Τετάρτη, Απριλίου 12, 2006

Tο μανιφέστο των νεο-Δημοκρατικών



Όσοι πιστεύουν πως έρχεται το τέλος του καπιταλισμού και σχεδιάζουν ήδη στο μυαλό τους το σύστημα που θα τον αντικαταστήσει, ας μη διαβάσουν το παρακάτω κείμενο. Οι άλλοι, οι ρεαλιστές, οι ξενέρωτοι τέλος πάντων, μπορεί να πάρουν ιδέες.

Ο Ρόμπερτ Ρούμπιν δεν είναι κανένας επαναστάτης. Ο άνθρωπος που χρημάτισε υπουργός Οικονομικών του Κλίντον από το 1995 ώς το 1999 δεν ονειρεύεται την ανατροπή του καπιταλισμού, αλλά τη χρηστή και ορθολογική διαχείριση ενός δημοκρατικού καπιταλισμού που απειλείται σήμερα από το «bushnomics», την οικονομική πολιτική του προέδρου Μπους. Με αυτόν το στόχο στο μυαλό του παρουσίασε την περασμένη Πέμπτη στην Ουάσινγκτον, μαζί με μια ομάδα οικονομολόγων του Brookings Institution, ένα μανιφέστο που μπορεί να αποτελέσει την εκλογική πλατφόρμα της μετριοπαθούς αμερικανικής Αριστεράς (γνωστής ως «νεο-Δημοκρατικοί», neodemocrats) για τις εκλογές του 2008.

H βασική αρχή αυτού του μανιφέστου, που τιτλοφορείται «Χάμιλτον» από το όνομα του πρώτου Αμερικανού υπουργού Οικονομικών, είναι ότι μια ισχυρή και διαρκής ανάπτυξη προϋποθέτει μια ευρύτερη βάση, δηλαδή μια δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου. H ανάπτυξη για την οποία υπερηφανεύεται ο Μπους είναι εφήμερη, αφού τροφοδοτείται από ένα τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα και από ένα έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Στο πρόγραμμα καταγγέλλεται επίσης η άκριτη υποστήριξη του σημερινού Αμερικανού προέδρου προς την παγκοσμιοποίηση και επισημαίνεται η ανάγκη να στηρίξει το Κράτος όλους όσοι πλήττονται από αυτό το φαινόμενο, για παράδειγμα εκείνους που χάνουν τη δουλειά τους από τη μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων.

Το Hamilton Project υπογράφεται από Αμερικανούς οικονομολόγους, αλλά θα μπορούσε να διασκευαστεί και για την Ευρώπη. Όπως γράφει ο Ερίκ Λε Μπουσέ στη Μοντ, ένα τέτοιο κείμενο θα αναφερόταν οπωσδήποτε στους δύο μεγάλους κινδύνους που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι: το συσσωρευμένο χρέος και την ανασφάλεια. Θα έδινε έμφαση σε τρεις αρχές. 1) H σύγχρονη οικονομία στηρίζεται στο ανθρώπινο κεφάλαιο και δεν μπορεί να αποκλείει οποιοδήποτε κομμάτι του πληθυσμού. 2) H οικονομική ανασφάλεια πλήττει την ανάπτυξη: τα οφέλη από την τεχνολογία και τον ανταγωνισμό αντισταθμίζονται από τις αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις τους σε ορισμένα τμήματα του πληθυσμού. 3) H αγορά είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ανάπτυξης, αλλά αποτελεί χρέος του Κράτους να εξασφαλίζει επενδύσεις στην παιδεία, την επιστήμη, την έρευνα. Και θα κατέληγε κάπως έτσι: «H παιδεία και η εργασία μπορούν να δώσουν σε κάθε άτομο μια ευκαιρία να πετύχει και σε κάθε γενιά μια ευημερία ανώτερη από εκείνη των γονιών τους. H υπόσχεση αυτή, που αποτέλεσε τον πυρήνα της οικονομικής και κοινωνικής προόδου εδώ και δύο αιώνες, υπονομεύεται σήμερα από την έλλειψη επενδύσεων για το μέλλον. Αν αυτό δεν αλλάξει, το μέλλον των νέων της Ευρώπης θα συνεχίσει να προσκρούει σε ανυπέρβλητα εμπόδια».

