Πέμπτη, Ιουνίου 28, 2007

Η δημοσιογράφος και ο κρατούμενος



Η πρώτη ανάγνωση του κειμένου έγινε στις 18 Ιουνίου, στο Τheatre national de la Colline, στο Παρίσι. Οι 600 θεατές την παρακολούθησαν μαγνητισμένοι, άλλοτε δακρύζοντας κι άλλοτε γελώντας. Κι όταν τελείωσε, ξέσπασε μια συζήτηση παθιασμένη, όπως παλιά.

Τη λένε Αμίρα Χας. Είναι 51 ετών. Είναι η μοναδική Ισραηλινή δημοσιογράφος που από το 1993 έχει εγκατασταθεί στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Στην πατρίδα της ή τη λατρεύουν ή τη μισούν. Οι πρώτοι θαυμάζουν το θάρρος της και την επιμονή της να καταγγέλλει όλα τα εγκλήματα, είτε των Ισραηλινών είτε των Παλαιστινίων. Οι δεύτεροι την κατηγορούν ότι οι αναλύσεις της δεν είναι αντικειμενικές- λες και γίνεται στη θέση της να είσαι αντικειμενικός.

Τον λένε Μαχμούντ αλ-Σαφάντι. Είναι 40 ετών. Κατάγεται από μια φτωχή οικογένεια της Ιερουσαλήμ. Το 1989, στη διάρκεια της πρώτης ιντιφάντας, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 27 ετών. Όχι επειδή σκότωσε ή τραυμάτισε κάποιον, αλλά επειδή ήταν μέλος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, πέταγε βόμβες Μολότωφ και έκαιγε αυτοκίνητα. Στις φυλακές της Άσκελον, στη Γάζα, έμαθε εβραϊκά, πήρε πτυχίο Κοινωνιολογίας δι΄ αλληλογραφίας και διάβασε πολλά βιβλία. Ένα απ΄ αυτά τον εντυπωσίασε ιδιαίτερα. Ήταν η αλληλογραφία ενός Παλαιστινίου με την κόρη ενός ζευγαριού Ισραηλινών που γλίτωσαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συγγραφέας ήταν κάποια Αμίρα Χας.

Το 2004 εκδηλώθηκε στις φυλακές μια απεργία πείνας. Η δημοσιογράφος θέλησε να την καλύψει, αλλά η είσοδός της ήταν αυστηρά απαγορευμένη. Σκέφτηκε τότε να χρησιμοποιήσει ένα εργαλείο που είχε ήδη προκαλέσει μια μικρή επανάσταση στη ζωή των κρατουμένων: το κινητό τηλέφωνο. Οι πρώτες της κουβέντες με τον κρατούμενο ήταν τυπικές. Σιγά- σιγά εκείνος ανοίχτηκε, άρχισε να μιλά για την οικογένειά του, για τους φίλους του, για τα διαβάσματά του. Κάθε μέρα μιλούσαν μία, μιάμιση ώρα. Δημοσιεύτηκε ένα άρθρο, ύστερα ένα δεύτερο. Και ξαφνικά η διοίκηση των φυλακών απαγόρευσε τα κινητά. «Ήταν σαν μια δεύτερη σύλληψη» λέει ο κρατούμενος. «Ή σαν ένα πένθος, με την απουσία να σε καταδιώκει».

Εκείνη ακριβώς τη δύσκολη στιγμή, δύο Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς και σκηνοθέτες πρότειναν στη δημοσιογράφο να ανεβάσουν μια κωμωδία με βάση τις συνομιλίες της με τον κρατούμενο. Η Αμίρα Χας ενθουσιάστηκε. «Η εβραϊκή ιστορία μάς διδάσκει ότι η κωμωδία αποτελεί ένα άριστο μέσο για την κατανόηση της καταπίεσης». Η παράσταση θα ανέβει τον Ιανουάριο του 2008 με τον τίτλο ΜurΜure, πρώτα στο Παρίσι κι ύστερα στη Χάιφα και την Τζενίν. Η πρώτη ανάγνωση ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, είχε άλλωστε μια μεγάλη έκπληξη: την παρουσία του ίδιου του Μαχμούντ αλ-Σαφάντι, που απελευθερώθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο υπό όρους. Κανονικά απαγορευόταν να βγει από το Ισραήλ, αλλά οι αρχές του έδωσαν δεκαήμερη άδεια: ίσως συγκινήθηκαν από μια ανοιχτή επιστολή που έγραψε προς τον πρόεδρο του Ιράν, με την οποία του ζητούσε να σταματήσει να αρνείται το Ολοκαύτωμα...

