Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 26, 2007

Το κλειδί στο Πεκίνο



Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους οι διαδηλώσεις στη Βιρμανία δεν συγκινούν ιδιαίτερα το ελληνικό κοινό. Ο ένας είναι ότι πρόκειται για μια εξωτική χώρα. Ο δεύτερος, ότι για μια φορά η Αμερική δεν είναι στο πλευρό της χούντας, αλλά των διαδηλωτών.

Τον Αύγουστο του 1988, όταν η βιρμανική κυβέρνηση υποτίμησε τόσο πολύ το νόμισμα ώστε ο μισός πληθυσμός έχασε τις αποταμιεύσεις μιας ζωής, ξέσπασαν διαδηλώσεις στη Ρανγκούν που επεκτάθηκαν σε όλη τη χώρα. Οι δυνάμεις ασφαλείας αντέδρασαν με αγριότητα και στο κύμα καταστολής που ακολούθησε έχασαν τη ζωή τους 15.000 άνθρωποι. Πρωταγωνιστές των διαδηλώσεων ήταν οι φοιτητές και μια χαρισματική γυναίκα, η Αούνγκ Σαν Σούου Κίι, που τελεί από τότε σε κατ΄ οίκον περιορισμό. Σύμφωνα με χθεσινές πληροφορίες, από την περασμένη Κυριακή βρίσκεται και πάλι στη φυλακή.

Οι τελευταίες διαδηλώσεις ξεκίνησαν όταν η κυβέρνηση αύξησε τις τιμές των καυσίμων κατά 500%. Ο λόγος που έφτασαν μέσα από τις τηλεοράσεις στα σαλόνια της Δύσης είναι το εξωτικό τους χρώμα: οι μοναχοί και οι καλόγριες στους δρόμους δεν είναι ασφαλώς συνηθισμένο θέαμα. Ο πρόεδρος Μπους ανακοίνωσε χθες νέες κυρώσεις εναντίον της χούντας. Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την ευχή να αναλάβει η Αούνγκ τις τύχες της χώρας. Αλλά το κλειδί για το μέλλον της Βιρμανίας δεν βρίσκεται στις δυτικές πρωτεύουσες. Οι βασικοί υποστηρικτές των στρατηγών είναι η Κίνα και η Ινδία. Οι δύο αυτές χώρες έχουν σημαντικές επενδύσεις στη Βιρμανία και, μαζί με τη Ρωσία, πουλάνε στην κυβέρνησή της όπλα, παραβιάζοντας το εμπάργκο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όπως εξηγεί στην Γκάρντιαν ο Μαρκ Φάρμανερ, από τη βρετανική οργάνωση Βurma Campaign, η Κίνα δεν είναι ευχαριστημένη από το καθεστώς της Ρανγκούν, αφού αποτελεί έναν πόλο περιφερειακής αστάθειας. Εξακολουθεί όμως να το στηρίζει, καθώς έχει ανάγκη τους πλούσιους ενεργειακούς πόρους της χώρας: στις αρχές του χρόνου κέρδισε ένα συμβόλαιο για αγορά φυσικού αερίου, παρ΄ όλο που πρόσφερε 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια λιγότερα από την Ινδία. Η τελευταία βάζει επίσης τα οικονομικά της συμφέροντα πάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Η μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου εγκατέλειψε τους δημοκράτες της Βιρμανίας», διαμαρτύρεται ο Φάρμανερ. Τόσο η Κίνα όσο και η Ινδία, όμως, δεν θέλουν να απομονωθούν διεθνώς ούτε να αναγκαστούν να δικαιολογήσουν αύριο μια νέα, αιματηρή καταστολή. Με τα κατάλληλα ανταλλάγματα από τη Δύση θα αλλάξουν στάση, όπως έκανε η Κίνα στις περιπτώσεις του Νταρφούρ και της Ζιμπάμπουε.

Οι επόμενες ημέρες είναι κρίσιμες. Οι «μοναχοί με τα κινητά» δεν δείχνουν διατεθειμένοι να υποχωρήσουν, εκτός από την ηθική τους υποχρέωση να προστατεύσουν τον πληθυσμό έχουν και πρόβλημα επιβίωσης, ζουν βασικά από τις δωρεές και ο πληθυσμός είναι πια πολύ φτωχός για να τους στηρίξει. Η χούντα διστάζει να τους κτυπήσει, αναζητεί άλλα μέσα, αλλά ο χρόνος δουλεύει εναντίον της.

6 Comments:

At 26/9/07 1:25 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Σιγά μην είναι το κλειδί στο Πεκίνο.
Τι να φτουρήσουν η Κίνα και η Ινδία μπροστά στον ακάματο και άκαμπτο αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που έχει αναλάβει το υπουργείο Εξωτερικών του προέδρου Σαρκοζύ!

Μα τι να περιμένει; Γιατί δεν έχει ήδη κάνει έκκληση για "ανθρωπιστική" επέμβαση κατά της Βιρμανικής χούντας; Λέτε να μη συνδυάζεται κάτι τέτοιο με τις πολεμικές προετοιμασίες κατά του Ιράν;

Μου φαίνεται οτι ο Μπερνάρ το κατάπιε το κλειδάκι...

 
At 26/9/07 11:38 μ.μ., Blogger Asymmetros said...

Μάλλον η Βιρμανία πέφτει πολύ μακριά από το "τσαρδί" μας για να ασχοληθούμε κιόλας.
Μήπως ξέρουμε και κατά που πέφτει;

 
At 27/9/07 8:16 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Δεν μου λες, Μαυροπρόβατε, και για τους πρώτους νεκρούς της Μυανμάρ ο Κουσνέρ φταίει;

 
At 27/9/07 3:12 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Μα το Βούδα όχι, φίλτατε.
Ο Κουσνέρ φταίει μόνο γιατί τσέπωσε 25000€ από την Τοτάλ για να τη "βγάλει λάδι" στην υπόθεση καταναγκαστικής εργασίας χωρικών, υπό την απειλή του στρατού, για λογαριασμό της. Έκτοτε, το κασέ του έχει ανέβει...
(Το θυμήθηκε μέχρι κι ο Νουβέλ Ομπσερβατέρ, να το ξεχάσουμε εμείς;...)

Επί της ουσίας, διαβάζοντας τα τελευταία νέα, είμαι απαισιόδοξος για την άμεση προοπτική να πέσει η αιμοσταγής χούντα. Η Ιστορία δείχνει οτι τέτοιες εξελίξεις προκαλούνται/σηματοδοτούνται από τη διάσπαση του στρατού - κανείς δεν είδα να αναφέρεται σε τέτοιο ενδεχόμενο.
Είναι σαφές οτι η χούντα έχει, όσο πείθει οτι ελέγχει την κατάσταση, ανοχή από όλες τις μεγάλες δυνάμεις...

 
At 28/9/07 7:08 π.μ., Blogger LocusPublicus said...

Με την Αμερική υπέρ των διαδηλωτών, ο Μίκής δεν θα κάνει συναυλία.

 
At 30/9/07 1:41 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

...4 μέρες μετά, διαβάζω (Guardian)για ομάδα εντός του στρατού που αντιτίθεται στη χούντα...
Για να δούμε...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home