Τετάρτη, Ιουνίου 21, 2006

Aγκαλιάζοντας τα δέντρα



«Βιβλία, φίλοι των δασών»: έτσι λέγεται η τελευταία εκστρατεία της Γκρηνπής, με στόχο την προώθηση και χρησιμοποίηση ανακυκλώσιμου χαρτιού ώστε να σωθούν τα δάση.

Ήταν κάποτε ένας ηλικιωμένος άνδρας, που όταν έμαθε ότι θα τον μετέφεραν στο νοσοκομείο για να αφήσει εκεί την τελευταία του πνοή, βγήκε στον κήπο και άρχισε να αποχαιρετά όλα τα δέντρα που είχε φυτέψει και περιποιηθεί στη διάρκεια της ζωής του. Τα αγκάλιαζε και έκλαιγε, λες και ήταν αγαπημένα του πρόσωπα. Ο άνδρας αυτός δεν ήταν διανοούμενος ούτε καλλιτέχνης, δεν ήταν κάποιος δηλαδή που είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο με μια μεγαλειώδη κίνηση ανάλογη της μεγαλειώδους ύπαρξής του. Ένας βοσκός ήταν, ένας αγράμματος άνθρωπος, που δεν είχε διαβάσει ποτέ βιβλία οικολογίας και δεν είχε αναφερθεί ποτέ στη ζωή του στα δέντρα παρά μόνο για πρακτικούς σκοπούς. Το βεβαιώνει ο εγγονός του, που αντίθετα μ' εκείνον είναι άνθρωπος των γραμμάτων κι έχει γράψει πολλά βιβλία. Τον λένε Ζοζέ Σαραμάγκου.

Κανείς δεν ξέρει τι απασχολούσε το μυαλό εκείνου του ανθρώπου στο τέλος της ζωής του, τι σκεφτόταν και τι αισθανόταν, τι τον οδήγησε να αγκαλιάσει με αυτόν τον δραματικό τρόπο τα δέντρα του κήπου του καθώς ετοιμαζόταν να κατευθυνθεί στην τελευταία του κατοικία. Ίσως να ήξερε ότι τα δέντρα δεν μπορούν να κουνήσουν - γράφει ο Πορτογάλος Νομπελίστας στη Ρεπούμπλικα - ότι είναι δεμένα με τη γη από τις ρίζες τους και ότι δεν μπορούν να αποχωριστούν από αυτήν παρά μονάχα για να πεθάνουν. Ίσως στο βάθος της καρδιάς του να γνώριζε, κατά έναν μυστηριώδη τρόπο, ότι η ζωή της γης και η ζωή των δέντρων είναι μία και μόνη ζωή. Ίσως να πίστευε ότι οι μόνοι άξιοι κάτοικοι του πλανήτη είναι τα δέντρα, επειδή τρέφονται απευθείας από τη γη, επειδή την αρπάζουν με τις ρίζες τους και τα αρπάζει κι εκείνη.

Κατά περίεργο τρόπο, την ίδια κίνηση που έκανε πεθαίνοντας εκείνος ο αγράμματος βοσκός την έκαναν πρόσφατα κάποιοι διαδηλωτές στο Πουέρτο Ρίκο: αγκάλιασαν τα δέντρα ενός δάσους που κινδύνευε από τους υλοτόμους και το έσωσαν. Αλλά αυτές οι πρωτοβουλίες δεν φτάνουν, χρειάζονται πιο ριζοσπαστικά μέτρα. Κι ένα από αυτά τα μέτρα αφορά τα βιβλία, που καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες χαρτιού και καταβροχθίζουν δάση με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ακολουθώντας τις οδηγίες της Γκρηνπής, ο Σαραμάγκου απευθύνει έκκληση να αρχίσουν να τυπώνονται βιβλία σε χαρτί που η παραγωγή του σέβεται το περιβάλλον. H αρχή έγινε με το τελευταίο του βιβλίο, τις «Διαλείψεις του Θανάτου», ενώ στην εκστρατεία συμμετέχουν ήδη και μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι όπως ο Harper Collins και ο Random House.

Εκείνος ο φοβερός παππούς θα ήταν σίγουρα υπερήφανος.

22 Comments:

At 21/6/06 1:04 μ.μ., Blogger CAESAR said...

(...να τυπώνονται βιβλία σε χαρτί που η παραγωγή του σέβεται το περιβάλλον...)

