιτέλους η ώρα να μοιραστεί μαζί μας.

Το μυστικό ήταν ότι ζήλευε τον Ζακ. Στην πραγματικότητα, το βιβλίο εκείνο γράφτηκε στο τέλος μιας τρομερής κρίσης ζήλειας, στη διάρκεια της οποίας κατασκόπευε τον άνδρα της, άνοιγε την αλληλογραφία του, έμπαινε στα e-mail του, και για να ξεπεράσει τον πόνο από αυτά που ανακάλυπτε κατέβαζε χαπάκια, κοπανούσε το κεφάλι της στον τοίχο και έπρηζε τον ψυχαναλυτή της. Αυτός τη συμβούλεψε φυσικά να ψάξει την παιδική της ηλικία, εκείνη υπάκουσε, και- ω του θαύματος!θυμήθηκε πως είδε κάποτε τη μητέρα της να φιλά τον εραστή της έξω από το σπίτι τους. Αυτή η ανάμνηση την έσωσε (είπε ο ψυχαναλυτής). Βέβαια, στη συνέχεια η μητέρα της αυτοκτόνησε (ίσως από τις τύψεις) και ο αδελφός της σκοτώθηκε σε ένα δυστύχημα, αλλά είναι άγνωστο σε ποιο βαθμό τα γεγονότα αυτά έσπρωξαν τη συγγραφέα να ξεσαλώσει, και στη συνέχεια να μας αφηγηθεί το ξεσάλωμα με κάθε λεπτομέρεια.

Όλα αυτά τα μαθαίνουμε από το καινούργιο βιβλίο της Κατρίν Μιγιέ, που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα με τον τίτλο «Ημέρα πόνου» (Εκδ. Flammarion). Όπως ομολογεί σε συνέντευξή της στον Νουβέλ Ομπζερβατέρ, το βιβλίο αυτό το έγραψε «ώστε να καταλάβει επιτέλους ο Ζακ» (και γιατί δεν του τα είπε ένα βράδυ, μετά το σεξ;) Το έγραψε επίσης για να μη νομίζουν οι χιλιάδες αναγνώστες της ότι όλα εκείνα τα χρόνια που άνοιγε τα πόδια της σε υπόγεια πάρκινγκ, σε στάδια, σε νταλίκες, σε νεκροταφεία, ήταν ευτυχισμένη, και σπεύσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Όχι, το σώμα εκείνο δεν ήταν δικό της, απλώς το δάνειζε στους άλλους κι εκείνη αποσυρόταν, το σώμα της και το πνεύμα της ανήκουν στον Ζακ. Ουφ!

Εκείνοι που θα εκπλαγούν σίγουρα από το πόνημα αυτό είναι οι κάτοικοι του Σαράγεβο, όταν μάθουν ότι ο λόγος που εκείνα τα μαύρα χρόνια είχε ενδιαφερθεί η συγγραφέας για την τύχη τους ήταν για να ξεχάσει το προσωπικό της δράμα. Κι εκείνοι που ήλπιζαν ότι το ενδιαφέρον της ήταν γνήσιο, κι ότι η αισθησιακή αυτή γυναίκα ίσως να είχε τον τρόπο να τους σώσει από τους στερημένους πολιορκητές τους...

17 Comments:

At 1/9/08 11:49 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Χαχα! Καλό.

Στο είχα πει και όταν έγραψες το άρθρο για τον Γκορζ και έλεγες για αιώνιους έρωτες και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά. Κάποιοι ως νέοι βγάζουν τα μάτια τους και καλώς κάνουν αλλά μόλις σταφιδιάσουν αισθάνονται την υποχρέωση να καταφύγουν στη συντηρητική μπουρδολογία για να κρατηθούν στον αφρό της επικαιρότητας.

