Πέμπτη, Ιουνίου 15, 2006

Διευθυντής για μια μέρα



Όποιος κι αν είναι ο διάδοχος του Σερζ Ζιλί στη διεύθυνση της Λιμπερασιόν δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο μεγάλα οικονομικά προβλήματα κι έναν απαιτητικό μεγαλομέτοχο. Θα κληθεί εκ των πραγμάτων να κάνει την εφημερίδα πιο μοντέρνα, πιο ζωντανή, πιο ριζοσπαστική.

Πώς θα θέλατε να είναι η εφημερίδα που διαβάζετε; Αν σας ανέθεταν για μια μέρα την ευθύνη της έκδοσης, τι αλλαγές θα κάνατε στη μορφή της, τι θα προσθέτατε και τι θα αφαιρούσατε από τη συνηθισμένη της ύλη; Την ιδέα αυτή την έχουν δοκιμάσει έως τώρα αρκετά έντυπα. H Γκάρντιαν κάλεσε πριν από λίγο καιρό κάποια γνωστά ονόματα (όπως τα μέλη του ροκ συγκροτήματος Franz Ferdinand, ο ηθοποιός Κέβιν Σπέισι, η καλλιτέχνις Σαμ Τέιλορ-Γουντ) να διευθύνουν τις σελίδες του ένθετου G2. Το περιοδικό Vanity Fair ανέθεσε στον γνωστό σχεδιαστή Τομ Φορντ την ευθύνη του φετινού αφιερώματός του στα αστέρια του Χόλιγουντ. Και η Ιντιπέντεντ ζήτησε από τον Μπόνο να γίνει διευθυντής της για μια μέρα: το φύλλο που κυκλοφόρησε στις 16 Μαΐου περιελάμβανε ένα αφιέρωμα στην Αφρική, ένα αιρετικό προφίλ του Ούγκο Τσάβες, ένα ρεπορτάζ για τους Κούρδους του Ιράκ και πολλές σελίδες για τον αθλητισμό. H πρώτη σελίδα έγραφε με μεγάλα γράμματα πως «σήμερα δεν υπάρχουν ειδήσεις» και με μικρότερα πως «6.500 Αφρικανοί πέθαναν σήμερα από μια ασθένεια που μπορεί να θεραπευθεί και να αποτραπεί, το AIDS».

Πιο συντηρητική, η ισπανική Ελ Παΐς δεν αποτόλμησε στην πράξη αυτό το πείραμα, αλλά αρκέστηκε να θέσει το ερώτημα σε μία σειρά καλλιτέχνών και διανοουμένων. Όπως και ο Μπόνο, ο τραγουδιστής Κίκο Βενένο θα έδινε έμφαση στις μεγάλες τραγωδίες του πλανήτη (Αφρική, Λατινική Αμερική, Ασία, εκμετάλλευση, φτώχεια), χωρίς να υποβαθμίζει και τα «καλά νέα», τη ζωή και τους αγώνες ηρωικών ανθρώπων. Θα καταργούσε τα κύρια άρθρα («οι ειδήσεις πρέπει να μιλούν από μόνες τους») και θα αφιέρωνε κάθε μέρα δύο σελίδες στις επιστολές των αναγνωστών, μία για τις θετικές και μία για τις αρνητικές. Όσο για τις αθλητικές σελίδες, δεν θα τις μείωνε αλλά θα τις «αποποδοσφαιροποιούσε».

Ο φιλόσοφος Χοσέ Αντόνιο Μαρίνα θα ξεκινούσε από τη μείωση των σελίδων, αφού ο διαθέσιμος χρόνος για ανάγνωση μειώνεται διαρκώς. Δεν θα «έβγαζε» ποτέ τίτλο από δηλώσεις πολιτικών. Και θα χώριζε την εφημερίδα σε τρία μέρη. Το πρώτο θα ήταν αφιερωμένο στη «μεγάλη εφευρετική ενέργεια που κινητοποιεί τον κόσμο, με συνεντεύξεις από τους δημιουργούς». Το δεύτερο θα είχε πιο παιδαγωγικό χαρακτήρα και θα σχολίαζε τις νομικές, πολιτικές και ηθικές συνέπειες των γεγονότων. Και το τρίτο θα διαπνεόταν από μια ποιητική ματιά και θα αναζητούσε τις όμορφες πλευρές της πεζής πραγματικότητας.

