Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2005

Pευστό χρυσάφι



«Ο Θεός μού έκανε ένα δώρο: να κάνω ευτυχισμένο τον κόσμο παίζοντας ποδόσφαιρο». Ρονάλντο ντε Άσις Μορέιρα, ευρύτερα γνωστός ως Ροναλντίνιο

Ο Φλορεντίνο Πέρεθ είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ξέρει πώς να κερδίζει στο χρηματιστήριο, πού να επενδύει ώστε να αποκομίζει μεγαλύτερα κέρδη, πώς να μειώνει το έλλειμμα μιας επιχείρησης. Όταν ανέλαβε λοιπόν την προεδρία της Ρεάλ Μαδρίτης, αποφάσισε να εφαρμόσει τις ίδιες αρχές. Αλλάζει κάθε τόσο προπονητή ανάλογα με το κόστος, φροντίζει οι αγοραπωλησίες των παικτών να αφήνουν πάντα κάτι στην ομάδα, διοικεί με λίγα λόγια μ' ένα κομπιουτεράκι στο χέρι. Το αποτέλεσμα είναι η ομάδα να βρίσκεται σήμερα σε μια ζηλευτή οικονομική θέση: τα έσοδά της, για παράδειγμα, αυξήθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια κατά 50%. Έχει όμως ένα πρόβλημα: δεν παίζει καλή μπάλα. Έχει να κερδίσει οποιονδήποτε τίτλο από το 2003. Και το περασμένο Σάββατο υπέστη τον έσχατο εξευτελισμό, χάνοντας στην έδρα της από τον αιώνιο αντίπαλό της, την Μπαρτσελόνα, με 3-0. Αν μάλιστα ο τερματοφύλακάς της, ο Ικέρ Κασίγιας, δεν βρισκόταν σε πολύ καλή μέρα το σκορ θα είχε λάβει αστρονομικές διαστάσεις.

H Ρεάλ έχει μια δικαιολογία, που επιβαρύνει όμως ακόμη περισσότερο τη θέση της: με την αντίπαλό της έπαιζαν ποδοσφαιριστές όπως ο Ετό και, κυρίως, ο Ροναλντίνιο. Αυτοί έβαλαν και τα τρία γκολ. Με τον τρόπο αυτό εκδικήθηκαν τον πρόεδρο της Ρεάλ για τον τρόπο που τους φέρθηκε. Ο Ροναλντίνιο είχε προταθεί στην ομάδα το 2003, αλλά προτιμήθηκε ο Μπέκαμ επειδή ήταν μεγαλύτερη φίρμα και θα έφερνε περισσότερα λεφτά. Ο Ετό κτύπησε την πόρτα της Ρεάλ στα 15 του χρόνια, έπαιξε μερικά χρόνια στους μικρούς, για να τον δανείσουν στη συνέχεια στη Μαγιόρκα και τελικά να τον πουλήσουν στην Μπαρτσελόνα. Τον περασμένο Μάιο γιόρτασε την κατάκτηση του τίτλου τραγουδώντας: «Μπάσταρδοι της Μαδρίτης, υποκλιθείτε στους πρωταθλητές».

Αλλά το φαινόμενο του αγώνα ήταν ο Ροναλντίνιο. Όρθιοι, δεκάδες χιλιάδες οπαδοί της Ρεάλ τον αποθέωσαν μετά το εκπληκτικό δεύτερο γκολ του, κάτι που είχε συμβεί στο Μπερναμπέου μόνο με τον Μαραντόνα. Σε λίγες μέρες, οι δημοσιογράφοι του περιοδικού France Football θα απονείμουν στον 25χρονο Βραζιλιάνο τον τίτλο του Ευρωπαίου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς. Όπως σημειώνει όμως η Ελ Παΐς, οι τίτλοι αυτοί είναι εφήμεροι. Και άλλοι ποδοσφαιριστές τιμήθηκαν με τέτοια βραβεία και ύστερα από δύο χρόνια ξεχάστηκαν. Ο Ροναλντίνιο, αντίθετα, είναι αντιπρόσωπος μιας οικογένειας ανωτέρων αθλητών. Ένας ειδικός απεσταλμένος που συγκεντρώνει τις ιδιότητες του κληρονόμου και του προάγγελου. Είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς τον Πελέ χωρίς τον Κουτίνιο, τον Τοστάο χωρίς τον Πελέ, τον Ζίκο χωρίς τον Τοστάο, τον Ρομάριο χωρίς τον Ζίκο, τον Ρονάλντο χωρίς τον Ρομάριο, τον Ροναλντίνιο χωρίς τον Ρονάλντο. Όπως είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς τον Ρομπίνιο χωρίς τον Ροναλντίνιο.