15 Comments:

At 12/4/06 12:56 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος said...

Όψιμα τα φρούτα των κυρίων κυρίων και δε πείθουν.

 
At 12/4/06 12:57 μ.μ., Blogger Λαμπρούκος said...

Ως ανεφάρμοστη πολιτική πράξη, γιατί ως θεωρία...

 
At 12/4/06 1:16 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Δεν ξέρω αν το πρώτο συνθετικό στους neo-dems ( neo-democrats ) και στους neo-cons ( neo-conservatives ) περιέχει πραγματικά οτιδήποτε νέο.
Ειδικά οι neo-cons δεν έκρυψαν ποτέ ότι το " νέο " που επαγγέλλονται δεν είναι απλά μια συντηρητική θεώρηση των πραγμάτων, αλλά μια οπισθοδρομική επιστροφή στα παλιά, σε όλα. Πίσω ολοταχώς δηλαδή..

Οι neo-dems φαίνεται ότι ζήλεψαν τη δόξα των neo-cons ! Επικαλούμενοι ως συμβολικό σημείο αναφοράς τον Χάμιλτον, προτείνουν μεθόδους του.. 18ου αιώνα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της παγκοσμοιοποιημένης οικονομίας του 21ου..

Ο Χάμιλτον υπήρξε βεβαίως από τους βασικούς θεμελιωτές του αμερικανικού κράτους με πρωτοπόρες για το.. 1790 ιδέες : Προστατευτισμός, κρατικός παρεμβατισμός ( μέσω της κεντρικής τράπεζας που ο ίδιος επέμενε να ιδρυθεί ), δασμοί, φόροι, κρατική επιχορήγηση, κλπ.
Μέχρι και το πιο διαδεδομένο ποτό της εργατικής τάξης τότε, το ουίσκι, ήθελε να φορολογήσει άγρια, απ'ότι διαβάζω, προκαλώντας την ομώνυμη εξέγερση !

Νομίζω ότι η δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου σήμερα μπορεί και πρέπει να γίνει όχι με εθνικούς αλλά με διεθνιστικούς όρους, στα πλαίσια μιας δημοκρατικής παγκοσμιοποίησης.

Δεν μπορώ να κρύψω όμως την ιδιαίτερη συμπάθεια που τρέφω στο πρόσωπο του Χάμιλτον για τον ηρωικό θάνατο του. Σκοτώθηκε σε μονομαχία με κάποιον αντίζηλο του για τα μάτια μιας γυναίκας.

Δεν ξέρω αν κάποιος neo-dem θα το έκανε αυτό σήμερα.


ΥΓ
Ο Λαμπρούκος όμως θα το έκανε, είμαι βάβαιος :)

 
At 12/4/06 1:17 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

βέβαιος, βέβαια :)

 
At 12/4/06 3:57 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Για το μανιφέστο των ΝεοΔημοκρατικών, όπως λέει κι ο φίλος μου ο Αντώνης Καρακούσης, έχω την εντύπωση πως χρειάζονται κι άλλα πράγματα. Ο Ρούμπιν ήταν μια σημαντική φυσιογνωμία, δεν νομίζω ότι μπορούμε να πετάμε με τόση άνεση τις ιδέες του στα σκουπίδια.
Αυτή τη στιγμή, πάντως, προέχει το θέμα που έθεσε ο Ιχνηλάτης: θα σκοτωνόταν ο Λαμπρούκος σε μονομαχία με έναν αντίζηλό του για τα μάτια μιας γυναίκας; Καλώ τον Λαμπρούκο, αλλά και όλη τη Θεσσαλονίκη, να πάρει θέση.

