Σάββατο, Μαρτίου 11, 2006

Διπλή ζωή



Ένας στους δέκα μισθωτούς καταναλώνει υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ και το 20% των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας οφείλονται σε αυτό το προϊόν: αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα έρευνας που πραγματοποίησε η γαλλική Ένωση Πρόληψης του Αλκοολισμού και του Εθισμού στη Βρετάνη και τα Πυρηναία. «Το φαινόμενο εντείνεται λόγω των συνθηκών εργασίας στους επαγγελματικούς κύκλους, όπου η ταυτότητα βασίζεται στην απόδοση», παρατηρεί ένας γιατρός εργασίας. Αλλά αυτή είναι η ορατή πλευρά του προβλήματος. Εκτός από τα μεθύσια και τα ατυχήματα που συνδέονται με αυτά, υπάρχει ένας ολόκληρος στρατός εργαζομένων που καταναλώνουν νόμιμα ή παράνομα ναρκωτικά, χωρίς να δημιουργούν οποιοδήποτε πρόβλημα και χωρίς κανείς να μιλάει γι' αυτούς. Είναι ανησυχητικό: τα ναρκωτικά είναι πιο διαδεδομένα απ' ό,τι νομίζουμε. Είναι όμως ταυτόχρονα και καθησυχαστικό: τα ναρκωτικά δεν οδηγούν κατ' ανάγκην στο περιθώριο.

Επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια, η Γαλλίδα εθνολόγος Αστρίντ Φονταίν συνάντησε τακτικούς χρήστες κάνναβης, κοκαΐνης, ηρωίνης, αλκοόλ και φαρμάκων που ασκούν μια κανονική επαγγελματική δραστηριότητα. Μίλησε με ερευνητές στη Σορβόννη και γραμματείς, με επιστήμονες και ανώτατους αξιωματούχους, με δημοσιογράφους και εμπόρους. Όπως γράφει στο βιβλίο της, «Διπλή ζωή. Ναρκωτικά και εργασία», το φαινόμενο δεν περιορίζεται σε μια ηλικιακή κατηγορία: βρίσκει κανείς νέους 25-30 ετών, μάλλον ευκατάστατους, που πηγαίνουν συχνά σε πάρτι και συχνάζουν σε καλλιτεχνικούς κύκλους, καθώς και ανθρώπους 40 έως 60 ετών που είχαν και συνεχίζουν να έχουν μια σταθερή επαφή με τα ναρκωτικά. Όλοι χαρακτηρίζονται «αξιοσέβαστοι» πολίτες, προσέχουν την εικόνα τους και ελέγχουν σχολαστικά τις ποσότητες ψυχοτρόπων ουσιών που καταναλώνουν. Οι περισσότεροι προσπαθούν να διαχωρίσουν την επαγγελματική από την προσωπική τους ζωή. Κάποια στιγμή, όμως, επιτρέπουν στον εαυτό τους μια εξαίρεση, μια μικρή ποσότητα κοκαΐνης στη δουλειά για να ξεπεράσουν την κούραση.

Αυτή είναι η μία κατηγορία χρηστών: άνθρωποι που δουλεύουν πάρα πολύ και έχουν ανάγκη να χαλαρώσουν μετά το γραφείο. H άλλη κατηγορία, λέει η Αστρίντ Φονταίν στο περιοδικό Λ' Εξπρές, είναι άνθρωποι που χρησιμοποιούν ψυχοτρόπες ουσίες για την καλύτερη ένταξή τους στον χώρο εργασίας. H τακτική χρήση κοκαΐνης ή ηρωίνης μπορεί παραδόξως να συμβάλει στη διατήρηση μιας φαινομενικής ομαλότητας, όπως συμβαίνει με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Ένας πενηντάχρονος ηρωινομανής, με τον οποίο μίλησε εκτενώς η συγγραφέας, δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα στη δουλειά του - εκτός από τις περιόδους που προσπαθούσε να σταματήσει τη χρήση.

Μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο; Δύσκολα, και σίγουρα όχι με κατασταλτικά μέτρα. Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά προϊόντα που «σκεπάζουν» τις επιπτώσεις των ψυχοτρόπων ουσιών. H χρήση τους είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στις Ηνωμένες Πολιτείες - στη χώρα όπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι παίρνουν χάπια Ritaline για να «γιατρέψουν» μια ασθένεια που λέγεται απώλεια συγκέντρωσης...

21 Comments:

At 11/3/06 2:01 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Τι είναι η κυρία; Εθνολόγος; Από το αυτί και στον Μαύρο Πρόβατο ταχέως...

Όταν εκατομμύρια καταναλώνουν το πώς το είπες χάπι για να κρύψουν το πρόβλημα, ε, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Καθόλου καθησυχαστικό. Γιατί το αίτιο κρύβεται στην εντατικοποίηση της εργασίας σε σχέση με την ανασφάλεια για το μέλλον.
Και δεν συμφωνώ ότι δεν οδηγεί στο περιθώριο. Είναι θέμα ερμηνείας του περιθώριου. Για μένα, οδηγεί στο περιθώριο του εαυτού σου...

 
At 11/3/06 2:58 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Για την ιστορία να πω οτι το βιβλίο δεν περιέχει τίποτα καινούργιο σε σχέση με προηγούμενη έρευνα της ομάδας της συγγραφέως για λογαριασμό του γαλλικού παρατηρητήριου για τα ναρκωτικά. Το ραπόρτο της έρευνας εκείνης δημοσιεύτηκε το 2002 (μπορείτε να τη βρείτε στο ίντερνετ εδώ)

Κατά τα άλλα, βλέπω οτι ο Μιχάλης έχει πιάσει σερί με το θέμα της αλλοτροίωσης, και δεν το αφήνει!

Αν όλα πάνε καλά τις επόμενες μέρες, ελπίζω να έχει να γράφει και για φοιτητικές ταραχές στη Γαλλία ;-)))

 
At 11/3/06 3:09 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Μάλλον δεδομένο το θέμα της Δευτέρας:
βλέπω οτι πέθανε ο Μιλόσεβιτς.
Σαν πολλοί δε γίνονται οι νεκροί της Χάγης;...

 
At 11/3/06 3:22 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Ωραίος Μιχάλη.
Δεν θάμαστε καλά που το Viagra, το κρασάκι και το Prozak τυγχάνουν σεβασμού ενώ άλλα ψυχότροπα όχι.
Πρόβλημα υπάρχει όταν οποιαδήποτε ουσία οδηγεί σε οποιαδήποτε ενόχληση μικρή ή μεγάλη, προς τον διπλανό σου.
Ζήτω οι Ινδιάνοι και η μεσκαλίνη τους. Οι Ασιάτες και το όπιό τους.

Υγ. Μπράβο και για την αφαίρεση των περίεργων χαρακτήρων κατά τη φάση του publish

 
At 11/3/06 5:37 μ.μ., Anonymous Μαριέλε Μαστροκάλου said...

Η μοίρα τού Πρόσπερο..Ο μάγος Edgar Allan Poe και η μάσκα τού κόκκινου θανάτου..

 
At 11/3/06 6:22 μ.μ., Blogger nik-athenian said...

Για Μ.Π.
Στο προηγούμενο post του Μιχάλη, δίνεις μια διεύθυνση, την www.memritv.org που όμως φέρεται ως ανύπαρκτη. Τί συμβαίνει σχετικά;

 
At 11/3/06 6:32 μ.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Πρόκειται για λάθος δικό μου κατά το γράψιμο του σύνδεσμου στο σχόλιο. Δοκίμασε αυτό ή γράψε τη με το χέρι.
(Μόλις ξαναβεβαιώθηκα οτι δουλεύει)

 
At 12/3/06 12:06 π.μ., Blogger ιχνηλάτης said...

