Δευτέρα, Φεβρουαρίου 05, 2007

Κι όμως, η θάλασσα ήταν ήρεμη



Όλα τα εργαλεία της σύγχρονης τεχνολογίας έχουν ξεδιπλωθεί για να εντοπίσουν ένα χαμένο επιστήμονα. Μα η θάλασσα αποδεικνύεται πιο δυνατή. Η θάλασσα είναι ανίκητη.

Ο Τζιμ Γκρέι είναι ένας διάσημος, και ταυτόχρονα ιδιαίτερα δημοφιλής επιστήμονας της πληροφορικής. Αυτός άνοιξε το δρόμο στις συναλλαγές μέσω Διαδικτύου, αυτός δημιούργησε τη βάση δεδομένων που χρησιμοποιούν τα ΑΤΜ, αυτός βρίσκεται πίσω από τους δορυφορικούς χάρτες του Google Earth. Την περασμένη Κυριακή το πρωί ξεκίνησε με το ιστιοπλοϊκό του για τα Νησιά Φάραλον, 25 μίλια δυτικά του Σαν Φρανσίσκο, για να σκορπίσει στη θάλασσα την τέφρα της μητέρας του. Ήθελε να είναι μόνος. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, η ορατότητα σχεδόν ιδανική, η διαδρομή απλή. Αλλά ο Τζιμ Γκρέι δεν γύρισε ποτέ. Εξαφανίστηκε μαζί με το σκάφος του, το Tenacious, που σημαίνει «γερό».

Μετά το πρώτο μούδιασμα, και τις μάταιες προσπάθειες της ακτοφυλακής, οι συνάδελφοί του αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να λύσουν το μυστήριο, ένα από τα πιο περίεργα θαλάσσια μυστήρια στη σύγχρονη ιστορία της Καλιφόρνια. Ο συνιδρυτής της Google Σεργκέι Μπριν ενεργοποίησε την πρόσβαση της υπηρεσίας σε δορυφορικές φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας, η Amazon κινητοποίησε τους επιστήμονές της για να τις σαρώσουν, ακόμη και η NASA έστειλε ένα από τα αεροσκάφη ER-2, που μοιάζουν μ' εκείνο το κατασκοπευτικό U-2 με το οποίο πετούσε ο Γκάρυ Πάουερς όταν κτυπήθηκε πάνω από τη Σοβιετική Ένωση, το 1960. Τα αεροσκάφη αυτά είναι εφοδιασμένα με κάμερες που μπορούν να εντοπίσουν μια βάρκα από ύψος 50.000 μέτρων. Οι δορυφόροι που τροφοδοτούν το Google Earth τροφοδοτούν και αυτές τις προσπάθειες. Αλλά το ιστιοπλοϊκό του Τζιμ Γκρέι δεν βρέθηκε πουθενά.

Η οικογένειά του αποκλείει την εκδοχή της αυτοκτονίας: ο 63χρονος επιστήμονας είχε παθιαστεί τον τελευταίο καιρό με την επεξεργασία της πιο μεγάλης βάσης δεδομένων της αστρονομίας στον κόσμο, της Sloan Digital Sky Survey. Αν ήταν θύμα κάποιου ιατρικού προβλήματος, όπως καρδιακής προσβολής, το σκάφος του θα συνέχιζε ακυβέρνητο και θα είχε κάπου εντοπιστεί. Αν είχε κάποιο ατύχημα, είχε πέσει για παράδειγμα πάνω σε καμιά φάλαινα, θα είχε προλάβει να στείλει SOS. Αλλά εκείνος απλώς εξαφανίστηκε. Όπως εξαφανίστηκε το 1938 ένας άλλος μεγάλος επιστήμονας, ο Ιταλός φυσικός Ετόρε Μαζοράνα, καθώς κατευθυνόταν από το Παλέρμο στη Νάπολι. Όπως χάθηκε στις 15 Απριλίου 1987 ο οικονομολόγος Φεντερίκο Καφέ, που βγήκε από το σπίτι του για να πάρει τσιγάρα και δεν επέστρεψε ποτέ.

Σε μια συνέντευξη που έδωσε το 2003, ο Γκρέι διηγιόταν πώς είχε ξεκινήσει μια νύχτα με μερικούς φίλους για να βυθίσουν μια παλιά βάρκα. Άνοιξε μια τρύπα στον πάτο και την έβλεπε να βυθίζεται, όταν συνειδητοποίησε ότι οι φίλοι που θα τον έβγαζαν στην ξηρά με τη δική τους βάρκα δυσκολεύονταν να τον εντοπίσουν στο σκοτάδι. «Καθόμουν εκεί φωνάζοντας και βουλιάζοντας», είπε. «Ήταν μια ενδιαφέρουσα σκηνή». Τελικά τον βρήκαν. Αλλά αυτή τη φορά δεν είναι τόσο τυχεροί.

5 Comments:

At 5/2/07 1:16 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Μάλιστα. Πού το ανακάλυψες αυτό; Δεν πήρε και μεγάλη έκταση η είδηση της εξαφάνισης του Γκραίϋ στα παραδοσιακά μέσα...

Στη Μάνη τη θάλασσα τη λένε κάμπο και στο Ισραήλ την έρημο την αποκαλούν θάλασσα, μόνον ο ουρανός παραμένει ουρανός, γιαυτό και κοιτάζω συνεχώς πάνω, για σιγουριά. Νομίζω πως η παρατήρηση του ουρανού είναι το παλιότερο χόμπυ μου γιαυτό και γνωρίζω τόσο καλά τη μυθολογία.

