Τρίτη, Νοεμβρίου 08, 2005

«Γι' αυτό τα καίμε»



Γιατί καίτε αυτοκίνητα, Μπιλάλ, και μάλιστα τα αυτοκίνητα των γειτόνων σας; «Δεν έχουμε επιλογή. Είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε τα πάντα, αφού δεν έχουμε τίποτα. Προχθές κάψαμε το αυτοκίνητο ενός κολλητού. Του ανάψαν τα λαμπάκια, αλλά έδειξε κατανόηση».

Ο Μπερνάρντο Βάλι είναι ανταποκριτής της Ρεπούμπλικα στο Παρίσι. Έχει δηλαδή το πλεονέκτημα να παρακολουθεί τις εξελίξεις από κοντά, αλλά με το μάτι του ξένου, χωρίς το βάρος της αιώνιας κρίσης ταυτότητας που βασανίζει τους Παριζιάνους. Εδώ και τριάντα χρόνια μένει σ' ένα «οριακό» διαμέρισμα, το ένατο, που από τη μια πλευρά φτάνει μέχρι την κεντρική Boulevard des Italiens κι από την άλλη σκαρφαλώνει στη Μονμάρτρη. Εδώ έχουν μεγαλώσει πολλές γενιές των Beurs, όπως αποκαλούν στη Γαλλία τα παιδιά και τα εγγόνια των μεταναστών. Δεν είναι πραγματικοί Μαγρεμπίνοι, αφού γεννήθηκαν στη Γαλλία και σπούδασαν στα λαϊκά σχολεία της Δημοκρατίας. Δεν αισθάνονται όμως ούτε πραγματικοί Γάλλοι, αφού ξέρουν ότι δεν θα γίνουν ποτέ αποδεκτοί ως ισότιμοι πολίτες με τους ντόπιους.

Το βράδυ, διασχίζοντας την Place Clichy για να πάει στον κινηματογράφο ή στην brasserie, ο Ιταλός δημοσιογράφος πέφτει πάνω σε ομάδες νεαρών Αράβων που πλημμυρίζουν από ενέργεια. Δεν περπατούν αλλά τρέχουν, καλπάζουν. Ξοδεύουν την αχρησιμοποίητη ενέργειά τους κάνοντας χειρονομίες, φωνάζοντας, βρίζοντας, ανταλλάσσοντας χοντροκομμένα πειράγματα. Οι άνθρωποι αυτοί εξασφαλίζουν τη δημογραφική ανάπτυξη της Γαλλίας, που αλλιώς θα ήταν καταδικασμένη σε μαρασμό. Για να βρουν δουλειά, όμως, ή ένα διαμέρισμα για να μείνουν φτύνουν αίμα. Κάποια στιγμή η οργή που μαζεύουν μέσα τους εκρήγνυται. Είναι μια οργή που συνορεύει με την απελπισία. Δεν έχει ισλαμικά χρώματα, δεν χαρακτηρίζεται από κάποια ιδεολογία. Οι νεαροί που βάζουν φωτιά στα ιδιωτικά αυτοκίνητα, στα δημόσια σχολεία, στις βιβλιοθήκες και στις εκκλησίες δεν φωνάζουν πολιτικά συνθήματα. H οργή τους είναι ωμή, γυμνή. Και προς το παρόν περιορίζεται στα banlieues. Αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. Στην εποχή της τρομοκρατίας, οι Beurs συνιστούν ένα προνομιακό θήραμα για τις εξτρεμιστικές οργανώσεις.

