Πέμπτη, Μαΐου 22, 2008

Έγιναν και μερικά λάθη



Η ιστορία του προκαλεί αποτροπιασμό. Η αντιμετώπισή του από τους διώκτες του, τώρα που αθωώθηκε πανηγυρικά, προκαλεί απέχθεια.

Λέγεται Μουράτ Κουρνάζ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία από Τούρκους γονείς. Τον Οκτώβριο του 2001, έναν μήνα μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, πήγε στο Πακιστάν για να μάθει περισσότερα για το Ισλάμ. Συνελήφθη για άγνωστο λόγο, παραδόθηκε στις αμερικανικές αρχές για γνωστό λόγο (έναντι λύτρων 3.000 δολαρίων), πέρασε μερικές εφιαλτικές εβδομάδες στην αμερικανική βάση του Κανταχάρ και μεταφέρθηκε στο Γκουαντάναμο. Το 2002 οι αμερικανικές αρχές συμπέραναν ότι δεν είχε καμιά σχέση με την τρομοκρατία, αποφάσισαν όμως να συνεχίσουν να τον κρατούν σε απομόνωση επειδή ένας φίλος του υποτίθεται πως είχε πραγματοποιήσει μια επίθεση αυτοκτονίας. Ο φίλος είναι σώος και αβλαβής (και φυσικά δεν είχε ποτέ παρτίδες με την τρομοκρατία), αλλά ο Κουρνάζ αφέθηκε ελεύθερος μόλις το 2006, ύστερα από πιέσεις της κυβέρνησης Μέρκελ.

Προχθές το απόγευμα κλήθηκε να καταθέσει μέσω δορυφόρου ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων για την κατάσταση εκείνων των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο που έχουν κριθεί αθώοι αλλά δεν έχουν πού να πάνε. Λόγω της διαφοράς ώρας, ήταν ήδη αργά στη Γερμανία όταν ο πρόεδρος της Επιτροπής τού έδωσε τον λόγο. Λόγω κάποιου τεχνικού προβλήματος με συμβολική σημασία, ο ήχος δεν έφτανε στην Ουάσινγκτον όταν άρχισε να μιλά. Χρειάστηκε κανένα ημίωρο για να αποκατασταθεί η βλάβη. Κι όταν τελικά ο Κουρνάζ άρχισε να περιγράφει τα βασανιστήρια που υπέστη (και περιλαμβάνονται στο βιβλίο του «Στην κόλαση του Γκουαντάναμο»), ένα μέρος του κοινού και των δημοσιογράφων είχε αποχωρήσει. «Δεν έκανα τίποτα κακό και με μεταχειρίστηκαν σαν τέρας» είπε. «Μου στέρησαν τον ύπνο, με υπέβαλαν σε θρησκευτικούς και σεξουαλικούς εξευτελισμούς, με κτυπούσαν διαρκώς, με ανέκριναν χωρίς σταματημό και στη συνέχεια με άφηναν στο έλεος των δεσμοφυλάκων. Το ίδιο συνέβαινε και με τους άλλους κρατουμένους. Στο Γκουαντάναμο δεν υπάρχει νόμος».

Από τους πέντε βουλευτές που είχαν κάνει τον κόπο να έρθουν να τον ακούσουν, κανείς δεν θυμόταν το όνομά του. Ένας από αυτούς τον αποκάλεσε Καρζάι. Και ο πρώτος που μίλησε μετά το τέλος της αφήγησης, ο Ρεπουμπλικανός αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ντάνα Ρορμπάτσερ, εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις γι΄ αυτά που είχε ακούσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονταν σε πόλεμο- τόνισε- και έπρεπε να προστατεύσουν με κάθε τρόπο τον εαυτό τους, μπορεί λοιπόν να έκαναν και μερικά λάθη. Ήταν δέκα το βράδυ στη Βρέμη όταν ο Δημοκρατικός Τζέρολντ Νάντλερ πήρε τον λόγο: «Οι άνθρωποι που σας βασάνισαν διέπραξαν εγκλήματα και ελπίζω τα επόμενα χρόνια να λογοδοτήσουν. Στο όνομα των Ηνωμένων Πολιτειών, θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου και να ζητήσω συγγνώμη». Το κοινό χειροκρότησε χλιαρά, ο χρόνος του Κουρνάζ είχε τελειώσει. Κάπου δύο ώρες κουβέντα για πέντε χαμένα χρόνια.