Το διαδίκτυο άνοιξε τον ορίζοντα αυτού του χόμπυ αν και οι stargazers χωριζόμαστε σε δύο κατηγορίες: οι παραδοσιακοί, στους οποίους εννοείται πως ανήκω που δεν δέχονται την παρατήρηση του ουρανού μέσω της οθόνης ( δεν δέχομαι καν τα κυάλια και τα τηλεσκόπια, με παθιάζει ότι μπορώ να προσλάβω με τη ληψή την όρασή μου, ένα βράδυ στο ύπαιθρο, δεν θέλω να τα δω όλα με το ζόρι) και στους υπόλοιπους που αναγνωρίζουν το συμπληρωματικό της ρόλο.

Η είδηση της εξαφάνισης του Γκραίϋ έπεσε ως κεραυνός στα φόρουμ των staragazers.Τουλάχιστον εγώ εκεί το πληροφορηθηκα. O Γκραίϋ είναι ( δεν χρησιμοποιώ παρελθοντικό χρόνο) αρκετά δημοφιλής ανάμεσα στους ερασιτέχνες παρατηρητές του νυχτερινού ουρανού και ομολογώ ότι είχε καταφέρει να δελεάσει και κάποιους εξ ημών των παραδοσιακών, όταν είχε υποσχεθεί πως θα παρείχε, μέρος των πληροφοριών του Sloan στους ερασιτέχνες μέσω της τεχνολογίας των smart phones.

Αυτό έχει κάποια σημασία, όχι τόσο για πεισματάρηδες σαν και μένα όσο για τα παιδιά. Όσοι έχουν έρθει με τα θηρία τους τα βράδια στην Πεντέλη αλλά και στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου, στις εκπαιδευτικές παρατηρήσεις του ουρανού που διοργανώνουμε οι ερασιτέχνες της Αττικής, θα έχουν διαπιστώσει τον σκεπτικισμό των παιδιών στις διηγήσεις ημών των παραδοσιακών. Σου έρχεται να τα βάλεις στο φούρνο κάτι φορές, όμως αν προσπαθήσεις να δείξεις στα πιτσιρίκια πως ν'αναγνωρίζουν τους αστερισμούς, έχοντας εκεί κοντά ένα λαπτοπ, τα αποτελέσματα είναι θεαματικά και δείχνουν και μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους συνοδευτικούς μύθους.

Ένα απλουστευμένο Sloan στα κινητά τους τηλέφωνα λοιπόν, θα έδινε άλλη διάσταση στην αστρονομική παρατήρηση δια γυμνού οφθαλμού. Θα αποτελούσε το συνδετικό κρίκο μεταξύ παρατήρησης και πληροφορίας καλυμμένος με το γλάσο του μύθου που κάνει την αστρονομική παρατήρηση μια μαγική υπόθεση.

Δεν πιστεύω στα μυστήρια, δεν πιστεύω και στα θαύματα,αμφιβάλλω αν ο Γκρέυ θα βρεθεί ζωντανός. Από μέσα μου, εύχομαι να έχει αναληφεί στον ουρανό και να έχει γίνει ένα αστέρι σε κάποιον από τους αστερισμούς του καλοκαιρινού ουρανού της Μεσογείου, όπως ήθελε μόλις είχε διαβάσει καποιες απο τις τρελές ιστορίες μου που είχα γράψει στο φόρουμ των ερασιτεχνών "αστρονόμων" του Πανεπιστημίου του Τέξας.

Έχω λυπηθεί πολύ μ'αυτή την ιστορία.

 
At 5/2/07 3:32 μ.μ., Blogger rockerblogger said...

Τον Τζιμ Γκρέι δεν τον ήξερα. Ούτε είχα μάθει για το μοιραίο ταξίδι του.

Διαβάζοντας το συγκλονιστικό σου κείμενο, φίλτατε Μιχάλη, ένιωθα μια θαλασσοταραχή να φέρνει κατά κύματα στο μυαλό μου στίχους του Καββαδία.

..Φωτιές ανάβουνε στην άμμο οι ιθαγενείς
κι αχός μας φτάνει καθώς παίζουν τα οργανά τους.
Της θάλασσας κατανικώντας τους θανάτους
στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς..


Και σκέφτηκα ότι για όλους μας μια μέρα η θάλασσα θα φαίνεται ήρεμη, αλλά..

..το καραντί, το καραντί, θα μας μπατάρει..

 
At 5/2/07 9:30 μ.μ., Blogger Elias said...

Τα άστρα καθρεφτίζονται τη νύχτα στη θάλασσα. Η θάλασσα κρατά ζηλότυπα τα μυστικά τους. Αλίμονο σε αυτόν που θα προσπαθήσει να τα χαρτογραφήσει. Ανέκαθεν το να μετράς τα άστρα έφερνε κακοτυχία.

 
At 5/2/07 11:53 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Elias, αυτό για την κακοτυχία, να το πείτε ειδικά στο φίλο μου τον Phil Plait, θα ενθουσιαστεί. Πείτε του ότι σας έστειλε μια ελληνίδα skeptic, δεν χρειάζεται όνομα, δεν υπάρχει άλλη στην παγκόσμια σκεπτικιστική εταιρεία για να γελάσει και να μη σας βρίσει. :-)
Στο μεταξύ όμως μπορείτε να ψάχνετε κι εσείς για τον Γκραίυ.

 
At 27/2/07 5:14 μ.μ., Blogger Tagzania said...

Επιτέλους τώρα υπάρχει και ενα λογισμικό βασιζόμενο στο Google Maps
στα Ελληνικά ! Ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει τον δικό του χάρτη. Προθέστε τοποθεσίες και καντέ συνδιασμούς μεταξύ τους χρησιμοποιόντας ετικέτες και λέξεις κλειδία. Ελάτε και εξερευνίστε το Tagzania.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home