Γιατί όμως καίνε τα αυτοκίνητα των γειτόνων τους, που είναι κι αυτοί μετανάστες ή συγγενείς μεταναστών; Γιατί ο Μπιλάλ έκαψε το αυτοκίνητο του κολλητού του; Γιατί οι φτωχοί τιμωρούν τους φτωχούς; Αυτοκαταστροφική μανία; Μαζοχισμός; Μάταια αναζητούμε απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα. H οργή, η μανία, η απελπισία είναι συναισθήματα που δεν οδηγούν σε λογικές πράξεις. Ο φόνος ενός 60χρονου επειδή συζητούσε με τον γείτονά του για τα καμένα αυτοκίνητα είναι μια πράξη ακατανόητη, ασύλληπτη και ασφαλώς αδικαιολόγητη. Αλλά οι πυρομανείς νεαροί δεν ζητούν ούτε δικαιολογίες ούτε συμπάθεια. Καταστρέφουν για να εκδικηθούν. «Από τα 100 βιογραφικά που έστειλα, με φώναξαν για τρεις συνεντεύξεις», λέει ο Μπιλάλ. «Τα σχολεία εμάς δεν μας χρησίμευσαν σε τίποτα. Γι' αυτό τα καίμε».

11 Comments:

At 8/11/05 3:46 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Διαμαρτύρομαι! Πρέπει να τα πει ο Βάλι δηλαδή για να τα βάλεις στη στήλη; Ενα "μαύρο πρόβατο" δε σου κάνει; Ούτε αντίδραση γι ατο σχόλιό μου στο προηγούμενο κείμενο; Αντε μη ρίξω καμμιά σαϊμπερμολότωφ στο μπλογκ! ;-)
Νεώτερα:
1) Νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας από σήμερα σε ορισμένους δήμους. Εκανε ήδη από την Κυριακή ο Ερικ Ραούλ (παράγοντας του κυβερνώντος κόμματος) στο δήμο του, με άγνωστα αποτελέσματα, καθώς υπήρχε και νομικό κενό. Από χτες το βράδυ ο ντε Βιλπέν ανέσυρε σχετικό νόμο του 55 (για τις κινητοποιήσεις τότε για την Αλγερία) που αφήνει στη διακριτική ευχέρια του νομάρχη την (νυχτερινή) απαγόρευση κυκλοφορίας.
2) Βγήκε ο Λεπέν στη Φιγκαρό και είπε βέβαια το αυτονόητο, οτι αν ησυχάσουν τώρα οι ταραχές θα είναι για να επαναληφθούν αργότερα εντονότερες. Είπε και κάτι άλλο περίεργο: κατηγόρησε την αστυνομία οτι φέρεται ανεύθυνα ως προς τους νέους με την "παθητική" της στάση, γιατί αν αύριο χρειαστεί να επιβάλλει πραγματικά την τάξη, πολλοί θα μιλήσουν τότε για "ανήκουστη βαρβαρότητα".
Το συμπέρασμά μου είναι οτι ο φασίστας κάθεται ήσυχα στη γωνιά του και περιμένει να μαζέψει οπαδούς και (κυρίως) από τον πληθυσμό των μπανλιέ που πλήττεται άμεσα από το κύμα βίας...
3) Ο ντε Βιλπέν ανακοίνωσε την επαναφορά των χορηγήσεων στις ενώσεις και συλλόγους των περιοχών αυτών, που λειτουργούσαν εκτονωτικά δίνοντας κάποιες ψευροδιεξόδους στους νέους (με αθλητισμό - ολίγη από πολιτισμό κτλ). Ο Ραφαρέν πριν από αυτόν, είχε κόψει τα πάντα. Επίσης ανακοίνωσε κάποια κονδύλια για τη βελτίωση των συνθηκών στέγασης και των συγκοινωνιών στα μπανλιέ, κάτι που δήμαρχοι και κάτοικοι ζητούσαν επίμονα την προηγούμενη περίοδο.