Είναι αλήθεια πως άμα είσαι διευθυντής για μια μέρα, δεν έχεις δηλαδή το άγχος της κυκλοφορίας και του ανταγωνισμού, μπορείς να κάνεις πολύ όμορφα πράγματα.

16 Comments:

At 15/6/06 1:30 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

Νάτη η έλλειψη έμπνευσης τής εξουσίας από τη μιά μεριά,νάτα και τα ξεπουλήματα από τήν άλλη!!!!
(Τί ειναι τωρα αυτό?Αλλος ένας συμβιβασμός?)
Ροκιές γιά σήμερα,καti από sex pistols ,this is what you want ,thiς is what you get...

(κι αν ειναι ας ανοιξει κουβεντα για την.. εμπνευση των επαγγελματιών δημοσιογραφων..Αμήν καί Ελεος!)

 
At 15/6/06 2:04 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Ολοι αυτοί οι πειραματισμοί ένα πράγμα δείχνουν. Οι εκδότες ξέρουν ότι σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχουν εφημερίδες με τη μορφή που τις ξέραμε μέχρι σήμερα.
Οι εφημερίδες ( με την έντυπη μορφή ) δεν αποτελούν πλέον πηγή ενημέρωσης. Δεν αποτελούν καν μέσο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Τουλάχιστον όχι στο βαθμό που το έκαναν μέχρι σήμερα.
Από τη μια το ιντερνετ ( ενημέρωση ) και από την άλλη η τηλεόραση ( διαμόρφωση κοινής γνώμης ) αντικατέστησαν πλήρως τις παραδοσιακές έντυπες εφημερίδες.
Σήμερα, μια δήλωση δεκαπέντε δευτερολέπτων ενός πολιτικού στην τηλεόραση τον προβάλλει περισσότερο από μια δισέλιδη συνέντευξη στη μεγαλύτερη εφημερίδα. Σε οποιαδήποτε ( σχεδόν ) χώρα.
Ας κάνουν ΤΑ ΝΕΑ μια έρευνα να δουν πόσοι αγοράζουν την εφημερίδα και πόσοι τη διαβάζουν στο ιντερνετ.
( Αν και είμαι βέβαιος ότι κοτζαμ συγκρότημα θα το έχει ήδη σκεφτεί, αν δεν το έχει ήδη κάνει :)

 
At 15/6/06 2:08 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Επανέρχομαι για να σου αποδώσω τα εύσημα για τον τίτλο.
Δεν ξέρω πως τον εμπνεύστηκες, αλλά εμένα μου έφερε στο μυαλό αμέσως την αριστουργηματική ( και βαθιά φιλοσοφημένη ) κωμωδία " βασιλιάς για μια νύχτα " με τον Τζέρι Λούις και τον.. Ρομπερτ Ντε Νίρο !

 
At 15/6/06 2:41 μ.μ., Blogger Ergotelina said...

Σημερα διαβασα στο Βημα για
ψηφιακο χαρτι....
..θα φερει λεει πολλα κερδη...

 
At 15/6/06 2:47 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Σε μια εποχή που τα DVD καθορίζουν τον αριθμό κυκλοφορίας των εφημερίδων στην Ελλάδα (είχάν ήδη ξεκινήσει τα CD, τα κουπόνια κλπ) καιρός είναι και ορισμένες προοδευτικές ελληνικές εφημερίδες (μεταξύ αυτών και τα ΝΕΑ) να αλλάξουν ρότα, να κάνουν νέες αναζητήσεις και να καινοτομήσουν! Να βρουν τρόπους εξόδου από τα σημερινά αδιέξοδα. Το έχουμε ανάγκη...
Στο πνεύμα αυτό το συγκεκριμένο άρθρο κάτι λέει..

 
At 15/6/06 6:59 μ.μ., Blogger CAESAR said...

(...την εφημερίδα πιο μοντέρνα, πιο ζωντανή, πιο ριζοσπαστική...)

Ακριβώς εδώ πρέπει να βρίσκεται το κλειδί του μέλλοντος για την εφημερίδα !
Σε συνδιασμό με αυτό που γίνεται εδώ και τώρα, δλδ με την αμεσότητα/συμμετοχή του αναγνώστη στο σχολιασμό ή και τον εμπλουτισμό, όπως πχ της παρούσας, στήλης μέσω του διαδικτύου.
Όσο για το, Δ/ντής για μιά μέρα, υπενθυμίζω κάτι από το νόμο του Μέρφι: ένας τόνος ιδέες ισούται με ένα γραμμάριο εφαρμογής ;-)

 
At 15/6/06 7:16 μ.μ., Blogger cp said...

