Σάββατο, Νοεμβρίου 08, 2008

Όταν η Ζέιντι φόρεσε τα γυαλιά




Oι προηγούμενες δύο εκλογικές βραδιές είχαν κακό τέλος. Αλλά ο Πάτρικ Μακ Γκραθ ( "Απαγορευμένο Πάθος") δεν πτοήθηκε. Κάλεσε έτσι πάλι στο υπέροχο σπίτι του, κοντά στο Ground Ζero, διανοούμενους, συγγραφείς και ηθοποιούς, όλους βέβαια οπαδούς του Ομπάμα, για να παρακολουθήσουν μαζί την ιστορική εκλογική αναμέτρηση. Η βραδιά ξεκίνησε πάλι στραβά, με το Fox να μεταδίδει κάποια αμφιλεγόμενα exit polls. Ο ΜακΚέιν είχε πάρει κεφάλι τόσο στην Ιντιάνα όσο και στο Οχάιο, τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, η Ζέιντι Σμιθ ( "Στην ομορφιά που χάνεται" ) δεν θα φορούσε ποτέ τα γυαλιά που έγραφαν Ομπάμα, και που τα είχε φέρει μαζί της για γούρι.

Τότε ο οικοδεσπότης πρότεινε να αλλάξουν κανάλι. Αμέσως άλλαξε και η ατμόσφαιρα: το CΝΝ είχε άλλες πληροφορίες, και ΔΕΝ μετέδιδε exit polls. Εκείνη την ώρα μπήκε και ο Κολμ Τόιμπιν ("Λίγο πριν την αυγή"), που άρχισε να μοιράζει στους συγκεντρωμένους κονκάρδες με τον Ομπάμα. Ο τελευταίος είχε περάσει ήδη μπροστά στους εκλέκτορες, με κάθε καλή είδηση οι συγκεντρωμένοι έβγαζαν μια κραυγή ενθουσιασμού, αλλά δεν σταματούσαν να καπνίζουν, η ένταση τους έκανε να καπνίζουν ασταμάτητα, κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο πια σε ένα νεοϋορκέζικο σπίτι. Όταν μεταδόθηκε ότι ο Ομπάμα είχε πάρει την Πενσιλβάνια, ο ΜακΓκραθ φώναξε: «Είναι μια ιστορική στιγμή, ο κόσμος αλλάζει!». Στην παρέα είχε προστεθεί ήδη ο Ίαν ΜακΓιούαν ("Σάββατο"), σύμφωνα με τον οποίο οι Ρεπουμπλικανοί δεν έπρεπε να έχουν κατεβεί καν στις εκλογές μετά τις καταστροφές που προκάλεσαν την τελευταία οκταετία.

Το φαγητό είχε σερβιριστεί, αλλά κανείς δεν είχε όρεξη να φάει. Στη Φλόριντα ο ΜακΚέιν ήταν πίσω τρεις μονάδες, η Σμιθ έκανε να φορέσει τα γυαλιά, αλλά το μετάνιωσε, κι άρχισε να κουβεντιάζει με τον ΜακΓιούαν για το πώς θα γίνει καλύτερος ο κόσμος. «Μην ανησυχείτε, τα μεσάνυχτα θα πανηγυρίζουμε», διαβεβαίωνε ο ΜακΓκραθ. Έπεσε έξω είκοσι λεπτά: όταν η τηλεόραση μετέδωσε ότι ο Ομπάμα πήρε το Οχάιο, οι καλεσμένοι- μαζί κι ο ανταποκριτής της Ρεπούμπλικα που περιγράφει τη σκηνή- έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κι άρχισαν να κλαίνε σαν μικρά παιδιά. Κάποιοι φώναξαν «Υes», κάποιοι άλλοι «Υes, we can», η Σμιθ φόρεσε επιτέλους τα γυαλιά, κι ο οικοδεσπότης άνοιξε σαμπάνια για να γιορτάσουν τη γέννηση της νέας Αμερικής. Τότε εμφανίστηκε κι ο Σαλμάν Ρούσντι με την παρέα του, ήταν όλοι ενθουσιασμένοι, τα γέλια εναλλάσσονταν με τα δάκρυα, όταν μίλησε ο Ομπάμα υπήρχαν μόνο δάκρυα, κι ύστερα οι διανοούμενοι βγήκαν στον δρόμο και γιόρτασαν μαζί με τον κόσμο, ο Ιταλός δημοσιογράφος συγκράτησε την εικόνα του μαύρου ταξιτζή που με το ένα χέρι πατούσε το κλάξον και με το άλλο έκανε από το παράθυρο το σήμα της νίκης.

