Σάββατο, Δεκεμβρίου 16, 2006

Μια φεμινίστρια στη Γάζα



Η Ουμ Άχμαντ είναι μια μαχητική γυναίκα που κατάγεται από τη Γάζα. Αφού εργάστηκε για πολλές δεκαετίες σε γυναικείες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο, αποφάσισε το 1989 να επιστρέψει στην πατρίδα της. Ήξερε ότι οι Παλαιστίνιες είναι παγιδευμένες ανάμεσα σε δύο δεινά: την ισραηλινή κατοχή αφ' ενός και μια πατριαρχική παλαιστινιακή κοινωνία αφ' ετέρου. Ήξερε επίσης ότι ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθούν αυτές οι γυναίκες είναι να απασχοληθούν σε μια δουλειά και να βγάζουν χρήματα. Συγκρότησε έτσι ένα δίκτυο με την επωνυμία «Ινστιτούτο των Γυναικών», μέσω του οποίου οι γυναίκες μπορούσαν να παρασκευάζουν μαρμελάδες και άλλα προϊόντα και να τα πωλούν.

Οι Παλαιστίνιοι είδαν την πρωτοβουλία της με κακό μάτι. Οι Ισραηλινοί προσπάθησαν να τη σταματήσουν. Στην κατεχόμενη και σεξιστική Γάζα, η εν λόγω δραστηριότητα θεωρείται παράνομη και υπονομευτική. Αλλά η Άχμαντ επέμεινε. Ύστερα από τέσσερα χρόνια, η οργάνωσή της νομιμοποιήθηκε. Και τώρα έχει μια μόνιμη βάση. «Οι γυναίκες υποφέρουν αυτή τη στιγμή περισσότερο από την κατοχή και την κατάρρευση της οικονομίας», λέει η Παλαιστίνια φεμινίστρια στον Τζόχαν Χάρι της «Ιντιπέντεντ». «Όταν ο άνδρας δεν έχει δουλειά και βρίσκεται όλη την ημέρα στο σπίτι, ξεσπά στη γυναίκα του. Πολλοί Παλαιστίνιοι που εξευτελίζονται καθημερινά από τους Ισραηλινούς θέλουν να δείξουν ότι εξακολουθούν να ελέγχουν κάποιον τομέα της ζωής τους. Και ο ευκολότερος στόχος είναι οι γυναίκες και τα παιδιά τους».

Εκτός από τις μαρμελάδες, η Άχμαντ έστησε και μια υφαντουργία όπου απασχολούνται τριάντα γυναίκες. Όλες έχουν να διηγηθούν από μια ιστορία. Η 40χρονη Λεϊλά, μητέρα επτά παιδιών, ζούσε από τις δωρεές μιας τοπικής φιλανθρωπικής οργάνωσης - τώρα είναι σε θέση να συντηρεί τον εαυτό της και την οικογένειά της. Η 18χρονη Φατίμα ήθελε πάντα να γίνει δασκάλα κωφάλαλων παιδιών, αλλά οι γονείς της δεν είχαν χρήματα για να τη στείλουν στο πανεπιστήμιο - τώρα μπορεί επιτέλους να εκπληρώσει το όνειρό της. Η 39χρονη Ιμάμ είχε φτάσει σε απόγνωση όταν την εγκατέλειψε ο σύζυγός της και έπρεπε να τα βγάλει πέρα με έξι παιδιά. «Ύστερα βρήκα αυτό το μέρος όπου με εκπαίδευσαν. Όταν άρχισα να κερδίζω χρήματα, απαλλάχθηκα από τον εξευτελισμό του σπιτιού τής πεθεράς μου και έπιασα δικό μας σπίτι».

Όλες αυτές οι γυναίκες ήταν στην αρχή σιωπηλές. Έτσι είχαν μάθει. Σιγά σιγά άρχισαν να εκφράζουν τις απόψεις τους, να θέλουν να μπουν στο Internet, να δουν τον έξω κόσμο. «Είναι σαν να έχεις έναν άνθρωπο κλειδωμένο και ξαφνικά να του ανοίγεις ένα παράθυρο: θέλει να δει κι άλλα, κι άλλα», λέει η Ουμ Άχμαντ. Τώρα θέλει να απασχολήσει κι άλλες γυναίκες, να ανοίξει κι άλλα παράθυρα. Να φυσήξει στη Γάζα αέρας ελευθερίας.

