Παρασκευή, Μαρτίου 07, 2008

Η εμφύλια διαμάχη συνεχίζεται



«Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο της παγκόσμιας Ιστορίας. Ο πόλεμος του Ισραήλ δεν έχει τελειωμό. Το περιβάλλον καταστρέφεται. Αυτό που βλέπω στην Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία και την Ισπανία, είναι ότι πολύς κόσμος στηρίζει τις ελπίδες του στον Ομπάμα». Φόρεστ Γουίτακερ

O συμπαθέστατος ηθοποιός, που δηλώνει στην Γκάρντιαν ότι υποστηρίζει ενεργά τον Ομπάμα «επειδή αντιπροσωπεύει κάτι πραγματικά καινούργιο», έχει δίκιο. Ο γερουσιαστής του Ιλινόι έχει πολλές συμπάθειες στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί είναι ερωτευμένοι μαζί του και θεωρούν ότι τυχόν εκλογή του θα αποδείξει πως η Αμερική έχει ξεπεράσει τις φυλετικές αντιπαραθέσεις. Οι Γάλλοι τον προτιμούν πλέον από τη Χίλαρι (38% έναντι 36%, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση), πιστεύοντας ότι ενσαρκώνει το όνειρο μιας Αμερικής σε ειρήνη με τον εαυτό της. Στην Ιταλία, ο υποψήφιος της Κεντροαριστεράς Βάλτερ Βελτρόνι έχει δανειστεί το σύνθημα του Ομπάμα, «Ναι, μπορούμε!». Και στη Βρετανία, έχουν ιδρυθεί πολλές οργανώσεις Φίλων του Ομπάμα με έντονη παρουσία στο Facebook.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Υπάρχουν όλοι εκείνοι που τάσσονται υπέρ της Χίλαρι, είτε επειδή είναι γυναίκα είτε επειδή είναι γυναίκα του Μπιλ. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αντιπαθούν τον Ομπάμα, πιστεύουν όμως ότι η Αμερική δεν είναι έτοιμη σήμερα να ψηφίσει έναν μαύρο πρόεδρο, ίσως μάλιστα να μην είναι έτοιμη και ποτέ. Ο πρόεδρος Ομπάμα πρέπει να περιμένει μέχρι το 2012 ή το 2016, γράφει ο Ανατόουλ Καλέτσκι στους χθεσινούς Τάιμς, επισημαίνοντας ότι η αντίπαλός του έχει δύο βασικά γνωρίσματα που περιέργως δεν έχουν μέχρι τώρα αναγνωριστεί από τα μέσα ενημέρωσης: είναι γυναίκα (!) και είναι Κλίντον (!!). Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι εκλογές αυτές δεν θα κριθούν από τους νέους (όπως είχε γίνει με τον Τζων Κέννεντυ), αλλά από τους ψηφοφόρους μεγαλύτερης ηλικίας. Κατά συνέπεια, απέναντι στον ΜακΚέιν είναι προτιμότερο να υπάρχει μια έμπειρη υποψήφια, μια «ψημένη» όπως έγραφε χθες και ο Δημήτρης Μητρόπουλος.

Το βέβαιο είναι ότι τον Νοέμβριο θα ψηφίσουν οι Αμερικανοί όχι οι Ευρωπαίοι. Και οι Αμερικανοί έχουν τραυματιστεί από έναν αιματηρό πόλεμο και έναν ανεύθυνο πρόεδρο. Πώς θα αντιδράσουν; Θα στραφούν σε μια «σίγουρη» αλλά συντηρητική λύση ή θα προτιμήσουν έναν εκπρόσωπο της αλλαγής; Βέβαιο είναι επίσης ότι στο Δημοκρατικό Κόμμα δεν μπορεί να ζητηθεί η «θυσία» ούτε του υποψήφιου που προηγείται σε εκλέκτορες ούτε της υποψήφιας που κερδίζει όλες τις μεγάλες πολιτείες. Το κόμμα μοιάζει καταδικασμένο να ζήσει μια όλο και πιο έντονη εμφύλια διαμάχη, που θα λάβει τέλος είτε με κάποιο αναπάντεχο γεγονός (ένα σκάνδαλο, μια γκάφα) είτε στο συνέδριο. Από την περιπέτεια αυτή μπορεί να βγει εξασθενημένο, μπορεί και ενισχυμένο. Κανείς δεν μπορεί να πει όμως ότι η περιπέτεια δεν έχει ενδιαφέρον- εκτός από τον Νόαμ Τσόμσκι, που θα αποφάσιζε με το στρίψιμο ενός νομίσματος...

11 Comments:

At 7/3/08 10:29 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Δεν έχει γούστο που η βαθειά ρατσιστική Ευρώπη, προτιμάει ένα μαύρο υποψήφιο; Αν ήταν Εβραίος, θα σας έλεγα εγώ τότε τί αγγλοσαξωνικές κακίες θα διαβάζαμε.
Τουλάχιστον κάποιοι δηλώνουμε ευθαρσώς ότι προτιμούμε τον Ομπάμα από τη Χίλαρυ επειδή η δεύτερη ειναι αντιπαθέστατη και γιατί δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από μια γυναίκα που έχει υποστεί δημόσια ταπείνωση από τον άντρα της.

