Πέμπτη, Νοεμβρίου 17, 2005

Ο Mοχάμεντ Aμπού απουσιάζει από τη Σύνοδο



Το ανέκδοτο της εβδομάδας: η Παγκόσμια Σύνοδος για το μέλλον του Internet γίνεται στη χώρα που απαγορεύει την πρόσβαση σε ιστοσελίδες όπου η κυβέρνηση παρουσιάζεται με αρνητικά χρώματα.

Ο Μοχάμεντ Αμπού είναι ένας νεαρός δικηγόρος που τόλμησε με ένα άρθρο του στο Internet να κάνει σύγκριση ανάμεσα στο Αμπού Γράιμπ και τα βασανιστήρια στις φυλακές της Τυνησίας. Για το έγκλημά του αυτό καταδικάστηκε σε τριάμισι χρόνια φυλακή. Τον περασμένο μήνα αναστάτωσε την οικογένειά του και τους φίλους του ράβοντας για τέσσερις μήνες το στόμα του. Με τον τρόπο αυτό θέλησε να διαμαρτυρηθεί για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση του προέδρου Μπεν Αλί.

Στο γραφείο του γενικού γραμματέα της τυνησιακής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, στο κέντρο της Τύνιδας, πραγματοποιούν απεργία πείνας εδώ κι ένα μήνα επτά άνθρωποι. Τα χαρακτηριστικά τους είναι τραβηγμένα, τα χείλη τους είναι άσπρα, τα μάτια τους έχουν βαθουλώσει. Μετά βίας μπορούν ακόμη να σταθούν όρθιοι. «Από τι υποφέρετε;» ρωτάει ένας γιατρός τον 39χρονο δικηγόρο Σαμίρ Ντιλού, που είναι ο βενιαμίν της παρέας. «Από τίποτα», απαντά εκείνος. «A, ναι, από τη δικτατορία!». Δίπλα του είναι ο 62χρονος Νετζίμπ Τσεμπί, γενικός γραμματέας του Προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος, που έχει χάσει ήδη 11 κιλά. Πιο πέρα είναι ο Μοχτάρ Γιαϊαουί, ο «αντάρτης δικαστής» που απολύθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 επειδή κατήγγειλε τις πιέσεις που δέχονται οι δικαστές. Το σύνθημα των απεργών είναι «Καλύτερα πείνα παρά υποταγή». Και τα αιτήματά τους δεν είναι καινούργια: ελευθερία των συναθροίσεων, ελευθερία της έκφρασης και του Internet, απελευθέρωση των 400 πολιτικών κρατουμένων.

H άποψη του προέδρου της χώρας για το δικαίωμα της έκφρασης θυμίζει λίγο εκείνο τον Έλληνα κομμουνιστή ηγέτη που έλεγε στους συντρόφους του ότι δικαιούνται να έχουν τις απόψεις τους αρκεί να είναι οι σωστές. «Τασσόμαστε υπέρ της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων, γνώσεων και ιδεών», διακηρύσσει ο Μπεν Αλί. «H ελευθερία αυτή, όμως, δεν πρέπει να ανοίγει τον δρόμο σε κόμματα, ιδέες και θεωρίες που αντιτίθενται στον προσανατολισμό μας. H ελευθερία χωρίς όρια οδηγεί στο χάος και υπονομεύει τις ελευθερίες». Επισήμως, ο μεγάλος εχθρός είναι οι ισλαμιστές. Με την επίκληση του κινδύνου αυτού, όμως, επιχειρείται να δικαιολογηθεί κάθε λογοκρισία, κάθε δίωξη, κάθε αυθαιρεσία.

Εξηγώντας την επιλογή της Τυνησίας για τη διεξαγωγή της Παγκόσμιας Συνόδου για την Κοινωνία της Πληροφορικής, ο Κόφι Άναν υποστήριξε ότι είναι μια ευκαιρία να ασκηθεί πίεση στην κυβέρνηση για τη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ίδιο επιχείρημα έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς για τη νομιμοποίηση μιας οικονομικής συναλλαγής με ένα αυταρχικό καθεστώς ή μιας επίσκεψης σε μια δικτατορία. Τα αποτελέσματα είναι πάντα φτωχά. Μακάρι η Τυνησία να αποτελέσει την εξαίρεση.

4 Comments:

At 17/11/05 12:11 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Μακάρι! Γιατί και στην ελληνική "δημοκρατία", αν πας για κατούρημα ή δεν βρίσκεις υπολογιστή για να συνομιλείς με αυτούς που γουστάρεις, διαπιστώνεις με έκπληξη ότι το ενοχλητικό μπλόγκ σου "λείπει" από εκεί που το έστησες!
Παλιοπαρέα, εξαιρετικά ενδιαφέροντα άρθρα και σχόλια, θα λείψω για λίγο ακόμη.