Μόνο τα βιβλία; οι εφημερίδες, τα περιοδικά, το φωτοαντιγραφικό χαρτί; κλπ,

 
At 21/6/06 1:52 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Ενισχύω την προσέγγιση του Καίσαρα: μια καλή αρχή θα ήταν ένας νόμος ο οποίος θα εξαιρούσε από την ατέλεια (ή θα φορολογούσε αγρίως, επιπλέον) την ποσότητα του χαρτιού που ξοδεύουν οι εφημερίδες, πέραν του απαραίτητου 16σέλιδου (άντε, 24σέλιδου τις Κυριακές).

Πέραν του μεγάλου οικολογικού οφέλους, οι αναγνώστες θα γλύτωναν και από μια σειρά ιλουστρασιόν αηδίες (ουσιαστικά: διαφημιστική ύλη) που τους σερβίρονται...

 
At 21/6/06 2:11 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

"τα αγκάλιαζε καί έκλαιγε λές καί ήταν αγαπημενα του πρόσωπα"
Ενα αγαπημενο μου βιβλιο μού θύμισε αυτό το άρθρο.Το "ομορφη πορτοκαλιά μου" του Χοσέ Μάουρο ντι Βασκονσέλος.
(Δεν θυμάμαι απόσπασμα αυτή τη στιγμή.Αλλά δεν πειράζει έχω αυτο εδώ το υπέροχο κείμενο.}
Τα προστάτεψε γιατί αυτη τήν ανάγκη αισθανόμαστε όταν αγαπάμε.
Ωραία είναι καί η ελευθερία αλλά τήν προστασία μιάς αγκαλιάς όλοι αναζητάμε!
Δεν θα μιλησω μπροστά σε αυτό το άρθρο για το χαρτί των βιβλίων ,ούτε γιά τον Σαραμάγκου.
Ούτε και γιά συμβολισμούς τού δέντρου με τήν μητέρα.
Θέλω να μιλήσω γιά τήν αγάπη.
Αυτά τα δάκρυα πού δέν ξέρω από πού έρχονται ,τήν ανάγκη προστασίας,τίς δύο ζωές πού γίνονται μία..΄
Where true Love burns Desire
is Love's pure flame
it is the reflex of our earthly frame
that takes its meaning from the nobler part,
and but translates the language of the heart..
Aυτά έλεγε ο ποιητής Samuel Taylor Coleridge...
[sorry για το αμήχανο κομεντ αλλά για αυτα τα πράγματα δέν μπορεσα ποτέ να μιλήσω cool..}

 
At 21/6/06 3:35 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

ροκ τραγούδι είπα να μήν βάλω γιατί το πιό ρόκ πράγμα είναι η αγάπη!
Είπα να σας πω και την ιστορία μου με τήν ..πετροκερασιά μου πού είχαμε στο Παλαιό Χαλάνδρι,αλλά σκεφτηκα ότι θα με κράξετε με τόσες σάχλες!
Θα βάλω τραγούδι!
Ah la la la la life is wonderful..
JASON MRAZ
[Nomizω το εχουν πει και οι U2}

 
At 21/6/06 6:34 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

...Ίσως στο βάθος της καρδιάς του να γνώριζε, κατά έναν μυστηριώδη τρόπο, ότι η ζωή της γης και η ζωή των δέντρων είναι μία και μόνη ζωή...

Δεν πρόκειται κατά τη γνώμη μου για μια λογοτεχνική έκφραση. Μια σαμανιστική αρχαία επίγνωση εξακολουθεί να υπάρχει σε λίγους ανθρώπους. Έχουμε να μάθουμε και μεις οι υπόλοιποι από αυτούς.

 
At 21/6/06 7:38 μ.μ., Blogger CAESAR said...

"Ακούγοντας" τα φυτά, η επιστήμη του πολίτη ή του λαού ! εδω.

Και για το καρντάσι η θάλασσα του θερμαϊκούεδώ.

 
At 21/6/06 8:10 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Καίσαρα, το είχα δει, αλλά δεν ...τσίμπησα. Τις δεκαετίες που είμαι κάτοικος στη Μπουγατσαδούπολη - ξέρεις πόσα (τζάμπα) ευχολόγια έχω ακούσει; έχω πλέον πειστεί απολύτως οτι τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης λύνονται μονάχα με ένα τρόπο: σηκώνεσαι και φεύγεις. (Αργούμε...)

 
At 21/6/06 8:17 μ.μ., Blogger CAESAR said...

...τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης λύνονται μονάχα με ένα τρόπο: σηκώνεσαι και φεύγεις. (Αργούμε...)