 
At 7/3/08 12:47 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Δεν είμαι καθόλου σίγουρος για το "βαθειά ρατσιστική", που το βρίσκω αρκετά αυθαίρετο. Οσο για τον εβραίο υποψήφιο, φαντάζομαι ότι ήταν πολλοί μέχρι σήμερα, αλλά δεν τους φακελώνουμε κιόλας...
Εμένα μ΄αρέσει και ο ίδιος ο Ομπάμα, πέρα από την αντιπάθειά μου προς τη Χίλαρι. Είναι φρέσκος, μοιάζει ειλικρινής, έχει και καλούς συμβούλους. Αυτή η Σαμάνθα Πάουερ, για παράδειγμα, είναι πολύ αξιόλογη.

 
At 7/3/08 1:00 μ.μ., Blogger π. said...

Απλά έχω βαρεθεί να ακούω και να διαβάζω άπειρη φιλολογία για το ποιος είναι "καλύτερος" και το πώς αυτό συσχετίζεται με το αν είναι μαύρος ή γυναίκα ή δεν ξέρω τι. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε, η Κοντολίζα Ράις είναι ΚΑΙ μαύρη ΚΑΙ γυναίκα..

Διαβάστε αυτό για μια σαρκαστική αντιμετώπιση η οποία είναι αρκετά σωστή.
http://www.zcommunications.org/znet/viewArticle/16425

 
At 7/3/08 1:07 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Η τελευταία φορά που άκουσα για πλουτοκρατία ήταν από την Παπαρρήγα. Μπρρρρ...
Και τι σου φταίει η Κοντολίζα; Παίζει και πιάνο.

 
At 7/3/08 1:31 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Μιχάλη,αφού έτσι κι αλλιώς καταπιάνεσαι συχνά με τις Αμερικανικές εκλογές, νομίζω ότι ένα άρθρο-ποστ χωρισμένο σε τρεις στήλες όπου θα υπήρχαν σε διπλανή παράθεση συνοπτικά οι θέσεις της Κλίντον, του Μακ Κέην και του Ομπάμα για εξ. αμερικανική πολιτική, φορολογία, κοινωνική ασφάλιση, εργασία, εκπαίδευση, διάστημα/έρευνα, περιβαλλοντική πολιτική/ενέργεια, θα το εκτιμούσαν πολύ οι αναγνώστες σου.
Αυτόί είναι οι άξονες που βγάζουν πρόεδρο στις ΗΠΑ.
Αν μαθαίναμε βέβαια και τι γνώμη έχουν για το βιβλίο ιστορίας των δημοτικών σχολείων της χώρας τους δεν θα μας κακόπεφτε.

 
At 7/3/08 2:04 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Καλού-κακού, αφού "ψηφίζεις" Ομπάμα, ευχήσου του να γίνει ο Ζαπατέρο της Αμερικής

Μπουχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

 
At 7/3/08 2:29 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Αγαπητέ Μαυροπρόβατε, θα νικήσουν και ο Θαπατέρο και ο Ομπάμα, κι εσύ θα σκάσεις απ'το κακό σου.

 
At 7/3/08 3:00 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Εντάξει, κρατάω την πρόβλεψη για τον Ομπάμα (γιατί για τον Θ. όλοι απ'ό,τι βλέπω το λένε οτι βγαίνει).

* Δεν πρόκειται πάντως ούτε να σκάσω από το κακό μου, ούτε να στεναχωρηθώ - εφόσον δεν ανήκω στην... πλουτοκρατία :-))))))))

 
At 7/3/08 3:13 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ναι, γι'αυτό έχεις βίλα στο Παρίσι :-))

 
At 7/3/08 6:06 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Βίλα στο Παρίσι, lunch στου Robuchon, ευτυχώς που δεν δέχτηκε να γίνει επικεφαλής της "Συμμαχία" στο Παρίσι ( έχουμε οργάνωση στο Λονδίνο, για να προλάβω τους έξυπνους), φαντάσου πόσο θα μου κόστιζε.

Η Ευρώπη είναι ένα μέρος όπου καίγονται συναγωγές και καταστρέφονται εβραϊκά νεκροταφεία. Η μεγαλύτερη χώρα της δε, εξέλεγε για πρόεδρο ένα τύπο που ψηφίζει νόμους για εξετάσεις DNA των μεταναστών. Enough said.

 
At 7/3/08 8:23 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

:-) Έρχεται γύρω στο ένα τετραγωνικό ανά έτος σπουδών ανά κάτοικο, αγαπητοί! Όσο για τις ΗΠΑ, ο "υποψήφιός μου" είναι αυτός (το λινκ από το εξαιρετικό μπλογκ του συσχολιαστή π.)

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home