Υ.Γ. Κορρέκτ μη ιφ αϊ αμ ρονγκ πληζ, αλλά η κυριούλα αυτή δεν είναι κολλητή της φίλης σου της Σεγκολέν;

 
At 1/9/08 11:56 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ακριβώς το αντίθετο, Αθήναιε. Οταν της είχαμε ζητήσει μια γνώμη πριν από τις γαλλικές εκλογές, είχε πει ότι δεν αντέχει τη Σεγκολέν επειδή δεν μπορεί να της λένε τι να κάνει στη ζωή της. Τώρα καταλαβαίνω τι εννοούσε: δεν μπορεί να της λέει μια γυναίκα τι να κάνει στη ζωή της, μόνο από έναν άντρα το δέχεται, είτε είναι ο Ζακ είτε ο Νικολά.
Οσο για τους αιώνιους έρωτες, μπορεί να μην τους καταλαβαίνω, αλλά τους βγάζω το καπέλο. Αυτό έκανα μπροστά στον Γκορζ, αλλά δεν βλέπω τι σχέση έχει αυτό με την κακομοίρα τη Μ.

 
At 1/9/08 11:59 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Α ναι; Πώς μπερδεύτηκα; :-P Είπα να σε τσαντίσω λίγο αλλά ατύχησα. Δλδ τί κάνουν εκεί στη Γαλλία οι πρόεδροι, δίνουν παραγγέλματα στους πολίτες; Βγαίνει ο Νικολά και διατάζει "Σκύψτε ευλογημένες;"! Ιησούς Χριστός νικάει...

 
At 1/9/08 1:34 μ.μ., Blogger airgood@gmail.com said...

Πολύ "ωραία Ελένη" η κ. Κατρίν στη φωτό
καλός κι΄ο 'ψυχαναλυτής' που συγκέντρωσε το πρήξιμο του σε μιά Κατρίν,(τρέμε Καζανόβα θηλυκέ)
Ευρημα της Σεγκολέν ή αντιπερισπασμός της Μπρούνι;
Χίλιες και μία φαντασιώσεις σε μιά ή η εξαπάτηση του συλλογικού υποσυνειδήτου

 
At 1/9/08 1:38 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

ωχ μωρε...

 
At 1/9/08 4:55 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Νομίζω ότι καθοριστική στην αλλαγή πλεύσης της Κας Μ. ήταν η βαρύτητα που έδωσε ο ψυχαναλυτής της στο γεγονός του φιλιού της μαμάς της προς τον εραστή της.
Κατ' εμέ όλα εξηγούνται από την καθοριστική επίδραση που είχε στην παιδική της ψυχή η επίπληξη της μητέρας της όταν κατούρησε για πρώτη φορά το βρακί της.
Αθάνατη γαλλική ψυχομυθολογία!

 
At 1/9/08 5:30 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Αθάνατη γαλλική αριστερή διανόηση...

 
At 1/9/08 6:36 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Το κακό, nik-athenian, είναι ότι δεν υπήρξε καμιά αλλαγή πλεύσης. Η ίδια η Μ. παραδέχεται ότι άρχισε να γράφει το προηγούμενο βιβλίο της όταν τελείωσε η περίοδος που ζήλευε υστερικά τον άνδρα της. Ο υπολογισμός είναι σαφής: θα γράψουμε ένα βιβλίο με παρτούζες για να 'κονομήσουμε, και στη συνέχεια θα "επανορθώσουμε" για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Βοήθησε βέβαια και ο ιδιοκτήτης του Seuil, που ρώτησε μια μέρα τη Μ. αν ξέρει κάποια γυναίκα που να δέχεται να γράψει για τις σεξουαλικές της εμπειρίες. "Εγώ!", του απάντησε εκείνη χωρίς δεύτερη σκέψη...

Μαυροπρόβατε, δεν έπιασα το σχόλιό σου.

 
At 2/9/08 8:31 π.μ., Blogger Alex said...

Μόλις έπεσα κι'εγώ στίς αναλύσεις επί τών πονημάτων καί τού βίου τής κυρίας Catherine.