Ρε συ Μιχάλη, κανένα χάπι αντι-ritaline έχεις να μου προτείνεις ;
Εμένα η πολλή συγκέντρωση είναι το πρόβλημα μου !

 
At 12/3/06 9:25 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Όπα, καλώς σας ξαναβρήκαμε αγαπητέ Ιχνηλάτα!

 
At 12/3/06 11:20 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Παιδιά, δεν μπορώ να λάβω μέρος σήμερα στη συζήτηση. Συμμετέχω στο πανελλήνιο πένθος για τον άδικο θάνατο του Μιλόσεβιτς, ενός από τους λίγους ρομαντικούς που τόλμησαν τα βάλουν με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στα Βαλκάνια. Οπως έλεγε και χθες το Alter, τον πέθαναν τον άνθρωπο στη φυλακή.
Εχει δίκιο το Μαύρο Πρόβατο. Σαν πολλοί δεν πεθαίνουν τελευταία στη Χάγη; Ρε, μήπως τους δηλητηριάζει η ντελ Πόντε, όπως κατήγγειλε ο δικηγόρος του Μιλόσεβιτς;

 
At 12/3/06 11:26 π.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Συλλυπητήρια Μιχάλη.

(Για την αδικοχαμένη αντικειμενικότητα...)

 
At 12/3/06 11:36 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Elaborez, s'il vous plait, Imiemos.

 
At 12/3/06 11:52 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Ρε, μήπως τους δηλητηριάζει η ντελ Πόντε;
Αυτή;;; Ούτε καλημέρα δε λέει από μοναχή της.
Δύσκολο να βρει κανείς τη σήμερον, προσωπικό να παίρνει πρωτοβουλία...
πρέπει νάσαι συνέχεια από πάνω...

 
At 12/3/06 6:38 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Άσε τα σιλ βου πλε γιατί εγώ ξέρω άλλα ...Γαλλικά!
Βρίσκω τον ειρωνικό σαρκασμό σου για τον θάνατο του Μιλόσεβιτς αταίριαστο στις ευαισθησίες που ξέρω ότι έχεις.
Ταιριάζει στα πρωτοσέλιδα των Αλβανών.

 
At 12/3/06 7:10 μ.μ., Anonymous Μαριέλε Μαστροκάλου said...

προσωπική επιλογή από τίς κυριακάτικες.Η συνέντευξη τής Ελλης Παππά στο Εψιλον.Τήν έκοψα προσεκτικά καί τήν έβαά παρέα με το Μακιαβέλι ή Μάρξ.[ΑΓΡΑ]

 
At 12/3/06 7:21 μ.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Καμιά ευαισθησία δεν έχω, Ημίαιμε, για τον σήριαλ κίλερ των Βαλκανίων. Μόνο για τα χιλιάδες θύματά του.

 
At 12/3/06 8:09 μ.μ., Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε.

ΔΕΝ βγαίνει πουθενά ότι η "ευαισθησία" που αναφέρω αφορά στον σίριαλ κίλερ των Βαλκανίων.
Αλλά επιμένω στην ευαισθησία σου στην αντικειμενική παράθεση των γεγονότων και απόψεων.

Και, μεταξύ μας, εσείς οι πολιτικώς ορθοί δημοσιογράφοι, μπορείτε να μου πείτε αν ισχύει το "αθώος" μέχρι να αποφανθεί η Δικαιοσύνη εάν είναι ένοχος; Γιατί τον δίκαζαν τότε;

Αυτό το Μπουσίστικο "Θα φέρουμε τους εγκληματίες ενώπιον της δικαιοσύνης" (που καταδικάζει ως εγκληματίες εκ των προτέρων τους υπόδικους) είναι αμερικανική εκδοχή του Νόμου της ζούγκλας.

Και, παρακαλώ, ας μην υποννοήσει κανείς ότι είμαι φαν του ...σίριαλ κίλερ. Δεν είμαι. ΟΛΕΣ οι κατηγορίες ένθεν και ένθεν πρέπει να διευκρινιστούν δικαστικά από ένα δικαστήριο η δικαιοδοσία του οποίου θα πρέπει να αφορά σε ΟΛΟΥΣ.
Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, Αμερικανό εγκληματία πολέμου το δικαστήριο αυτό ΔΕΝ μπορεί να δικάσει.
ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ.