Nαί μεν, αλλά:

"Δοκίμαζε, συνέχισε τα γυμνάσματά σου. Κοίτα που κ' η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς ουρανό και φύκια πασχίζοντας να βρει το σωστό της χρώμα."

 
At 21/6/06 8:30 μ.μ., Blogger CAESAR said...

Για τη σωτηρία ενός πάρκου η ηθοποιός Ντάριλ Χάνα ανέβηκε επάνω σ' ένα δένδρο για να διαμαρτυρηθεί...
περισσότερα εδώ (μετά την κα ΚΟΛΛΗΝ ΓΚΡΑΦΙ)

 
At 21/6/06 8:46 μ.μ., Blogger Κ. said...

Δεν λέγονται άδικα tree-huggers δηλαδή...

 
At 21/6/06 9:56 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Εκτός από το να αγκαλιάσει κανείς ένα δέντρο, μπορεί και να δέσει μια κίτρινη κορδέλα στη γέρικη βελανιδιά

ΥΓ
Οταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ντι τζέϊ :)

 
At 21/6/06 10:04 μ.μ., Blogger CAESAR said...

( ...Τα αγκάλιαζε και έκλαιγε, λες και ήταν αγαπημένα του πρόσωπα...)

"Ξέρω ένα πεύκο/που σκύβει κοντά σε μια θάλασσα/Το μεσημέρι, χαρίζει στο κουρασμένο κορμί έναν ίσκιο μετρημένο σαν τη ζωή μας,/ και το βράδι, ο αγέρας περνώντας μέσα από τα βελόνια του,/ πιάνει ένα περίεργο τραγούδι, σαν ψυχές που κατάργησαν το θάνατο.../ Κάποτε ξενύχτησα κάτω από αυτό το δένδρο./ Την αυγή ήμουνα καινούργιος,/ σαν να με είχαν κόψει την ώρα εκείνη από το λατομείο."
(Γ. Σεφέρης)

 
At 21/6/06 11:17 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

Βρήκα ευκαιρία να μιλήσω για ενα βιβλίο πού μου αρεσει οσο και ο μικρος Νικόλας!

Ειναι το Μικρό Λυκάκι!!

Αντιγράφω απόσπασμα επιστολής στούς γονείς του:

Ακαδημία περιπέτειας
Ξεφτισμένο Δάσος
Τερατοχώρα

Διεύθυνση:Μικρό Λυκάκι και Ουρλιαχτάκιας Α.Ε.

Μανούλα καί μπαμπά μου,
Χαρτί πολυτελείας!!Καί το πρώτο ,έτσι?.......

 
At 21/6/06 11:25 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Εύγε !

Render unto caesar what is ceasar's !

 
At 21/6/06 11:28 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

Iνηλάτη ετσι όπως ετρεχες επεσες πάνω μου!

 
At 21/6/06 11:28 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Μαριέλε, πάλι μπήκες σφήνα και μου χαλάς το σχόλιο :))))

Ούτε να αποδώσω τα του καίσαρος του καίσαρι δεν μ'αφήνεις :)))))

 
At 21/6/06 11:30 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

..τω καίσαρι, βέβαια.
Η Μαριέλε φταίει :))))))))

 
At 21/6/06 11:30 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

Tού Μιχάλη είναι το μπλόγκ!

 
At 21/6/06 11:53 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

O Μιχάλης βλέπει μπάλα τώρα. Μπας και του έρθει καμιά έμπνευση :)))
Ες αύριον τα σπουδαία όμως !!!

Δεν μου λες, σου άρεσε η γέρικη βελανιδιά ή δεν μπήκες καν στον κόπο να το κατεβάσεις ; !

 
At 22/6/06 12:08 π.μ., Blogger Μαριέλε said...

Ηταν σούπερ!

 
At 22/6/06 1:17 π.μ., Blogger Μαριέλε said...

August 28,1838

Dear Marie,
as soon as i saw your letter i realised once that it was from you...
Because the letter is just like you - written in a terrible hurry ,everything in a lovely confusion,sermons that are not a big seriously meant.........
We had an accident here,too,a house
painter fell off the scaffolding and died immediately...
...
Aπόσπασμα από επιστολή τού Friedrich Engels στήν Marie.
[marxists.org]

 
At 22/6/06 1:32 π.μ., Blogger cyrusgeo said...

Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι το τυπογραφικό χαρτί βγαίνει από φυτώρια, από δέντρα που έχουν φυτευτεί γι' αυτόν ακριβώς το σκοπό, και όχι από τα δάση...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home