10 Comments:

At 22/5/08 11:28 μ.μ., OpenID exiledinberlin said...

Μην πάτε μακρυά. Και στην Ελλάδα, κάποιος με το όνομα Κουνταρδάς, κρατήθηκε πέντε μήνες στη φυλακή και μετά βγήκε έξω, αφού μόλις προχθές τον αθώωσε το δικαστήριο. Αιτία; Η ανάρτηση ενός μη υβριστικού πανό ενάντια στον - τότε - νέο αθλητικό νόμο Ορφανού. Αλλά ας ασχοληθούμε καλύτερα με τα όσα είναι μακρυνά.

Διευκρίνηση: Δεν αναφέρομαι σε εσάς προσωπικά, αλλά στο σύνολο των δημοσιογράφων, οι οποίοι έχετε υιοθετήσει την απαξίωση του δικαιώματος της έκφρασης σε δημόσιους χώρους.

 
At 23/5/08 1:05 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Βλέπεις τώρα γιατί θα στηθούν οι κρεμάλες για τις σιγουράντζες και τους βολεμένους, αυτούς που περπατούν και αποτελούν φύρα και σαβούρα για τον πλανήτη, αυτούς που έχουν ξεφτυλίσει την έννοια της δημοκρατίας. Εξήγησέ μου γιατί να ζουν αυτά τα ζώα που βρίζω και τα ζώα, γιατί να έχουν κοινωνική παρουσία και δύναμη; Γιατί να μη σαπίσουν πάνω σε μια κρεμάλα ως ελάχιστο φόρο τιμής στους κολασμένους της γης που πήγαν άκλαφτοι σαν τα σκυλιά στ'αμπέλι-πάλι βρίζω και μάλιστα τα σκυλιά αυτή τη φορά.

Επειδή εσυ μου είσαι συμπαθής-αποδειξη αυτό το κείμενο και κυρίως το προηγούμενο για το Μαύρο Ρατσιμό που αν και κακογραμμένο ήταν διαφορετικό από αυτά που διαβάζουμε συνήθως-- θα σε κρεμάσω πρώτο να μη δεις αυτά που θα πάθουν οι αγαπημένοι σου συνάδελφοι.

Φωτιά και τσεκούρι!

 
At 24/5/08 11:09 π.μ., Blogger neoinileias said...

Η κρίση της μετάβασης

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μάχη της καθημερινότητας για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης έχει αρχίσει να γίνεται δύσκολη.
Υπάρχει κρίση παντού και δεν χρειάζεται ιδιαίτερες αντιληπτικές ικανότητες για να το καταλάβεις, οπού και αν γυρίσεις το βλέμμα σου στον κόσμο αντικρίζεις τραγικές εικόνες, μια παγκόσμια τραγωδία εκτυλίσσεται γύρω μας και η ανθρώπινη φυλή δείχνει να αγνοεί τι συμβαίνει.
Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα η κατάσταση της αστάθειας μπορεί να κάνει τον καθένας που θέλει να μπορεί να προκαλέσει ζημία στον παγκόσμιο καπιταλισμό
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

http://neoinileias.blogspot.com/

 
At 25/5/08 2:02 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Αθήναιε, δυσκολεύομαι να σε παρακολουθήσω (ποιός θα στήσει τις κρεμάλες; για ποιούς; γιατί, επειδή... δεν παίρνουν ρίσκα;!), ωστόσο παρατηρώ οτι εσύ ο μέγας αντικρατιστής, μόνον για τιμωρίες ατόμων είσαι πρόθυμος να σπάσεις κανένα φλυτζάνι...