Ρευστό χρυσάφι κυλάει στις φλέβες αυτού του παιδιού. Και οδηγεί τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον.

13 Comments:

At 22/11/05 1:52 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Σιγά τον παίκτη

 
At 22/11/05 2:43 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Χα χα χά ! καλό !

Ούτε εγώ τον θεωρώ σπουδαίο, κι ας είναι το ίνδαλμα του γιού μου - και όλων των συνομήλικων του.

Άσε που τον βλέπω τώρα να διαφημίζει τσίχλες και παίρνω ανάποδες. Του λείπουν λεφτά ? !

Μετά τον Μαραντόνα χάθηκε η μαγεία στο ποδόσφαιρο. Χάθηκε το όνειρο. Για πάντα.

 
At 22/11/05 8:53 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Κοσμοπολίτη σπεύσε στο άωρον, όπου επιτέλους βρήκα κι εγώ τη λύση για τα bold και τα italics!

ΥΓ. Ο Ροναλντίνιο δεν είναι ούτε Πελέ, ούτε Μαραντόνα, ούτε Μπέστ, ούτε Δεληκάρης και Χατζηπαναγής!

Συμπαθείστε όμως την ανάγκη των δημοσιογράφων και των σχολιστών - πρέπει να γράψουν κάτι καινούριο και διαβαστερό βρέξει - χιονίσει. Ε, ξεφεύγει και καμιά ...υπερβολή!

 
At 22/11/05 9:50 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said...

Έχει ωραία μπούκλα.

 
At 22/11/05 11:56 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Πάνο, ευχαριστώ για τη βοήθεια αλλά τι είναι το άωρον και που μπορώ να το βρώ ? ! ( και μη γελάτε οι άλλοι )

ΥΓ

Ρε παιδιά, εσείς που τον ξέρετε πιο πολύ καιρό από μένα, πάντα κάνει τόση..ώρα να κατουρήσει ο Ημίαιμος ? ! ( που χάθηκες βρε ? )

 
At 23/11/05 12:21 π.μ., Blogger Πάνος said...

"άωρον" είναι το ιστολόγιο ενός ωραίου τύπου με το εμπνευσμένο παρωνύμιο "θείο τραγί". Κάλεσέ το από τους συνδέσμους των "μτΚ". θα μπεις στο προ-τελευταίο post και θα αναζητήσεις τη σχετική παραπομπή στα σχόλια.

ΥΓ. Περαστικά μας...

 
At 23/11/05 12:36 π.μ., Blogger kosmopolitis said...

Πάνο, μας μάτιασε ο Μιχάλης απόψε ! Μας εκδικήθηκε που του τη πέσαμε ομαδικά για τον Ροναλντίνιο ! " Τόσο καταλαβαίνετε από μπάλα ρε άσχετοι βάζελοι " θα σκέφτεται !

 
At 23/11/05 12:58 π.μ., Blogger Πάνος said...

Δε μασάμε. Αν δεν είναι βάζελος θα είναι γάβρος - οπότε ό,τι και να πει, αύριο θα του βγει ξινό!

Επειδή το "θείο τραγί" είναι προσωρινά εκτός μάχης, δώσε βάση στην πενιά ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

Λοιπόν, βλέπεις το πρώτο tag αποπάνω από το τετράγωνο όπου γράφεις τις σοφείες σου; Το b λέω!

Λοιπόν, το βάζεις όπως είναι (τρεις χαρακτήρες) στην αρχή της λέξης που θέλεις να βγει τονισμένη. Στο τέλος το ξαναβάζεις, αλλά μετά το < προσθέτεις μια /, οτι δηλαδή τελειώνει το τονισμένο (βάζεις δηλαδή τέσσερις χαρακτήρες)

Έχεις ήδη ανακαλύψει πως βάζουμε bold στα σχόλια - και η χαρά σου δεν περιγράφεται!

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο βάζεις τα πλαγιαστά και με το τρίτο tag κάνεις και υπερ-συνδέσεις σε όποια διεύθυνση γουστάρεις!