Τέλος, επισημοποίησε τη χρεωκοπία του εκπαιδευτικού μοντέλου των "ίσων ευκαιριών στο γυμνάσιο", ανακοινώνοντας οτι πλέον θα είναι δυνατό από 14 χρόνων να γίνονται δεκτοί μαθητευόμενοι εργαζόμενοι (μέχρι τώρα όλοι μέχρι τα 16 θεωρητικά παρακολουθούσαν το ίδιο γυμνάσιο. Στην πράξη, 150000 νέοι την έχουν ήδη κοπανήσει από το σχολείο σ'αυτήν την ηλικία. Στις "ευαίσθητες" συνοικίες, το 10% παίρνει απολυτήριο λυκείου- με εθνικό μέσο όρο γύρω στο 80%).
4)Οι ταραχές σημειώνουν ύφεση στα βόρεια προάστια του Παρισιού, και στασιμότητα στην επαρχία. Αν δε συμβεί καμμιά μέγιστη "μπαβύρ", ίσως ξεφουσκώσει για καμμιά σαρανταριά μέρες. υποθέτω οτι στο διάστημα αυτό θα γίνουν διάφορες "επιχειρήσεις - σκούπα", γιατί τις μέρες των γιορτών τα τελευταία χρόνια αυξάνονται τα περιστατικά πυρπόλησης αυτοκινητων κτλ.
5) Οι πρόσφατες εξελίξεις έδειξαν και όλη την οργανωτική απογύμνωση του PCF που κάποτε είχε βαθειές ρίζες στους πληθυσμούς των μπανλιέ. Τώρα είναι ανίκανοι να παρέμβουν στοιχειωδώς από τα κάτω, και περιορίζονται σε δηλώσεις (εκλεγμένων με την ψήφο των σοσιαλιστών) δημάρχων, που εκλαμβάνονται και αντικειμενικά είναι πυροσβεστικές, συντονισμένες στο γενικό μήκος κύματος "να αποκατασταθεί η τάξη και... τα λέμε".
6) Ο Σαρκοζύ εξακολουθεί να βρίσκεται σε δύσκολη θέση, καθώς η αριστερά του καταλογίζει οτι "μιλάει άσχημα" στους νέους (κατηγορία που είναι συχνά κατά βάθος ρατσιστική: εννοούν "μην εξάπτεις τα κτήνη"), ενώ οι φασίστες οτι είναι ανίκανος. Εξακολουθώ να ελπίζω οτι τουλάχιστο οι ταραχές θα του αποφέρουν πλήγμα στην πολιτική του σταδιοδρομία.
Στο ίδιο φαίνεται να προσβλέπει και ο Σιράκ, που έχει παρέμβει ελάχιστα μέχρι στιγμής, τηρώντας ολίγον "αυτοκρατορική" στάση.
7) Οι σοσιαλιστές είναι οι χειρότεροι όλων. Η αλήθεια είναι οτι τα γεγονότα τους βρήκαν σε κακή στιγμή εσωστρέφειας (συνέδριο) αλλά κάνουν σα να μη γίνεται τίποτα. Λογικό, από την άλλη: είναι σε μεγάλο μέρος συνυπεύθυνοι για την τρομακτική εγκατάλειψη των μπανλιέ, που εξελίχθηκαν σε γκέτο από τη δεκαετία του 90, όταν άρχισε να φουσκώνει το κύμα ανεργίας.
Αυτά προς το παρόν, μείνετε συντονισμένοι και κυρίως, οργανωμένοι: όσο κι αν δίνουμε δίκιο στα αγανακτισμένα νιάτα, η τυφλή βία δεν πάει μακριά...