13 Comments:

At 28/6/07 2:17 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Πολύ δυνατή ιστορία, Μιχάλη. Με ...διαστάσεις!

*

Ιδιωτικό μήνυμα στον Tin Man: στην καλύβα συντελείται κοσμογονία έμμετρης ποίησης - και δη με άμεσες κοινωνικοπολιτικές αναφορές (τάνγκα). Δεν πήρες είδηση; :-)

 
At 28/6/07 4:42 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Δηλαδή, εμείς δεν διαβάζουμε ποίηση, ρε Πάνο; Μόνο αυτή η σνομπαρία, ο Tin Man;

 
At 28/6/07 4:47 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Tin Man αν σας δω θα σχολιάζετε σε αυτή την μπασκλασαρία του ντεμεκ, λαϊκού γαμίκουλα, η αισθητική του οποίου εξαπλώνεται σα τη χολέρα στα μπλογκ χωρίς να διακρίνει χώρους και θεματολογία, θα χάσω και τα τελευταία ψήγματα καλής ιδέας που έχουν απομείνει για σας μετά τη στάση που έχετε κρατήσει για διάφορα θεματάκια εδώ μέσα... Όχι πως σας ενδιαφέρει βέβαια αλλά γιαυτό κι εγώ αισθάνομαι άνετα να το δηλώσω.

 
At 28/6/07 6:44 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Tin Man,

αν θεωρείς σημαντικό να μη χαλάσεις το καλό σου όνομα στους κύκλους της (μαγειρικής) αριστοκρατίας των μπλογκ, έλα στην καλύβα με ...ψευδώνυμο!

:-)

Μιχάλη,

κάθε μη ξινός είναι ευπρόσδεκτος. Εξάλλου, οι ξινοί (και οι ξινές) ...αυτοαποκλείονται!

 
At 28/6/07 6:50 μ.μ., Blogger Tin Man said...

Το 1989, στη διάρκεια της πρώτης ιντιφάντας, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 27 ετών. Όχι επειδή σκότωσε ή τραυμάτισε κάποιον, αλλά επειδή ήταν μέλος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, πέταγε βόμβες Μολότωφ και έκαιγε αυτοκίνητα.

Θα περίμενα από τον Αθήναιο να σχολιάσει τη συγκεκριμένη παράγραφο, αντί να σνομπάρει το ακαταμάχητο λαικό χιούμορ του Θείου μου του Ισίδωρου (ο οποίος έχει γράψει κατά καιρούς στην καλύβα του Πάνου μερικά από τα καλύτερα, σοβαρά, ευαίσθητα, και φιλοσοφημένα κείμενα και σχόλια.

υγ
Επιστρέφω στις παρατεταμένες έκτακτες επαγγελματικές μου ασχολίες, οι οποίες περιλαμβάνουν - είτε το πιστεύει ο Μιχάλης είτε όχι - και την ανάγνωση ποίησης.

:)))

 
At 28/6/07 6:59 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Ειδικώς εσείς, δεν είστε σε θέση να περιμένετε κανένα σχόλιο, κανενός τύπου πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, τουλαχιστον μέχρι να τελειώσετε τις βαριές επαγγελματικές σας ασχολίες.

Όσο για το σχόλιό μου θα σας απαντήσω με τη σημερινή σκέψη του κ.Πετεφρή αν και αναφερόμουν σε στυλ γραφής και όχι σε πρόσωπα.

Όταν σε 20 χρόνια τα σχολεία, τα Πανεπιστήμια, ο Τύπος και το Hotel Memory, θα εορτάζουν το Έτος του Θείου Ισίδωρου με εκτεταμένα αφιερώματα στο γούστο, την καλλιέπειά του και την βαθύτατη αγάπη του στα string, νομίζω πως θα αντέξω αυτούς που θα βγουν να πουν κάτι σαν : " Κι αυτόν τον απαράμιλλο λογοτέχνη κυρίες και κύριοι, κάποιο cross-dresser τσόλι τόλμησε να τον κριτικάρει κάποτε!!"

Αλλα από την άλλη, ποιος ξέρει; Μπορεί μέχρι αύριο να έχουν εξαφανιστεί ξανά τα σχόλια σε αυτό το μπλογκ οπότε μπορεί και να γλυτώσω τη μελλοντική διαπόμπευση από τη λογοτεχνική κοινότητα...