Τέλος, τον αρχηγό του "φιλανθρωπικού UCK" τον δέχονται ως ισότιμο ηγέτη. Η κυρία Ντελ Πόντε εκτός από κακάσχημη είναι και αλλοίθωρη!

Επιμένω ότι παραμέλησες την δεδομένη ευαισθησία σου και παραμένω φαν σου.

 
At 12/3/06 9:04 μ.μ., Blogger CAESAR said...

Πιστεύω ότι εδώ προσιδιάζει η περίπτωση του Μπιλ Κόβατς: "Ανήκω στους δημοσιογράφους που θέλουν να παίρνουν μαθήματα. Και δεν μπορώ παρά να αναγνωρίσω στα αμερικανικά Μέσα το θάρρος να αυτορρυθμίζονται, να κάνουν την αυτοκριτική τους, να ζητούν συγγνώμη από τους αναγνώστες τους όταν τους παραπλανούν, συνειδητά ή γιατί και αυτά έχουν παραπλανηθεί, ξέροντας ότι σ' αυτή τη διαδικασία ή το παιχνίδι της πληροφόρησης σημαντικό μερίδιο έχει και η σαγήνη".

 
At 12/3/06 10:36 μ.μ., Anonymous doh said...

Από τις ψυχοτρόπες ουσίες,μέχρι το ψυχοπαθολογικό εμπύρευμα του βαλκανικού εθνικισμού,πάντα υπάρχει η αφορμή για να αντηχεί το γνωστό "φονιάδες των λαών Αμερικάνοι" - ή η παραφυάδα αυτού:σύντροφοι Μπλερ κ Νταλέμα μας πνίξατε στο αίμα- που "τραγουδούσαν" οι εξεγερμένοι των πορειών του ´99 της κοινοβουλευτικής αριστεράς μας που κρυφομιλούσε για τα "άλλα".Φευ,μπροστά σε όλα αυτά,
που να βρεθεί χαραμάδα για κριτική από την νεοσύστατη τότε ελληνορθόδοξη αριστεροδεξιά στη φαιοκόκκινη μάσκα του θανάτου του Μιλοσεβίτσικου παρακράτους που υλοποιούσε την επίσημη Μιλοσεβίτσικη πολιτική.Αναμενόμενη λοιπόν η εικοτολογία για τα αίτια του θανάτου του Μιλόσεβιτς.Αναμένουμε ωστόσο κ το αποτέλεσμα της νεκροψίας (που όμως αν δεν επαληθευτούν οι υποψίες περί δηλητηριάσεως θα είναι προφανώς για ορισμένους προϊόν χάλκευσης)..Στο χαλάσαμε σήμερα το ενδιαφέρον κατά τα άλλα θέμα για τις ψυχοτονικές ουσίες Μιχάλη..(μου επιτρέπεις τον ενικό ετσι?)

 
At 13/3/06 11:06 π.μ., Blogger Μαύρο πρόβατο said...

doh, συγκινητική η απαιτητικότητά σας από την κοινοβουλευτική αριστερά (ή μήπως την ελληνορθόδοξη αριστεροδεξιά;)

Τους τα είπατε και δε σας άκουσαν, ή κάτι άλλο συνέβη (βαρεθήκατε πχ);

Οπως και νάναι, είναι κρίμα που πλέον άλλες δυνάμεις εκτός της αριστεροδεξιάς επωφελούνται από την οξυδερκή σας συμβολή...

 
At 13/3/06 11:32 π.μ., Blogger Μιχάλης Μητσός said...

Μαύρο Πρόβατο, διακρίνω μια ειρωνεία προς όσους τολμούν να διαφωνούν με την άποψή σου; Δεν νομίζω πως ο doh αξίζει τέτοια αντιμετώπιση...

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home