Ωραία είναι η ανταλλαγή ευφυολογημάτων,δέν λέω,αλλά γιατί νά μή δούμε τό θέμα λιγάκι πιό σοβαρά;

Γιά παράδειγμα,η "ερωτική" διαπλοκή στόν χώρο τής πολιτικής καί τών εκδόσεων(πού ΔΕΝ ευδοκιμεί μόνο στόν χώρο τής "Αριστεράς")....ίσως καί η τεράστια απόσταση ανάμεσα στήν σεξουαλική απελευθέρωση καί τίς ερωτικές banalites μιάς διαπλεκόμενης κυριούλας.

Μόνο,σάς παρακαλώ,λίγο περισσότερος σεβασμός στήν Ψυχανάλυση....άν τρέμουμε νά δείξουμε τήν πραγματική μας ψυχή,άς τό δείχνουμε διαφορετικά!

Παρεμπιπτόντως,πραγματικά υπέροχος ο σύζυγος τής Carla Bruni...άχ καημένη Γαλλία,καημένη Ευρώπη....

 
At 2/9/08 11:14 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Καλή η ψυχανάλυση, κι ακόμα καλύτερη όταν μας βοηθά να βγάζουμε χρήματα... Αλλά ποιος τρέμει να δείξει την πραγματική του ψυχή; Και υπάρχει άραγε "πραγματική" και "ψεύτικη" ψυχή;
Οσο για τα περί διαπλοκής, δεν τα κατάλαβα. Elaborez, SVP.

 
At 2/9/08 11:31 π.μ., Blogger Alex said...

Τρέμουν νά δείξουν τήν πραγματική τους ψυχή όσοι αντιμετωπίζουν τήν ψυχανάλυση(μία διαδικασία,κατά τήν οποία είσαι υποχρεωμένη-ος νά αποκαλύψεις τήν ψυχή σου-κυρίως στόν εαυτό σου) μέ "πνευματώδη" σχολιάκια-εξορκισμούς.Τό ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ γεγονός τών ασυλλήπτων αμοιβών πού ζητούν πολλοί ψυχαναλυτές είναι,κατά τήν ΤΑΠΕΙΝΗ μου γνώμη,τελείως διαφορετικής τάξεως πρόβλημα.

Όσο γιά τήν "διαπλοκή",μέ αφορμή καί μόνο τήν περίπτωση τής κυρίας Catherine,αναφέρομαι σέ όλες καί εννοώ όλες αυτές τίς κυριούλες ή "Κυρίες"-οι οποίες ανά τήν υφήλιο περιφέρονται ανά τίς παρυφές (ίσως καί στήν καρδιά) τής πολιτικής ίσως καί τής εκδοτικής εξουσίας....

Σκέπτομαι ότι ενδεχομένως δέν διαφέρουν σέ πολλά από τίς demi-mondaines ή τίς courtisanes άλλων καιρών...

 
At 2/9/08 12:38 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Ωραία τα διατυπώνει ο κ.Alex και επιτέλους, κάποιος υπερασπίζεται εδώ μέσα την ψυχανάλυση και τους ψυχαναλυόμενους που συχνά, πέφτουν θύμα της ειρωνίας του οικοδεσπότη!

Όμως, πέραν από τις κυρίες που περιγράφετε, υπάρχει και ένα άλλο φαινόμενο, δεν ξέρω αν υπήρχε πάντα, τώρα τελευταία άρχισα ν'ακούω γιαυτό.

Επειδή στις μέρες μας υπάρχουν αρκετές γυναίκες που διαχειρίζονται χρήματα και εξουσία, υπάρχουν και οι αντίστοιχοι νεαροί άντρες, ξέρετε, η κατηγορία των φιλόδοξων που ασφυκτιούν μέσα στη μάζα των συνομιλήκων τους και προσπαθούν να βρουν γρήγορα έξοδο από αυτή. Όλοι αυτοί λοιπόν που ξέρουν να ντύνονται, έχουν τρόπους, έχουν ακούσει και τον οινοποιό Λαζαρίδη και το εστιατόριο "Σπονδή", έχουν το συνήθειο να πλευρίζουν τις γυναίκες που διαχειρίζονται εξουσία για να διαπλακούν...οριζοντίως με την εξουσία και την κυρία που τη διαχειρίζεται.