7 Comments:

At 10/11/08 2:11 π.μ., Blogger aint said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

 
At 10/11/08 2:15 π.μ., Blogger aint said...

ενωθηκε ο κοσμος ολος. κ λιγο να κρατησει, σημασια εχει οτι συνεβη.

Μιχαλη
εστω κ καθυστερημενα πολυχρονος

 
At 10/11/08 8:12 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Ευχαριστώ πολύ

 
At 10/11/08 12:07 μ.μ., Blogger bazarov said...

ελπίζω όλο αυτό να είναι φαντασία γιατί αλλιώς θα ήταν τρομακτικό. και ολίγο βαρετο είναι η αλήθεια με δεδομένη την αυταρέσκεια όλων των συγγραφέν κ ιδίως των πετυχημένων.
Μπαι δε γουαι, Χρόνια πολλά..

 
At 10/11/08 12:45 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

"Τρομακτικό"; Πώς μπορεί να είναι τρομακτική μια βραδυά όπου οι άνθρωποι αισθάνονταν ακριβώς όπως εγώ, τρόμαξαν ακριβώς όπως εγώ, πανηγύρισαν την ίδια στιγμή που πανηγύρισα κι εγώ, έκλαψαν, γέλασαν, αγκαλιάστηκαν και ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν;

 
At 10/11/08 9:09 μ.μ., Blogger bazarov said...

Με παρεξηγήσατε, γιατί ήταν περισσότερο ειρωνικό το σχόλιο..
Τρομακτικό με την έννοια του να βρεθούν όλοι αυτοί οι χαρακτήρες την ίδια στιγμή σε ένα σπίτι, έστω και για μια σημαντικότατη στιγμή (εμένα θα μου κόβονταν τα γόνατα, και μια αυτο-πεποίθηση την έχω)' τρομακτικό γιατί θα αποδεικνυόταν για μια ακόμη φορά οτι δεν είμαστε παρά ένα χωριό, και η συγγραφική κοινότητα τίποτα άλλο παρά μια καλά οργανωμένη μικρή κοινότητα' τρομακτικό γιατί όταν όλοι είναι μαζί για ένα σκοπό συνήθως κάποιος λάκκος υπαρχει..ίσως πάλι γιατί ανήκω στη γενιά που όσο και αν εκτιμά την πίστη και την ελπίδα δεν μπορεί παρά να εκπλήσσεται και να φοβάται από την συμφωνία των παθών..(η γενιά είναι αυτη των late 20s)...
τρομακτικό γιατί ίσως όλα αυτά, κ ιδίως η παρέα του να είναι too much..
αλλά πάλι ίσως και όχι..

 
At 30/7/09 3:55 π.μ., Blogger 珊珊李 said...

免費A片,ut聊天室,成人圖片,SEX,A片,言情小說,美女,ut聊天室,我的遊戲口袋,情色文學,080視訊聊天室,小遊戲,成人影片,正妹牆,後宮電影,成人遊戲,85cc成人片,成人圖片,遊戲口袋,愛情公寓,情色小說,免費A片,中部人聊天室,情色視訊,情趣用品,好玩遊戲區,色情影片,情色論壇,成人圖片,一葉情貼圖片區,痴漢論壇,小遊戲區,正妹牆,免費小遊戲,AV,免費視訊聊天,A片下載,情色遊戲,情色文學,小遊戲區,成人圖片,情趣用品,免費小遊戲,免費視訊,情色論壇,a片,情色文學,kk俱樂部,線上遊戲,成人漫畫,85cc免費影城,成人文學,視訊交友,成人文學,視訊聊天,plus,成人網站,美女交友

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home