μια έρευνα να δουν πόσοι αγοράζουν την εφημερίδα και πόσοι τη διαβάζουν στο ιντερνετ.

Ο μονος λογος που διαβαζω εφημεριδες στο ιντερνετ ειναι γιατι μου ερχεται φτηνοτερα, μιας και θελω (αγοραζα) πολλες την ημερα. Πλεον αγοραζω μονο τις Κυριακατικες και δινω η πεταω τα εκατομμυρια διαφημιστικα και αχρηστα τηλεπεριοδικα που μου φορτωνουν.
Αλλα παντα προτιμω την εντυπη εφημεριδα ακομα κι αν ειναι μονο για τη συνηθεια του να τη διαβαζω με καφε, μουσικη και κουλουρακια στο πατωμα.
Το ιντερνετ ερχεται δευτερο και δεν εχω καν τηλεοραση σπιτι μου.

 
At 15/6/06 7:30 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Ειδικά σήμερα, το σχόλιο του Ιχνηλάτη λέει όλα όσα θα ήθελα να (ξανα)πω κι εγώ.

 
At 15/6/06 8:40 μ.μ., Blogger Lamiotis said...

Δεν μπορεί κάποιος να διεκπεραιώσει σοβαρά μια υπόθεση ή μια εργασία αν του ανατεθεί αυτή για μια μόνο μέρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση θα σκεφτεί και θα κάνει πραγματικότητα μόνο αυτό που ο ίδιος θα ήθελε. Δηλαδή αν του αρέσουν τα αυτοκίνητα θα αφιερώσει μεγάλο μέρος της ύλης στα αυτοκίνητα, αν του αρέσει η φιλοσοφία θα αφιερώσει μεγάλο μέρος της ύλη στη φιλοσοφία κ.ο.κ. Δε θα σκεφτεί πράγματα όπως η διατήρηση και η αύξηση ενδεχομένως των φύλλων που θα πουληθούν και που αφενός θα καλύψουν τις οικονομικές ανάγκες του εντύπου για μισθούς, έξοδα κλπ και αφετέρου θα δημιουργήσει το υπόβαθρο και το στίγμα πάνω στο οποίο θα κινηθεί στο μέλλον η εν λόγω εφημερίδα. Διότι η γραμμή που ακολουθεί κάθε έντυπο, η φιλοσοφία του με άλλα λόγια αποτελεί, καλώς ή κακώς, το κριτήριο με τα οποίο ο υποψήφιος αναγνώστης θα την αγοράσει.

Όσον αφορά στις εφημερίδες και στο ρόλο τον οποίο καλούνται να διαδραματίσουν, εδώ τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Μπορεί, σύμφωνα με το Ιχνηλάτη, μια δήλωση δεκαπέντε δευτερολέπτων ενός πολιτικού στην τηλεόραση να τον προβάλλει περισσότερο από μια συνέντευξη στη μεγαλύτερη εφημερίδα αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δίνοντας τη συνέντευξη έχει το χρόνο να εκφράσει επακριβώς τις πεποιθήσεις του, ενώ στη δήλωση των δεκαπέντε δευτερολέπτων πρέπει να συμπεριλάβει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες με κίνδυνο τόσο να μη γίνει κατανοητός όσο και να ψαλιδιστούν οι δηλώσεις του στο μοντάζ και με τον τρόπο αυτό να στρεβλωθούν. Ο πολίτης δηλαδή που ενδιαφέρεται πραγματικά για την πληροφορία θα την αναζητήσει μεν στην τηλεόραση, αλλά θα την ψάξει και στην εφημερίδα, αφού εκεί θα είναι πιο σωστά τεκμηριωμένη και βεβαίως, σαν αναγνώστης πλέον έχει το χρόνο να κατανοήσει πλήρως τα λεγόμενα αφού μπορεί να επανέλθει πολλές φορές και να ξαναδιαβάσει το κείμενο μέχρι να διασαφηνίσει πλήρως όλες τις τυχόν απορίες του. Η τηλεόραση πάσχει σε αυτό τον τομέα, γιατί στην οθόνη είναι γνωστό ακόμα και στους πλέον αδαής ότι ο χρόνος είναι αμείλικτος και πολύτιμος.