- καλή επιτυχία! Αν ΔΕΝ, τα ξαναλέμε αύριο από την αρχή...

 
At 23/11/05 2:30 π.μ., Blogger JustAnotherGoneOff said...

Αν ο Πελέ ήταν η ταφόπλακα ενάντια στο ποδοσφαιρικό ρατσισμό, ο Μαραντόνα η επιβεβαίωση πως το φτωχοπαίδι μπορεί να γίνει μεγάλος, ο Ροναλντίνιο είναι απλά η... τσίχλα των μάνατζερς και των διαφημιστών. Τίποτε άλλο δεν έχει το παλουκάρι εκτός από το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του, απλά ό,τι κάνει, το έχουν κάνει καλύτερα και στο πολλαπλάσιο ο Πελέ και ο Μαραντόνα. Δεν φτάνει η μόνο μια φοβερή κούρσα που έκανε προχτές να τον θεοποιήσουμε όταν οι προκατοχοί του έκαναν τέτοιες κούρσες (μην ξεχνάμε και τον Τζωρτζ Μπέστ) για πλάκα σε κάθε αγώνα.

Αυτό και μόνο δείχνει τη σημερινή ποδοσφαιρική φτώχεια...

 
At 23/11/05 2:35 π.μ., Blogger JustAnotherGoneOff said...

Μην ξεχνάμε και πως τον πλήρωσαν οι δικοί μας 200 χιλιάρικα... σκέτη τσίχλα γι αυτόν στο έθνος του Αλογοσκούφη!

 
At 23/11/05 11:23 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Τι θέλω και γράφω για ποδόσφαιρο, ο βάζελος... Αλλά αυτή πια η ηθικολογία για τις διαφημίσεις είναι λίγο ξεπερασμένη ρε παιδιά. Το ακούμε και για τον Γκορμπατσώφ: σιγά τον ηγέτη, έφτασε να διαφημίζει πίτσες. Αλλο το ένα, άλλο το άλλο. Οσο για την αξία του Ροναλντίνιο, ειδικός δεν είμαι. Παραφράζοντας όμως τη γνωστή ρήση, θα έλεγα πως κάθε εποχή έχει τους ποδοσφαιριστές που της αξίζουν.

 
At 23/11/05 1:28 μ.μ., Anonymous Stelios said...

Ο Πελέ είχε άλλους πέντε(ίσως και παραπάνω) παικταράδες δίπλα του. Δεν μειώνει βέβαια αυτό την αξία του αλλά δεν μπορεί να περάσει και απαρατήρητο. Ο Μαραντόνα ήταν μόνος του. Αυτό και μόνο του δίνει έναν προβάδισμα έναντι του Πελέ. Αλλά, όπως σημειώνει και ο Κωστής Παπαγιώργης, ο Μαραντόνα είχε χρόνο και χώρο μέσα στο γήπεδο για να παίξει μπάλα. Κάτι που δεν ισχύει πλέον σήμερα. Τις (ν)τρίπλες που κάνει ο Ροναλντίνο δεν τις έκαναν ουτε Ο Πελέ, ούτε ο Μαραντόνα, πόσο μάλλον ο Μπέστ. Όχι ότι δεν μπορούσαν αλλά επειδή παιζόταν άλλη μπάλα τότε.

Ας αφήσουμε τις τσίχλες στην άκρη.

 
At 23/11/05 8:27 μ.μ., Blogger Νίκος Οπελάτης said...

Αν δεν της είχαν χαρίσει τόσα χρέη οι διοικούντες το δήμο Μαδρίτης, αμφιβάλλω αν ο Φλορεντίνο Πέρεθ θα είχε τόσο καλά οικονομικά αποτελέσματα. Είναι λίγο σαν και μας οι ισπανοί. Στο όνομα των ψήφων των οπαδών των μεγάλων ομάδων, καλούνται να πληρώσουν τη νύφη όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από τις ποδοσφαιρικές τους προτιμήσεις. Ρωτήστε τους οπαδούς της Ατλέτικο ή της Χετάφε αν ο δήμος Μαδρίτης τους έκανε καμιά δωρεά.

Είναι σαν τις κρατικές επιχορηγήσεις, που πληρώνονται αφού ολοκληρωθεί το έργο. Μπορεί να τις πάρει κάποιος που δεν έχει χρήματα; Όσο πιο πλούσιος είσαι τόσο πιο εύκολα τις παίρνεις.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home