Σάββατο, Μαΐου 13, 2006

Tο φάντασμα του καζίνου



H ιδέα ανήκε σε έναν Αυστριακό επιχειρηματία, τον Μάρτιν Σλαφ: αφού ο τζόγος απαγορεύεται στο Ισραήλ, κι αφού οι Ισραηλινοί πήγαιναν με τσάρτερ στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης για να παίξουν τυχερά παιχνίδια, γιατί να μην ανοίξει ένα υπερπολυτελές καζίνο διεθνούς επιπέδου σε μια παλαιστινιακή πόλη, μισή ώρα με το αυτοκίνητο από την Ιερουσαλήμ; Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια πολιτική κάλυψη. Ο ταμίας του Αραφάτ, ο Μοχάμεντ Ρασίντ, έλαβε το 1995 την άδεια του Παλαιστινίου ηγέτη και ο πρώην επικεφαλής των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, ο Γιόσι Γκινοσάρ, πήρε το πράσινο φως από τον πρωθυπουργό Ράμπιν. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1998 άρχισαν να γυρίζουν οι ρουλέτες του καζίνου ΟΑΣΙΣ, στην Ιεριχώ. Το 30% των μετοχών ανήκε - και ανήκει ακόμη - στην Παλαιστινιακή Αρχή, το 45% στον όμιλο του Σλαφ, το 15% στην εταιρεία Casinos Austria και το 10% στην Τράπεζα της Αυστρίας. Τα πρώτα δύο χρόνια της λειτουργίας του, το πιο όμορφο καζίνο της Μέσης Ανατολής απέφερε έσοδα ύψους 398 εκατομμυρίων δολαρίων.

Κι ύστερα ξέσπασε η δεύτερη Ιντιφάντα. Μια μέρα, ισραηλινά τανκς περικύκλωσαν το καζίνο και οι ρουλέτες σταμάτησαν. Έξι μήνες αργότερα απαγορεύθηκε στους Ισραηλινούς πολίτες να μεταβαίνουν στα κατεχόμενα. Όσοι ήθελαν να παίξουν πόκερ και μπλακ τζακ κατέφυγαν και πάλι στην Ανατολική Ευρώπη. Μια ελπίδα γεννήθηκε την ημέρα που κέρδισε τις εκλογές ο Σαρόν. Όπως γράφει η «Ρεπούμπλικα», το βράδυ της νίκης ο Μοχάμεντ Ρασίντ βρισκόταν στο γραφείο του δικηγόρου Ντοβ Βάισγκλας, που ήταν το δεξί χέρι του Σαρόν αλλά και ένας από τους δικηγόρους του ομίλου Σλαφ. Εκεί τους συνάντησε και ο Όμρι, ο γιος του Σαρόν. Αλλά το καζίνο δεν άνοιξε ούτε τότε ούτε έναν χρόνο αργότερα, με τη νίκη του Αμπού Μάζεν. Τότε άσκησε βέτο ο αρχηγός του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου, ο Μοσέ Γιααλόν, με το επιχείρημα ότι τα κέρδη από το καζίνο θα χρησιμοποιούνταν για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών οργανώσεων.

Παρόλα αυτά τα εμπόδια, το καζίνο έμεινε όρθιο. Έφυγαν βέβαια οι κρουπιέρηδες και οι επιθεωρητές, αλλά έμειναν οι ρουλέτες, τα τραπέζια και οι κουλοχέρηδες. Τώρα, η Χαμάς απειλεί να τα πετάξει κι αυτά στα σκουπίδια και να αποδώσει το καζίνο στον λαό. «Είναι ένας τόπος διαφθοράς και αμαρτίας, που δεν συνάδει με τη θρησκεία μας», λέει ο υπουργός Πολιτισμού Αταλάχ Αμπού αλ Σιμπάχ, που έχει εξαπολύσει ήδη ανάλογες επιθέσεις εναντίον του χορού της κοιλιάς, των αμερικανικών ταινιών και της μουσικής ποπ. Οι Παλαιστίνιοι δεν συμφωνούν κατ' ανάγκην μαζί του, αλλά πεινάνε, δεν έχουν φάρμακα να δώσουν στα παιδιά τους, η Δύση τούς έχει εγκαταλείψει· πώς να υπερασπισθούν ένα υπερπολυτελές καζίνο;

7 Comments:

At 13/5/06 11:56 π.μ., Blogger Johny B.Good said...