Τελειώνοντας δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εφημερίδες έχουν επιφυλλίδες με γνώμες, απόψεις και σκέψεις αξιόλογων ανθρώπων που δεν κινούνται πάντοτε μέσα στα στενά πλαίσια της επικαιρότητας και που δεν μπορείς να βρεις πουθενά αλλού. Αυτό που θα δώσει λύσει πραγματικά στις εφημερίδες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι ο ακόμα μεγαλύτερος πλουραλισμός στα θέματα και στις φωνές που ακούγονται, η ποιοτικότερη ύλη και ο σεβασμός στον αναγνώστη που δυστυχώς τον ξεχνάνε και προσπαθούν να του κεντρίσουν το ενδιαφέρον με αμφιβόλου ποιότητας DVD και λοιπές προσφορές.

Συγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο.

 
At 15/6/06 10:03 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 16/6/06 12:06 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Και η Λιμπε το έχει κάνει, δε θυμάμαι με ποιόν. Ενα χαρτί (πώς λέμε ένα πανί) με τα υπόλοιπα φύλλα.

Για την εφημερίδα σου, προτείνω για μια μέρα: τη Marièle στη διεύθυνση, υπό τον όρο να επιλέξει τον Ιχνηλάτη ως αρχισυντάκτη της στα διεθνή. Να'χουμε να διαβάσουμε και τίποτα (both of them, εγγύηση) :-))))

 
At 16/6/06 12:34 π.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑ

Μαυροπρόβατο, εκπληκτικό !!!!!

Και οι δυο μας εγγύηση όντως.
Εγγύηση ότι δεν θα βγεί η εφημερίδα την επομένη :))))))

ΥΓ
lamiotis, δεν διαφωνώ με αυτά που λες. Και δεν είμαι εναντίον των εφημερίδων. Ισα ίσα. Είμαι υπερ τους. Διαπιστώσεις έκανα, όχι κριτική. Και θέλω να συνεχίσουν να υπάρχουν. Και θα υπάρχουν. Απλά με άλλη μορφή. Οι εκδότες και οι δημοσιογράφοι πρέπει να βρουν την καινούργια μορφή.

 
At 16/6/06 1:34 π.μ., Blogger Μαριέλε said...

Ας ασχοληθεί καλύτερα ο καθένας από εμάς με αυτά πού είναι στο χερι του.
Και στο χερι μας είναι πώς σκεφτόμαστε γιά τούς άλλους,
πώς σκεφτόμαστε γιά τη ζωή μας ,πώς σκεφτόμαστε γιά τα πραγματικά μας θέλω.

Τήν μία ημέρα διευθυνσης στα Νέα θα τήν παραχωρούσα στόν Μιχάλη.
Χωρίς όρους.
Γιατί?
Γιατί τα πράγματα ανήκουνε σε αυτούς πού τα αγαπάνε.

 
At 16/6/06 1:48 π.μ., Blogger Κ. said...

Πολύ ενδιαφέρον, και τί θα άλλαζε ο κ. Μ. Μητσός στα Νέα ; ( Για μία ή περισότερες μέρες ως αρχισυντάκτης )

 
At 16/6/06 7:15 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Γιατί όχι και αλλού;;

"Εξήντα έξι καλλιτέχνες παίρνουν χαρτί και μπογιές και δημιουργούν τα εξώφυλλα της εφημερίδας Athens Voice.
Έργα τέχνης ειδικά φτιαγμένα απο τους πλέον σημαντικούς, αλλά και απο πρωτοεμφανιζόμενους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες.

Η εφημερίδα παροτρύνει ηθοποιούς, αρχιτέκτονες, μουσικούς και γενικότερα ανθρώπους με εικαστικές ανησυχίες και δημιουργικές ικανότητες, να συμμετάσχουν σε μια ιδιόμορφη εβδομαδιαία εικαστική δράση".

 
At 4/9/06 5:22 π.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

παιδιά, καταλάβετέ το επιτέλους...
Οι έντυπες εφημερίδες δεν πρόκειται να εκλείψουν.
Από αυτές τρέφονται οι ηλεκτρονικές no matter what..
Ναι, το διαδίκτυο έχει μπει στη ζωή μας...ναι, η ηλεκτρονική δημοσίευση είναι πλέον γεγονός....ναι, το χαρτί ψηφιοποιείται, αλλά το βιβλίο και οι εφημερίδες-και μαζί με αυτές κάθε περιοδικό δημοσίευμα-δε θα απαρνηθούν ποτέ την έντυπη μορφή και φύση τους!
Μου φαίνεται πως μερικοί ξέχασαν το φαινόμενο της Τυπογραφίας και την πραγματική,ουσιαστική επανάσταση που έφερε...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home