Έρρωσθε!

 
At 28/6/07 7:24 μ.μ., Blogger Σχολιαστής said...

"Tin Man αν σας δω θα σχολιάζετε σε αυτή την μπασκλασαρία του ντεμεκ, λαϊκού γαμίκουλα"

Αγαπητέ Tin Man, o θείος Ισίδωρος αντιμετωπίζει αυτό το χολερικό σχόλιο, σκασμένος στα γέλια.

Και όπως καταλαβαίνεις είναι θέμα "αισθητικής" που δε θα πάρεις απάντηση στο σχόλιό σου για την ιντιφάντα.

 
At 28/6/07 7:33 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Θα περίμενα λιγότερο deficiency in reading comprehension από κάποιον που γνωρίζει τη λέξη "χολερικός". Αναφερόμουν στο στυλ και όχι στο πρόσωπο στο οποίο πρόσωπο δεν έχω διστάσει στο παρελθόν να εκφράσω την άποψή μου άμεσα,θετική και αρνητική χωρίς τη μεσολάβηση εκπροσώπων.

Δεν πρόκειται να ξανασυζητήσω για το Μεσανατολικό με τον Tin Man μέχρι να επανορθώσει αυτό που γνωρίζει. Όταν τελειώσει από τις δουλειές του φαντάζομαι, θα μπορέσει να μας αποδείξει ότι δεν τρέφει απέχθεια απέναντι στους Ισραηλινούς. Δεν μπορώ να συζητώ με ανθρώπους που απεχθάνονται Ισραηλινούς στο σημείο που να μην μπορούν να αρθρώσουν μία συμπαθητική λέξη γιαυτούς.

Το παίρνω προσωπικά. Καταλαβαίνετε.

 
At 28/6/07 7:43 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Και φυσικά δεν φταίει ο Θείος που ο Πάνος ήρθε να μας επιστήσει την προσοχή στην ποιητική του τάνγκα, σχολιάζοντας en passant, ένα άρθρο που του άξιζε κάτι καλύτερο.

Εγώ είμαι ξινή και χολερική και δεν έχω μάθει ακόμη να σχολιάζω κάτι τέτοια με λόγο μελίρρυτο. Τί να γίνει.

 
At 28/6/07 8:05 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 28/6/07 8:22 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Στο ποστ "ο γιος της θάλασσας" του Μιχάλη, ο Τιν Μαν έκανε μια αναφορά στο έμμετρο και τον ελεύθερο στίχο - και τις δικές μου προτιμήσεις. Του απάντησα εδώ, ακριβώς γιατί εκείνο το ποστ ήταν προχθεσινό.

Θα ήταν προτιμότερο να του στείλω μέηλ - θα το κάνω την επόμενη φορά. Κυρίως, δεν υπήρχε κανένας λόγος να ασχοληθώ με όσα χαριτωμένα προκάλεσε το μήνυμά μου στον Τιν Μαν.

Ζητώ συγνώμη από το Μιχάλη, που χάλασε η συζήτηση σε αυτό το σημαντικό άρθρο, στο βαθμό που αυτό συνέβη εξαιτίας μου.

Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία και δεν με ενδιαφέρουν.

 
At 28/6/07 10:26 μ.μ., Blogger Σχολιαστής said...

Ας μου επιτραπεί να αποσείρω κάθε χαρακτηρισμό. Επειδή είμαι ανηψιός του θείου, έκανα μια "ταχύτατη" παρέμβαση, χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν και πολύ περισσότερο τον αθήναιο.

 
At 28/6/07 11:16 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Δεν χαρακτηρίσατε εμένα αλλά το σχόλιο αλλά και μένα να χαρακτηρίζατε δεν είχα πρόβλημα. Με τον Πάνο δε, κανένα, στον Πάνο έχω πει προσωπικά μου θέματα, έχω πιεί ποτά και στο σπίτι μου κι έξω, λέτε να μην αισθάνομαι άνετα να ρίξω ένα καυγά μαζί του;

Η θεματολογία της ποίησης του Θείου δεν είναι του γούστου μου, ούτε θα γίνει και ποτε όμως ο Θείος απόψε έκανε κάτι σπάνιο. 10 χρόνια στα καλώδια, είναι ο δεύτερος άντρας που μπήκε στην αρένα με τα λιοντάρια και έβαλε πλάτη για μένα.

Με τους ποιητές είμαι καχυποπτη, στους αληθινούς άντρες όμως, στέκομαι σούζα.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home