 
At 8/11/05 4:33 μ.μ., Anonymous κοσμοπολίτης said...

Μιχάλη, πολύχρονος ! να χαίρεσαι τη γιορτή σου !

 
At 8/11/05 5:26 μ.μ., Anonymous the missing link said...

Χρόνια πολλά, κ.Μιχάλη να χαίρεστε την οικογένειά σας.
Επειδή τα γεγονότα αυτά με ενδιαφέρουν πολύ, επιφυλάσσομαι να καταχωρίσω ένα σχόλιο ζωφερής ελευθεροστομίας αύριο που το κλίμα δεν θα είναι πια εορταστικό.

 
At 8/11/05 5:47 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας, αλλά προχωρήστε ελεύθερα σε σχολιασμό, πρώτον γιατί το κλίμα δεν είναι και τόσο εορταστικό, δεύτερον γιατί αν πιστέψουμε το Μαύρο Πρόβατο (μας έλειψες) το πράγμα φθίνει και μπορεί σε λίγες μέρες να μην έχουμε αντικείμενο.

 
At 8/11/05 10:24 μ.μ., Blogger ΤΑΣΟΣ said...

- Χρόνια πολλα

- μαύρο πρόβατο: αν επιτρέπεται η ερώτηση, συμπεριλαμβάνεσαι στους μετανάστες?

 
At 8/11/05 10:56 μ.μ., Anonymous Judas said...

Χρόνια πολλά και από εμένα. Την ευθύνη για την κατάσταση έχει μόνο το κράτος και η πολιτική τάξη; Τι ρόλο έχει παίξει η κοινωνική δυσανεξία (για να το πω κομψά) στην ενσωμάτωση; Μήπως οι Beurs είναι οι νέοι παρείσακτοι Εβραίοι της Γαλλίας; Είμαστε σίγουροι ότι ο Σαρκοζί αλιεύει μόνο από τη δεξαμενή του Λεπέν; Ρωτώ (κυρίως το Μαύρο Πρόβατο) για να μάθω, γιατί έξι μήνες κάποτε στο Παρίσι δεν με βοήθησαν να καταλάβω και πολλά πράγματα. Είναι και οι σοσιαλιστές που παιρνούν φάση εσωστρέφειας...

Και Μιχάλη: Ούτε ένα πρωτοσέλιδο τόσες μέρες από τη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας; Φαίνεται θα περνάει κι αυτή την ίδια φάση με τους γάλλους συντρόφους.

 
At 9/11/05 1:06 π.μ., Blogger Roman said...

xronia polla k' apo agglia

i Elfriede Jelinek exei thiksei auto to thema tis wmhs bias ws apognwshs twn perithwriopoihmenwn sto kataplhktiko "Die Ausgesperrten" (1980) [sta ellhnika: "Oi Apokleismenoi", Ekd. EKKREMES 2001]

H apotuxia twn politikwn thesmwn na prolaboun kai na antimetwpisoun auta ta problhmata ine pragmatika sugklonistikh (apo tous Gkwlikous den perimena polla, alla i stash twn Sosialistwn ine aparadekth) - kai meta diamarturomaste oti o kosmos apexei apo tis ekloges!

 
At 9/11/05 1:31 π.μ., Blogger Πάνος said...

Judas: "Ούτε ένα πρωτοσέλιδο τόσες μέρες από τη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας;"

Σοβαρολογείτε, αγαπητέ Ιούδα, ή ρωτάτε απλώς για να κάνετε πλάκα;

Judas: "Φαίνεται θα περνάει κι αυτή την ίδια φάση με τους γάλλους συντρόφους"

Εννοείτε τους Γάλλους σοσιαλιστές; μα η συγκεκριμένη εφημερίδα συντονίζεται αποκλειστικά με τους Έλληνες σοσιαληστές!