5 Comments:

At 17/12/06 4:10 μ.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Μιχάλη, ένα παράθυρο ελπίδας για τις γυναίκες - και τους άνδρες - της Παλαιστίνης άνοιξε χθες.
Με την ανακοίνωση των πρόωρων εκλογών που έκανε (καθυστερημένα, κατά την άποψη μου) ο Μαχμούντ Αμπάς.
(Αν και έχω την αίσθηση ότι ο Αμπάς έριξε στο τραπέζι το τελευταίο χαρτί πίεσης για να υποχρεώσει τη Χαμάς να δεχθεί το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, και να αποφευχθούν οι εκλογές.)
Η λυσσαλέα αντίδραση της Χαμάς - με τις ύβρεις ενατίον του Αμπάς και της Φατάχ, και τις κατηγορίες για.. πραξικόπημα - δείχνει ότι φοβάται τις εκλογές. Ξέρει ότι το ποσοστό που πήρε πριν από ένα περίπου χρόνο ήταν αποτέλεσμα συγκυρίας.
Η Χαμάς θα κάνει ό,τι μπορεί για να κλείσει αυτό το παράθυρο. Ακόμα και εμφύλιο είναι διατεθειμένη να προκαλέσει, για να κρατήσει φυλακισμένη στο σκοταδιστικό της όραμα μία από τις δύο πλέον ανοικτές και κοσμικές αραβικές κοινωνίες. ( η άλλη είναι η Λιβανική κοινωνία, όπου όμως κι εκεί ο Νασράλα κάνει ό,τι μπορεί για να την κουβαλήσει στο μεσαίωνα.)

Οι επόμενες μέρες αναμένονται καθοριστικές για τα όνειρα της Ουμ Αχμαντ, της Λειλά, της Φατιμά, και των άλλων γυναικών της Παλαιστίνης.

 
At 17/12/06 7:29 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Τι να τις κάνουν τις μαρμελάδες και τα υφαντά οι δόλιες όταν τα παιδιά τους κινδυνεύουν να σκοτωθούν απ' του αδερφού τους το χέρι;
Η ιστορία του Παύλου και του Νικολιού δυστυχώς είναι γραμμένο να σέρνεται μέσα στους αιώνες.
Εκπληκτικό με πόση ευκολία ένας εμφύλιος έρχεται να κάψει και τ' αποκαΐδια.

 
At 17/12/06 10:19 μ.μ., Blogger Πάνος said...

Μακάρι να πάνε όλα καλά - δηλαδή να αποφευχθεί ο εμφύλιος (το σημαντικότερο!) να γλιτώσουν οι Παλαιστίνιοι από τους νεοβαρβάρους της Χαμάς, να αποχτήσουν τη δυνατότητα για αυτοδιάθεση (= παλαιστινιακό κράτος) και να ξεκινήσει η ζωτική διαδικασία της απελευθέρωσης των γυναικών.

Τα τρία τελευταία, πάνε πακέτο!

 
At 18/12/06 1:26 μ.μ., Blogger ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ said...

Θα ήθελα να ήξερα, τόσα παιδιά από την Παλαιστίνη, που σπούδασαν εδώ και τα γνώρισα στα φοιτητικά μου χρόνια (καθόλου σεξιστές κτλ, πως βιώνουν μια τέτοια κατάσταση..)

 
At 18/12/06 1:27 μ.μ., Blogger ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ said...

Θα ήθελα να ήξερα, τόσα παιδιά από την Παλαιστίνη, που σπούδασαν εδώ και τα γνώρισα στα φοιτητικά μου χρόνια (καθόλου σεξιστές κτλ), πως βιώνουν μια τέτοια κατάσταση;
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ, ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home