Αυτοί, πώς λέγονται στα Γαλλικά;

 
At 2/9/08 12:43 μ.μ., OpenID spiretos72 said...

Ενδιαφέρον βιβλίο είχε γράψει η κ. Κατερίνα. Αν και τολμώ να πω πως βαρέθηκα να το διαβάσω ολόκληρο...

 
At 2/9/08 12:53 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Δεν θυμάμαι να ειρωνεύτηκα ποτέ (δημοσίως τουλάχιστον) είτε τους ψυχαναλυόμενους είτε την ψυχανάλυση. Εγώ δεν θα έκανα ψυχανάλυση, αλλά σέβομαι απολύτως όσους κάνουν, μεταξύ των οποίων είναι και πολλοί φίλοι μου.
Στο συγκεκριμένο κείμενο ειρωνεύτηκα τη σύνδεση ανάμεσα στα αποτελέσματα της ψυχανάλυσης της Μ. και τη συγγραφή του/των βιβλίου/ων της.

 
At 2/9/08 12:59 μ.μ., Blogger Alex said...

Ξέρουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ νά ντύνονται ή μήπως τό ρούχο τούς φοράει;

Έχουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τρόπους ή μήπως μαθητεύουν στό ίδιο σχολείο μέ τόν Κυριο-Ιορδάνη τού Bourgeois Gentihomme τού Μολιέρου;

Αγαπούν τούς δύο οινοποιούς Λαζαρίδη καί τήν Σπονδή γι'αυτό πού ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ είναι;

ΒΕΒΑΙΟΤΑΤΑ καί πλευρίζουν τίς γυναίκες μέ δύναμη,χρήμα καί εξουσία-ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ....πώς θά μπούν,εξάλλου,σ'αυτό πού τόσα χρόνια λαχταρούν;
Επ'αυτού,συνιστώ μέ πάθος τό βιβλίο τού Edouard Limonov "Ο Δήμιος"(δέν θέλω νά σηκωθώ καί νά αναζητήσω Εκδοτικό Οίκο καί έτος έκδοσης) καί τήν ταινία (δέν σάς λέω ποιά)όπου πρωταγωνιστούσε ο πασίγνωστος φίλος τού Δαλάι Λάμα.

ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΛΕΝΕ ΑΥΤΟΥΣ;

Στά Ελληνικά κατ'αρχήν:
τούς λένε ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΥΣ,ΔΗΘΕΝ,ΦΛΩΡΙΑ,ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ,ΠΡΟΙΚΟΘΗΡΕΣ καί κωλύομαι νά πώ πώς τούς αποκαλεί η φίλη μου η Ρωξάνη

ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΑ,όπως ζητεί ο Αθήναιος,τούς λένε GIGOLOS καί PARVENUS.Εγώ θά τούς αποκαλούσα PAUVRES,PETIS CONS....

 
At 2/9/08 5:09 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Όπως θα λεγε μια γνωστή μου: "Και στην τελική, σκασίλα μας αν το γκομενάκι ξέρει τους αδελφούς Λαζαρίδη. Κανα κοννέ με τον Γιάννη Παρασκευόπουλο, της "Γαίας Οινοποιητικής", τον Έλληνα Τζωρτζ Κλούνεϋ, μπορεί να μας κάνει;" :-))

 
At 2/9/08 11:01 μ.μ., Blogger Alex said...

Α-Κ-Ρ-Ι-Β-Ω-Σ!!!!Εκεί αρχίζουν καί τελειώνουν ΟΛΑ!

Καί όπως μού έλεγε τόν Σεπτέμβριο(άν θυμάμαι καλά) τού 1974,στίς πρώτες ελεύθερες μετά τήν δικτατορία εκλογές,μία συμφοιτήτρια μου.....πού προσπαθούσα νά πείσω νά ψηφίσει τήν παράταξη μας:"ΕΓΩ θά ψηφίσω τόν Χ. ΓΙΑΤΙ έχει ωραία μάτια".....

ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΛΕΩ!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home