Kάτι ξέρουν οι ΦΥΡΟΜιώτες και έχουν κάνει χρυσωρυχείο τη Γευγελή.

 
At 13/5/06 3:50 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

Ποιά ζωή,ποιόν κόσμο να υπερασπιστουν?
Ε,αφού δέν έχουν ζωή καί κόσμο να υπερασπιστούν,ας υπερασπιστούν τήν απέραντη πλήξη τού υπερπολυτελούς καζίνου!
Και τι σε νοιάζει εσένα θα μού πείτε.Και θα εχετε δίκιο.
Αλλά η πλήξη ,ναί,μπορεί να σκοτώσει.
[Η απάντηση ίσως να βρίσκεται στο ακριβώς από πάνω άρθρο {αναφέρομαι στο σχεδιασμό τής σελίδας στήν εφημερίδα},''τοπία τής μνήμης''.]

 
At 14/5/06 9:48 μ.μ., Blogger andy dufresne said...

Aπίστευτη ιστορία, δεν την γνώριζα (ως συνήθως με τις ιστορίες σας).

Μ' έχει προβληματίσει το θέμα.

Μία φορά στη ζωή μου έχω πάει σε καζίνο, δεν είμαι φαν και μ' ενοχλεί και η εκμετάλλευση του πάθους ως business, ιδιαίτερα σε μια "αγριεμένη" περιοχή όπως η Μέση Ανατολή,
αλλά απ' την άλλη;

Η αυτοδιάθεση δεν είναι μικρό λιμάνι.

Οπότε φτάνουμε στον έλεγχο.

Και πως ελέγχεις ποιος θα μπαίνει και πόσα χρήματα θα παίζει;

 
At 15/5/06 8:43 π.μ., Blogger CAESAR said...

"Διεμερίσαντο τα ιμάτια μου εαυτοίς, και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον"
Άραγε πότε & που πρωτοεμφανίσθηκαν οι ναοί του τζόγου ?

 
At 15/5/06 11:59 π.μ., Blogger Λαμπρούκος said...

όλα στο μαύρο...

 
At 15/5/06 12:11 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Να προσθέσω στο εξαιρετικά ενημερωτικό άρθρο του Μιχάλη ότι το Καζίνο αυτό, όσο λειτουργούσε, έφερε μια τεράστια βελτίωση στην τοπική οικονομία της Ιεριχούς.
Απασχολούσε εκατοντάδες ντόπιους παλαιστίνιους υπαλλήλους, και τα εστιατόρια του απορροφούσαν όλη την αγροτική παραγωγή της Ιεριχούς και των περιχώρων της.
Η αλματώδης ανάπτυξη της Ιεριχούς οφειλόταν κατά κύριο λόγο στο Καζίνο. Η κακή διαχείριση όμως και, κυρίως, η Ιντιφάντα έδωσαν τη χαριστική βολή στην αναπτυξιακή πορεία της αρχαιότερης πόλης του κόσμου.
Η Χαμάς, όπως ήταν αναμενόμενο, είχε δηλώσει προεκλογικά ότι δεν θα επέτρεπε την επαναλειτουργία του.
Το Καζίνο δημιουργήθηκε στην Ιεριχώ επειδή η εβραική θρησκεία απαγορεύει τα τυχερά παιχνίδια, και στο Ισραήλ δεν υπάρχει Καζίνο.
Να λοιπόν που ο Ιουδαισμός και το Ισλάμ συμφωνούν - και - σε αυτό.

ΥΓ
Μετά από ένα long weekend, χαιρετώ όλη την παρέα.
Μαριέλε, περίμενα όντως με ανυπομονησία το .. σέξι άρθρο του Μιχάλη ( το οποίο δεν σχολίασα )αλλά όταν βρίσκομαι εκτός Αθηνών δεν κουβαλάω μαζί μου το λαπ τοπ ( που δεν έχω :)

 
At 15/5/06 1:51 μ.μ., Blogger padrazo said...

Πολυ ενδιαφερον blog. Χαρηκα ιδιαιτερα που σε γνωσρισα

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home