 
At 17/11/05 4:01 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Γνωστή η ιστορία με τη λογοκρισία στο ιντερνετ, αν και με σόκαρε λίγο η παράθεση "ατάκας" έλληνα κομμουνιστή ηγέτη (ποιού; του Ζαχαριάδη ίσως; Πότε; Και με τι "τιμωρία"; Τη διαγραφή από ένα κόμμα όπου προσχωρούμε εθελοντικά;) όταν η ιστορία αυτής της χώρας, με το ιδιώνυμο, τον Πάγκαλο και το Μεταξά, την κατοχή, το τρισάθλιο μετεμφυλιακό καθεστώς και τη χούντα, πρόσφερε κι άλλες ευκαιρίες παραδειγμάτων λογοκρισίας, (φυλάκισης, βασανιστηρίων και πολιτικών εκτελέσεων) πέρα από όσα κρισιακά μπορούσαν να συμβαίνουν στην πλευρά των πολέμιων όλης της βαθιάς πολιτειακής ανωμαλίας που χαρακτήρισε αυτόν τον τόπο κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα.
Καλό θα ήταν επίσης να προστεθεί στη λίστα των "ανελεύθερων" η Γαλλική Δημοκρατία, που έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες κάποια μπλογκς που είχαν σχέση με τις πρόσφατες ταραχές, και προχώρησε σε ένα εντατικό, ημιαυτόματο μόνιτοριγκ του web, των SMS και ίσως των mails για λόγους "δημοσίας τάξεως", την ίδια στιγμή που για λόγους νομικοτεχνικούς ο ισχύων νόμος έκτακτης κατάστασης (εξακολουθεί να) περιέχει διατάξεις λογοκρισίας των ΜΜΕ (η κυβέρνηση δεσμεύτηκε πάντως να μην τις εφαρμόσει).
Καλό θα ήταν επίσης να αφαιρεθεί η Κούβα, και να βοηθηθεί οικονομικά να διαδόσει τη χρήση του ιντερνετ στην επικράτειά της.
Δεν είναι αυτό όμως το θέμα που με απασχολεί με την ευκαιρία του σημερινού κειμένου - είναι αυτό που αναδεικνύουν σε πρωτοσέλιδο τα "Νέα".
Ρε παιδιά, είναι δυνατόν;; Λισσαβώνες, ΕΕ, συνάξεις κάθε είδους σοφών και λιγότερο σοφών ηγετών, μας μιλούν για την σημασία της διάδοσης του ιντερνετ και των υπηρεσιών μέσω του δικτύου για την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική άνθηση - κι έχουν δίκιο. Στην Ελλάδα, είμαστε κάμποσο πίσω - αδικαιολόγητα κατά τη γνώμη μου, γιατί η χώρα είναι μικρή και τέτοιου είδους εκσυγχρονισμοί σχετικά εύκολοι (δείτε την κεραυνοβόλα διάδοση της κινητής τηλεφωνίας, αλλά και την ψηφιακή επανάσταση στην σταθερή τηλεφωνία, για να πειστείτε). Το γεγονός οτι δεν έχουμε "βάθος", ακριβές και λειτουργούσες, αλλά ξεπερασμένες, υποδομές, διευκολύνει τον εκσυγχρονισμό της υποδομής. Ενας από τους πρώτους στόχους μιας οποιασδήποτε κυβέρνησης θα έπρεπε να ήταν φτηνό και γρήγορο ίντερνετ παντού. Θα έπρεπε να περάσουμε στο ADSL2 που επιτρέπει ονομαστικές ταχύτητες μέχρι 23 Kb/s σε χαλκό, όταν το μήκος του τοπικού βρόχου δεν ξεπερνά τα 1500 μέτρα. Θα έπρεπε να χρηματοδοτηθούν πρότζεκτ σε επίπεδο δήμων ή νομών για ευρείας κάλυψης ασύρματο ίντερνετ (wimax). Θα έπρεπε να επιδοτηθούν τα δωρεάν wifi. Θα έπρεπε να ληφθεί κάθε μέτρο διευκόλυνσης στην αγορά υπολογιστών (από κατασκευή/συναρμολόγηση φτηνών υπολογιστών (πχ σαν αυτών που παρουσίασε το ΜΙΤ, ώς χρηματοοικονομικού χαρακτήρα πχ άτοκα δάνεια αγοράς προσωπικών υπολογιστών για νέους φοιτητές και μαθητές). Αντ'αυτού, ο ΟΤΕ θέλει δώσει μέρισμα στους μετόχους τοπυ, να χρηματοδοτήσει την εθελουσία έξοδο ή δεν ξέρω τι άλλο, βγάζει το τεφτέρι και... προτείνει να πολλαπλασιαστούν τα τέλη του dialup, φρενάροντας αυτό ακριβώς που έπρεπε να είναι μέγιστη προτεραιότητα. Τι να πω;;; Διάβασα οτι υπολογίζουν οτι οι αυξήσεις θα τους αποφέρουν 30 εκ. ευρώ. Και θυμάμαι το κόστος των ολυμπιακών, και συγκρίνω. Ας τους δώσει η κυβέρνηση 30 εκ. ευρώ, κι ας δώσει άλλα 300 για να επιδοτηθεί η διάδοση του ADSL. Αν δε γίνει αυτό, ούτε νέες υπηρεσίες, ούτε ηλεκτρονική διακυβέρνηση, ούτε οικονομία της γνώσης, ούτε τίποτα. Πού πάμε;;;

 
At 17/11/05 5:16 μ.μ., Blogger kosmopolitis said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

 
At 17/11/05 6:35 μ.μ., Blogger Πάνος said...

"Είναι καιρός οι άραβες να απαιτήσουν την ελευθερία τους. 'Οχι από τους άλλους μόνο. Αλλά και από τους ίδιους τους εαυτούς τους"

Μπίνγκο! Επιτέλους!

(Από μικρό κι από Kosmopoliti μαθαίνεις την αλήθεια - παλιά παροιμία του Διαδίκτύου)

*

Ημίαιμε, που πήγες για κατούρημα; Στις Αζόρες;

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home