 
At 9/11/05 1:38 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αντε κι εγώ με γλυκά και λουλούδια, χρόνια πολλά Μιχάλη!
Φίλε Τάσσο ναι, κι εγώ μετανάστης.
Judas, θίγεις μεγάλα θέματα. Θα διέκρινα δύο περιόδους στη μετανάστευση στη Γαλλία μετά τον πόλεμο: την πρώτη, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, οι μετανάστες έρχονταν να δουλέψουν κυρίως ανειδίκευτοι εργάτες στη μεγάλη βιομηχανία (αυτοκίνητα, χημικά κτλ) και τις κατασκευές.
Προέρχονταν κυρίως από τις χώρες του Μαγκρέμπ και από την υποσαχάρια Αφρική. Μια μικρότερη συνιστώσα της μετανάστευσης αποτελούταν από Πορτογάλλους, πολλοί εκ των οποίων δούλεψαν ως τεχνίτες, θυρωροί και υπηρέτριες στις μεγάλες πόλεις.
Αυτό το πρώτο ρεύμα είναι στενά συνδεδεμένο τόσο με την ιστορία της συρρίκνωσης της γαλλικής αποικιοκρατίας, όσο και με τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση και την άνθηση της παραγωγής που ζητούσε πολλά και φτηνά εργατικά χέρια που η γαλλική δημογραφική κατάσταση δεν μπορούσε να δώσει.
Η δεύτερη περίοδος, από τα μέσα του '80 ώς και σήμερα, χαρακτηρίζεται από μετανάστευση που έρχεται στη Γαλλία καταρχήν για να ξεφύγει από φρικαλεότητες στον τόπο προέλευσής της, και κατά δεύτερο λόγο γιατί είναι σίγουρη οτι θα εργαστεί. Ετσι, έχουμε μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική που έρχονται κυνηγημένοι από την πείνα, τους πολέμους και τις επιδημίες, αλγερινούς που έρχονται να γλυτώσουν τον εμφύλιο πόλεμο στην πατρίδα τους, Κούρδους κτλ.
Μεγάλο ποσοστό αυτού του δεύτερου ρεύματος έρχεται χωρίς χαρτιά, παράνομα, ή μισονόμιμα (με τουριστικές βίζες), ή κάνει χρήση των νόμων περί οικογενειακής συνένωσης (έχει συγγενείς στη Γαλλία). Αυτοί πλέον δεν δουλεύουν στη μεγάλη, παραδοσιακή βιομηχανία, αλλά σε άλλες χαμηλής ειδίκευσης δουλειές, τις επαχθέστερες, και συχνά χωρίς καμμία ασφαλιστική κάλυψη ή σύμβαση.
Από το χρονικό αυτό αφήνω έξω τα προπολεμικά (όπου ήρθαν πολλοί ιταλοί και πολωνοί εργάτες), την επιστημονική μετανάστευση και άλλες ειδικές κατηγορίες ("Τριανταφυλίδης", Χομεϊνί, γενικώς διάφορο πολιτικό προσωπικό σε διαθεσιμότητα, συγγραφείς κτλ κτλ).
Κι ερχόμαστε στο σήμερα: τα παιδιά με τα μολότωφ, είναι κυρίως παιδιά όσων έφτασαν στο Παρίσι τη δεκαετία του '80, ή εγγόνια όσων ήρθαν το '70 ή νωρίτερα.
Δεν επεκτείνομαι στα κοινωνικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού αυτού, σημειώνω μόνο πως η δεύτερη και η τρίτη γενιά μεταναστών είναι σχετικά και ίσως σε απόλυτους όρους, πολύ πιο εξαθλιωμένη από την πρώτη. Επιφυλάσσομαι να αναπτύξω το θέμα με άλλη ευκαιρία.

Ας περάσουμε τώρα μια βόλτα από τον κήπο με τα φασιστικά άνθη.
Μην ξεχνάμε οτι παίζει καλά το ρόλο του, σαν εφεδρεία του καθεστώτος για δύσκολες ώρες, και σαν εργαλείο διαχείρησης της τρέχουσας, πιό κυριλέ, πολιτικής (βλέπε τα παιχνίδια του Μιττεράν για εκλογική αποδυνάμωση της ορντιναίρ δεξιάς).
Στη Γαλλία η ακροδεξιά έχει παράδοση λαϊκιστική. Σε επίπεδο ιδεοϊστορικό, μπλέκεται με τον αντισημιτισμό και τον καθολικισμό, ενώ ένα ελάσσον ρεύμα της είναι οι μοναρχικοί.

Ποιά η σχέση μεταξύ της εχθρότητας στους σημερινούς μετανάστες (και τα παιδιά τους), και του κλασσικού αντισημιτισμού;