 
At 12/4/06 4:16 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Μιχάλη, το Μαύρο Πρόβατο δεν πρόκειται να εμφανιστεί σήμερα.
Μάλλον πήρε τοις μετροιτοίς τα λόγια σου στην αρχή του άρθρου :)

Εγώ πάντως, ως palio-dem ιππότης, πετάω το γάντι στο Μαύρο Πρόβατο να μονομαχήσουμε για τα μάτια της Μαριέλε, επειδή μου τη στεναχώρησε και εξαφανίστηκε από το μπλογκ :))

 
At 12/4/06 5:16 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 12/4/06 8:35 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 12/4/06 8:39 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Ετυχε (μού το κάναν δώρο) και διάβασα ένα βιβλίο του Ρούμπιν, όπου εξιστορεί τα χρόνια του τού Λευκού Οίκου.
Πολύ "αμερικανιά", φλατ, παρατακτικό, χωρίς θεωρητικά σχήματα... αλλά συναρπαστικό, καθώς δίνει μια έστω και στρογγυλεμένη εικόνα της "κουζίνας" της εξουσίας.

Η...Χαμιλτονιανή πρόταση (θού Κύριε, θυμηθείτε συνάδελφοι του θετικοεπιστημονικού συναφιού οτι το όνομα αυτό είναι γνωστό επειδή το έφερε ένας πρίγκηψ των μαθηματικών και όχι ένας ταπεινός υπηρέτης του Κράτους :-))) θυμίζει πολύ την κουζίνα που περιγράφει ο κ. Ρούμπιν στο χρονικό του.
Επειδή έκανα τον κόπο, αν και "μη ξενέρωτος", να διαβάσω τη συνέχεια του ενδιαφέροντος σημερινού κειμένου της στήλης, έχω να συνεισφέρω στους φίλους "ρεαλιστές" με μια προειδοποίηση: στις σημερινές συνθήκες κάθε αναδιανομή σε όφελος της κοινωνίας δεν θα είναι παρά το αποτέλεσμα σκληρών ταξικών συγκρούσεων. Ακούγεται "ξύλινο", αλλά φταίει η πραγματικότητα κι όχι η γλώσσα.
Κι από αναδιανεμητικά νεοκεϋνσιανά πρότζεκτς, ο καθένας μπορεί να φτιάξει ένα στην καθησιά του - μέχρι και ο καθημάς Γιώργος :-))))

ΥΓ Φίλε ιχνηλάτη, τι έκαμα ο κακομοίρης στη Marièle; Αντε, λίγη πλακίτσα, καλόβουλα - αν παρανοήθηκα, τα παίρνω όλα πίσω, τα κεράκια τού Λακάν και τη διαστροφή της διαστροφής. Αλλά κι αυτή, να με "κράζει" με ατάκες ξεσηκωμένες...
-Οσο για τις μονομαχίες, τις αποφεύγω - έχουν κάκιστη φήμη στους μαθηματικούς! :-)

 
At 12/4/06 10:06 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Μαύρο Πρόβατο, σε πειράζω βρε. Άλλωστε όταν η Μαριέλε σε αδίκησε την μάλωσα εγώ και είχε τη γενναιότητα να το παραδεχτεί.

Φαίνεται όμως ότι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και δεν αντέχει λίγο χιούμορ.
Αναρωτιέμαι πραγματικά τι την πείραξε τόσο.

Και δεν έχουμε και καμιά άλλη γυναίκα εδώ μέσα να μονομαχήσουμε ηρωικά για τα μάτια της :(

Λαμπρούκο, κάνε κάτι :)

 
At 12/4/06 11:26 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Αν ο Λαμπρούκος πει στις "λαμπρίτσες" να έρθουν για μια μόνο μέρα όλες μαζί από 'δω, πάει, θα γίνουν οι "Διαστάσεις" αμέρικαν μπαρ!

*

Για το θέμα, τα είπαν καλύτερα (και κομπλέ) ο Ιχνηλάτης και το μαύρο πρόβατο.

(υποθέτω δηλαδή... έμπλεξα με κάτι μύδια + τσίπουρα και δεν είμαι για πολλά θεωρητικά...)

 
At 12/4/06 11:36 μ.μ., Blogger Μαριέλε said...

aΑκολουθεί απόσπασμα απο βιβλίο ΜΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ του DAVID SEDARIS.{δεν αποτελεί σχόλιο στο άρθρο.}
[Ε,ναι,ταυτίζομαι συναισθηματικά με όσους αγαπώ!]