 
At 25/5/08 8:34 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Η αλήθεια είναι πως τις τιμωρίες συνόλων τις έχουν εργολαβία θεσμοί όπως η Εκκλησία και το Κομμουνιστικό Κομμα, εμείς οι καημένοι οι ατομικιστές και ως εκ τούτου και δημοκράτες, έχουμε μια δυσκολία με το concept της συνολικής ευθύνης, το θεωρούμε μειωτικό για την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Τις κρεμάλες θα τις στήσουμε εμείς, οι αγανακτισμένοι πολίτες που είχαμε την ατυχία να ζήσουμε τα νειάτα μας εκεί όπου οι ηττημένοι της ιστορίας, αντί να έχουν χωθεί στο καβούκι τους, τη γράφουν κι όλας.


Ελπίζω τα εγγόνια μου να είναι πιο τυχερά από μένα.

 
At 25/5/08 10:53 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Καταλαβαίνω οτι συγχίστηκες και ξύπνησε ο διαφημιστής μέσα σου.
Μην κάνεις όμως το χαζό γιατί καρφώνεσαι. Μιλάμε όπως γνωρίζεις για τα εγκλήματα της αμερικανικής Weltwehrmacht : του κράτους των ΗΠΑ.

Για να σταματήσουν τα εγκλήματα αυτά, πολύ περισσότερο: για ν'αποδοθεί δικαιοσύνη, οραματίζεσαι κάτι κρεμάλες που θα στήσετε λέει τελικά στον... τόπο σου;!
(Ο τόπος σου πάλι τι σου φταίει; Για λόγους που έχουν να κάνουν με την ιστορία του, καλό είναι να αποφεύγεις το concept, για να μιλήσω τη γλώσσα σου, του αγανακτισμένου πολίτη.)

Μ'άλλα λόγια, είσαι έτοιμος να στρεψοδικήσεις, να κάνεις το χαζό, να κρεμάσεις κιόλας άμα κάτσει, φτάνει ν'αποφύγεις να μας πεις τη γνώμη σου για τα εγκλήματα του αμερικανικού κράτους στο αιματοκύλισμα που ξεκίνησε με την αφορμή της 11 Σεπτέμβρη... έχοντας δηλώσει και εχθρός του κράτους γενικώς...

 
At 26/5/08 11:18 π.μ., Blogger Αθήναιος said...

Three birds were sitting.
Τη γνώμη είχα την τύχει στη ζωή μου, πρώτα να την περάσω και μετά να την πληκτρολογήσω με τα δαχτυλάκια μου στην ιδρυτική διακήρυξη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας όπου δηλώνουμε την αντίθεσή μας με τον πολιτικό σχετικισμό. You know,αυτό που κάνεις εσύ όταν βλέπεις χρώματα και τόπους (sic) στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων.

Μην κάνεις σε μένα διαλέξεις για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις ΗΠΑ ή οπουδήποτε, δοκιμασε καλύτερα την τύχη σου στην ΚΟΒΑ της γειτονιάς σου.

 
At 26/5/08 12:16 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Εννοείς εκεί που τα αντισχετικιστικά δαχτυλάκια σου πήραν το χρόνο τους να γράψουν πόσο είστε κατά του αντιαμερικανισμού - ειδικώς!

Αντε παιδιά, κουδούνι.

 
At 26/5/08 2:17 μ.μ., Blogger Αθήναιος said...

Αν είμασταν υπέρ του αντιαμερικανισμού, cheri, είτε θα είμασταν μέλη του ΚΚΕ είτε θα είχαμε μόνιμη στήλη στα ΝΕΑ.

 
At 26/5/08 11:35 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Je suis étonné chérie, που διατυπώνεις απερίφραστα τέτοιαν εκτίμηση, για το σε τι εξαντλείται ο πολιτικός σας ρόλος!...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home