Δεν νομίζω οτι μπορεί να γίνει ευθύς παραλληλισμός των αντισημιτικών αισθημάτων (που, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, μην ξεγελιέστε) τρέφει ένα - σίγουρα μειοψηφικό - μέρος του γαλλικού λαού (το πιό καθυστερημένο και αντιδραστικό, με κάποια ιδιαίτερη βάση στους αγρότες και τους θρησκόληπτους καθολικούς - σχηματοποιώντας υπερβολικά) με τα ξενοφοβικά τους ρεφλέξ.
Ιστορική σχέση βεβαίως υπάρχει, όπως είπα - όμως πάντα τα αντισημιτικά αισθήματα βασίστηκαν στη μυθοποίηση της "παντοδυναμίας του εβραίου", ενώ τα σημερινά αραβο-αφρικανο-φοβικά, σε άλλα στερεότυπα που παραπέμπουν σε αδύναμους: του "τεμπέλη", που απομυζεί τα κρατικά ταμεία με τα βοηθήματα που παίρνει, του "εγκληματικώς προδιατεθειμένου", λόγω βάρβαρης κουλτούρας. (Τα στερεότυπα του "τρομοκράτη ισλαμιστή" δεν παραπέμπουν σε κάποιους που ελέγχουν την κοινωνία κυβερνώντας την, όπως τα κάνουν αντισημιτικά, αλλά σε κάποιους που είναι βάρβαροι. Nuance, που λένε και οι Γάλλοι).

Ειδική κατηγορία αποτελούν τα κινεζοφοβικά αισθήματα, που στηρίζονται στο στερεότυπο του "ακούραστου και απάνθρωπου ρομπότ", που δουλεύει διαρκώς και μια μέρα θα μας φάει...

Για το άλλο ερώτημα που θέτεις, φίλε Judas, πεποίθησή μου είναι πως ο Σαρκοζύ δεν ψαρεύει μόνο φασίστες. Ας πούμε οτι έχει ίδιο "τάργκετ γκρούπ" με τους φασίστες, δηλαδή το τμήμα των λαϊκών στρωμάτων που έχουν απογοητευτεί από την πολιτική των σοσιαλιστών και της δεξιάς.
Στη συνείδηση των στρωμάτων αυτών, κυριαρχεί το οτι "πρέπει να γίνει κάτι", να ταραχτούν τα νερά, και ο Σαρκοζύ μπορεί να το κάνει με το φιλελεύθερο πρόγραμμά του. Ας πούμε λοιπόν οτι ο Σαρκο προσπαθεί να συλλέξει όχι μόνο ψηφοφόρους του φασίστα που πιστεύουν οτι το πρόβλημά τους είναι οι πιό εξαθλιωμένοι απ'αυτούς, αλλά και τους "απογοητευμένους των εργατικών", που στρέφονται στη "Θάτσερ", μπας και γίνει κάτι. Το αντικειμενικό φόντο είναι οτι όντως στη Γαλλία η κατάσταση είναι τελματωμένη...
Τελειώνω εδώ γιατί το παράκανα με το σεντόνι. Μιχάλη σόρρυ για την κατάχρηση του χώρου.

 
At 9/11/05 11:34 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Μαύρο Πρόβατο, το ξέρεις ότι είσαι ασυναγώνιστος, άρα μη λες συγγνώμη, αλλά προχώρα κι άλλο.
Judas: δεν κανονίζω εγώ τα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας. Αν διηύθυνα εγώ τα ΝΕΑ, θα είχα πολύ πιο μπροστά τις διεθνείς σελίδες και θα έβαζα πολύ συχνότερα ως πρώτο θέμα κάτι από τον διεθνή χώρο. Μπορεί όμως και να έκλεινα τότε την εφημερίδα!
Ουδείς αλάνθαστος. Ολοι είμαστε ανοιχτοί σε κριτική. Κι εσείς, όμως, έχετε ευθύνη. Διαβάζετε τα ΝΕΑ και θέλατε τα γαλλικά καλύτερα προβεβλημένα; Διαμαρτυρηθείτε! Στείλτε e-mail στην ιστοσελίδα!
Πάνο: και ο Σημίτης σοσιαληστής;

 
At 9/11/05 2:10 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Όχι βέβαια!

Γι αυτόν υπάρχουν δύο εκδοχές:

α. δεν πήρε χαμπάρι τι γινόταν στη χώρα του

β. απλώς κρατούσε το φανάρι!

Αν υπάρχει ΤΡΙΤΗ εκδοχή, ευχαρίστως να τη συζητήσουμε. Αλλά θε πρέπει πρώτα να αποκλειστούν, με λογικά επιχειρήματα, οι εκδοχές α και β.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home