"Δεν με ενδιαφέρει αν ειναι ο γιός
μου,ο βουλευτής μου ,οποιοσδήποτε.
Απλούστατα δέν εγκρίνω αυτον τον τρόπο ζωής".Μιλούσε μιά γυναίκα πού λεγόταν Οντρει και ειχε τηλεφωνήσει στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό για να πει την αποψη της.
Το σκάνδαλο τής Καθολικής Εκκλησίας βρισκόταν στα πρωτοσέλιδα πάνω από μία εβδομάδα,και όταν εξαντλήθηκε το θέμα τών παπάδων ,ο διάλογος γύρισε πρός τήν παιδεραστία γενικώςκαι έπιτα πρός τους ομοφυλόφιλους παιδεραστές που,κατά γενική ομολογία,ήταν το χειρότερο είδος.
Για το ραδιόφωνο ήταν ενα από αυτά τα ευκολα θέματα, σαν την φοροδιαφυγή ή τις μαζικές δολοφονίες.
"Τι πιστεύετε σχετικά με τούς ενήλικες άντρες που σοδομίζουν παιδιά?"
"Μα ,είμαι εναντίον!"
Αυτό λεγόταν πάντα ,λές και ήταν κάτι το πρωτάκουστο ,μια άποψη τής μειοψηφίας,τήν οποία κανείς μέχρι τώρα δέν είχε το θάρρος να υποστηρίξει.
Εδώ και δέκα μερες ταξίδευα σε όλη τη χώρα καιόπου κι αν πήγαινα άκουγα το ίδιο πράγμα.Ο παρουσιαστής συνέχαιρε τον ακροατή γιά το ηθικό σθένοςτου,ενώ, ο ακροατής ,θέλοντας να νιώσει καιπάλι αυτη την αποδοχή,επαναλάμβανε την αρχική δήλωση ,κάπως παραλλαγμένη,προσθέτοντας κάποιον επιθετικό προσδιορισμό.
"Πε'ιτε με αν θέλετε οπισθοδρομικό ,εγώ πιστευω πως είναι απόλυτα λάθος".
Επειτα σιγα σιγα αρχισαν να εναλλάσουν τις λέξεις ομοφυλόφιλος και παιδεραστής ,μιλωντας λες και ήταν το ιδιο πράγμα.
"Τωρα μεχρι πού τους βάζουν και στην τηλεόραση "ειπε η Οντρει.
"και στα σχολεία!Οπως λέει και η παροιμία βάλε την κότα στο κοτέτσι..."



Η συνέχεια στο βιβλίο!
[και δέν παιρνω και ποσοστα!!!!!]

 
At 12/4/06 11:57 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Μαριέλε ! Welcome back !

Μαύρο Πρόβατο, είδες ; Μας αγαπάει. Δεν ήθελε να μονομαχήσουμε και να χυθεί αίμα :)

Και από αύριο θα γράφει σχόλια που θα έχουν μια έστω έμμεση σχέση με τα θέματα της στήλης :)))

Μαριέλε, σε πειράζω ε !

 
At 13/4/06 12:07 π.μ., Blogger Μαριέλε said...

Αν το κάνω αυτό αγαπητέ ιχνηλάτη, με βλέπω να μήν ξεμπερδεύω ποτέ με τόν Λακάν!Με βλέπω να αντιγράφω το μια σχεδόν φυσιολογική οικογένεια ,γιατί δέν διαθέτω και το απαραίτητο δημιουργικό στίγμα,και να το εκδίδω από την αρχή!
Φόρος τιμής στόν Μιχάλη και στόν Ιχνηλάτη ήταν το απόσπασμα.
Εξάλλου ΚΡΙΝΟΜΕΝΗ αισθανόμουν πάντα.Δέν έκρινα.

 
At 13/4/06 12:31 π.μ., Blogger Μαριέλε said...

Θα έγραφα ότι ήταν φόρος τιμής και στο μαυρο πρόβατο αλλά τον βαριέμαι!!!!
Εξάλλου αυτός ζει στο Παρίσι καί ευχαρίστως θα δεχόμουν να χυθεί αίμα από την ζήλια μου!!!!!

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home